สยองผีญี่ปุ่น : โคมมนุษย์ (Todaiki Yokai)
ในยุคเฮอัน ญี่ปุ่นส่งทูตข้ามทะเลไปยังจีนราชวงศ์ถังอยู่เป็นประจำ แต่การเดินทางข้ามมหาสมุทรในยุคนั้นไม่ต่างอะไรกับการเสี่ยงตาย ไม่เรือล่มบ้าง พายุพัดหายบ้าง บางคนก็ไม่กลับมาโดยไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ครอบครัวที่รออยู่ที่บ้านได้แต่นั่งกับความไม่รู้ ไม่รู้ว่าคนที่รักตายแล้วหรือยังมีชีวิต หายไปในทะเลหรือยังหายใจอยู่ที่ไหนสักแห่งในแผ่นดินจีน ตำนาน “โทไดกิ” เกิดขึ้นจากความรู้สึกนั้นพอดี มันคือเรื่องที่ถูกแต่งขึ้นเพื่อตอบคำถามที่ตอบไม่ได้ว่า “เขาหายไปไหน และเขาเป็นยังไงบ้าง”
สิ่งที่น่ากลัวที่สุดในตำนานนี้ไม่ใช่ผีหรือปีศาจ แต่คือความโหดร้ายที่ทำด้วยความตั้งใจและเป็นขั้นตอน รัฐมนตรีคารุ โนะ ไดจิน ถูกป้อนยาทำให้พูดไม่ได้ ถูกสักทั่วร่าง แล้วถูกตรึงเทียนไว้บนหัว จากนั้นก็ถูกวางไว้บนแท่นประดับราวกับเครื่องตกแต่งห้องชิ้นหนึ่ง เขายังหายใจอยู่ ยังรู้สึกอยู่ ยังจำทุกอย่างได้ แต่ร่างกายของเขาไม่ใช่ของเขาอีกต่อไปแล้ว มันกลายเป็นของใช้ในบ้านคนอื่น นี่คือสิ่งที่น่าสยดสยองกว่าการตาย มันคือการที่ยังมีชีวิตอยู่แต่ถูกมองว่าเป็นแค่วัตถุ
เมื่อลูกชาย ฮิตสึ โนะ ไซโช เดินทางมาถึงจีนและบังเอิญพบโทไดกิ บิดาของเขาร้องไห้แต่พูดไม่ได้ ทำได้แค่กัดปลายนิ้วตัวเองจนเลือดไหล แล้วใช้เลือดนั้นเขียนบทกวีแปดบรรทัดลงบนพื้น บทกวีบอกว่าเขามาจากญี่ปุ่น มีนามสกุลเดียวกับลูกชาย ว่าพันธะระหว่างพ่อลูกนั้นข้ามทะเลและภูเขาได้ และบรรทัดสุดท้ายบอกเพียงว่า “ข้าถูกแปลงเป็นโคมไฟในดินแดนห่างไกล ข้าแค่อยากกลับบ้าน” ฉากนี้งดงามและเจ็บปวดในเวลาเดียวกัน ภาพของคนที่ถูกพรากทุกอย่างไปจนไม่เหลืออะไร เหลือเพียงเลือดในร่างกายตัวเองที่ยังใช้สื่อสารความรักได้
เรื่องโทไดกิถูกบันทึกครั้งแรกในหนังสือธรรมะชื่อ โฮโมทสึชู ราวปี ค.ศ. ๑๑๗๙ โดยนักรบคนหนึ่งที่เคยถูกเนรเทศไปเกาะห่างไกลและรู้ดีว่าความโดดเดี่ยวแบบนั้นรู้สึกอย่างไร ต่อมาเรื่องนี้ก็ปรากฏในมหากาพย์ เฮเกะ โมโนกาตาริ ในฉากของพระภิกษุที่ถูกทอดทิ้งบนเกาะกันดาน แล้วก็ยังถูกนักเขียน นันโจ โนริโอะ นำมาเขียนเป็นนิยายในปี ค.ศ. ๑๙๕๖ จนได้รางวัลนาโอกิ ซึ่งเป็นรางวัลนิยายชั้นนำของญี่ปุ่น เรื่องนี้ถูกเล่าซ้ำซ้อนกันในหลายยุคหลายสมัย เพราะมันพูดถึงความรู้สึกที่คนทุกยุคเข้าใจได้
นักคติชนวิทยาชาวญี่ปุ่นตั้งข้อสังเกตว่าโครงสร้างของตำนานโทไดกิคล้ายกับข่าวลือสมัยใหม่มากจนน่าแปลกใจ เรื่องราวชายที่หายตัวไปแล้วถูกพบว่าร่างกายถูกดัดแปลงในต่างแดนยังคงวนเวียนอยู่ในโลกอินเทอร์เน็ตจนถึงทุกวันนี้ แสดงให้เห็นว่าความกลัวแบบนี้ไม่ได้หายไปไหนเลยตลอดพันปี เพราะแก่นของตำนานนี้ไม่ได้พูดถึงสิ่งเหนือธรรมชาติ แต่พูดถึงความกลัวที่เป็นมนุษย์ที่สุด กลัวว่าจะถูกลืม กลัวว่าจะกลายเป็นแค่สิ่งของในสายตาคนอื่น และกลัวที่สุดว่าวันที่คนที่รักตามมาพบ อาจสายเกินไปเสียแล้ว เทียนบนหัวโทไดกิจึงไม่ใช่แค่โคมไฟ มันคือสัญลักษณ์ของคนที่ยังมีจิตใจอยู่ข้างใน แต่ไม่มีใครมองเห็นอีกต่อไป
เรื่องที่เกี่ยวข้อง >>
– สยองผีญี่ปุ่น : ปีศาจผู้สอนให้รู้คุณค่า
– สยองผีญี่ปุ่น : ดวงตาแห่งพายุ
– สยองผีญี่ปุ่น : อสูรสำราญแห่งสายน้ำคิวชู
– สยองผีญี่ปุ่น : ธิดาบาดาล
– สยองผีญี่ปุ่น : ผู้มาเยือนแห่งทะเลมรณะ
ที่มา: yokai.com
#สยองผีญี่ปุ่น : โคมมนุษย์ (Todaiki Yokai) #ผีญี่ปุ่น #โยไก #ปีศาจญี่ปุ่น #เรื่องเล่าผีญี่ปุ่น
