สยองผีญี่ปุ่น : เสียงต้องห้ามจากคูคลอง (Oitekebori Yokai)
เรื่องราวของ โออิเตะเคะโบริ (置いてけ堀, Oitekebori) เป็นหนึ่งในตำนานโยไคที่แปลกและลึกลับที่สุดจากย่านฮนโจ เขตสุมิดะ กรุงโตเกียว ซึ่งในอดีตเป็นพื้นที่ที่เต็มไปด้วยคลองและคูน้ำเชื่อมต่อกันหลายสายในสมัยเอโดะ (1603–1867) จนได้ชื่อว่าเป็น “เมืองแห่งน้ำ” ตำนานนี้ถูกนับรวมอยู่ในชุดเรื่องเล่าที่เรียกว่า Honjo Nanafushigi “เจ็ดเรื่องประหลาดของฮนโจ” ซึ่งเป็นกลุ่มนิทานพื้นบ้านที่สะท้อนวิถีชีวิตผู้คนและความเชื่อเรื่องสิ่งลี้ลับที่บ้านเรือนนั้น ๆ เกิดขึ้นจากการได้ยินเสียงปริศนาร้องว่า “โออิเตะเคะ!” หรือ “ทิ้งมันไว้แล้วไปซะ!” ขณะชาวประมงพยายามกลับบ้านพร้อมกับปลาที่จับได้มากผิดปกติจากคลองแห่งหนึ่งในฮนโจ
คำว่า Oitekebori มาจากการผสมคำสองส่วน คือ oiteke (置いてけ “ทิ้งมันไว้”) และ bori (堀 “คูน้ำ/คูคลอง”) นัยหนึ่งนิทานนี้อาจตีความเป็นการเตือนแก่ผู้คนอย่าโลภมากเกินไป โดยเฉพาะเมื่อจับปลาได้มากจนเกินความจำเป็นของครอบครัวหรือชุมชน ตำนานนี้จึงเป็นทั้งเรื่องผีและคำสอนที่เกี่ยวข้องกับความพอเพียงและการเคารพธรรมชาติในสังคมชนบทของเอโดะ
ตามตำนานที่เล่าต่อกันมา ชาวประมงสองคนตกปลาในคลองแห่งหนึ่งของฮนโจจนได้ปลามากอย่างไม่คาดคิด ขณะที่เตรียมเก็บอุปกรณ์และแบกตะกร้ากลับบ้าน พวกเขาได้ยินเสียงลึกลับดังออกมาจากผืนน้ำ “โออิเตะเคะ!” บางสำนวนเล่าว่าทั้งคู่ต่างวางตะกร้าปลาทิ้งไว้แล้ววิ่งหนีไป เมื่อกลับมาตรวจดูในภายหลัง พบว่าสิ่งที่พวกเขาจับได้ได้หายไปหมดแล้ว บ้างก็ว่าคนหนึ่งหนีกลับบ้านพร้อมตะกร้าแต่ปลากลับหายไป ส่วนอีกคนถูกมือผีคว้าลากลงคลองและไม่เคยเห็นอีกเลย เรื่องเล่านี้มีหลากหลายเวอร์ชันแต่หัวใจหลักคือเสียงปริศนาจากน้ำและการสูญเสียสิ่งที่จับได้
แม้ไม่มีบันทึกแน่ชัดว่าโยไคนี้เป็นอะไรกันแน่ การตีความเชิงสัญลักษณ์ชี้ว่ามันอาจเป็นเสียงของสิ่งมีชีวิตในน้ำ เช่น คัปปะ โยไคน้ำที่ชาวญี่ปุ่นเชื่อว่ามักหลอกล่อมนุษย์เข้ามาใกล้น้ำเพื่อขโมยของหรือทำอันตราย หรืออาจเป็น ทานุกิ ผู้ชอบเล่นตลกและลวงคนด้วยเสียงเลียนแบบ ตลอดจนสัตว์อย่าง คาวาอุโซะ หรือ เต่านิ่ม (suppon) ที่เชื่อกันว่ามีพลังลึกลับเรื่องเล่าบางสำนวนถึงกับกล่าวว่าเสียงนั้นอาจเป็นเสียงของธรรมชาติเอง แสดงถึงความเชื่อว่าแหล่งน้ำมีวิญญาณและข้อจำกัดที่มนุษย์ไม่ควรละเมิด
นอกจากมุมมองสยองขวัญแล้วตำนานโออิเตะเคะโบริยังมีบทบาททางสังคมและวัฒนธรรมด้วย เรื่องเล่านี้ทำหน้าที่เตือนใจให้ชาวบ้านรับรู้ถึง ขอบเขตของการใช้ทรัพยากรธรรมชาติ และความสำคัญของการเคารพพลังลี้ลับที่อาศัยอยู่ตามคลองสายน้ำ คำพูด “ทิ้งมันไว้แล้วไปซะ” จึงไม่ใช่เพียงคำตะโกนจากภูตผี แต่เป็นการสื่อถึงมุมมองเชิงปรัชญา เช่น ความพอประมาณและการหลีกเลี่ยงอันตรายในยามค่ำคืน อีกทั้งยังสะท้อนถึงความเชื่อในวิญญาณประจำท้องถิ่นที่มีอำนาจเหนือน้ำและชีวิตความเป็นอยู่ของผู้คนที่พึ่งพาธรรมชาติอย่างใกล้ชิด
เรื่องที่เกี่ยวข้อง >>
– สยองผีญี่ปุ่น : เสากลับหัว
– สยองผีญี่ปุ่น : ปัญญาแห่งหุบเขา
– สยองผีญี่ปุ่น : เจ้าสายฟ้า
– สยองผีญี่ปุ่น : โอซากิกับเศษเสี้ยวแห่งคำสาป
– สยองผีญี่ปุ่น : จากเทพสู่ปีศาจ
ที่มา: yokai.com
#สยองผีญี่ปุ่น : เสียงต้องห้ามจากคูคลอง (Oitekebori Yokai) #ผีญี่ปุ่น #โยไก #ปีศาจญี่ปุ่น #เรื่องเล่าผีญี่ปุ่น
