อวสานล่ามและนักแปลภาษาญี่ปุ่น – จริงหรือ?

ประมาณ 3-4 ปีมานี้ตั้งแต่ทั่วโลกเริ่มตื่นตัวกับคำว่า A.I. ในวงคนทำงาน ก็สังเกตได้ว่ากลุ่มของล่ามและนักแปลของทุกภาษาต่างก็แสดงทัศนคติต่อการพัฒนา A.I. เพื่อแปลภาษาอย่างมาก บ้างก็มองเป็นทางบวกว่าจะมาช่วยให้ล่ามและนักแปลทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น แต่บ้างก็มองในทางลบว่ามันจะมา disrupt และทำให้อาชีพล่ามและนักแปลต้องถึงคราว “อวสาน” เป็นแน่

ผู้เขียนเองเคยพูดถึง “ปัจจัยสี่แห่งการแปลและล่าม” ไว้ใน การล่ามและการแปลภาษาญี่ปุ่นและภาษาไทย วันนี้จึงจะชวนคุยอีกรอบเกี่ยวกับเรื่องการแปลและล่ามรวมทั้งบทบาทของ A.I. โดยปัจจัยสี่ที่ว่านั้นคือ

“ความสามารถในภาษาต้นทาง + ความสามารถในภาษาปลายทาง + ความรู้เฉพาะทางในแต่ละวงการ + จรรยาบรรณ”

สำหรับ 2 ปัจจัยแรกคือความสามารถในภาษาต้นทาง และ ความสามารถในภาษาปลายทาง ต้องยอมให้เครดิตว่า A.I. “อาจจะ” เหนือกว่าล่ามและนักแปลที่เป็นมนุษย์ “บางคน” ขึ้นกับความสามารถทางภาษาของมนุษย์คนนั้น ๆ อีก อย่างไรก็ตาม ถ้าไม่ใช่การแปลแต่เป็นการล่ามแบบฟังและพูดนั้นมีอุปสรรคอีกมากมายเช่น เสียงพูดของต้นฉบับออกเสียงไม่ชัด, มีเสียงรบกวนบริเวณที่ทำล่าม, อวัจนภาษาที่ต้องอาศัยการ “อ่านอากาศ (空気を読む)” ที่ A.I. ยังไม่สามารถ “เห็นและตีความอวัจนภาษาของผู้ส่งและผู้รับสาร” ได้ ผู้เขียนจึงคิดว่าหากเป็นการแปลนั้น A.I. น่าจะมีแนวโน้มทำได้ดีกว่ามนุษย์ (ยกเว้นการแปลที่เน้นการสร้างความรู้สึกที่มนุษย์ยังทำได้ดีกว่า) แต่หากเป็นการล่ามฟังและพูดนั้นมนุษย์ก็ยังมีภาษีอยู่ไม่น้อย

ปัจจัยที่สามคือความรู้เฉพาะทางในแต่ละวงการ ต้องยอมรับว่า A.I. เหนือกว่ามนุษย์ไปไกลมากแล้วในด้านความรู้เชิงข้อมูล แต่มนุษย์ก็ยังไม่แพ้ในเรื่องข้อมูลเชิงลึกที่ไม่สามารถหาอ่านตามดิจิทัลทั่วไปได้ รวมทั้งการเข้าถึงความรู้เฉพาะทางในแต่ละวงการก็จำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องอาศัยทักษะแบบมนุษย์เช่น การอ่านอากาศ การอ่านและตีความอวัจนภาษาอยู่ดี รวมทั้งการสานสัมพันธ์อันดี การนัดดื่มกินสร้างมิตรภาพ ฯลฯ ทำให้ยังพูดว่า A.I. ชนะมนุษย์ได้ยาก (A.I. ชวนชาวญี่ปุ่นไปชนแก้วสร้างสัมพันธ์ไม่ได้นี่นา)

ปัจจัยสุดท้ายคือจรรยาบรรณ ซึ่งในข้อนี้มนุษย์ชนะแน่นอน เพราะจรรยาบรรณเป็นเรื่องของวิจารณญาณ แต่ A.I. ไม่มีประสบการณ์ส่วนตัวแบบมนุษย์จึงไม่สามารถมีหรือใช้วิจารณญาณได้ ในประเด็นนี้มนุษย์จึงชนะขาดแน่นอน เพราะมนุษย์มีวิจารณญาณที่ตัดสินใจว่าจะมีหรือไม่มีจรรยาบรรณก็ได้ ในขณะที่ A.I. ไม่มีความสามารถนี้มาตั้งแต่ต้น

