4-1 = 0 The end game…
ยินดีต้อนรับ สู่โลก ที่มีแค่ขาวกับดำ …
ผมไลน์ ไปหา N ซัง จากเพราะบทความที่แล้ว มีคนอยากรู้ ตอนจบของคดีนี้
“จะเล่าเฉพาะส่วนที่เล่าได้นะ ไม่ใช่เพราะต้องการความเป็นส่วนตัวนะ… แต่มันไม่ใช่เรื่องหน้าจำ”
ความจริงจากตอนที่แล้ว 4-1 = 0 ครอบครัวคืออะไร… ก่อนอื่น N ซังแก้ไขให้ผมว่า จำเลยไม่ใช่ น้องชาย แต่เป็นพี่ชาย ของผู้ตายต่างหาก (ขอประทานอภัยที่ผู้เขียน ใช้ความทรงจำ จนจำผิดครับ)
มันเป็นเรื่องของวันสิ้นปี 30 ธันวาคม 2006
ทั้งสองพี่น้องได้พูดคุยกันนานกว่า 1 ชั่วโมง ประโยคที่ทำให้รูปร่างครอบครัวแตกดังเพล้ง “เธอต่างกับชั้นไง ชั้นมีความฝัน แต่เธอไม่”
พอทะเลาะกันอย่างรุนแรง พี่ชายใช้ไม้กระบองไม้ (โบะคุโต) ตีศีรษะน้องสาว แล้วรัดคอด้วยผ้าขนหนู ก่อนจะกดหัวน้องสาวลงในอ่างอาบน้ำจนเสียชีวิต
จากนั้นเขาใช้เลื่อยหั่นร่างน้องสาวเป็นชิ้นๆ ถึง 15 จุดตามข้อต่อต่างๆ เช่น คอ แขน ขา ฯลฯ ภายในห้องน้ำ จากนั้นก็ทำความสะอาดเลือดที่เปื้อนมีด ผนัง และพื้น พร้อมทั้งซักเสื้อผ้าที่เปื้อนเลือดของตัวเอง เพื่อลบหลักฐานอย่างรอบคอบ
อัยการเล่าให้ลูกขุนนึกภาพสยองตาม อัยการย้ำแล้วย้ำอีก ทั้งการทรมานให้น้องสาวทรมานจนถึงวินาทีสุดท้ายของชีวิต เล่าถึงความเหี้ยมโหดของพี่ชาย ที่ไม่เหลือความเป็นครอบครัว หลงเหลือแต่จิตวิญญาณ ความโหดร้ายของฆาตกร
“เข้าเรื่องเลยดีกว่า คดีมันจบยังไงนะ”
เป็นเรื่องที่น่าเสียดาย ที่โลกของเรามีพื้นที่จัดเก็บบนโลกดิจิตัลเหลือเฟือ แต่โลกที่ N ซังเล่าให้ฟัง เราไม่ต้องจัดเก็บเหตุผล อารมณ์ หรือความเชื่อมั่นใดๆ เราแค่ต้องการผลลัพธ์ เพียงหนึ่งคำ
ผิด หรือ ไม่ผิด 有罪 無罪
ในห้องเล็กๆ นั่น ที่เรียกว่าศาล ไม่มีทางเลือกว่างดออกเสียง คุณต้องเลือก คุณต้องรับผิดชอบ คุณต้องจดจำไปตลอดชีวิตว่าคุณ ชี้ให้ใครบางคน กลายเป็นคนคุก คุณต้องชี้หน้าคนบอกใครบางคนว่า ไอ้ฆาตกร ตลอดชีวิต
“กูตัดสินให้จำเลยไม่มีความผิด…”
เราเห็นพ่อแม่ของเขา ร้องไห้จนไม่รู้แล้วว่ายังจะเหลือน้ำอยู่ตรงไหนในร่างกาย สองคนนั่นเลือกแล้วว่า ตัดหนึ่งเพื่อรักษาที่เหลือ… 4-1 = 1 ไม่ใช่ 4-1 = 0
ตัวพี่ชายฆ่าคนจริง… พ่อแม่ผิดพลาดจริง จนเกิดเรื่องบัดซบแบบนี้ขึ้นจริง แค่คนพวกนี้ใช้ชีวิตแบบนี้ ก็เหมือนอยู่ในนรกแล้ว กูคิดว่าแบบนี้ยุติธรรมแล้ว
ไม่รู้ว่า N ซังรู้ไหม ว่ายุติธรรมในภาษาไทย มันเกิดจากคำว่า
ยุติ ที่แปลว่าจบ
ธรรม ที่แปลว่า ถูกต้อง
ดังนั้น เรื่องราวจะไม่มีวันจบเลย หากมัน … ไม่ยุติธรรม
แต่เสียงของ N ซังมิได้หมายความว่าจะชี้ขาด ณ วันที่ 27 พฤษภาคม 2008: ศาลชั้นต้นตัดสิน ดังนี้
- จำคุก 7 ปี
- ฆาตกรรม: มีความผิด มีสติสัมปชัญญะพอสมควร
- การหั่นศพ: ไม่รับผิด เนื่องจากจิตไม่สมประกอบ
- ศาลเห็นว่าเกิดจากอารมณ์ชั่ววูบที่ถูกน้องสาวยั่วยุ และสภาพจิตใจของจำเลยก็เปราะบางจากครอบครัว
คำพูดของอัยการ ยังติดตรึงในโสตประสาทของของเขา
“พวกเรามาที่นี่… เพื่อหาของสิ่งเดียวกัน คือความยุติธรรม ต่อให้คนตายไปแล้ว ก็ยังควรได้รับมัน”
“มาทำสิ่งที่ถูกต้องกันนะคะ”
แน่นอน คดีนี้มิได้จบแค่ศาลชั้นต้น ครอบครัวของพวกเขาสู้ต่อ… พวกเขายังพยายาม พยายามจะแก้อสมการ
4-1 ≠ 0
แต่หากท่านผู้อ่านยังอยากรู้ต่อ ว่าศาลอุทธรณ์ หรือศาลฎีกาตัดสินว่าอย่างไร…
ลองถามในคอมเม้นท์กันนะครับ ถือว่าเป็นการเพิ่มยอด engagement ＾＾
เรื่องที่เกี่ยวข้อง >>
– 4-1 = 0 ครอบครัวคืออะไร…
– บันทึกจาก เตรียมอุดม ถึง มงบูโช
– บิทคอยน์ – พรุ่งนี้ไม่สายที่จะรวยกัน? (หรือเปล่า)
– [เรื่องสั้นหักมุมหรือเปล่าไม่รู้ BY AI] バイバイ2024 Good Bye 2024
– เลือกในสิ่งที่คุณเป็น และเติบโตในสิ่งที่คุณเลือก
#4-1 = 0 The end game… #ครอบครัวญี่ปุ่น #แนวคิดญี่ปุ่น #คนญี่ปุ่น
