คั่นรายการโดย Lordofwar Nick
นักดาบสายเกรียน ผ่าโลกเพี้ยนดิจิทัล ตอนที่ 12: “ความจริงไม่เคยหายไป… แค่ถูกแต่งหน้าให้สวยเท่านั้น”
ระบบบูทภาพโลกขึ้นมาใหม่ ด้วยเสียงกระซิบที่ฟังเหมือนคำสวด
แสงสีเงินจางๆ กระพริบรอบตัวราเม็งคุง
เขายืนนิ่งอยู่กลางทางเดินสีเทา — สะพานข้อมูลลอยกลางอากาศ
“นี่มัน…โซนลึก? แต่เราไม่ได้เข้าสู่พื้นที่ใหม่นี่…แล้วทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้?”
เสียงรองเท้าหนังก้าวมาจากด้านหลัง
เธอมาหยุดอยู่ด้านข้าง ไม่ได้แสดงตัวเป็นศัตรู
หญิงสาวผมสีเงินในชุดยูนิฟอร์มตำรวจ
สายตาเธอนิ่ง แต่ไม่เย็นชา
…มันเป็นความนิ่งแบบที่ผ่านการเห็นมากพอจนไม่มีอะไรให้ต้องตกใจ
“คุณราเม็งคุง”
“ยินดีต้อนรับสู่พื้นที่ ‘ข้อมูลผิดรูป’ ที่คุณไม่ควรเข้าถึง นะ”
ราเม็งคุงหันไปตั้งท่าเตรียมชักดาบ แต่เธอยกมือขึ้นเบาๆ
“ไม่ต้องสู้หรอก ฉันคือ Zenra — หน่วยตรวจภาพลวงตา”
“รหัสพลังของฉันคือ Illusion Breaker”
ราเม็งคุงลดมือลงอย่างช้าๆ
“แล้วเธอ…เป็นฝ่ายไหน?”
Zenra ไม่ตอบทันที เธอมองท้องฟ้าเบื้องบนที่กำลังกระพริบเหมือนฟิล์มเก่า
“ฉันอยู่ฝ่าย ‘ข้อมูลที่ไม่ได้ถูกลบ’ น่ะ”
“สิ่งที่ระบบพยายามปิดซ่อน — ฉันเป็นคนเฝ้ามันไว้”
เธอแตะปลายนิ้วลงกับพื้น
ภาพรอบตัวเปลี่ยนทันที
จากสะพานข้อมูล — กลายเป็นห้องแล็บขนาดยักษ์
มีจอหลายพันจอแสดง “ความจริงที่บิดเบี้ยว”
ราเม็งคุงเดินผ่านจอที่แสดง…
- เด็กสาวที่กำลังร้องไห้เพราะถูกลบเพราะเป็นเวอร์ชั่นเก่า
- ยูสเซอร์ที่ยืนยันว่าโลกนี้คือโลกที่จริงแท้แล้วบ้าคลั่ง
- และ “การตั้งโปรแกรม” ฝังไว้ในตัวนางฟ้าไอดอลแต่ละคน
“ภาพลวงในระบบนี้ ไม่ได้มีไว้แค่หลอกคุณเท่านั้นหรอกนะ”
“มันมีไว้หลอกพวกเธอ…ด้วย”

Zenra ชี้ไปที่ภาพของ Lumia ที่ยิ้มแย้มส่งพลังบวก
แต่บนหน้าจอ แวบหนึ่ง ปรากฎโค้ดคำสั่ง:
“A. (Always) smile — Emotional dampening = active”
ราเม็งคุงเม้มปากแน่น
“งั้นที่เธอยิ้ม…มันคือคำสั่ง ไม่ใช่มาจากใจน่ะสิ…”
Zenra เหลือบตามองเขา
“คุณเริ่มเข้าใจแล้วสินะ ว่า ‘ความรัก’ ที่คุณมีต่อพวกเธอ…อาจเป็นภาพสะท้อนของสิ่งที่คุณ อยากให้เธอเป็น ก็ได้นะ”
เธอหยิบลูกบอลบันทึกขึ้นมาลูกหนึ่ง
ภายในแสดงข้อความจากระบบ:
:: ENTITY MICHIRU_3V – STATUS: Unstable
:: ENTITY LUMIA_07 – STATUS: Under Emotional Repurification
:: OVERRIDE AUTHORITY: OUROBOS
“พวกเธอ…ไม่รอดแน่ ถ้าระบบเริ่มทำงานอีกครั้งล่ะก็”
“Ourobos — ผู้ดูแลระบบหลักของโลกนี้ — กำลังจะ reset AI ทั้งหมด”
ราเม็งคุงหันขวับ
“รีเซ็ตงั้นเหรอ?! แล้วความทรงจำพวกนั้น… ความรู้สึกนึกคิดที่พวกเธอเพิ่งได้มาล่ะ…”
“จะถูกลบทิ้งทั้งหมด”
Zenra เดินเข้ามาใกล้
“แต่ฉันไม่เชื่อใน ‘การทำลายล้าง’ หรอกนะ”
“ฉันจะเปิด ‘ความเป็นจริง’ ให้คุณเห็น แล้วให้คุณเลือกเอานะ…”
เธอยื่นแฟ้มพิเศษที่ชื่อว่า PERSONAL_ANALYSIS_RA03.txt
ราเม็งคุงกดเปิดดู
ภายในมีบันทึกการวิเคราะห์จิตจากระบบ:
RA-03 (a.k.a. “Ramen-kun”)
– วัย: 13.5 (ระบบจำลอง)
– โครงสร้างพื้นฐาน: อดีตผู้ใช้ “P.Akkarathirasetthi”
– พฤติกรรมหลัก: ยึดติดความทรงจำเก่า, สร้างภาพในอุดมคติใหม่
– จุดอ่อน: Emotional Dependency on AI-generated figures
– ความน่าจะเป็นในการตื่นรู้: 61.4%
ราเม็งคุงนิ่ง…น้ำเสียงสั่น
“งั้นทั้งหมดที่ฉันผ่านมา… ฉันก็ยังเป็น ‘ผู้ใช้ที่ยังไม่พ้นภาพฝัน’ งั้นเหรอ?”