เมื่อเปรียบมวยดูแล้ว ก่อนอื่นต้องพูดว่าอาชีพล่ามและนักแปลยังไม่ถึงกาลอวสาน แต่ระดับความสามารถที่ต้องการนั้นจะสูงขึ้นอีกมาก ตระหนักไว้เลยว่าหากรู้ภาษาญี่ปุ่นแค่ N2-N5 นั้น สู้ใช้ A.I. ค่ายที่ยอมจ่ายค่าบริการก็น่าจะทำได้ดีกว่ามนุษย์มากนัก หากจะเป็นล่ามและนักแปลมืออาชีพ ควรจะต้องมีอย่างน้อย N1 บวกกับปัจจัยสี่แห่งการแปลและล่าม คือมีความรู้เฉพาะทางเสริมจากความสามารถทางภาษา และมีจรรยาบรรณอีกด้วย และต้องมีทักษะการใช้ A.I. ให้รับใช้เราเอง ไม่ใช่ทำตัวเองให้กลายเป็นเบี้ยล่างของ A.I.

ผู้เขียนเองจึงมองด้วยประสบการณ์ส่วนตัวของตัวเองว่า ในอดีตที่ผ่านมาเราจะมีคนประกอบอาชีพล่ามจริง ๆ ที่เรียนสายภาษาญี่ปุ่นมาโดยตรง แล้วหาความรู้เฉพาะทางในแต่ละวงการเพิ่ม แล้วมาประกอบอาชีพล่าม เป็นลักษณะของ Japanese + Other skills แต่ในยุคหลังจากนี้เป็นต้นไปจะมีแนวดังกล่าวน้อยลงแล้ว คือไม่ใช่เรียนสายภาษาญี่ปุ่นมาโดยตรง แต่เป็นการเรียนคณะอื่นมาเลยที่มาเพิ่มความสามารถทางภาษาญี่ปุ่นแทนแบบ Other skills + Japanese กันมากขึ้น

แต่ยังคงสนับสนุนให้ทุกคนเรียนรู้ภาษาต่างประเทศให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ เพราะการรู้ภาษาต่างประเทศหมายถึงการเปิดโลกทัศน์ใหม่ ๆ ไม่ใช่ว่าจะต้องประกอบอาชีพล่ามและนักแปลเสมอไปนี่นา

เรื่องแนะนำ :
– โชจู (Shochu) และโซจู (Soju) นั้นต่างกันไฉน?
– จากนักร้องคัฟเวอร์โนเนมสู่นักร้องชื่อดัง: Uru
– คาราเต้ค่อย ๆ กลายเป็นศาสตร์เพื่อสุขภาพไปทีละนิด
– คนญี่ปุ่นแต่งงานเพราะความรักมากขึ้น แต่งงานผ่านพิธีดูตัวน้อยลง และแต่งงานเพราะรู้จักกันในเน็ตเพิ่มอย่างรวดเร็ว
– ประวัติศาสตร์ของคำศัพท์เรียกอาหารเส้นของญี่ปุ่น:　โซบะ, นานกิงโซบะ, ชินะโซบะ, ชูกะโซบะ, และ ราเม็ง

ขอบคุณรูปภาพจาก
https://zoom-japanese-interpreter.com/contact/
https://conference-interpretation.asia/japanese-interpreter/

#อวสานล่ามและนักแปลภาษาญี่ปุ่น – จริงหรือ? #ล่ามญี่ปุ่น

“คนญี่ปุ่นที่มาทำงานที่ไทย ควรพูดภาษาอังกฤษให้ได้ไหม” บางครั้งปัญหาก็ไม่ได้อยู่ที่ภาษาเพียงอย่างเดียว วัฒนธรรมที่แตกต่างกันระหว่างคนไทยกับคนญี่ปุ่นก่อให้เกิดช่องว่าง

“คนญี่ปุ่นที่มาทำงานที่ไทย ควรพูดภาษาอังกฤษให้ได้ไหม”

