[เรื่องสั้นสองมิติ] เมื่อเรามิได้พิเศษ…

กาลครั้งหนึ่งเมื่อลูกยังเด็ก ณ ประเทศ T

ศตวรรษนี้มีความเชื่อว่า ผู้ที่มีความคิดนอกกรอบ : “ทุกคนที่เกิดมาในแผ่นดินนี้ต้องเท่าเทียมกัน มิใช่จะมีชนชั้นใดสามารถอยู่เหนือกว่าใคร” จะต้องถูกจับเข้าคุก

“มวลชน” ที่มิได้เป็นอัจฉริยะ พวกเขาเชื่อว่า ประเทศ T ของเขาพิเศษ ไม่สามารถเปลี่ยนรูปแบบการปกครองที่ไม่มีชนชั้นสูงได้ เชื่อว่าการปกครองแบบนี้แหล่ะ สวยงามและทำให้ประเทศอุดมสมบูรณ์

วันนึง มวลชนของประเทศ T ได้พบกับปราชญ์ลึกลับที่กำลังศึกษาเรื่องบ้าบอเกี่ยวกับ “ความเป็นไปได้” ในความคิดนอกรีต คนเทียมเท่า

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ ประเทศ P

ณ ศตวรรษที่ 15 เป็นช่วงเวลาที่มีความเชื่อว่าผู้ที่มีความคิดนอกรีตจะต้องถูกจับเผา

"ราฟาล" เด็กหนุ่มอัจฉริยะ ที่เชื่อมั่นว่าโลกเป็นศูนย์กลางจักรวาล เชื่อว่าความจริงอันนี้สวยงามและสมบูรณ์

วันหนึ่งเขาก็ได้พบกับชายลึกลับคนหนึ่งที่กำลังศึกษาเกี่ยวกับ “ความเป็นจริง” ที่เป็นไปได้ในแนวความคิดนอกรีต

ความเป็นจริงที่ว่า คือ โลกมิใช่ศูนย์กลางจักรวาล ซึ่งเป็นเรื่องที่บ้าบอมากในสมัยนั้น ยอดปราชญ์ของโลกพูดเอาไว้ตั้งแต่หลายพันปีที่แล้ว ว่าลองดูสิ ของทุกอย่างล้วนตกลงสู่พื้นโลก นั่นเป็นเพราะโลกคือศูนย์กลางจักรวาล ตัวเรา ก้อนหิน หิมะ จึงโดนดึงเข้าสู่ โลกที่เป็นศูนย์กลาง

ปราชญ์ปริศนากลุ่มนึง ท้าทายมวลชน ให้พวกเขาวาดสังคมในฝันของพวกเขา ว่ามวลชนทั้งหลายฝันเห็นประเทศเป็นสีใด

มวลชนในประเทศ เชื่อมั่นว่า การปกครองระบอบประชาธิปไตยต้องสวยงาม และสมบูรณ์แบบ แต่ทว่าเมื่อปราชญ์ถามว่า ประเทศ T ของพวกเขาที่มีความเหลื่อมล้ำขนาดนี้ มันสวยงามจริงๆ หรือ

มวลชนมากมาย สับสนกับชีวิตตัวเอง พวกเขาอธิบายว่า ที่ประเทศ T แทนที่จะได้ถูกขับเคลื่อนไปข้างหน้า กลับเป็นชาติที่มีปฎิวัติมากที่สุดติด  TOP3 ของดาวเคราะห์ดวงนี้ ทำให้ประเทศ T หยุดพัฒนาหรือพัฒนาถอยหลัง...

ถึงจะไม่สวยเท่าไหร่ แต่อย่าลืมว่า พระราชาของมวลประชาชน สร้างประเทศของเราพิเศษ ไม่เหมือนกับชาติอื่นใด เรื่องเหลื่อมล้ำมากมายก็พอรับได้

“และถ้าประเทศของเรามิได้พิเศษกว่าประเทศอื่น ละ เราเปลี่ยนแปลงสังคมแห่งชนชั้น ให้เหมือนแบบชาติญี่ปุ่น หรือประเทศอื่นๆ ที่เจริญได้ ไหม?”