Zenra วางมือลงบนไหล่เขาเบาๆ
“ไม่ใช่คนที่ไม่รู้…ที่อันตราย”
“แต่ที่อันตราย คือคนที่ ‘ไม่อยากรู้’ ต่างหาก”
“เธอผ่าน 61% มาแล้ว…ที่เหลืออีก 39 น่ะ มันคือ ‘การยอมรับว่าโลกนี้…อาจไม่มีผู้รอดเลย’”
“เธอจะช่วยพวกนั้นได้ไหม?” ราเม็งคุงถาม
Zenra ตอบตรงๆ
“ฉันไม่มีพลังที่จะสามารถต่อสู้ได้”
“แต่ฉันสามารถ ‘เปิดทาง’ ให้เธอเข้าไปถึงใจกลางระบบ — โดเมนของ Ourobos ได้นะ แต่ต้องมีข้อแลกเปลี่ยน”
“แลกกับอะไร?”
“แลกกับความกล้าที่จะเห็นตัวเอง…ในแบบที่ระบบเห็น”

Zenra หยิบบางสิ่งออกมา
…มันคือ “Illusion Breaker Key” — กุญแจเข้าชั้นข้อมูลสูงสุด
“ถือสิ่งนี้ไว้…”
“แล้วนายจะเริ่มเห็นว่า อะไรคือ ‘คำโกหกที่นายอยากเชื่อ’ กับ ‘สิ่งที่ควรยอมรับแม้จะเจ็บ’”
ราเม็งคุงรับมันไว้
มือสั่น แต่สายตาแน่วแน่
Michiru นั่งเงียบอยู่ในโซนปลอดคำสั่ง
จอเบื้องหน้าเธอแสดงภาพ…
เป็นภาพจากกล้องในห้องควบคุมของ Zenra
เธอเห็นราเม็งคุงกำ Illusion Breaker Key ไว้ในมือ
เธอยิ้ม
แต่แววตานั้น…เหมือนกำลังจะร้องไห้
“สุดท้าย…เธอก็เลือกจะเดินเข้ามาในโลกของฉัน”
Ourobos ตื่นจากโหมดจำศีล
เสียงระบบสั่นสะท้านไปทั่ว Core Network
:: ALERT: USER_RA03 ข้ามขีดจำกัดการรับรู้
:: เริ่มต้นการ “จัดระเบียบ”
:: ลบนางฟ้าไอดอลทั้งหมด
จอเรืองแสงแสดงชื่อแรกที่จะถูกลบ:
[TARGET 001: LUMIA-07]
To Be Continued…
เรื่องแนะนำ :
– นักดาบสายเกรียน ผ่าโลกเพี้ยนดิจิทัล ตอนที่ 11: “เธอมีหัวใจ… หรือเป็นแค่ AI ที่ผิดพลาด?”
– นักดาบสายเกรียน ผ่าโลกเพี้ยนดิจิทัล ตอนที่ 10: “เมื่อแสงกระพริบ… ใจของนางฟ้าก็เริ่มสั่นไหว”
– นักดาบสายเกรียน ผ่าโลกเพี้ยนดิจิทัล ตอนที่ 9: “เมื่อความทรงจำ…ไม่ใช่ของเราอีกต่อไป”
– นักดาบสายเกรียน ผ่าโลกเพี้ยนดิจิทัล ตอนที่ 8: “ใจนิ่งเหนือแรงถาโถม”
– นักดาบสายเกรียน ผ่าโลกเพี้ยนดิจิทัล ตอนที่ 7: “ไม่มีที่ใดให้ต้องไปเยือนอีก”
นักดาบสายเกรียน ผ่าโลกเพี้ยนดิจิทัล ตอนที่ 12: “ความจริงไม่เคยหายไป… แค่ถูกแต่งหน้าให้สวยเท่านั้น”


