โฮจจิ โนะ ล็อดจ์ Hotch-Lodge (ほっちのロッヂ)
สถานที่ที่เปลี่ยนคุณค่าใหม่ ให้กับแนวคิดของการ “ดูแล”
โฮจจิ โนะ ล็อดจ์ (Hotch-Lodge) ตั้งอยู่ที่เมืองคารุอิซาวะ จังหวัดนากาโนะ
ที่นี่ให้บริการทางการแพทย์อย่างหลากหลาย อาทิ การบริการทางการแพทย์แบบดูแลที่บ้าน เป็นคลินิก บริการเวชศาสตร์การพยาบาลแบบเยี่ยมบ้าน รวมถึงศูนย์ดูแลเด็กป่วย
สิ่งที่ที่แห่งนี้แตกต่างจากคลีนิคทั่วไป ที่ไม่จำกัดแค่บทบาทจากกรอบทางการแพทย์และสวัสดิการเท่านั้น
ที่แห่งนี้ เป็นที่ๆ ทุกคนในชุมชนสามารถมารวมตัวกัน และใช้เวลาได้ทำสิ่งที่ตัวเองรักได้ มีครัวขนาดใหญ่ และที่นั่งพักผ่อน ให้คนในชุมชนหรือผู้คนที่แวะมาได้เข้าร่วมกิจกรรมได้อย่างอิสระ
“ทำไมสถานดูแลผู้สูงอายุถึงมีแต่ผู้สูงอายุอยู่ด้วยกัน” เป็นคำถามที่เกิดขึ้นกับ ฟูจิโอกะ ซาโตโกะ ผู้ร่วมก่อตั้งโฮจจิ โนะ ล็อดจ์
ซาโตโกะ เล่าเรื่องสมัยเด็ก ที่พ่อของเธอได้เสียไปในขณะที่เธอยังอายุได้ 10 ปี
“พ่อป่วยและเสียชีวิตที่บ้าน ครอบครัวเราต่างมองไปที่ ความทุกข์หรืออาการป่วยของพ่อ มองที่โรคของพ่อ แต่ไม่ได้มองที่พ่อเป็นมนุษย์คนหนึ่ง
ฉันเป็นลูกคนสุดท้อง และมักคิดว่า ‘ทำไมทุกคนไม่ปฏิบัติกับพ่อ ในฐานะมนุษย์’ ‘ในช่วงเวลาที่พ่อทรมาน เราเคยถามไหมว่าเขาอยากทำอะไร’
สุดท้าย ความสัมพันธ์ในครอบครัวก็เปลี่ยนไป และฉันเริ่มรู้สึกว่า ตัวเองยังมีที่ยืนอยู่ในครอบครัวนี้หรือเปล่า”
ต่อมา คุณฟูจิโอกะเริ่มหาที่ทางของตนเอง ในวัยมัธยมปลาย เธอเลือกสภาพแวดล้อมใหม่ด้วยตัวเอง
และได้ค้นพบ “พื้นที่ของการมีตัวตน” ประสบการณ์นั้นเอง กลายเป็นแรงบันดาลใจสำคัญในการก่อตั้ง โฮจจิ โนะ ล็อดจ์
โฮตจิ โนะ ล็อดจ์ — สถานที่ที่อยู่คนเดียวได้ แต่ไม่โดดเดี่ยว
หลังจากนั้น ฟูจิโอกะซังได้ตั้งคำถามจากความรู้สึกที่ว่า “สถานดูแลผู้สูงอายุที่มีแต่ผู้สูงอายุอยู่เท่านั้น”
ด้วยแนวคิดนี้ เธอจึงร่วมเป็นสมาชิกผู้ก่อตั้งสถานดูแลผู้สูงอายุตั้งแต่อายุเพียง 24 ปี
และค่อยๆ สร้าง “พื้นที่ของชุมชน” ที่เปิดให้ผู้คนหลากหลายวัย ไม่ว่าจะเป็นศิลปิน นักศึกษา หรือเด็กๆ เข้ามามีส่วนร่วม