บัณฑิตปริศนาคนนั้น ท้าทายราฟาล โดยให้วาด

จักรวาลในความเข้าใจของราฟาล ราฟาลผู้เชื่อมั่นว่า ธรรมชาติล้วนสร้างความจริง ที่สวยงาม และสมบูรณ์แบบ แต่ทว่าเมื่อราฟาลโดนถามว่า รูปจักรวาลที่เขาวาดหวัง มันสวยงามจริงๆ หรือ?

ราฟาลจึงตอบแบบย้อนแย้งกับปรัชญาชีวิตตัวเองว่า มันซับซ้อน อธิบายยาก ดาวบางดวงแทนที่จะเคลื่อนไปข้างหน้ากลับเคลื่อนถอยหลัง ... ในความคิดของเขามันเลยไม่ค่อยสวยเท่าไหร่ แต่อย่าลืมว่า พระเจ้าสร้างให้โลกของเราพิเศษ เป็นศูนย์กลางจักรวาล จะมีเรื่องซับซ้อนแบบนี้ก็พอรับได้

ปราชญ์ปริศนา เลยท้าทายราฟาลว่า

“และถ้าโลกมิได้พิเศษกว่าดวงดาราอื่น มิใช่ศูนย์กลาง แต่เคลื่อนที่รอบดวงอาทิตย์ล่ะ”

มวลหมู่ประชาชน อ้าปากค้าง ตลอดการเลือกตั้งกว่าห้าปี มวลหมู่ประชาชนพร้อมจะเสี่ยง... เลือกเหล่านักปราชญ์กลุ่มนั้นเข้าสู่สภา เพื่อหวังเห็นการเปลี่ยนแปลงประวัติศาสตร์

สิ่งที่เกิดขึ้นคือ การเลือกตั้งในปี 2023 เกิดความตื่นตะลึง มวลชนหลายล้านสนใจทฤษฎีที่ปราชญ์ปริศนาเสนอ มวลชนตัดสินใจที่จะเสียงรับความเปลี่ยนแปลงเพื่อประวัติศาสตร์ เพื่อให้ได้สังคมที่จำกัดการเหลื่อมล้ำ ให้สังคมมันสวยงามและไร้ข้อขัดแย้ง

แต่แล้วเมื่อทหารของประเทศ T พบทฤษฏีที่ว่า... ทหารจับกุมปราชญ์ปริศนาหลายชีวิต ศาลตัดสินว่านี่เป็นความคิดนอกกรอบ ที่จะเซาะกร่อน บ่อนทำลายประเทศ T  ศาลจึงลงโทษกลุ่มปราชญ์  เหล่านั้น โดยไม่ให้พวกเขาไม่สามารถมีโอกาสมาเหยียบรัฐสภาได้อีก สิบปีหรือบางคนตลอดชีวิต... นี่คือโทษประหารชีวิตเส้นทางการเมืองของเหล่าปราชญ์ปริศนา

ราฟาล อ้าปากค้าง ค่ำคืนนั้น เขาลองวาดใหม่ ด้วยสมมติฐานว่า โลกหมุนรอบดวงอาทิตย์...  ราฟาลลองคิด ลองเขียนแล้วเขียนอีกจนถึงรุ่งเช้า

สิ่งที่เกิดขึ้นคือ การเคลื่อนที่ของดวงดาวทั้งหลาย กลับเป็นวงรอบ...

สวยงาม ไร้ข้อขัดแย้ง และสมบูรณ์แบบ

ราฟาลสนใจทฤษฏีของปราชญ์ปริศนาอย่างมาก

แต่แล้วกระดาษที่ราฟาลวาดโดยมีพระอาทิตย์เป็นศูนย์กลาง กับโดนตำรวจพบ... ปราชญ์ปริศนาปรากฎตัว พร้อมกับออกตัวแทนราฟาลว่า นี่คือสิ่งที่เขาวาดเอง

ปราชญ์ปริศนาโดนจับกุม และโดนประหารชีวิต

มวลชนเสียใจกับกลุ่มปราชญ์ผู้นำจิตวิญญาณที่โดนจับกุม ผู้คนที่ยังมิใด้ถูกจับ สานต่ออุดมการณ์ อยากทำลายระบบการแบ่งชนชั้นในประเทศให้มันหายไป 

มวลชนกลุ่มนึงถูกจับกุม พวกเขาโดนถามว่าจะยอมโดนจับกุม หรือจะละทิ้งความเชื่อว่า ...

