“จดหมายในคืนพระจันทร์เต็มดวง” นิยายสั้นลึกลับจากญี่ปุ่น

“จดหมายในคืนพระจันทร์เต็มดวง” นิยายสั้นลึกลับจากญี่ปุ่น

จดหมายสีเหลืองซีดราวกับผ่านกาลเวลามาอย่างยาวนานฉบับหนึ่งถูกใส่ไว้ในตู้จดหมายของฉัน หน้าซองของมันเขียนด้วยลายมือหวัดไม่เป็นระเบียบว่า..
“อนาคต”

ตอนแรกก็คิดว่าใครมาแกล้งอะไรแปลกๆ เนี่ย

แต่มันกลับแปลกได้มากกว่าที่คิด…

กระดาษแข็งนี้ถึงจะซีดเหลืองจนดูดเป็นของเก่าแก่ แต่มันกลับไร้ตำหนิและรอยขีดข่วน และแม้หมึกจะซึมลึกในเนื้อกระดาษ แต่สีของมันกลับยังสดเหมือนเพิ่งเขียนเสร็จ

ราวกับเวลาถูกบิดเบือน ความลับบางอย่างถูกปิดผนึกไว้ ในกระดาษแผ่นเดียว

กับอีกหนึ่งข้อความ…

『พรุ่งนี้เช้าจะเกิดอุบัติเหตุที่ทางม้าลายหน้าสถานี ต้องหยุดรอไฟแดงเท่านั้น』

ความสงสัยพาฉันมาถึงทางม้าลายหน้าสถานีในเช้าของวันต่อมา ฉันเดินข้ามมันไปตามปกติ แต่แล้ว
‘พรุ่งนี้เช้าจะเกิดอุบัติเหตุที่ทางม้าลายหน้าสถานี ต้องหยุดรอไฟแดงเท่านั้น’!
ฟิ้ววว!
โคร่ม!

ความหนาวเหน็บวิ่งปรี๊ดจนชาวาบไปทั่วหลัง ชายที่เดินอยู่หน้าฉันถูกจักรยานที่ฝ่าไฟแดงพุ่งเข้าชนอย่างเต็มแรง ส่วนฉันรอดมาได้แบบฉิวเฉียดเพราะเสียงจากจดหมายนั่น

และนับจากนั้น ทุกคืนพระจันทร์เต็มดวงก็จะปรากฏจดหมายฉบับใหม่ในตู้จดหมายของฉันเสมอ

มันเตือนเหตุการณ์ร้ายๆ ในอนาคตอันใกล้ให้ฉันเสมอ

วันที่จะทำกระเป๋าเงินหาย…
วันที่การเจรจาสัญญากับลูกค้าจะล้มเหลว…

และมันก็เป็นจริงทั้งหมด

ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ฉันเฝ้ารอให้ถึงคืนพระจันทร์เต็มดวง

หากรู้อนาคต ก็หลีกเลี่ยงได้… ป้องกันได้… อยู่รอดได้… นั่นคือสิ่งที่เชื่อ

แต่แล้ว…ในจดหมายฉบับที่สิบเอ็ด
กลับมีเพียงประโยคเดียวสั้นๆ แต่สุดแสนจะน่ากลัว

『เดือนหน้า เธอจะตาย』

น่ากลัว…
น่ากลัว
ฉันกลัว!
มือของฉันสั่นเทา แทบจะคุมสติไว้ไม่ไหว
ไม่ว่าจะพลิกดู เพ่งมองจดหมายเท่าไหร่
ก็ไม่เห็นข้อความบอกรายละเอียดใดเพิ่มเติมเลย
ไม่มีวิธีแก้ไขเช่นเรื่องใหญ่ครั้งอื่นๆ
มีเพียงประโยคเดียวอันน่าสิ้นหวัง ที่ถูกเขียนไว้ราวกับเป็นสิ่งที่แน่นอน

ฉันใช้ชีวิตจนถึงคืนพระจันทร์เต็มดวงครั้งต่อไปราวกับชีวิตถูกตัดทอนไปทีละวัน
ฉันไม่ออกไปไหน
ไม่ยอมพบใคร
แต่ความกลัวกลับลดลงไปเพียงน้อยนิด

และในคืนพระจันทร์เต็มดวงครั้งที่สิบสอง ฉันก็เปิดตู้จดหมายดูเช่นทุกครั้งที่ผ่านมา

『เก่งมากที่มาถึงมาวันนี้ได้
ถึงจะหลีกเลี่ยงความตายไม่ได้
แต่เราเลือกได้
หนึ่ง ตายจากอุบัติเหตุ
สอง คือ เดินในเส้นทางของอนาคตตัวเอง
—รับช่วงหน้าที่เขียนจดหมายนี้ต่อไป』

ในหัวของฉันกลายเป็นสีขาวโพลน
ไม่ใช่สีขาวของความว่างเปล่า
แต่เป็นแสงสีขาวแห่งความหวัง
แค่กลายเป็น “ผู้ส่ง”
เป็นคนในอนาคต ที่ส่งจดหมายเตือนให้คนในโลกปัจจุบัน

เช้าวันถัดมา
ก่อนรุ่งสางจะมาเยือน
บนโต๊ะของฉันก็ปรากฏกระดาษจดหมายเก่าๆ และปากกาที่ไร้ที่มาอยู่บนโต๊ะแล้ว

มือของฉันจำต้องเคลื่อนไปตามเส้นทางที่ฉันเลือก
เขียนคำว่า “อนาคต” ด้วยมือที่สั่นเทา ใต้แสงจันทร์เต็มดวง
มันช่างออกมาหวัด และไร้ระเบียบ
เหมือนลายมือในจดหมายฉบับแรกในวันนั้น ทุกประการไม่ผิดเพี้ยน
มันคือตัวอักษรที่เขียนโดยฉันในตอนนี้สินะ

เรื่องแนะนำ :
– สุดเก๋! 12 ภาพถ่ายสถาปัตยกรรมญี่ปุ่นสีแดงสะดุดตา
– “เธอร้องไห้ในความฝันผม” เรื่องสั้นแห่งการเติบโตจากญี่ปุ่น
– เรื่องสั้นจากญี่ปุ่น ช่างตีดาบคนสุดท้าย กับลูกศิษย์ที่ไม่ใช่คน
– “ชั้นที่ไม่ควรมีอยู่” เรื่องสั้นน่าขนลุกจากญี่ปุ่น
– รีแลกซ์ไปกับ 14 ภาพทุ่งดอกไม้จากญี่ปุ่น

ขอบคุณข้อมูลจาก: https://note.com/syuu1500/n/need67496a5be
ขอบคุณภาพประกอบจาก: https://www.flickr.com/photos/90054413@N07/50668898032/

#“จดหมายในคืนพระจันทร์เต็มดวง” นิยายสั้นลึกลับจากญี่ปุ่น