สยองผีญี่ปุ่น : อสูรสำราญแห่งสายน้ำคิวชู (Hyosube Yokai)
ในบรรดาโยไคแห่งสายน้ำของญี่ปุ่น มีสิ่งมีชีวิตประหลาดตนหนึ่งซึ่งถูกกล่าวขานด้วยความหวาดหวั่นในแถบเกาะคิวชู นามของมันคือ เฮียวสุเบะ (ひょうすべ) อสูรกายขนดกผู้เร้นกายอยู่ตามลำธารและแม่น้ำ เรื่องเล่าถึงมันปรากฏในหลายจังหวัด เช่น ซากะ นางาซากิ และมิยาซากิ และนักวิชาการบางคนเชื่อว่าตำนานของมันอาจเก่าแก่ยิ่งกว่าตำนานคัปปะเสียอีก ในสายตาของชาวบ้าน เฮียวสุเบะมิใช่เพียงสัตว์ประหลาดธรรมดา หากแต่เป็นสิ่งลึกลับที่อยู่กึ่งกลางระหว่างภูตแห่งธรรมชาติ เทพเจ้าโบราณ และโรคภัยที่มองไม่เห็น เรื่องราวของมันจึงมักถูกเล่าขานทั้งในฐานะตำนานพื้นบ้านและคำเตือนเกี่ยวกับโลกเร้นลับของสายน้ำ
รูปร่างของเฮียวสุเบะมักถูกบรรยายว่าเตี้ยป้อมขนาดพอ ๆ กับเด็ก มีศีรษะล้าน แต่ร่างกายปกคลุมด้วยขนหยาบเหนียวที่เต็มไปด้วยคราบน้ำมันและสิ่งสกปรก ดวงตากลมโต ปากเต็มไปด้วยฟันแหลม และมือมีกรงเล็บยาวเหมือนสัตว์ร้าย ลักษณะของมันทำให้ผู้คนมักจัดมันเป็นญาติของคัปปะ แม้จะมีนิสัยดุร้ายและก้าวร้าวมากกว่าอย่างเห็นได้ชัด ว่ากันว่ามันอาศัยอยู่ในถ้ำใต้น้ำหรือโพรงริมลำธาร และจะออกมาเดินเพ่นพ่านในเวลากลางคืน เสียงร้องประหลาด “ฮโย ฮโย” ที่ดังคล้ายเสียงนกในหุบเขาถูกเชื่อว่าเป็นที่มาของชื่อของมัน ซึ่งชาวบ้านบางแห่งจะได้ยินในช่วงฤดูใบไม้ผลิเมื่อวิญญาณแห่งภูเขาและสายน้ำเคลื่อนไหวมากที่สุด
แม้จะเป็นอสูรแห่งสายน้ำ แต่เฮียวสุเบะกลับมีนิสัยประหลาดอย่างหนึ่งคือ มันชอบอาบน้ำร้อนอย่างยิ่ง ตามเรื่องเล่าพื้นบ้าน มันมักแอบเข้าไปในบ้านหรือโรงอาบน้ำของมนุษย์ในยามค่ำคืน แล้วลงแช่อ่างอย่างสบายใจ เมื่อมันจากไป น้ำในอ่างจะเต็มไปด้วยขนมันเยิ้มและกลิ่นเหม็นรุนแรง หากเจ้าของบ้านรังเกียจและเทน้ำทิ้ง บางตำนานกล่าวว่าม้าของบ้านนั้นจะล้มตาย หรือไม่ก็เกิดเหตุร้ายตามมา เรื่องเล่าบางแห่งยังกล่าวว่าเพียงแค่ได้เห็นเฮียวสุเบะก็อาจทำให้มนุษย์ล้มป่วยด้วยไข้ประหลาด ซึ่งบางครั้งแพร่กระจายไปทั้งหมู่บ้านราวกับโรคระบาด
นอกจากความน่ากลัวแล้ว เฮียวสุเบะยังมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับวิถีชีวิตของชาวสวนในคิวชู เพราะสิ่งที่มันโปรดปรานที่สุดคือ มะเขือยาว และมันสามารถกินพืชผลทั้งแปลงจนหมดได้ในเวลาไม่นาน ด้วยเหตุนี้จึงเกิดธรรมเนียมในบางหมู่บ้านที่จะนำมะเขือยาวผลแรกของฤดูกาลไปวางเป็นเครื่องบูชา เพื่อขอให้มันละเว้นไร่นาของตน ธรรมเนียมนี้สะท้อนความเชื่อแบบพื้นบ้านที่มองโยไคไม่ใช่เพียงศัตรู หากแต่เป็นวิญญาณแห่งธรรมชาติที่สามารถต่อรองหรือเอาใจได้ผ่านเครื่องเซ่นไหว้
ที่น่าสนใจคือ ตำนานบางสายไม่ได้มองเฮียวสุเบะเป็นเพียงภูตน้ำ แต่เชื่อมโยงมันกับเทพเจ้าโบราณที่เกี่ยวข้องกับสงคราม นักวิชาการบางคนเสนอว่าชื่อ “兵主” ในชื่อของมันอาจเกี่ยวข้องกับเทพนักรบโบราณที่สืบเชื้อสายจากความเชื่อเกี่ยวกับเทพสงครามในจีน เช่น เทพชือโหยว ผู้เป็นเทพนักรบในตำนานจีน ซึ่งภายหลังความเชื่อนี้ถูกผสมผสานเข้ากับคติพื้นบ้านของญี่ปุ่น ด้วยเหตุนี้ ในบางพื้นที่เฮียวสุเบะจึงถูกเคารพบูชาในศาลเจ้าชินโตในฐานะเทพผู้คุ้มครอง หรือเทพแห่งสงครามและความอุดมสมบูรณ์ ตำนานของมันจึงสะท้อนการผสมผสานระหว่างความกลัวต่อภูตผีแห่งธรรมชาติกับการยกย่องพลังลึกลับที่อาจปกป้องชุมชนได้เช่นกัน
ดังนั้น เฮียวสุเบะจึงมิใช่เพียงสัตว์ประหลาดขนดกในเรื่องเล่าพื้นบ้าน หากแต่เป็นภาพสะท้อนของโลกทัศน์ของชาวญี่ปุ่นโบราณ โลกที่แม่น้ำ ภูเขา และพืชผลล้วนมีวิญญาณสถิตอยู่ เรื่องเล่าของมันเตือนให้มนุษย์ระลึกว่า ธรรมชาติที่ดูสงบอาจซ่อนพลังลึกลับเอาไว้เสมอ และบางครั้งการอยู่ร่วมกับสิ่งเร้นลับนั้น มิได้ต้องเอาชนะมัน แต่ต้องเรียนรู้ที่จะเคารพและอยู่ร่วมกับมันอย่างกลมกลืน
เรื่องที่เกี่ยวข้อง >>
– สยองผีญี่ปุ่น : ธิดาบาดาล
– สยองผีญี่ปุ่น : ผู้มาเยือนแห่งทะเลมรณะ
– สยองผีญี่ปุ่น : เงากรรมเหนือร่างพิกล
– สยองผีญี่ปุ่น : มหาอสูรโอะตาเกะมารุ
– สยองผีญี่ปุ่น : อสูรแห่งกองฝุ่น
ที่มา: yokai.com
#สยองผีญี่ปุ่น : ธิดาบาดาล (Ryugu Nyobo Yokai) #ผีญี่ปุ่น #โยไก #ปีศาจญี่ปุ่น #เรื่องเล่าผีญี่ปุ่น