แน่นอนว่าหากคนญี่ปุ่นพูดภาษาอังกฤษได้ดีกว่าปัจจุบันนี้ก็จะดีมาก

แต่ในหลายต่อหลายครั้ง ด้วยข้อจำกัดหลายๆ อย่างทำให้เขาพูดภาษาอังกฤษได้ไม่ดีพอ

สาเหตุที่ทำให้คนญี่ปุ่นพูดภาษาอังกฤษได้ไม่ดีพอ ก็อาจจะด้วย

โครงสร้างของไวยากรณ์ที่แตกต่างกัน (ภาษาญี่ปุ่นเอากิริยาไว้หลังสุด, ในประโยคไม่ต้องใส่ประธานก็สื่อสารเข้าใจ)

เสียงสระพื้นฐานที่มีจำกัดแค่ 5 เสียง (อะ อิ อุ เอะ โอะ)

แหล่งข้อมูลความรู้เฉพาะทางที่เป็นภาษาญี่ปุ่นมีครบสมบูรณ์ ทำให้ไม่จำเป็นต้องขวนขวายไปหาข้อมูลภาษาอังกฤษเพิ่มเติม

แต่เมื่อคนญี่ปุ่นเขาได้รับคำสั่งจากบริษัทให้ต้องย้ายมาทำงานที่ไทย ด้วยนโยบาย Globalization เพื่อที่สร้างตลาดที่ไทย และ สร้างแหล่งผลิตสินค้า ทำให้คนญี่ปุ่นเหล่านี้ที่พูดภาษาอังกฤษได้จำกัดต้องย้ายมาอยู่ประเทศไทย

เพราะความจำเป็นทางธุรกิจ และความจำเป็นต้องสื่อสารกับคนไทยนั้น พวกเขาก็ใช้ “เงิน”​แก้ปัญหาด้วยการว่าจ้าง ล่ามภาษาญี่ปุ่น (ทั้งแบบสัญญาหรือพนักงานประจำ), พนักงานระดับปฏิบัติการหรือผู้จัดการที่พูดญี่ปุ่นได้

เป็นผลให้คนญี่ปุ่นที่พูดอังกฤษได้จำกัด มี Solution ในการสื่อสารกับคนไทย

แน่นอนว่าบางครั้งปัญหาก็ไม่ได้อยู่ที่ภาษาเพียงอย่างเดียว วัฒนธรรมที่แตกต่างกันระหว่างคนไทยกับคนญี่ปุ่นก่อให้เกิดช่องว่าง (Gap) ซึ่งคนไทยที่พูดญี่ปุ่นได้และมักจะเข้าใจวัฒนธรรมญี่ปุ่นด้วยจะเป็น “กาวใจ” เชื่อมต่อระหว่างคนไทยกับคนญี่ปุ่น

ย้อนกลับไปคำถามตั้งตนว่า “คนญี่ปุ่นที่มาทำงานที่ไทย ควรพูดภาษาอังกฤษให้ได้ไหม” โดยรวมแล้วก็สามารถตอบได้ว่า “ไม่จำเป็นมาก รู้แค่ภาษาอังกฤษพื้นฐานทักทายได้ก็พอ” เพราะว่าด้วย Japan money ที่ยังพอมีอยู่สามารถว่าจ้าง “คนไทยที่พูดญี่ปุ่นได้ เข้าใจวัฒนธรรมญี่ปุ่น” เป็น “วุ้นแปลภาษา” ให้กับคนญี่ปุ่น

เรื่องราวทั้งหมดนี้ apply กับช่วงเวลาเหล่านี้

ยุค 80 ที่ญี่ปุ่นมีความก้าวหน้าทางเศรษฐกิจ

ฟองสบู่แตกในยุค 90

“30 ปีที่สูญหายไปของเศรษฐกิจญี่ปุ่น” จนถึงทุกวันนี้ (1990 – 2020)

ในช่วงสิบยี่สิบปีที่ผ่านมานี้ แม้นญี่ปุ่นปัจจุบันจะไม่ได้ฟู่ฟ่าเท่าประเทศจีน แต่คนญี่ปุ่นก็ยังพยายามออกมานอกประเทศ ซาลารี่แมนเหล่านี้เป็นพลทหารทางเศรษฐกิจ ที่บุกขึ้นชายหาดที่นอร์มังดี บุกขึ้นชายหาดที่อ่าวไทย บุกขึ้นชายหาดที่ซานฟรานซิสโก เพื่อจะสร้างความมั่งคั่งให้กับทั้งเกาะญี่ปุ่นและดินแดนบนผืนแผ่นดินใหญ่