ฟูจิโอกะซังเดินทางมายังเมืองคารุอิซาวะ เพื่อเริ่มต้นความท้าทายครั้งใหม่ ในการออกแบบ “สภาพแวดล้อมของการใช้ชีวิต” สำหรับผู้คน
“ตอนนั้นมีข่าวว่าจะมีสถานศึกษาที่รวมโรงเรียนอนุบาล ประถม และมัธยมไว้ในที่เดียวกัน ฉันเลยไปดู เพราะอยากทำงานร่วมกัน
ฉันคิดว่าถ้ามีสถานที่ที่เราสามารถ ‘เรียนรู้วิธีจบชีวิต’ ได้ก็คงดี เลยอยากสร้างพื้นที่ในโรงเรียนที่คนทุกช่วงวัยสามารถแวะเวียนมาได้
..ไม่กี่สัปดาห์ต่อมา เธอได้พบกับฮิโรยูกิ เบนิยะซัง แพทย์ซึ่งต่อมาจะกลายเป็นผู้ร่วมก่อตั้งโฮตจิ โนะ ล็อดจ์”
ทั้งสองจึงตัดสินใจเปิดพื้นที่แห่งใหม่ บนที่ดินว่างฝั่งตรงข้ามโรงเรียน จากความเชี่ยวชาญของเบนิยะซัง สถานที่นี้สามารถเปิดเป็น “คลินิก” ได้
แต่ฟูจิโอกะซังไม่ต้องการสร้างเพียงคลินิกทั่วไป เธอจึงเกิดแนวคิดที่จะทำให้ที่นี่เป็น “บ้านกลางป่า” สถานที่ที่ใครๆ ก็สามารถมารวมตัวกันได้
“ฉันเริ่มคิดว่าอยากให้ ‘บ้านกลางป่า’ แบบไหนเกิดขึ้น แล้วก็นึกย้อนถึงประสบการณ์ในช่วงวัยรุ่นของตัวเอง
ตอนนั้นฉันเคยสูญเสียที่ยืนของตัวเองอย่างแท้จริง
หากเป็นผู้ใหญ่แล้ว การฟื้นตัวอาจทำได้ไม่ยาก แต่สำหรับวัย 10 หรือ 20 ต้นๆ ตัวเลือกในชีวิตมีน้อยมาก
เพราะแบบนั้น ฉันจึงอยากสร้างสถานที่ที่เด็กวัยรุ่น หรือแม้แต่เด็กที่อายุน้อยกว่านั้น สามารถตัดสินใจไปเองได้
เป็นที่ที่ไปแล้วจะอยู่คนเดียวก็ได้ หรือดูว่าคนอื่นกำลังทำอะไรกันอยู่นะ ก็ได้ แนวคิดหลักของที่นี่จึงกลายเป็น
‘สถานที่ที่อยู่คนเดียวได้ แต่ไม่ทำให้รู้สึกโดดเดี่ยว’ ”
โฮจจิ โนะ ล็อดจ์ ภายในห้องตรวจมี โต๊ะเตี้ยแบบญี่ปุ่น (ちゃぶ台) ตั้งอยู่ ภาพที่เห็นจึงแตกต่างจาก “ห้องตรวจ” ทั่วไปอย่างสิ้นเชิง
แม้จะเป็นคลินิก แต่ที่นี่คือสถานที่ที่ใครๆ ก็สามารถแวะเข้ามาได้อย่างสบายๆ
ชาวเมืองมารวมตัวกัน และบ่อยครั้งพนักงานของโฮตจิ โนะ ล็อดจ์ก็นั่งกินข้าวร่วมโต๊ะเดียวกับทุกคน
การรับประทานอาหารร่วมกันจึงเป็นเรื่องธรรมดาในชีวิตประจำวัน
เด็กๆ ที่มารอฉีดวัคซีนก็นั่งอ่านหนังสืออย่างผ่อนคลาย
ภายในโฮตจิ โนะ ล็อดจ์ ยังมีห้องใต้หลังคาที่เปรียบเสมือน “ฐานลับของเด็กๆ” อีกด้วย เพื่อถ่ายทอดแนวคิดของสถานที่ที่ว่า “เป็นที่ที่อยู่คนเดียวได้ แต่ไม่รู้สึกโดดเดี่ยว”
