ฉันมีชีวิตอยู่…เพื่ออะไรกันนะ? : บันทึกความคิดของนักศึกษาญี่ปุ่นคนหนึ่ง
ทุกคนมีชีวิตอยู่เพื่ออะไรกันนะ?
หลายคนคงคิดว่าความหมายของการมีชีวิตน่ะ ค่อยไปคิดตอนจะตายก็ได้ หรือคิดไปก็เท่านั้น
หรือการค้นหาความหมายของชีวิตนั่นแหละ คือการมีชีวิต
หรือบางคนก็ต่อต้านความตายไปเลย เช่น พอได้ยินคนบ่นอยากตาย ก็คิดว่าทำไมถึงพูดเรื่องน่าเศร้าแบบนั้น
ฉันน่ะ อิจฉาคนที่ไม่สนใจ ไม่คิดเรื่องความตายจัง
นั่นอาจเป็นหลักฐานว่าพวกเขาค้นพบความหมายในการมีชีวิตแล้วก็ได้
หรืออย่างน้อย ก็อาจเป็นเพราะพวกเขายังอยากมีชีวิตอยู่ต่อบนโลกใบนี้
ฉันคิดว่า ชีวิตที่ไม่เคยคิดถึงความหมายของการมีชีวิต น่าจะเป็นชีวิตที่ดีมากๆ เลยนะ
และฉันเองก็อยากมีชีวิตแบบนั้นเหมือนกัน
ฉันอยากมีชีวิตในโรงเรียนที่ไม่มีการรังแก
อยากเป็นคนเก่งที่ชอบพูดคุยกับผู้คน
อยากน่ารัก อยากฉลาด อยากมีเพื่อนสนิท
อยากเป็นลูกที่ทำตามความคาดหวังของครอบครัวได้
อยากมีความมั่นใจ อยากเป็นคนที่กล้าสารภาพรักกับคนที่ชอบ
อยากเป็นนักเขียน อยากเป็นนักวาดภาพ อยากเป็นครู
อยากรักตัวเอง
อยากมีชีวิตที่ไม่เคยคิดอยากตาย
อยากรู้สึกอยากมีชีวิตอยู่ต่อ
ความคิดว่าอยากตายของฉัน มีมาตั้งแต่ ม.4 แล้ว
แรกๆ ก็รู้สึกผิด โดยเฉพาะกับพ่อแม่
แต่ตอนนี้กลับคิดว่า ทำไมถึงให้กำเนิดฉันมา?
หนูขอโทษ
ความรู้สึกอยากตายนั้นเติบโตจนไม่อาจควบคุมได้ด้วยเหตุผล
ฉันคิดว่า ทำยังไงถึงจะอยากมีชีวิตอยู่นะ? เลยพยายามค้นหาความหมายของการมีชีวิต
มีหนังสือที่อยากอ่าน มีอนิเมะ หนัง ซีรีส์ที่อยากดู มีเพลงที่อยากฟังอีกมากมาย
อยากกินของอร่อย มีที่ที่อยากไป
ถ้าลองมองหา ลองคิดดูดีๆ ก็ยังมีเรื่องที่อยากทำอีกเยอะเลย
แต่อนาคตของฉันก็ยังมืดมนอยู่ดี
ไม่ว่าจะอดีต ปัจจุบัน หรืออนาคต ก็ล้วนเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง
ท่ามกลางความยากลำบากในการมีชีวิตอยู่ตอนนี้
ฉันอยากหายไป
ในช่วงไม่กี่ปีมานี้ ความคิดนี้ของฉันบางครั้งก็เบาบาง บางครั้งก็รุนแรง
แต่ความคิดว่าอยากตาย มันไม่เคยหายไป
แต่แล้วความคิดของฉันก็เปลี่ยนไป
ไม่ต้องพยายามรู้สึกอยากมีชีวิตอยู่
คิดว่าอยากตายก็ได้ ไม่ต้องรู้สึกผิดกับมันหรอก
ถ้ารู้สึกอยากตาย ก็ใช้ชีวิตไปเหมือนตายแล้วก็ได้
ไม่จำเป็นต้องฝืนมองไปข้างหน้า จะหันไปมองทางอื่น หรือมองย้อนหลังกลับไป หรือหยุดนิ่งอยู่กับที่ก็ได้
บางคนอาจพูดว่าไม่มีคำตอบที่ถูกต้องในการใช้ชีวิต
แต่ฉันคิดว่ามีคนมากมายที่มีแบบแผนการใช้ชีวิตของตัวเอง และคิดว่านั่นคือคำตอบที่ถูกต้อง
คนเหล่านั้นอาจคิดว่าชีวิตมีเส้นทางถูกต้อง
แต่การเดินไปบนเส้นทางชีวิตที่ผิดพลาด เราก็ยังเดินต่อไปพร้อมความผิดพลาดนั้นได้หนิ
ไม่จำเป็นต้องชอบอะไรสักอย่าง
จะไม่ชอบอะไรหรือใครก็ได้
ไม่ต้องทิ้งความรู้สึก หรือความคิดใดๆ
เราทุกคนควรทะนุถนอมความรู้สึกที่แท้จริงของตัวเอง
เมื่อยอมรับได้ว่าตัวเราเป็นแบบนี้ก็ไม่เป็นไร ชีวิตก็มีความสุขขึ้น
ไม่ว่าเราจะบกพร่องไปกี่อย่าง รู้สึกไม่ดีกับตัวเองไปกี่เรื่อง
ถ้าสามารถทำให้ตัวเองเชื่อว่าโลกที่เรามีชีวิตอยู่นี้มันสวยงามได้ มันจะวิเศษมาก
คงไม่มีวันที่ความรู้สึกอยากตายจะหายไปจากใจฉันทั้งหมด
ถึงจะคิดว่าความตายคือการปลดปล่อย แต่ฉันก็ไม่มีความกล้าพอที่จะตายจริงๆ
ดังนั้นฉันคิดว่า ฉันคงจะยังคงหายใจต่อไปเรื่อยๆ พร้อมกับความคิดเหล่านี้
เรื่องแนะนำ :
– สิ่งที่ครูสอนภาษาญี่ปุ่นในโรงเรียนไทย ต้องเผชิญ
– ความเหงาในญี่ปุ่น 13 ภาพถ่ายโทนส้มน้ำเงินสุดสวยชวนเหงาจากญี่ปุ่น
– บ้านเกิด : เรื่องสั้นอบอุ่นหัวใจ ที่ทำให้ที่ไหนๆ ก็ไม่เหมือนบ้านเกิด จากญี่ปุ่น
– รักที่จบไป ทำให้รู้จักตัวเอง : ตะกอนความคิด หลังรักใครสักคนเร็วเกินไป จากญี่ปุ่น
– ขี้ปณาวุธ! ดาเมจสุดโหดของ “ธนูอาบขี้” อาวุธสุดดาร์คที่ใช้ในญี่ปุ่นเมื่อ 450 ก่อน
ขอบคุณข้อมูลจาก
https://note.com/so_litte_star/n/n0d0c758da8d2
#ฉันมีชีวิตอยู่…เพื่ออะไรกันนะ? : บันทึกความคิดของนักศึกษาญี่ปุ่นคนหนึ่ง
