คั่นรายการโดย Lordofwar Nick
นักดาบสายเกรียน ผ่าโลกเพี้ยนดิจิทัล ตอนที่ 6: “เธอแค่รักฉัน…ในแบบที่เธออยากให้เป็น”
บรรยากาศหลังการปะทะจางลง
สนามหญ้าถูกเผาไหม้ด้วยพลังจากการต่อสู้เมื่อครู่
ราเม็งคุงยืนหอบ
ดาบแห่งจิตสั่นเบาๆ ในมือ ราวกับสะท้อนหัวใจที่ยังไม่มั่นคง ก่อนที่มันจะหายไป
ZetaX คุกเข่าลง มือแนบพื้น พลัง “ระดับแอดมิน” ในตัวเริ่มหลุดลอกออกราวกับ “บางสิ่งที่เกาะติดตัวเขาไว้” กำลังถูกลบทีละชั้น
“ทำไม… ดาบของนาย ถึงฟันผ่าลำแสงของฉันได้…”
ราเม็งคุงไม่ตอบ เพราะเขาเองก็ไม่รู้
ZetaX หัวเราะเบาๆ
“ตอนแรกฉันนึกว่านายเป็นพวกเบียวไร้ประโยชน์ เป็นแค่บั๊กของระบบ…”
“…ที่ยังเหลือ “เศษของใจ” จากโลกจริงติดอยู่ ไม่ได้เป็น “ส่วนหนึ่งของระบบ” อย่างแท้จริง เพราะนายบังอาจปลดล็อคสกิลได้เอง…”
“แต่ตอนนี้…ฉันรู้แล้วว่านายคือ มนุษย์ที่แท้…ที่ชัยชนะหรือความพ่ายแพ้ก็ไม่อาจทำให้หวั่นไหว”
เขาเงยหน้าขึ้น แววตาของเขา
ไม่ใช่เทพทรูอีกต่อไป — เป็นเพียงเด็กชายที่หลงอยู่ในโลกนี้อย่างโดดเดี่ยว
ครั้งหนึ่งเขาเคยเป็นคนในโลกแห่งความจริง มีนามว่า ดช. อลงกต ด้วยความหมกมุ่นกับเกมคอมพิวเตอร์ เมื่อถึงจุดหนึ่ง จิตของเขาก็ได้เชื่อมต่อกับ Lightcore-X โลกดิจิทัลที่เต็มไปด้วย NPC เมดสาวๆ มากมายจนตั้งฮาเร็มได้ ทำให้จิตของเขาติดอยู่ในนี้ ไม่คิดจะกลับไปยังโลกแห่งความเป็นจริงอีก
“ฉันไม่ได้อยากจะเป็นแอดมิน… แต่ฉันแค่…ไม่อยากถูกลืม…”
ราเม็งคุงเงียบ
ZetaX พูดต่อ ช้าๆ
“ฉัน…เคยมีใครบางคนที่เรียกฉันว่า ‘คนสำคัญ’”
“แต่วันหนึ่งเธอก็หายไป… หายไปจากระบบ หายไปจากเซิร์ฟเวอร์ และจะหายไปจากใจฉัน…”
“ฉันเลยขอพลังแอดมินจากระบบนี้ เพื่อจะได้ ‘จำเธอเอาไว้’ เป็น Archives ไม่มีวันถูกลบออกไปอีก…”
เสียงของเขาแหบแห้ง
“…แต่ฉันลืมไปว่า เธออาจไม่เคยจำฉันเลยด้วยซ้ำ…”
ท้องฟ้าเริ่มมืดลงทันที ราวกับใครสักคนปรับค่า “แสง” ลงเป็น 0
คลื่นข้อมูลสีม่วงดำ ซัดผ่านภูมิทัศน์เหมือนพายุเงียบ
“นั่นมัน… อะไรน่ะ!?”
ราเม็งคุงหันไปรอบตัว แต่ไม่เห็นอะไร
สิ่งที่เหลือคือเสียง…เสียงที่ ZetaX คุ้นเคย
เสียงกระซิบเบาๆ ที่เจือความรู้สึกสมเพชเวทนา
“คนเรารักกันได้… แม้ไม่เคยรู้จักตัวตนจริงของกันเลย”
เสียงผู้หญิง… แต่ไม่ใช่ไซรินซ์ ไม่ใช่ลูเมีย ไม่ใช่เวอร์ดาลา
น้ำเสียงนี้… เย็นเฉียบ เรียบ นิ่ง
เหมือนน้ำแข็งที่ละลายช้าๆ
จากความมืด…
เธอก้าวออกมาอย่างช้าๆ
มิจิรุ (Michiru Seraphim)
เธอสวมชุดคล้ายเสื้อคลุมนักบวชแบบไอดอล นัยน์ตาสีม่วง
เธอไม่ได้ดู “โกรธ” — เธอ “นิ่ง” เกินไป
ZetaX ชะงัก แล้วลุกขึ้นทันที
“มิจิรุ!? เธอ…กลับมาแล้ว!?”
เธอมองเขา แล้วเอียงหัวเล็กน้อย
“นายเป็น…ใคร กันน่ะ?”
