ความคิดของคนที่ “เลือกเติบโตอย่างโดดเดี่ยว” จากญี่ปุ่น
ฉันมีชีวิตอยู่ท่ามกลางความท้อแท้
แม้ในการทำงาน ฉันจะจะดูเข้มแข็งพร้อมรับทุกสถานการณ์
แต่นั่นก็เป็นแค่บุคลิกที่ 2 ของฉัน
ฉันต้องรับผิดชอบทั้งงานปกติ และงานฝ่ายกำกับดูแลการปฏิบัติตามกฎหมาย
ทำให้ฉันต้องพบปะผู้คนมากมาย
และแก้ไขปัญหาต่างๆ เกี่ยวกับงานเป็นประจำ
เลยทำงานล่วงเวลาเกือบทุกวัน
และฉันก็รู้สึกกดดันแทบจะตลอดเวลา
ซึ่งมันอาจเป็นเพราะฉันเองก็มักกดดันตัวเองตลอดเวลาด้วย
ฉันมักมองตัวเองเป็นคู่แข่ง รู้สึกไม่อยากแพ้ เปรียบเทียบตัวเองในอดีตกับตอนนี้อยู่ตลอด
แถมคิดว่าความสัมพันธ์ มีแค่เฉพาะความสัมพันธ์ แบบธุรกิจก็พอแล้ว
เพราะพอมีคนรอบข้างเยอะขึ้น ก็ต้องเปรียบเทียบกับคนอื่น
และต้องพยายามทำให้คนอื่นชอบเรา
ทั้งที่การใช้ชีวิตให้ตัวเองพอใจ ต้องสำคัญกว่าการรักษาความสัมพันธ์
นี่คงเป็นนิยามของ “อิสระ” สินะ
แต่ฉันกลับทำไม่ได้
การเป็นอิสระ ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนถูกทิ้งให้เหลือแค่ตัวคนเดียว
ความกังวล ความเหงา ที่ไม่มีใครเข้าใจ ที่ก่อตัวอยู่ลึกๆ ในใจ
ในชีวิต ฉันต้องการกำลังใจ
ในการทำงาน ฉันต้องการฟีดแบค เพื่อที่จะทำได้ดีกว่านี้
ซึ่งสิ่งพวกนี้ต้องเกิดจาก “ความสัมพันธ์”
ชีวิตเรามันก็อยากแบบนี้แหละ
อยากเติบโตกว่าใครก็ต้องมุ่งมั่นแค่เป้าหมายไม่สนใจใคร
ซ่อนความอ่อนแอเอาไว้
และจมดิ่งลงไป ในความมืดมนของหัวใจที่โดดเดี่ยว
เรื่องแนะนำ :
– ลงตัวสุด! 13 ภาพถ่ายดอกไม้และทิวทัศน์จากญี่ปุ่น
– โลกที่ล่มสลาย : นิยายสั้นจากญี่ปุ่น พาออกสำรวจโลกที่อาจเป็นอนาคตของเรา
– How to เอาตัวรอดจาก หนึ่งวันพัน Todo กับอีกล้านเรื่องราว
– เรื่องสั้นจากญี่ปุ่น “สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือ…”
– ถูกต้องมาก! 13 ภาพถ่ายสถาปัตยกรรมญี่ปุ่นดั้งเดิมจากญี่ปุ่น
ขอบคุณข้อมูลจาก:
https://note.com/hope0404/n/n086b4459e93b
ขอบคุณภาพจาก:
https://www.forbes.com/
#ความคิดของคนที่ “เลือกเติบโตอย่างโดดเดี่ยว” จากญี่ปุ่น #เรื่องสั้นญี่ปุ่น
