สิ่งที่ครูสอนภาษาญี่ปุ่นในโรงเรียนไทย ต้องเผชิญ

สิ่งที่ครูสอนภาษาญี่ปุ่นในโรงเรียนไทย ต้องเผชิญ

เมื่อเกือบ 10 ปีที่แล้ว ที่ผู้เขียนยังเป็นนักเรียนมัธยมปลาย ศิลป์ญี่ปุ่น ติวเตอร์ภาษาญี่ปุ่นของดิฉันได้เปิดใจเล่าให้ฟัง ว่าเธอรู้สึก ‘ท้อ’ กับการเป็นครูสอนภาษาญี่ปุ่นในโรงเรียน แม้แต่ในปัจจุบันนี้ ครูหลายท่านก็ยังเผชิญปัญหาเดิมๆ นี้อยู่ จนรู้สึก ‘หมดไฟ’ ซึ่งสรุปออกมาได้ เป็น 2 ข้อใหญ่

1. ความท้าทายจากนักเรียน

“เด็กไม่ตั้งใจเรียน” คำนี้คือปัญหาที่ครูทุกวิชาพบ และบางครั้งต่อให้พยายามหาเทคนิคการสอนสุดสนุกมาจูงใจก็ไม่ใช่ว่าจะได้ผลทุกครั้ง ซึ่งนั่นก็อาจไม่ใช่ความผิดของเด็กทั้งหมด เพราะนักเรียนไม่ได้เรียนแค่วิชาเดียว และเขาอาจมีสาขาความรู้อื่นที่ชอบมากกว่า การทุ่มเทเวลาให้สิ่งนั้น อาจจะดีต่อนาคต ส่งเสริมความถนัดของเขาได้มากกว่า และทุกคนก็ยังมีสิ่งที่ตัวเองชอบ จึงอยากใช้เวลาไปกับสิ่งที่รัก สิ่งที่มอบความสุขให้ได้มากกว่าในโลกปัจจุบันที่ความสุขเป็นเรื่องที่ไขว่คว้ายากขึ้นเรื่อยๆ

ที่สำคัญคือนักเรียนจำนวนมากถูกบังคับให้เรียนภาษาญี่ปุ่นที่พวกเขาอาจไม่ได้ใช้เลยตลอดชีวิต ด้วยระบบการศึกษาที่บังคับเลือกแผนการเรียน ที่แค่ไม่ชอบเรียน “วิทยาศาสตร์” “คณิตศาสตร์” พวกเขาก็แทบจะเหลือตัวเลือกเพียง “ศิลป์ – ภาษาใดภาษาหนึ่งจากตัวเลือกเพียง 3” นักเรียนหลายคนจึงเหมือนถูกขังในห้องเรียนวิชาภาษาญี่ปุ่นทั้งที่ไม่ได้ชื่นชอบเลย

2. ความกดดันจากระบบการศึกษา

ไม่ใช่แค่นักเรียนที่ถูกบังคับเรียน คุณครูหลายท่านนอกจากจะกดดันตัวเองด้วยความปรารถนาดีที่อยากมอบความรู้เพื่อโอกาสในอนาคตที่ดีกว่าแก่นักเรียน และรู้สึกว่าตนล้มเหลวจากการเป็นครูด้วยไม่สามารถทำให้นักเรียนอยากเรียนได้ และบางท่านยังถูกระบบการศึกษากดดันให้ทำผลงาน เช่น ต้องพานักเรียนชนะการแข่งขัน นักเรียนต้องได้คะแนนสูงในการสอบภาษาญี่ปุ่นระดับประเทศ โดยในโรงเรียนบางแห่งอาจมีตัวประกันเป็นความมั่นคงของตำแหน่งหน้าที่การงานที่ครูใช้หาเลี้ยงชีพเลยทีเดียว ทำให้บางครั้งก็เกิดความขัดแย้ง คุณครูแย่ง แอบอ้างผลงานกันเองด้วยซ้ำ

และอีกประเด็นหนึ่งที่หากถูกจี้ถาม ครูบางท่านก็อาจรู้สึกเจ็บในใจ คือ ครูสอนภาษาญี่ปุ่นในโรงเรียนรัฐบาลไทยหลายท่านแทบไม่เคยไปประเทศญี่ปุ่น