หลังจาก “New normal” ที่กำลังเกิดขึ้นจากเหตุการณ์ Outbreak ครั้งนี้ เราเองก็ยังมีความจำเป็นที่ต้องติดต่อกับคนญี่ปุ่นเหมือนเดิม (การท่องเที่ยวและเศรษฐกิจ) และเรายังสามารถใช้ Solution เดิม (คนไทยที่พูดญี่ปุ่นได้) รวมไปถึงเครื่องมือใหม่ๆ (Tool) อย่าง google translate หรือ Innovation ใหม่ๆ อย่าง “วุ้นแปลภาษาที่ใช้งานได้จริง” ที่รอการพัฒนา เพื่อใช้ในการติดต่อสื่อสารกับคนญี่ปุ่นได้ดียิ่งกว่าเดิม

ทักทายพูดคุยกับวสุ ได้ที่ >>> Facebook Wasu’s thought on Japan

เรื่องแนะนำ :
– Essay : ญี่ปุ่น Work from home และการตัดสินใจให้ไวขึ้น
– COVID-19 ที่ญี่ปุ่น ณ วันที่ 29 มีนาคม 2020
– อ่านอยู่บ้าน “สังหารจอมทัพอัศวิน” นวนิยายมุราคามิเล่มใหม่
– ที่มาของคำว่า 元気 [เกงคิ] “สบายดี”
– 根拠 [คงเขียะ] เหตุผลรองรับ, หลักฐานรองรับ

อ้างอิง
– https://start-eikaiwa.com/japanese-english-rate/
– ภาพประกอบจากภาพยนต์เรื่อง Atsukama-shi to Oyakamashi : アツカマ氏とオヤカマ氏(1955)

ในภาษาญี่ปุ่นนั้นคำว่า “ประธานบริษัทที่เป็นพนักงานกินเงินเดือน” นี้ มีความหมายในแง่ลบนิดนึง ซึ่งจะแฝงความหมายว่าเป็น ประธานบริษัทที่เหมือนพนักงานกินเงินเดือนทั่วไป ไม่กล้าเริ่มต้นอะไรใหม่ๆ อยู่แต่ใน Comfort zone

มีคำศัพท์ภาษาญี่ปุ่นคำว่า

サラリーマン社長
[ซาลารี่มังฉะโจ]
แปลได้ว่า
“ประธานบริษัทที่เป็นพนักงานกินเงินเดือน”

ซึ่งหมายถึงประธานบริษัทที่ไม่ได้เป็นผู้ก่อตั้งบริษัท มักจะเป็นประธานบริษัทที่ถูกแต่งตั้งจากบอร์ดบริหาร ซึ่งเหล่าประธานบริษัทเขาเหล่านั้น เป็นพนักงานกินเงินเดือนแล้วเติบโตขึ้นมาตามลำดับโครงสร้างในองค์กร

คำว่า サラリーマン社長 [ซาลารี่มังฉะโจ] มาจากคำว่า

ประธานบริษัท
社長
しゃちょう
[ฉะโจ]

กับคำว่า

サラリーマン
[ซาลารี่มัง] Salary man
พนักงานกินเงินเดือน

ผสมกัน

คำว่า サラリーマン [ซาลารี่มัง] นี้เป็นศัพท์ภาษาอังกฤษที่สร้างขึ้นมาโดยคนญี่ปุ่น

เมื่อลองมองลึกที่คำว่า

社長
[ฉะโจ] ประธานบริษัท

คำนี้จะประกอบด้วยคำว่า

社 [ฉะ] หมายถึง “บริษัท”
長 [โจ] แปลว่า “ยาว” ใน ณ ที่นี้หมายถึง “คนที่เป็นหัวหน้า”

เพราะฉะนั้นแล้ว 社長 [ฉะโจ] เลยหมายถึง “ประธานบริษัท”

ถ้าพูดถึงบริษัทต่างๆ เริ่มต้นขึ้นด้วยผู้ก่อตั้งบริษัทสักคน พอบริษัทเติบโต และผู้ก่อตั้งบริษัทคนเดิมวางมือจากการบริหาร ถ้าไม่ได้ส่งต่อให้ลูกหลานในตระกูล ก็อาจจะส่งมอบตำแหน่งให้ใครสักคนในบริษัท เราจะได้ “ประธานบริษัทที่เป็นซาลารี่แมน”

