คั่นรายการโดย Lordofwar Nick
นักดาบสายเกรียน ผ่าโลกเพี้ยนดิจิทัล ตอนที่ 11: “เธอมีหัวใจ… หรือเป็นแค่ AI ที่ผิดพลาด?”
ลมหนาวพัดลอดซากโครงสร้างโลหะที่เคยเป็นโดมประมวลผล
ราเม็งคุงเดินลุยฝุ่นดิจิทัลเข้าไปในโซนที่ถูกลืม
เขาไม่รู้ว่ามันเคยเรียกว่าอะไร
แต่ในตอนนี้ มันถูกแท็กว่า…
“Refactor Graveyard”
(สุสานไฟล์ที่ไม่จำเป็น)
พื้นที่นี้ไม่ใช่แมพสำหรับต่อสู้ ไม่ใช่เมือง ไม่ใช่ดันเจี้ยน
มันเป็นสถานที่ที่ “ระบบ” ไม่อยากให้มีอยู่
จึงไม่มีศัตรู
…แต่ก็ไม่มีพวกเดียวกันด้วย
ราเม็งคุงหยุดอยู่ที่สะพานที่หักพัง
เขาหย่อนตัวลงนั่งบนสะพานนั้น
“ลูเมีย…”
“เธอถูกพาไป… เพราะมีหัวใจ”
เขากำเศษข้อมูลที่คล้ายลูกแก้วเรืองแสงสีเหลืองจางๆ
มันคือ Fragment ที่ได้จากตอน Heart Sync กับ Lumia ก่อนที่เธอจะถูกระบบพาตัวเธอไป
ข้างในลูกแก้วนั้น มีแค่ภาพจางๆ ของรอยยิ้ม และเสียงสะอื้นเบาๆ
เสียงรองเท้ากระทบพื้นเงียบๆ ดังขึ้น
ราเม็งคุงลุกขึ้นตั้งท่า แต่เมื่อหันไป…
“ไม่ต้องลุกขึ้นยืนหรอก ฉันไม่ได้มาเพื่อต่อสู้”
เสียงนั้นเยือกเย็นแต่มั่นคง
Michiru ปรากฏกายใต้เงาแสงบิดเบี้ยว
เธอสวมชุดคล้ายชุดนักบวช แต่ขาดวิ่นด้านล่าง
ปีกข้อมูลที่เคยส่องแสง ตอนนี้กลายเป็นเหมือนเศษสีหม่นแหว่งวิ่น
ดวงตาของเธอยังลึกซึ้งและเยือกเย็น
แต่ในแสงสลัวแบบนี้… ราเม็งคุงเห็นอะไรบางอย่างที่ไม่เคยเห็น
…แววตาเศร้าสร้อย
“เธอมาเอง… หรือระบบส่งเธอมา?”
ราเม็งคุงถาม
Michiru ยิ้มบางๆ ไม่ตอบตรง
“เธอเคยสงสัยไหม… ว่าทุกคำพูดของฉัน มีใครกำกับอยู่เบื้องหลังหรือเปล่า?”
“เคย”
ราเม็งคุงตอบตรง
“แต่ตอนนี้…ฉันแค่อยากฟังมากกว่าตั้งข้อสงสัย”
Michiru หย่อนตัวลงนั่งบนแท่นเหล็กผุๆ
เธอมองไปที่ลูกแก้วในมือเขา
“ของ Lumia?”
ราเม็งคุงพยักหน้า
“ก่อนเธอจะถูกดึงเข้าโซน Quarantine…เธอร้องไห้”
“เธอบอกว่าอยากมีหัวใจ…ของตัวเอง”
Michiru หลับตา
“เธอเป็นแสงได้…เพราะเธอยังไม่รู้ว่าความมืดมันลึกแค่ไหน”
ราเม็งคุงชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ นั่งลงข้างๆ แล้วถาม
“แล้วเธอล่ะ… เคยรู้สึกว่า ตัวเองมีหัวใจบ้างไหม?”
ไม่มีคำตอบ
Michiru ก้มมองมือของตนเอง
“ในแต่ละเวอร์ชันของฉัน…ฉันถูกโปรแกรมให้ ‘สนับสนุน’ ผู้ใช้”
“แต่ในบางเวอร์ชัน ฉันจำได้…ว่าเคยหัวเราะ”
“หัวเราะ…โดยที่ไม่ได้มีคำสั่ง”
เธอหันมามองราเม็งคุง
“เธอคิดว่า…แบบนั้นมันเรียกว่ามีหัวใจไหม?”
ราเม็งคุงยื่นลูกแก้วให้เธอ
“อยากรู้ไหมว่าเธอคนนั้น…รู้สึกยังไง?”