ครูท่านหนึ่งยังเคยเล่าว่า เขาได้รับมอบหมายให้สอนวิชาวัฒนธรรมญี่ปุ่นด้วย ซึ่งเขาก็ได้ค้นคว้า ทำความเข้าใจอย่างสุดความสามารถเพื่อนำมาสอนต่อแก่นักเรียน แต่ก็ยอมรับว่าตนเองอาจมิได้เข้าใจมันอย่างถ่องแท้ เพราะก็ไม่เคยได้ไปสัมผัสมันจริงๆ ซึ่งดิฉันก็เห็นด้วยว่าวัฒนธรรมญี่ปุ่นนั้นลึกซึ้งเกินกว่าจะถ่ายทอดผ่านแค่ตัวหนังสือ แต่แน่นอนว่าเงินเดือนของครูสอนภาษาญี่ปุ่นโดยเฉพาะในโรงเรียนรัฐบาลย่อมไม่เอื้ออำนวย

สุดท้ายนี้ผู้เขียนมิได้ต้องการให้ทุกคนรู้สึกเศร้าใจกับปัญหาที่ครูสอนภาษาญี่ปุ่นในโรงเรียนไทยต้องเผชิญ แต่ต้องการให้ทุกท่านเข้าใจถึงต้นตอของสิ่งเกิดขึ้น และเป็นกำลังใจให้ครูสอนภาษาญี่ปุ่นทุกท่านได้เดินหน้ามอบความรู้เพื่อโอกาสในอนาคตที่ดีกว่าแก่นักเรียนทุกคนอย่างมีความสุข ลดความรู้สึกผิดที่ไม่สามารถทำให้นักเรียนอยากเรียนภาษาญี่ปุ่นได้ ทั้งที่ได้พยายามอย่างสุดความสามารถแล้ว ซึ่งหนึ่งสิ่งที่ผู้เขียน และทุกท่านสามารถร่วมกันสนับสนุนคุณครูสอนภาษาญี่ปุ่นได้ คือการช่วยบอกต่อ

โครงการ “ทุนอบรมครู ณ ประเทศญี่ปุ่น” ฟรี! โดยมูลนิธิฮาคูโฮโด (Hakuhodo Foundation)
ที่จะพาคุณครูสอนภาษาญี่ปุ่นในโรงเรียน ไปอบรมเทคนิคการสอน เรียนรู้วัฒนธรรมถึงประเทศญี่ปุ่น
เป็นเวลา 3 สัปดาห์ โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย
เพื่อมอบกำลังใจ เติมไฟในการสอนภาษาญี่ปุ่น
ให้ครูทุกท่าน ได้ส่งต่อความรู้เพื่อโอกาสที่ดีกว่าแก่นักเรียนไทยทุกคน
โดยสามารถแชร์ลิงก์รายละเอียดโครงการนี้ : https://hakuhodo-jplang.org/th/programs/1

ขอขอบทุกท่านที่เข้ามาอ่านบทความนี้
ด้วยดิฉันเชื่อว่า เพียงเท่านี้ พวกเราทุกคนก็ได้ร่วมเป็นส่วนหนึ่งในการสนับสนุนคุณครู และการศึกษาของคนไทยแล้ว

ขอขอบพระคุณอย่างยิ่ง

เรื่องแนะนำ :
– ความเหงาในญี่ปุ่น 13 ภาพถ่ายโทนส้มน้ำเงินสุดสวยชวนเหงาจากญี่ปุ่น
– บ้านเกิด : เรื่องสั้นอบอุ่นหัวใจ ที่ทำให้ที่ไหนๆ ก็ไม่เหมือนบ้านเกิด จากญี่ปุ่น
– รักที่จบไป ทำให้รู้จักตัวเอง : ตะกอนความคิด หลังรักใครสักคนเร็วเกินไป จากญี่ปุ่น
– ขี้ปณาวุธ! ดาเมจสุดโหดของ “ธนูอาบขี้” อาวุธสุดดาร์คที่ใช้ในญี่ปุ่นเมื่อ 450 ก่อน
– เพราะความสุข คือการได้ดูแล และถูกดูแล

#สิ่งที่ครูสอนภาษาญี่ปุ่นในโรงเรียนไทย ต้องเผชิญ