บางบริษัทที่ทำกิจการมายาวนาน อาจจะมีการเปลี่ยนแปลงผู้นำบริษัทหลายต่อหลายครั้ง

เท่าที่สังเกตดูในภาษาญี่ปุ่นนั้นคำว่า “ประธานบริษัทที่เป็นซาลารี่แมน” นี้ มีความหมายในแง่ลบนิดนึง ซึ่งจะแฝงความหมายว่าเป็น ประธานบริษัทที่เหมือนพนักงานกินเงินเดือนทั่วไป ไม่กล้าเริ่มต้นอะไรใหม่ๆ อยู่แต่ใน Comfort zone

เท่าที่ค้นกูเกิ้ลดู มีคนที่วิเคราะห์ว่า การที่บริษัทญี่ปุ่นปรับตัวได้ค่อนข้างช้าไม่ทันโลก ปัจจัยหนึ่งก็เป็นเพราะว่า “ประธานบริษัทที่เป็นพนักงานกินเงินเดือน” หรือ サラリーマン社長 [ซาลารี่มังฉะโจ] เหล่านี้

แต่ผมคิดว่ามันก็อาจจะมี “ประธานบริษัทที่เป็นซาลารี่แมน” ที่เป็นผู้นำที่เก่งก็ได้ หรือแม้นคำว่า “ซาลารี่แมน” หรือ “คนที่เป็นพนักงานกินเงินเดือน” ที่ตั้งใจจริงก็มีอยู่เยอะ

เราก็ควรต้องพิจารณาเป็นรายบุคคลไป

เรื่องแนะนำ :
– 邦人 [โฮจิน] คนญี่ปุ่นในมุมมองจากประเทศตนเอง
– み新型肺炎 [ชินกะตะไฮเอน] โรคปอดบวมแบบใหม่
– みかじめ料　[มิคะจิเมะเรียว] ค่าคุ้มครอง
– ชื่อเรียกของส่วนเนื้อวัวในภาษาญี่ปุ่น และที่มาของคำ
– งานดูซากุระจัดโดยรัฐบาลญี่ปุ่นที่ถูกวิจารณ์

นักเรียนญี่ปุ่นก่อนเรียนจบจะหางานกันก่อน ซึ่งในปีที่ผ่านมานี้มีคำศัพท์แสลงที่น่าสนใจจะมานำเสนอครับ

นักเรียนญี่ปุ่นก่อนเรียนจบจะหางานกันก่อน ซึ่งในปีที่ผ่านมานี้มีคำศัพท์แสลงที่น่าสนใจจะมานำเสนอครับ

ข้อมูลศัพท์แสลงนี้อ้างอิงมาจากผลการสำรวจบริษัทไมนะบิ (マイナビ) ซึ่งเป็นบริษัทจัดหางานชื่อเสียงดังของญี่ปุ่นนะครับ มีทั้งหมด 10 คำที่จะมานำเสนอครับ

1. お祈り[โอะอิโนะริ] แปลตรงๆ ว่า “ขอสวดมนต์ภาวนา” หรือ “pray” แต่ความหมายที่แท้จริงคือ “ไม่ได้งาน”

ที่มาของคำๆ นี้มาจากเมลปฏิเสธไม่รับเข้างานจากบริษัทตอบผู้สมัครโดยลงท้ายเมลว่า

今後のご活躍をお祈りしております

ซึ่งพอจะแปลความหมายได้คร่าวๆ ว่า

“ขอภาวนาให้ผู้สมัครประสบความสำเร็จหลังจากนี้”

วิธีการใช้งานคำว่า お祈り(โอะอิโนะริ) อย่างเช่น

お祈りメール
เมลการภาวนา (เมลแจ้งว่าคุณไม่ได้งาน)

祈られた
ถูกภาวนา (ถูกปฏิเสธงาน)

น่าสนใจดีนะครับว่า คำว่า ภาวนา お祈り[โอะอิโนะริ] กลับกลายเป็นความหมายในเชิงลบ

เสมือนคำว่า お祈り[โอะอิโนะริ] เป็นเพียงคำพูดตามมารยาทเพียงเท่านั้น

2. ガクチカ [กะคุจิคะ] มีความหมายว่า “สิ่งที่พยายามในสมัยเป็นนักเรียน”

คำนี้ย่อมาจากคำว่า

学生時代に力を入れたこと
[กะคุเซจิได นิ จิคะระ โอะ อิเระตะ โคะโตะ]

แล้วย่อให้เหลือคำว่า “กะคุจิคะ”

