รางวัลแด่คนช่างฝัน เธอนั้นจงอย่าหยุดพยายาม

รางวัลแด่คนช่างฝัน เธอนั้นจงอย่าหยุดพยายาม

บทความโดย : ดาวหางสีแดง…ชาร์ อัสนาเบิ้ล www.marumura.com

ประเทศญี่ปุ่นเป็นหนึ่งในศูนย์กลางนวัตกรรมและความคิดสร้างสรรค์ระดับโลก แม้จะมีกำแพงด้านภาษาและวัฒนธรรมที่เฉพาะเจาะจง แต่ปัจจุบันประเทศนี้ก็เปิดโอกาสให้กับทั้งชาวญี่ปุ่นและคนต่างชาติมากขึ้น ด้วยบรรยากาศที่เต็มไปด้วยแรงบันดาลใจในด้านการทำงานและการเรียนรู้ จึงไม่แปลกใจที่หลายคนฝันจะไปสัมผัสประสบการณ์ใหม่ๆ ที่นี่

รางวัลแด่คนช่างฝัน เธอนั้นจงอย่าหยุดพยายาม

บทความนี้จะพาไปติดตามเรื่องราวของ “ทอม” ชายหนุ่มผู้ไม่ยอมละความฝัน แม้เส้นทางจะเต็มไปด้วยอุปสรรคมากมาย เรื่องราวนี้เป็นข้อพิสูจน์ว่า เมื่อโอกาสผ่านเข้ามา เราต้องรีบคว้ามันไว้ให้ได้

ก้าวแรกในเส้นทางที่ไม่ง่าย

ทอมเกิดในครอบครัวชนชั้นกลางที่ไม่ได้มีทุนทรัพย์มากนัก แต่ครอบครัวของเขาเชื่อมั่นในพลังของความพยายามมากกว่าความร่ำรวย ทอมฝันอยากไปเรียนต่อต่างประเทศตั้งแต่สมัยมัธยม แต่ด้วยภาระทางการเงิน เขาต้องช่วยครอบครัวประหยัดและทำงานพิเศษไปด้วย

ตลอด 6 ปีในรั้วโรงเรียนมัธยม ทอมพยายามไม่ละทิ้งความฝัน แม้จะมีช่วงที่เขารู้สึกท้อแท้ แต่เขาเชื่อเสมอว่าโอกาสสักวันต้องเป็นของเขา

เมื่อเข้าเรียนมหาวิทยาลัย ทอมพยายามสมัครโครงการแลกเปลี่ยนไปญี่ปุ่นถึงสองครั้งในชั้นปีที่ 2 และปีที่ 3 แต่เขาไม่ผ่านการพิจารณาทั้งสองครั้ง หลายครั้งเขาผ่านถึงรอบสัมภาษณ์สุดท้าย แต่สุดท้ายก็ต้องพบกับความผิดหวัง

ความพยายามที่ไม่สูญเปล่า

ทอมยังไม่ละความพยายาม เขาติดต่อกับชาวต่างชาติที่มหาวิทยาลัยและถามถึงโอกาสไปเรียนต่อ แต่ทุกคนล้วนตอบเหมือนกันว่า **”ยินดีต้อนรับ ถ้าคุณมีทุนมาเอง”** ซึ่งเป็นเงื่อนไขที่ทอมไม่อาจสู้ไหว

ก่อนเรียนจบ ทอมได้รับมอบหมายให้ดูแลแขกจากญี่ปุ่นที่มาเยือนมหาวิทยาลัย เขาใช้โอกาสนี้ถามถึงวิธีไปเรียนต่อ แขกจากญี่ปุ่นคนหนึ่งแนะนำว่าโอกาสจะเพิ่มขึ้นมากหากมหาวิทยาลัยต้นสังกัดมีความร่วมมือกับมหาวิทยาลัยในญี่ปุ่น

