จะข้ามแม่น้ำสู่โลกหน้าจริงหรอ? : เรื่องสั้นให้กำลังใจ จากญี่ปุ่น
ที่แม่น้ำซันซุแห่งนี้ วุ่นวายกว่าที่คิดเยอะเลยแฮะ
ที่ๆ คนตายมากมายต้องมาข้ามลำน้ำนี้ไปสู่ปรโลก
ดวงวิญญาณที่พยายามขัดขืนโชคชะตา
อ้อนวอนขอกลับไปใช้ชีวิตต่อดังเดิมมีไม่น้อยเลย
“คุณคือคนพายเรือที่จะพาฉันไปสู่ชีวิตหลังความตายสินะ! รบกวนด้วยค่ะ!”
หญิงสาวคนนึงพูดกับผมด้วยรอยยิ้มที่สดใสไร้ที่ติ
แต่ทั้งความเยาว์วัย และความสดใสนั่น
ทำให้เธอไม่เหมาะกับที่นี่เอาเสียเลย
“…ทำไมคุณดูมีความสุขจัง?”
ผมถามเธอในขณะพายเรือไปส่งเธอสู่โลกหลังความตาย
ซึ่งเธอก็ตอบผมด้วยท่าทางแสนมีความสุข
“เพราะว่าตอนนี้ฉันเป็นอิสระแล้ว”
“……อิสระ?”
“ใช่
โลกที่ฉันจากมาฉันไม่มีอิสระอะไรเลย
พ่อคะยั้นคะยอให้ฉันเข้ามหาลัยดีๆ
ส่วนแม่ก็เอาแต่ปฏิเสธสิ่งที่ฉันอยากทำ
ฉันเองก็ต้องอดทนคบเพื่อนที่เข้ากันไม่ได้ด้วย
ไม่เคยมีช่วงเวลาไหนเลยที่ฉันได้เป็นตัวของตัวเอง”
“ผมว่าผมเข้าใจคุณนะ”
“จริงเหรอ!? ดีใจจังเลย!”
ใบหน้าของเธอที่ดูมีความสุขยิ่งกว่าเดิม
มันทำให้ผมปวดใจ
“แต่…ต่อจากนี้ไปไม่มีคำว่า “อิสระ” หรอกนะ
โลกข้างหน้านี้คือ “ความว่างเปล่า”
ความสงบสุขถูกหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับความมืด
ถึงจะมีความสงบอยู่ก็เถอะ
แต่คุณจะไม่มีความหวัง และความปรารถนาใดๆ อยู่เลยนะ”
“ดีแล้ว นั่นก็คืออิสระที่ฉันต้องการไง”
ผมเข้าใจสิ่งที่เธอพูด
เธอมาที่นี่เพื่อเป็นอิสระ
แต่นั่นมันคืออิสระที่เกิดขึ้นจากการหลุดพ้นจากพันธนาการ
ด้วยเหตุผลบางอย่าง
ผมอยากให้เธอที่ยังมีอนาคตมีชีวิตอยู่ต่อไป
“แบบนี้ดีแล้วจริงๆ เหรอ?
มหาลัยที่เธออยากเข้าล่ะ?
สิ่งที่เธออยากทำจริงๆ ล่ะ?
ถ้าจะไม่ได้ทำมัน จะไม่เสียใจใช่มั้ย?”
หญิงสาวเงียบไป
ก่อนจะพูดขึ้นอีกครั้ง
“เพื่อไขว่คว้าอิสระพวกนั้น มันต้องใช้พลังเยอะมากเลยนะ
ฉันเหนื่อยแล้ว
ไม่มีอะไรเจ็บปวดเท่าพยายามแทบตาย
สุดท้ายก็ไม่ได้อะไรกลับมาเลย”
“ก็จริง…
แต่ในโลกของ “ความว่างเปล่า” ที่ไม่มีอะไรเลย
คำว่า “อิสระ” มันเกิดขึ้นมาไม่ได้หรอกนะ”
“จริงเหรอ?…”
หญิงสาวจ้องมองไปที่ผิวน้ำอย่างเงียบงัน
เวลาไหลผ่านไปเนิ่นนาน
ก่อนที่เธอจะเงยหน้าขึ้นถามผมอีกครั้ง
“เพราะมีพันธะ
“การเป็นอิสระ” ถึงได้มีความหมายใช่มั้ย?”
และจากนั้นแววตาของเธอได้แปรเปลี่ยนเป็นความมุ่งมั่น
“ช่วยไม่ได้แฮะ
ฉันว่าฉันอยากลองสู้ต่อ มีชีวิตอยู่ต่ออีกสักหน่อย
คุณคนพายเรือ
พายเรือกลับไปที่ฝั่งเดิมให้หน่อยได้ไหมคะ?”

เธอคนนี้เป็นคนที่เข้มแข็งจริงๆ
.
.
.
.
.
.
.
.
“ตอนนี้พี่ก็ใช้สิทธิ์ขอข้ามไปอีกฝังได้แล้ว พี่ชายจะไปป่าว?”
“ไม่อ่ะ ฉันว่าฉันจะกลับไปโลกเดิมของฉัน”
“โอ้! พยายามเข้านะ อย่าลืมว่าจะมาเป็นคนพายเรืออยู่ที่นี่อีกก็ได้”
คำพูดนั้นทำให้ผมมีแรงฮึดที่จะกลับไปสู่โลกเดิมยิ่งกว่าเดิม
กลับไปสู้กับชีวิตการทำงาน
เปลี่ยนชีวิตที่ต้องทนอยู่กับงานที่ไม่ชอบ
ทนอยู่กับการมีชีวิตที่ไม่ได้ทำในสิ่งที่ต้องการ
เปลี่ยนให้ชีวิต
สมกับเป็นชีวิตของเรา
.
.
.
ว่าแต่…
จะได้เจอเธอคนนั้นอีกมั้ยนะ?
เรื่องแนะนำ :
– 9 ความในใจจากผู้บริโภคสุดเกินคาดจากญี่ปุ่น ที่ถ้าทำให้ได้จะแฮปปี้สุด (ทำไม่ยากด้วย!)
– ขนลุกซ์ซ์ซ์! 8 เรื่องงงๆ ที่พอเข้าใจแล้วจะขนลุกจากญี่ปุ่น 555
– เอ็นดูว์555 7 เรื่องจากเด็กๆ และวัยเด็ก ที่จะพาคุณย้อนเวลาไปวัยประถมอีกครั้ง
– โคตรโหด 18+! 2 พลอตนิยายรักตอนจบโคตรดาร์กจาก จากญี่ปุ่น
– “ตำแหน่งผู้นำ ของสตรีผู้มองเห็นอนาคต” นิยายสั้นสุดซึ้ง แฝงอนาคตของโลกใบนี้ จากญี่ปุ่น
ขอบคุณข้อมูลจาก https://note.com/cloudyafterrain/n/n8739d4f25ec2
ขอบคุณภาพปกจาก https://gamerch.com/touhou-lw/entry/157937
#จะข้ามแม่น้ำสู่โลกหน้าจริงหรอ? : เรื่องสั้นให้กำลังใจ จากญี่ปุ่น


