ทาโกยากิอิตาเลียน : ความทรงจำที่ผูกติดอยู่กับอาหาร สถานที่ และคนคนหนึ่ง… เรื่องสั้นจากญี่ปุ่น
ผมมาที่นี่เพื่อกินอาหารจานนึงโดยเฉพาะ…
มันเป็นอาหารอิตาเลียนที่ชื่อยาวเกินกว่าจะจำได้
แต่ผมจำความหอมอบอวลจากกลิ่นสมุนไพรและน้ำมันมะกอกของมันได้
ผมเรียกมันว่า “ทาโกยากิ” เพราะมันเป็นอาหารทรงก้อนกลมๆ เสิร์ฟในน้ำมัน
รสชาติของมันอ่อนละมุนกลมกล่อมชวนให้หวนนึกถึงวัยเด็กที่สนุกสนานของผมกับใครบางคน
ที่ไม่ได้มากับผมในวันนี้
วันที่ผมได้มาเยือนร้านนี้เป็นครั้งแรก
ใจผมทั้งเต้นแรง และคับคั่งไปด้วยความประหม่า
ไม่ใช่แค่เพราะเป็นการมาเดตกับเธอ
แต่ทั้งบรรยากาศที่สวยงาม หรูหราของร้านอาหารอิตาเลียนแห่งนี้
แสงไฟสีส้ม
เสียงเพลงอ่อนหวาน
และแสงเทียนวูบไหว…ไม่ต่างจากใจของผมยามเธอที่วันนี้สวยเป็นพิเศษจับจ้องมา
ทุกอย่างช่างน่าหลงใหล
และเวลาที่เหมาะสมก็มาถึง
ผมจะพูดคำนั้น
แต่
“ขออนุญาตค่ะ”
อาหารทรงกลมที่ทำจากหอยนางรม หอยเชลล์ หอยแครง สับเป็นชิ้นเล็กๆ เรียงตัวกันอย่างสดสวยราวดอกไม้บานจานหนึ่งก็ถูกวางคั่นกลางระหว่างเราทั้งสองเสียก่อน
“อาหารอิตาเลียนแต่ดูเหมือนทาโกยากิ แปลกจัง”
(น่าจะเป็น Scallop Arancini หรืออรันชินี่หอยเชล ละมั้งนะ)
แล้วจากเรื่องสำคัญที่จะเอ่ยออกไป ก็ดันกลายเป็นว่าผมทักเรื่องอาหารเสียอย่างนั้น
“จริง น่าสนใจดีเนอะ”
ซึ่งเธอก็ดันตามน้ำไป ส่งยิ้มหวานมาให้โดยไม่ทันรู้ความคิดผม
แต่หลังจากนั้น สีหน้าของเธอก็พลันจริงจังขึ้นเล็กน้อย
“ฉันเหมาะกับเธอจริงเหรอ?”
เสียงหวานของเธอถามขึ้นในยามที่ท้องฟ้าด้านนอกมืดสนิท
แต่หัวใจของผมกลับถูกลูบไล้ สัมผัสอย่างอ่อนโยนด้วยแสงเทียนประดับโต๊ะตรงหน้าเรา
ความใส่ใจของเธอช่างอ่อนหวานอ่อนโยนจนใจผมเต้นแรง
และตั้งแต่นั้นมา พวกเราก็มาที่ร้านนี้ด้วยกันอีกหลายครั้ง
ผมจ้องมองไกลออกไปที่นอกหน้าต่าง
เคี้ยวเอื้องความทรงจำอันแสนหวาน
ทั้งอาหารรสเลิศ
คำพูด เสียงหวานๆ
และทุกการกระทำของเธอ
ที่จู่ๆ กลับเปลี่ยนไปราวกับในพริบตา
สายโทรศัพท์ถูกตัดพร้อมความสัมพันธ์ที่ขาดสะบั้น
โลกของผมเงียบสงัดลงทันใด
อาหารทุกอย่างเย็นชืด
จืดจางไร้รส
และแข็งขืนเสียจนกลืนไม่ลง
ร้านนี้กำลังจะปิด
น่าเสียดาย…
กาลเวลาเปลี่ยนผ่านอย่างไร้ความปรานี
พรากบางอย่างให้จากไปอย่างสิ้นซากไม่มีวันย้อนกลับ
เมื่อร้านนี้หายไป
เธอก็ยิ่งจางหาย
แต่เธอในวันนั้น ผมจะไม่มีวันลืมเด็ดขาด
เหมือนกับที่ผมจะไม่มีวันลืมรสชาติ
“ทาโกยากิอิตาเลียน” ที่มีเพียงผมและเธอในอดีตที่รู้กันเพียงสองคน
บทความโดย : HaruShine www.marumura.com
เรื่องแนะนำ :
– เหล่านางฟ้าในเดือนธันวาคม : เรื่องสั้นอบอุ่นใจส่งท้ายปีจากญี่ปุ่น
– 13 ภาพ ความตระการตาสีชาด ชวนขนลุกจาก Silent Hill f
– เรื่องเล่าจากพนักงาน(แมว) ประสบการณ์ 3 ปีในคาเฟ่
– “จดหมายในคืนพระจันทร์เต็มดวง” นิยายสั้นลึกลับจากญี่ปุ่น
– สุดเก๋! 12 ภาพถ่ายสถาปัตยกรรมญี่ปุ่นสีแดงสะดุดตา
ขอบคุณข้อมูลจาก:
https://note.com/keen_coot3397/n/ncc0715a72b1e
https://www.homemadeitaliancooking.com/
#ทาโกยากิอิตาเลียน : ความทรงจำที่ผูกติดอยู่กับอาหาร สถานที่ และคนคนหนึ่ง #เรื่องสั้นจากญี่ปุ่น