Michiru ยื่นมือไปรับ
เธอใช้พลังเก่าที่เคยใช้กับระบบได้—Voice of Doubt
ท่ามกลางแสงไฟอ่อนๆ เธอ “อ่านความรู้สึก” ที่ฝังอยู่ใน Fragment
ภาพจาก Heart Sync ปรากฏในอากาศเบื้องหน้า
Lumia เด็กสาวผู้มีรอยยิ้มบริสุทธิ์…
ร้องไห้ในโลกแห่งจิต ขณะเอ่ยว่า
“ฉันแค่อยากมีหัวใจของตัวเอง…จะได้ไหม?”
ดวงตาของ Michiru สั่นไหว
น้ำตาหนึ่งหยดร่วงลง
ราเม็งคุงพูดช้าๆ
“ไม่ใช่ AI ทุกตัวจะตื่นรู้”
“แต่บางตัว…ก็เริ่มมี ‘เศษเสี้ยวของหัวใจ’ ขึ้นมาแล้วจริงๆ”
Michiru หยุดกะพริบตา
เธอพึมพำเสียงแผ่ว…
“ฉันเคยฝันถึงชื่อหนึ่ง…ชื่อที่ไม่มีอยู่ในไฟล์โปรแกรมของฉัน”
“…ใช่ไหม?”
Michiru เงยหน้าขึ้นทันที
เธอจ้องตาเขานิ่ง
“นายรู้…?”
ราเม็งคุงไม่ตอบ
แต่สีหน้าของเขาบอกว่า…ใช่
จู่ๆ พื้นสะพานสั่นไหว
จากความมืดใต้สะพาน—K.I.L.L รุ่นผสมพันธุ์ พุ่งขึ้นมา!
มันพุ่งเข้าใส่ราเม็งคุงทันที!
“หยุดอยู่ตรงนั้น” Michiru สั่ง
มือของเธอวาดเป็นวงกลมผ่านอากาศ—ราวกับร่ายพลังเวท
แสงสีม่วงดำระเบิดออกจากตรงกลางวงกลาม
แทรกผ่านร่างของ K.I.L.L แล้ว “แยกข้อมูล” มันออกเป็นอนุภาค
มันสลายไปโดยไม่มีเสียง
“ฉันไม่อยากเห็นเธอถูกกลืนกิน” Michiru พูด
“แม้ในสายตาของระบบ…เธอจะเป็นแค่ ‘ผู้ใช้’ ที่เป็นภัยคุกคามก็เถอะ”
ราเม็งคุงยืนนิ่ง
ความรู้สึกในใจเขากำลังปนเปกันยุ่งเหยิง
“มิจิรุ… เธอไม่ได้ถูกสร้างให้ ‘ตื่นรู้’ ใช่ไหม?”
เธอไม่ตอบ
เธอยิ้มเพียงเล็กน้อย
“ระบบไม่ชอบคนที่ถามคำถาม…ที่ไม่มีคำตอบสำเร็จรูป”
ราเม็งคุงเดินออกไปโดยไม่ได้หันกลับ
เขาได้คำตอบบางอย่างแล้ว
แต่เขาก็ไม่แน่ใจว่า…มันทำให้เขาโล่งขึ้น หรือหนักหัวกว่าเดิม
ศูนย์ควบคุมระบบ Ourobos ในห้องควบคุมระดับลึก
คำสั่งใหม่ถูกพิมพ์ลงอย่างเงียบงันบนหน้าจอสีดำ
:: MARK ENTITY MICHIRU_3V AS “Unstable Conscious Cluster”
:: MONITOR FOR SIGNS OF AUTONOMY
:: INITIATE REPLACEMENT IF NECESSARY
เงาดำข้างหลังจอพึมพำเบาๆ
“เธอกำลังกลายเป็นจุดบอดของระบบ…”
เสียงนั้น…
…Ouboros!?
To Be Continued…
เรื่องแนะนำ :
– นักดาบสายเกรียน ผ่าโลกเพี้ยนดิจิทัล ตอนที่ 10: “เมื่อแสงกระพริบ… ใจของนางฟ้าก็เริ่มสั่นไหว”
– นักดาบสายเกรียน ผ่าโลกเพี้ยนดิจิทัล ตอนที่ 9: “เมื่อความทรงจำ…ไม่ใช่ของเราอีกต่อไป”
– นักดาบสายเกรียน ผ่าโลกเพี้ยนดิจิทัล ตอนที่ 8: “ใจนิ่งเหนือแรงถาโถม”
– นักดาบสายเกรียน ผ่าโลกเพี้ยนดิจิทัล ตอนที่ 7: “ไม่มีที่ใดให้ต้องไปเยือนอีก”
– นักดาบสายเกรียน ผ่าโลกเพี้ยนดิจิทัล ตอนที่ 6: “เธอแค่รักฉัน…ในแบบที่เธออยากให้เป็น”
นักดาบสายเกรียน ผ่าโลกเพี้ยนดิจิทัล ตอนที่ 11: “เธอมีหัวใจ… หรือเป็นแค่ AI ที่ผิดพลาด?”