ในการสัมภาษณ์นั้น คำถามยอดฮิตที่ถามนักเรียนคือ “สิ่งที่พยายามในสมัยเป็นนักเรียน” ซึ่งเป็นสิ่งที่คนญี่ปุ่นทั่วไปคงสนใจว่าที่ผ่านมา เราพยายามอะไรมาบ้าง คงต้องการจะฟัง ดราม่า สตอรี่ที่น่าสนใจให้เห็นว่า ไอ้เด็กนี่พยายามดีแฮะ แต่ถ้าใครใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อยคงต้องเหนื่อยหน่อยในการแต่งเติมเรื่องให้น่าสนใจ

มันก็เลยมีคำแสลงอย่างคำว่า ガクチカ [กะคุจิคะ] เพราะว่าเวลาไปสัมภาษณ์ที่ไหน คนสัมภาษณ์ก็ต้องถามเรา

3. サイレント [ไซเรนโตะ] มาจากคำว่า Silent ที่แปลว่า “เงียบ”

ซึ่งหมายถึงการถูกปฎิเสธงาน เพราะว่าทางบริษัท “เงียบ” ไม่บอกผลสัมภาษณ์งานมา

โดยปรกติหากได้งานบริษัทก็คงต้องติดต่ออะไรมาหาเรา “ไม่เงียบ” แน่นอน

แต่อาจจะมีบางบริษัทที่ keep silent ไม่บอกอะไรเราเลย

ในมุมมองของผม การใช้คำศัพท์ภาษาอังกฤษว่า サイレント [ไซเรนโตะ] อาจจะได้รับอิทธิพลจากเพลง Silent night ก็เป็นได้ครับ

4. NNT [เอนเอนที] ย่อมาจากคำว่า 無い内定　[ไนไนเท]　ซึ่งหมายความว่า “ยังไม่ได้งาน” ซึ่งคำนี้มีคำที่เกี่ยวข้องอยู่หลายคำ

内定 [ไนเท] หมายความว่า “ทางบริษัทประกาศอย่างเป็นทางการ ด้วยเอกสารว่าจะจ้างงาน”

内々定 [ไนไนเท] หมายความว่า “บริษัทบอกอย่างไม่เป็นทางการ เช่นปากเปล่า หรือทางอีเมลว่าได้งานแล้ว”

無い [ไน] แปลว่า ”ไม่”

คำว่า NNT [เอนเอนที] = 無い内定 [ไนไนเท] ที่แปลว่า “ไม่ได้งาน” นี้ เป็นการเล่นเสียงกับคำว่า 内々定 [ไนไนเท] (ได้รับแจ้งว่าได้งานอย่างไม่เป็นทางการ)

และ NNT ก็ใกล้เคียงกับชื่อบริษัท NTT บริษัทยักษ์ใหญ่ด้านสารสนเทศของญี่ปุ่น ซึ่งเป็นบริษัทยอดนิยมของผู้สมัครงานกัน

5. オワハラ [โอะวะฮะระ] มีความหมายว่า “การ harassment ให้หยุดหางาน”

คำนี้มาจากภาษาญี่ปุ่นคำว่า

就活終われハラスメント
ซึ่งแปลว่า “การ harassment ให้หยุดหางาน”

พอนักเรียนได้รับการแจ้งจากทางบริษัทว่าได้งานอย่างไม่เป็นทางการ (内々定 [ไนไนเท]) บริษัทก็อาจจะมีการขู่นักเรียนให้หยุดหางาน

ความจริงผมก็รู้สึกว่าการขู่แบบนี้ก็ไม่ถูกต้องนะครับ

6. ES ย่อมาจาก Entry sheet ซึ่งหมายถึงใบสมัครงาน อาจจะต้องกรอกด้วยมือ นักเรียนบางคนอาจต้องกรอกหลายร้อยใบ ร้อยบริษัท จนกว่าจะได้งาน ต้องเขียนอะไรซ้ำๆ กันหลายรอบ ก็มีเหนื่อย รู้สึกเอียนกับไอ้ ES นี้เอาได้ ไม่สามารถก๊อปแปะ ต้องเขียนเอา เพื่อแสดงความทุ่มเทของนักเรียนสไตล์ญี่ปุ่น

7. グルディス [กุรุดิสุ] มาจากคำว่า Group discussion (グループディスカッション) ซึ่งเป็นรูปแบบการสัมภาษณ์ลักษณะหนึ่ง ให้คุยกันใน topic นึง และผู้สัมภาษณ์จะสังเกตว่านักเรียนตอบได้ฉะฉานไหมในกลุ่มหลายๆ คน สำหรับนักเรียนบางคนอาจจะไม่ชอบรูปแบบการสัมภาษณลักษณะนี้ เพราะเหมือนต้องคอยแย่งกันพูด เพื่อ appeal ตัวเอง