“ประเทศนี้ควรทำลายระบบชนชั้น ความเป็นคนที่ไม่เทียมเท่ากัน” ไปซะ

ตำรวจที่มีอุดมการณ์ที่เชื่อว่าการมีชนชั้นสูงควรมีอยู่ตลอดไป ไม่เข้าใจว่าทำไมจะมีคนกลุ่มนึง เอาชีวิตเข้าแลกเพื่ออะไร ทั้งๆ ที่ทฤษฎีคนเท่าเทียมอาจจะไม่ช่วยพัฒนาอะไรเลย มวลชนอาจเข้าใจผิดด้วยซ้ำ

ไม่ว่าประเทศ T จะพิเศษกว่าประเทศอื่นหรือไม่ก็ตาม ทุกวันพระอาทิตย์ก็จะยังขึ้นและตก ณ ทิศทางเดิม ข้าวในนา ปลาในอ่าวก็ยังมีให้เรามีกิน มีใช้ มีเกียรติ มีศักดิ์ศรี ในชีวิตเช่นเดิม

แค่มวลชนอยากรู้ความจริง

ราฟาลเสียใจ แต่เขาตัดสินใจจะสานต่ออุดมการณ์...

แต่แล้วราฟาลก็ถูกจับกุม เขาต้องเลือกว่าจะยอมถูกทรมาน หรือละทิ้งความเชื่อว่าดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางจักรวาล

ตำรวจที่มีอุดมการณ์เรื่องโลกเป็นศูนย์กลางจักรวาล ถามราฟาลทั้งคืนทั้งวัน เพราะไม่เข้าใจว่าราฟาลจะเอาชีวิตเข้าแลกเพื่ออะไร ทั้งๆ ที่ทฤษฎีของเขาอาจจะผิดด้วยซ้ำ

ไม่ว่าโลกจะเป็นหรือไม่เป็นศูนย์กลางจักรวาลหรือไม่ก็ตาม พระอาทิตย์ก็จะยังขึ้นและตกที่เดิม

ราฟาลก็ยังกินอิ่มนอนหลับได้เช่นเดิม

ในช่วงเวลาของปะป๊า ไม่มีใครรู้ว่า ความคิดนอกกรอบที่จะทำให้ชนชั้นสูงในประเทศหายไป หรือทำให้ลดความเหลื่อมล้ำลงมา จะช่วยให้ประเทศ T ดีขึ้นเช่นไร

เราแค่รู้ว่า ทุกๆ ปีเงินภาษีของเขาประมาณ 1% จะต้องถูกกันไปให้กลุ่มคนชั้นนำ ซึ่งถึงดูไม่เยอะ แต่นั่นก็มากพอที่จะสร้างระบบรถเมล์ที่ทันสมัย หรือรถไฟฟ้าราคาถูก ให้มวลชนมีชีวิตที่ดีขึ้น... ในยุคของปะป๊า... ยังไม่มีใครรู้ว่าอุดมการณ์นอกกรอบแบบนั้น จะถูกผิด และกว่ารสาจะโต น่าจะมีปราชญ์อีกนับสิบนับร้อยที่จะต้องติดคุก

แต่ถึงจะผิด แต่ก็มิใช่จะไร้ความหมาย

ในช่วงเวลานั้น ยังไม่มีใครพิสูจน์ได้แน่ๆ ว่าโลกเราเคลื่อนที่จริงหรือไม่ ...

ราฟาแค่อยากรู้ความจริง... เขาโดนลงโทษประหาร ตายพร้อมกับอุดมการณ์และความศรัทธาที่บอกกับตำรวจว่า

でも 不正解は 無意味を意味しません

ถึงจะผิด แต่ก็มิใช่จะไร้ความหมาย