ส่วนต่างๆ ของที่แห่งนี้ เป็นพื้นที่ที่เราเข้าไปอยู่ได้อย่างเป็นธรรมชาติ
“ฉันหวังว่าสถานที่แบบนี้จะกลายเป็นพื้นที่สำคัญในใจของใครสักคน”
ต้นไม้ในป่าคารามัตสึที่โอบล้อมโฮตจิ โนะ ล็อดจ์ คอยเฝ้ามองผู้คนอยู่เงียบๆ
พร้อมมอบทิวทัศน์อันงดงามในแต่ละฤดูกาล
“มนุษย์อาจอ่อนแอลงได้ แต่อาการหรือสภาพร่างกายเหล่านั้น ไม่ได้เป็นทั้งหมดของคนคนนั้น”
ไม่ใช่อาการ ไม่ใช่สภาพ ไม่ใช่อายุ แต่ให้เราได้พบกันในฐานะเพื่อนที่ทำในสิ่งที่ตัวเองรัก
สิ่งนี้สามารถ “รับรู้ได้ด้วยร่างกาย” ผ่านประสบการณ์จริงในพื้นที่แห่งนี้
รูปทรงของกระท่อม และตั้งอยู่ท่ามกลางธรรมชาติ ช่วยเปิดพื้นที่ให้ผู้คนได้พบเจอ พูดคุย และเชื่อมโยงกันในฐานะเพื่อนที่มีความสนใจร่วมกัน
“หากเราได้พบกันเพียงครั้งเดียวในฐานะคนที่ทำในสิ่งที่รักเหมือนกัน เราก็สามารถกลายเป็นพวกพ้องกันได้อย่างง่ายดาย” ฟูจิโอกะซังกล่าว
“ตัวอย่างเช่น ที่โฮตจิ โนะ ล็อดจ์ เรามีโอกาสพูดคุยกับผู้ที่เพิ่งสูญเสียคนสำคัญในชีวิต เราอยู่ตรงนี้นะ แม้มันจะยากและหนักหนา แต่ลองมานั่งกินข้าวอร่อยๆ ด้วยกันก่อนดีไหม บางทีเราอาจแบ่งเบาความทุกข์นั้นร่วมกันได้”
การได้อยู่ในพื้นที่เดียวกัน การแบ่งปันช่วงเวลาเดียวกัน ทำให้ความรู้สึกว่า เราก็รู้สึกเหงาเหมือนกัน ถูกถ่ายทอดออกไป ผ่านร่างกายและบรรยากาศ
โดยแทบไม่ต้องใช้คำพูด ความเข้าใจเกิดขึ้นภายใต้ความเงียบ และความสัมพันธ์เช่นนั้นก็ค่อยๆ เติบโตขึ้น
นี่คือความสัมพันธ์ที่ไม่ได้ตั้งอยู่บนบทบาทของผู้ป่วยหรือผู้ดูแล
หากแต่ตั้งอยู่บนความเป็นมนุษย์ ที่ได้พบกัน เห็นกัน และอยู่เคียงกัน ในฐานะเพื่อนร่วมทางคนหนึ่ง
เว็บไซต์: https://hotch-l.com/
ติดตามความเคลื่อนไหวของโฮจจิ โนะ ล็อดจ์ ได้ผ่านเวปไซต์: https://note.com/hotch_lodge
เรื่องแนะนำ :
– ชี้พิกัด 4 ร้านขนมปังอร่อยในโตเกียว
– สายหวานห้ามพลาด กับเว็บไซต์ที่รวบรวมร้านของหวานในฮอกไกโด!
– ชี้พิกัด 5 ร้านราเม็งในซัปโปโรที่อยากให้ไปชิม
– หลากหลายราเม็งน่าทานที่ Men Ginza Onodera Higashi-Ginza Store
– ตามรอย 2 ชาแนลญี่ปุ่นแนะนำร้านอาหารสุดน่ากิน!
#โฮจจิ โนะ ล็อดจ์ Hotch-Lodge (ほっちのロッヂ)