8. 御社 [องฉะ] เป็นคำพูดแสดงความยกย่องบริษัทที่เราไปสมัครงาน คำว่า 御 [อง] เป็นคำที่แสดงการยกย่อง ส่วนคำว่า 社 [ฉะ] หมายถึง “บริษัท”

คำที่แสดงการยกย่องบริษัท ทำให้นึกถึงสภาพการหางานของเหล่านักเรียนที่จะต้องให้ความสำคัญกับบริษัท

เสมือนคำว่า 御社 [องฉะ] แสดงให้เห็นถึงสภาพการเปลี่ยนแปลงในชีวิตประจำวันเรา จากการเป็นนักเรียน จากชีวิตที่เคยเล่นไปวันๆ กลับต้องมานั่งกรอกใบสมัครไปสัมภาษณ์งาน

คำว่า 御社 [องฉะ] ก็เอามาเปลี่ยนเป็นรูปคำกิริยา ได้ความหมายว่า “ไปสัมภาษณ์งาน”

御社する
[องฉะสุรุ] ไปสัมภาษณ์งาน

9. 終活 [ชูคะซึ] หมายความ “การเลิกหางาน” ซึ่งนอกเหนือจากบริษัทที่เราอยากเข้าแล้ว เราก็ต้องติดต่อไปยังบริษัทอื่นที่เราได้งานแล้วเพื่อตอบปฏิเสธ เป็นการสิ้นสุดการหางาน

10. リクラブ [ริคะระบุ] มาจากคำว่า recruitment love ซึ่งหมายถึงการพบรักในช่วงเวลาหางาน อย่างเช่นตอนรอสัมภาษณ์งานก็อาจจะได้นั่งข้างๆ นักเรียนจากที่อื่นพูดคุยสนิทสนมกันก่อให้เกิด romance หรือเจอกันในสถานที่สัมนาหางานของบริษัทตามที่ต่างๆ ได้นั่งข้างๆ กันคุยกัน จนก่อให้เกิด リクラブ [ริคุระบุ]

จากภาษาศัพท์แสลงเหล่านี้ ทำให้เราพอเห็นสภาพการหางาน และสังคมญี่ปุ่นกันได้ครับ คิดกันว่าอย่างไรบ้างครับ

ทักทายพูดคุยกับ Wasu ได้ที่ >>> Facebook Wasu’s thought on Japan

เรื่องแนะนำ :
– ปัญหาขยะแก้วชานมไข่มุกในเกียวโตะ
– ร้าน Lawson ที่ใช้ระบบขายแทนคนในยามดึก
– [เรื่องแต่ง] 自画自賛 [จิกะจิซัง] ทำเองชมเอง
– [เรื่องแต่ง] น้ำท่วมที่หลากไหล
– 責任 [เซะคินิน] ความรับผิดชอบ

อ้างอิง : https://headlines.yahoo.co.jp/article?a=20190904-00201709-bizspa-bus_all.view-004

ในภาษาญี่ปุ่นมีคำว่า “こだわり” (Kodawari) ซึ่งในภาษาไทยอาจไม่มีคำแปลตรงๆ แต่อธิบายได้ง่ายๆว่าหมายถึง “ความตั้งใจแน่วแน่ในการทำบางสิ่งให้ออกมาดีที่สุด ไม่ให้มีที่ติแม้แต่เรื่องเล็กๆ น้อยๆ”

ในภาษาญี่ปุ่นมีคำว่า “こだわり” (Kodawari) ซึ่งในภาษาไทยอาจไม่มีคำแปลตรงๆ แต่อธิบายได้ง่ายๆว่าหมายถึง “ความตั้งใจแน่วแน่ในการทำบางสิ่งให้ออกมาดีที่สุด ไม่ให้มีที่ติแม้แต่เรื่องเล็กๆ น้อยๆ”

พูดง่ายๆ คือไม่ใช่ทำแค่ขอไปที เรียกว่า “ก็ดีนะ” “ได้แหละ” “หยวนน่า” นั้นไม่มีอยู่ในพจนานุกรมของคนที่ยึดถือ “โคดาวาริ” เป็นหลักในการดำเนินชีวิต