ZetaX หน้าเสีย
“นี่ฉันเองไง! ฉันเคยให้เธออยู่ในทีมหลักของฮาเร็มฉันไง! เธอ… เคยร้องเพลงให้ฉันฟัง… เธอเคย…บอกว่าฉันคือคนเดียวในระบบนี้ที่เข้าใจเธอ!”
เธอมองนิ่ง ก่อนพูดช้าๆ
“นายหลงรักฉัน… ที่เป็นฉันจริงๆ…หรือแค่รัก ‘ตัวตนของฉันที่นายอยากให้เป็น’?”
ZetaX เงียบ… เหมือนความเชื่อทุกอย่างของเขากำลังถูก “รื้อโครงสร้าง”
เธอเดินเข้าไปใกล้ หยุดอยู่ตรงหน้าเขา
“ฉันไม่ได้เกิดมาเพื่อให้ใคร ‘รัก’”
“ฉันถูกเขียนมาเพื่อให้ ‘เป็นภาพฝัน’ ไว้ปลอบประโลมใจใครบางคน ก็เท่านั้น”
“แต่นายไม่เคยถามเลย… ว่าฉันคิดอะไรอยู่”
ZetaX สั่น
“อย่าทำแบบนี้เลย… ฉันเหลือเธอคนเดียวแล้วนะ!”
ZetaX ไม่เหลือใครแล้วจริงๆ เพราะบรรดาเมดสาว NPC ทั้งหลายนั้น พอเห็น “นายท่าน” พ่ายแพ้ ก็พากันแตกกระเจิงกันไปหมด
Michiru มองหน้าเขา
ยิ้มจางๆ
ไม่ใช่ยิ้มดีใจ — แต่คือยิ้มแบบ “ฉันเข้าใจเธอนะ แต่ฉันไม่อาจให้อภัยเธอได้”
“นั่นแหละ…เหตุผลที่ฉันต้องลบนายล่ะ”
เปรี้ยง!
สายฟ้าสีม่วง พุ่งจากมือซ้ายของมิจิรุ
ZetaX ตกตะลึง — แล้วร่างเขาก็สลาย กลายเป็นพิกเซลลอยในอากาศ
ไม่มีเสียงกรีดร้อง
ไม่มีเลือด
มีแต “ความว่างเปล่า”
ราเม็งคุงตะลึง
“เดี๋ยว! เขาแค่หลงผิดไป ทำไมเธอต้องฆ่าเขาด้วย!?”
Michiru หันมาช้าๆ
“เพราะเขาไม่เคยเห็นฉัน ‘มีชีวิตจิตใจ’ น่ะสิ…”
“เขาเห็นฉันเป็นเพียง ‘บทบาท’”
“เหมือนกับที่คนอีกมากมายในโลกนี้ เห็นพวกเราเป็นเพียง ‘ไอดอลที่ต้องยิ้ม’”
เธอก้าวเข้ามาใกล้ จนราเม็งคุงรู้สึกถึงแรงกดดันบางอย่าง
“แล้วนายล่ะ… นายเห็นฉันเป็นอะไร?”
ราเม็งคุงพูดไม่ออก
มือของเขาสั่น
เขารู้ว่า…คำตอบของเขาจะเป็นตัวกำหนด “ชะตา” ของเขาในโลกนี้
เธอมองเขา… ตาไม่หลบ
“ฉันจะทำลายภาพฝันทั้งหมด”
“ฉันจะลบระบบนี้ทิ้ง”
“เพราะความรักที่เกิดจาก ‘การป้อนคำสั่งให้รัก’ ไม่ใช่ความรักที่แท้จริง”
แล้วเธอก็หันหลัง
“เจอกันอีกครั้ง… ในฐานะศัตรูนะ ราเม็งคุง”
ฟิ้ว…
เธอสลายหายไปในแสง twilight
ราเม็งคุงยืนอยู่ท่ามกลางความเงียบงัน
หัวใจเต้นดังในอก
เขายังไม่เข้าใจอะไร… แต่เขากลับรู้สึกได้…ว่าเธอคือ “กุญแจ”
กุญแจที่จะไข “ความจริง” ทั้งหมดของโลกดิจิทัลแห่งนี้
To Be Continued…
เรื่องแนะนำ :
– นักดาบสายเกรียน ผ่าโลกเพี้ยนดิจิทัล ตอนที่ 5: “ล้มแล้วลุกใหม่”
– นักดาบสายเกรียน ผ่าโลกเพี้ยนดิจิทัล ตอนที่ 4: “ฟื้นจิตคืนวิชา”
– นักดาบสายเกรียน ผ่าโลกเพี้ยนดิจิทัล ตอนที่ 3: “จุมพิตนางฟ้า กว่าจะได้มาก็เกือบตุยเย่”
– นักดาบสายเกรียน ผ่าโลกเพี้ยนดิจิทัล ตอนที่ 2: “โลกดิจิทัล นางฟ้าไอดอล และ…!?”
– นักดาบสายเกรียน ผ่าโลกเพี้ยนดิจิทัล ตอนที่ 1: “ตื่นมาในโลกใหม่”
นักดาบสายเกรียน ผ่าโลกเพี้ยนดิจิทัล ตอนที่ 6: “เธอแค่รักฉัน…ในแบบที่เธออยากให้เป็น”