เมื่อความหวังริบหรี่ กลับมีประกายใหม่

ทอมได้มีโอกาสพูดคุยกับอาจารย์ญี่ปุ่นที่สนใจข้อเสนองานวิจัยของเขา แม้รายละเอียดบางอย่างยังไม่ลงตัว แต่ทอมไม่ยอมแพ้ เขาไปปรึกษาอาจารย์ไทยหลายท่าน แต่กลับได้รับคำตอบที่ท้อแท้ว่า
“การเรียนต่อต่างประเทศนั้นเหมาะกับคนเก่งและมีเงิน ไม่ใช่สำหรับคุณ”

แต่ยังมีอาจารย์คนหนึ่งที่เคยได้รับทุนรัฐบาลญี่ปุ่น ยินดีช่วยอ่านและปรับข้อเสนอให้ทอมจนสมบูรณ์ ทอมส่งข้อเสนอไปให้อาจารย์ญี่ปุ่นและได้รับการตอบรับให้ส่งเอกสารตัวจริงทั้งหมดไปญี่ปุ่นภายใน 3 วัน

แข่งขันกับเวลา: 3 วันเพื่อคว้าโอกาส

ทอมรีบปรึกษาพ่อของเขา ทั้งสองช่วยกันค้นหาวิธีส่งเอกสารให้ทันเวลา ทอมสอบถามทั้งไปรษณีย์ไทย, FedEx และแม้กระทั่งผู้โดยสารที่กำลังจะเดินทางไปญี่ปุ่น แต่ไม่มีใครสามารถช่วยได้เลย จนในที่สุดพวกเขาได้คำตอบจาก DHL ว่า เอกสารจะไปถึงญี่ปุ่นภายใน 3 วันแน่นอน

ทอมกับพ่อรีบเดินทางไปยัง DHL ที่สนามบินดอนเมือง เจ้าหน้าที่ใส่ใจเอกสารของทอมเป็นพิเศษและยืนยันว่าจะดูแลอย่างดีที่สุด

โทรศัพท์จากแดนไกล: ความสำเร็จครั้งแรก

ในวันอาทิตย์ ทอมได้รับสายจากอาจารย์ญี่ปุ่น เขาประหลาดใจและดีใจที่เอกสารมาถึงเร็วกว่าที่คาดไว้ ทำให้ทอมสามารถสมัครได้ทันเวลา

ในเดือนเมษายน ทอมได้รับข่าวดีว่าเขาผ่านการคัดเลือกเป็นอันดับที่ 9 จากผู้สมัครทั้งหมด 30 คน

เส้นชัยที่ใกล้เข้ามา

ทอมต้องเตรียมตัวสัมภาษณ์ออนไลน์ แต่เนื่องจากที่บ้านไม่มีคอมพิวเตอร์ เขาต้องหาทางออกด้วยการยืมอุปกรณ์จากคนรู้จัก และการสัมภาษณ์ก็ผ่านไปได้ด้วยดี

ปลายเดือนมิถุนายน ทอมได้รับข่าวดีอีกครั้ง เขาได้รับทุนการศึกษาจากรัฐบาลญี่ปุ่น และจะต้องเตรียมตัวเดินทางในเดือนตุลาคม

จากฝันสู่ความจริง

ในพิธีจบการศึกษา เมื่อถึงคิวของทอม ทุกคนรอฟังว่าเขาจะทำงานที่ไหน ทอมตอบอย่างจริงใจว่า “ผมสมัครงานไป 3 ที่แต่ไม่ผ่านเลย” แต่เสริมด้วยรอยยิ้มว่า
“ผมกำลังจะไปเรียนต่อที่ญี่ปุ่นเดือนตุลาคมนี้ครับ”

ห้องเงียบไปชั่วขณะ ก่อนจะมีเสียงแซวว่า
“ไปเรียนต่อหรือไปเที่ยวกันแน่?”

ท่ามกลางเสียงหัวเราะ ทอมยิ้มอย่างภาคภูมิ

บทส่งท้าย: ความฝันที่เป็นจริง

ในเดือนตุลาคม ทอมเดินทางไปญี่ปุ่นด้วยสายการบิน JAL เมื่อถึงสนามบินนาริตะ เขาโทรหาพ่อทันทีและบอกว่า
“พ่อครับ ผมถึงญี่ปุ่นแล้ว อากาศที่นี่เย็นจริงๆ พ่อครับ… ผมอยู่ที่ญี่ปุ่นแล้วนะ”