“เห็นประจำ แต่ไม่รู้จัก” เรื่องสั้นสุดเหงา จากญี่ปุ่น
แม้จะเลิกงานด้วยความเหน็ดเหนื่อย
แต่ชายวัย 46 ก็ยังอุตส่าห์เดินไปร้านสะดวกซื้อสาขาไกลบ้าน เพื่อซื้อขนมรสที่ชอบ
“เอ่อ… ชอบรสวาซาบิเหรอคะ เห็นมาทีไรก็ซื้อแต่รสนี้”
พนักงานสาวในคอสตูมวันฮาโลวีนถามเขา
“อื้อ ใช่”
“อ๋า แต่เขามีออกรสสตรอว์เบอร์รีมาใหม่ด้วยนะคะ เผื่อสนใจ”
“อ่า ไม่เป็นไร”
“โอเคค่ะ”
“แต่อันนั้น เหมาะกับเธอดีนะ”
เขาชี้ไปที่กิ๊บธีมฮาโลวีนที่ติดอยู่บนผมเธอ เรียกรอยยิ้มเธอให้แย้มกว้างได้ทันที
“ฮ่ะฮ่ะ ขอบคุณค่า”
และความสดใสนี้ก็ทำให้เขากลับบ้านอย่างอารมณ์ดีกว่าทุก ๆ วัน
วันถัดมา
ณ สวนสนุกที่ทุกคนมาใช้เวลาแห่งความสนุกกับคนที่รัก
ชายวัยกลางคนกลับมาทำงานคนเดียวในชุดสุดร้อน แถมระยะการมองเห็นก็แสนน้อย
“มาดูนี่เร็ว!”
ไม่นานเด็ก ๆ ก็เข้ามายืนล้อมรอบตัวทันทีที่ที่ตัวเขาในชุดมาสกอตมาปรากฏตัว
“น่ารักจัง”
เขาได้แต่คิดในใจ คงไม่มีโอกาสไหนที่คนจะชมคุณลุง 46 ว่าน่ารักแบบงานนี้
แล้วทันใดนั้น
“น้องมิตจินนน!!”
เสียงสดใสนึงก็ดังขึ้นมาแต่ไกล
แถมเป็นเสียงของใครบางคนที่คุ้นหู
“น้องมิตจินจริง ๆ ด้วย! พี่ชอบหนูมากเลยนะ ในที่สุดก็ได้เจอสักที”
อีกฝ่ายกระโดดกอดเขาทันที
แถมยังร่าเริงสุด ๆ ต่างจากปกติที่เป็นดูพนักงานสาวร้านสะดวกซื้อขี้อาย
ซึ่งนั่นก็ทำให้ความรู้สึกที่เขามียิ่งชัดเจน
และถึงเธอจะรักมาสคอต ไม่ใช่ตัวเขา
แต่เขาก็มีความสุขอย่าง ที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
สองวันต่อมา
เขาคนนี้กลับไปซื้อขนมที่ร้านเดิม
พนักงานสาวคนเดิมก็ยังคงยิ้มน้อย ๆ เพื่อทักทายเขาเช่นเคย
แต่ในตอนที่เขายื่นมือไปรองรับเงินทอน
เธอกลับยกมือหนีทันควัน แล้ววางมันลงบนเคาน์เตอร์แทน

คืนนั้น เขากลับบ้านพร้อมขนมถุงเดิม
แต่กลับไม่ได้รู้สึกกับเธอเหมือนเดิมอีกต่อไป
บทความโดย : HaruShine www.marumura.com
เรื่องแนะนำ :
– “นักบุญ หรือต้มตุ๋นพเนจร” เรื่องสั้นแฟนตาซีจากญี่ปุ่น
– 12 ภาพ ดาวเต็มฟ้า จากญี่ปุ่น
– “การวิ่ง กับหนังสือ” เรื่องสั้นของ 2 หัวใจที่ (เคย) มีแพชชัน จากญี่ปุ่น
– “ข้าวกล่อง 1,000 เยน ฝีมือภรรยา” เรื่องสั้นจากญี่ปุ่น
– เรื่องสั้นจากญี่ปุ่น “Personal Space คำเก๋ ๆ ของคนเมือง”
ขอบคุณเรื่องราวจาก https://note.com/yuuki_kaito/n/n6767da9b2b97
ขอบคุณภาพจาก https://www.itmedia.co.jp/business/articles/1807/02/news026.html
#“เห็นประจำ แต่ไม่รู้จัก” เรื่องสั้นสุดเหงา จากญี่ปุ่นน


