“นักบุญ หรือต้มตุ๋นพเนจร” เรื่องสั้นแฟนตาซีจากญี่ปุ่น
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
หญิงคนหนึ่งเดินทางมาเยือนเมืองอันยากจน
เธอแนะนำตัวว่าเป็นมิชชันนารี
พร้อมเทศน์แก่ผู้คน ณ จัตุรัสกลางเมืองว่า
“จงเป็นคนดี
แล้วมันต้องทำยังไงล่ะ?
ก็จงทำให้ตัวเองมีความสุขก่อน
ถ้าหิวก็กิน
ถ้าป่วยก็รักษาตัว
ถ้ามีครอบครัวก็ดูแลพวกเขา
เมื่อตัวเองถูกเติมเต็มแล้ว
คุณถึงจะแบ่งปันให้ผู้อื่นได้
จงทำความดีกับตัวเองก่อน
พระเจ้าทรงเฝ้าดูอยู่เสมอ”
คำสอนของเธอค่อย ๆ ชนะใจคนยากจนเหล่านั้น
แต่ในอีกด้านนึง
เธอกลับไปเรียกร้องเงินมากมายจากเศรษฐี โดยบอกว่าเป็น “เงินบริจาคแด่พระเจ้า”
ซึ่งเหล่าผู้มั่งมีก็มอบเงินให้ด้วยความยินดี
เธอก้มศีรษะลงอย่างนอบน้อม
“พระเจ้าจะทรงพอพระทัยอย่างแน่นอน”
เช้าวันรุ่งขึ้น หญิงผู้นั้นก็ออกจากเมืองไป
โดยมีเพียงย่ามใบเดียวติดตัว
หลายเดือนต่อมา
หญิงผู้นั้นยังคงเดินทางไปยังดินแดนต่าง ๆ มากมาย
แต่ไม่ว่าจะไปที่ใด เธอก็เทศนาคำสอนเดิม ๆ
และไปเรี่ยไรเงินคนร่ำรวยด้วยวิธีเดิม ๆ
เธอทำเช่นนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
จนในที่สุด ข่าวลือก็แพร่กระจาย
ว่าเธอก็แค่นักต้มตุ๋น
แต่ในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง
ไม่กี่เดือนหลังเธอจากไป
เด็กที่นอนป่วยบนเตียง สามารถเดินได้อีกครั้ง
ในอีกเมืองหนึ่ง
ครอบครัวที่เคยอาศัยอยู่ข้างถนน ได้เปิดร้านเล็ก ๆ มีเครื่องมือประกอบอาชีพที่ไม่คุ้นเคยวางอยู่ในร้าน
ในอีกหมู่บ้านหนึ่ง
สองครอบครัวที่เคยขัดแย้งกัน กำลังทำนาในทุ่งเดียวกันที่มีเครือข่ายทางน้ำแปลก ๆ ตัดผ่านทุ่ง
บางสิ่งบางอย่างเริ่มเปลี่ยนแปลงไปทีละเล็กทีละน้อยในเมืองที่หญิงผู้นั้นไปเยือน
ก๊อก ก๊อก ก็อก
แล้วก็เป็นอีกครั้ง ที่เธอไปที่คฤหาสน์ของเศรษฐี
“เงินบริจาคแด่พระเจ้า”
ใบหน้าของเธอปราศจากความรู้สึกผิดใดๆ
.
.
.
.
.
วันประหารชีวิตของเธอมาถึง
ฝูงชนจำนวนมากมารวมตัวกันที่จัตุรัส
“ฆ่าเธอซะ!”
บรรดาพ่อค้าตะโกน
แต่มีเสียงอีกเสียงหนึ่งดังขึ้นท่ามกลางเสียงโห่ร้อง
“เดี๋ยวก่อน!”
เมื่อหันไป พวกเขาก็เห็นชายชราคนหนึ่งที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นขอทาน
“ได้โปรดอย่าฆ่าเขาเลย”
เสียงอื่น ๆ ดังตามมา
“เธอไม่ใช่คนเลว”
“เราเชื่อในคำสอนของเธอ”
เสียงต่าง ๆ ดังแข่งกันขึ้นเรื่อย ๆ
เธอแหงนหน้ามองท้องฟ้า
“…ไม่เป็นไรหรอก”
ไม่มีใครรู้ว่าเธอกำลังพูดกับใคร
แต่แล้วการประหารก็เริ่มขึ้น
เมื่อหญิงคนนั้นลืมตา
เธอเห็นประตูบานใหญ่ตั้งอยู่ตรงหน้า
ภาพนั้นอาบวาบไปด้วยแสงสีขาว
นี่น่าจะเป็นครั้งแรกที่เธอมาที่นี่
แต่กลับรู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาด
“นี่…สวรรค์เหรอคะ?”
“ใช่”
หญิงคนนั้นมองเลยประตูเข้าไป
มีใบหน้าที่คุ้นเคยมากมาย
เด็กคนนั้น ชายชราคนนั้น ครอบครัวนั้น
พวกเขาทุกคนยิ้มอย่างมีความสุข
หญิงคนนั้นก็ยิ้มเช่นกัน
“…ขอบคุณพระเจ้า”
“ฉันเข้าไปได้ไหมคะ?”
เธอถามคนเฝ้าประตู
“ได้สิ”
“แต่ฉันเป็นนักต้มตุ๋น”
“ฉันรู้”
“แต่ฉันโกหก”
“ฉันรู้”
“ฉันแอบอ้างเป็นพระเจ้าเพื่อเอาเงิน”
“ใช่”
คนเฝ้าประตูตอบอย่างแผ่วเบา
“พระเจ้ารู้ทุกสิ่ง”
หญิงคนนั้นหัวเราะเบาๆ
“…โอ้ พระเจ้า ฉันคงหลอกพระเจ้าไม่ได้สินะคะ”
“แต่ฉันจะมีความสุขได้จริง ๆ เหรอ”
ผู้เฝ้าประตูยิ้ม
“คุณเป็นคนเผยแพร่คำสอนนั้นไม่ใช่หรือ”
เธอยิ้มเล็กน้อย
ก่อนจะก้าวข้ามประตูไปอย่างมั่นใจ
ว่าที่นี่คือที่ของเธอจริง ๆ
บทความโดย : HaruShine www.marumura.com
เรื่องแนะนำ :
– 12 ภาพ ดาวเต็มฟ้า จากญี่ปุ่น
– “การวิ่ง กับหนังสือ” เรื่องสั้นของ 2 หัวใจที่ (เคย) มีแพชชัน จากญี่ปุ่น
– “ข้าวกล่อง 1,000 เยน ฝีมือภรรยา” เรื่องสั้นจากญี่ปุ่น
– เรื่องสั้นจากญี่ปุ่น “Personal Space คำเก๋ ๆ ของคนเมือง”
– 13 ภาพถ่ายสถานที่รกร้าง (แต่ไม่น่ากลัว) จากญี่ปุ่น
ขอบคุณเรื่องราวจาก https://note.com/fit_roses4256/n/nd7b0fdf14aed
ขอบคุณภาพจาก https://se.pinterest.com/pin/414964553190285640/
#“นักบุญ หรือต้มตุ๋นพเนจร” เรื่องสั้นแฟนตาซีจากญี่ปุ่น