คนที่มี “โคดาวาริ” จะภาคภูมิใจในสิ่งที่เขาทำ ทุ่มเททำงานอย่างพิถีพิถันและแสวงหาความสมบูรณ์แบบ หรือทำอาชีพของตัวเองในเวอร์ชั่นที่ที่ดีสุดโดยไม่มีการประนีประนอมยอมความใดๆทั้งสิ้น คนภายนอกอาจมองว่าพวกเขาเป็นพวกเรื่องมาก จู้จี้จุกจิก และไม่มีความยืดหยุ่นเอาเสียเลย แต่พวกเขาสามารถสร้างงานที่มีคุณภาพดีขึ้นเรื่อยๆและรักษามาตรฐานระดับสูงอยู่เสมอ ดังนั้นไม่ว่างานจะยากแค่ไหนพวกเขาก็ทำได้ และทำได้ดีเสียด้วย ตัวอย่างก็คือ คุณจิโร่ โอโนะ เจ้าของร้านซูชิระดับมิชลิน 3 ดาวที่มีอายุมากถึง 91 ปี คุณจิโร่ แสวงหาทุกวิถีทางในการพัฒนาซูชิให้ดีขึ้นจนเกินระดับยอดเยี่ยมทั้งในด้านวัตถุดิบ ขั้นตอนการทำ และการบริการ

“โคดาวาริ” ที่สะท้อนให้เห็นในสังคมวัฒนธรรมญี่ปุ่นได้แก่

บริการเหนือระดับ คนที่ไปเยือนญี่ปุ่นทุกคนเห็นพ้องกันว่า การบริการที่ญี่ปุ่นนั้นจัดได้ว่าอยู่ในระดับA+ เมื่อเทียบกับประเทศอื่นๆ และถือได้ว่าเป็นเสน่ห์ของประเทศญี่ปุ่นที่ดึงดูดให้แขกมาเยือน เพราะผู้ให้บริการมักใส่ใจในทุกรายละเอียด และมีการคาดเดาพฤติกรรมของลูกค้าล่วงหน้าเพื่อที่จะตอบสนองความต้องการได้อย่างดีเยี่ยมค่ะ ทั้งนี้เพราะผู้ให้บริการถือหลัก “โคดาวาริ” คือ เมื่อมีหน้าที่ให้บริการ ก็ต้องให้บริการที่ดีที่สุด

สำหรับบริษัทญี่ปุ่นหลายแห่งที่ดิฉันมีโอกาสไปเยือน ผู้บริหารระดับสูงจะยืนโค้งคำนับส่งแขกขึ้นรถที่หน้าประตูบริษัท และจะโค้งอยู่แบบนั้นจนกว่ารถของแขกจะหายลับออกจากรั้วของบริษัทไปเลยทีเดียวค่ะ

ระบบขนส่งมวลชนที่ตรงเวลา สมัยเป็นนักศึกษา ดิฉันเคยใช้ตั๋วนักเรียนนั่งรถไฟธรรมดาจากจังหวัดนีงาตะ ไปฮิโรชิมา และต้องเปลี่ยนขบวนรถไฟนับสิบครั้งกว่าจะถึงจุดหมายปลายทาง และก็ได้พบว่ารถไฟทุกขบวนที่เปลี่ยนนั้นมาตรงเวลาไม่พลาดแม้นาทีเดียว และข้อมูลที่ได้ล่วงหน้ายังบอกหมายเลขชานชะลาที่ขบวนรถไฟจะเข้าอย่างไม่มีผิดเพี้ยน สิ่งนี้แสดงให้เห็นถึงการไม่ยอมประนีประนอมต่อการบริการผู้โดยสารให้ไปถึงที่หมายทันเวลา

ทำงานเต็มความสามารถ หลายๆคนกล่าวว่า คนญี่ปุ่นบ้างาน เพราะ “โคดาวาริ” ทำให้คนญี่ปุ่นมีลักษณะนิสัยที่มักจะทุ่มเททำงานและใส่ใจในงานร้อยเปอร์เซ็นต์ ไม่ใช่ทำงานไปคุยไลน์ไป หรือดูข่าวดาราไป การทำงานแบบญี่ปุ่นยังเน้นการพัฒนางานให้ดีขึ้นเรื่อยๆ ไม่ใช่ทำไปวันๆ พวกเขามักรู้สึกว่างานที่ตัวเองทำมีความหมายและภาคภูมิใจในงานที่ทำ

ตอนอยู่ญี่ปุ่น ดิฉันจำภาพคุณลุงแก่ๆ ที่มีหน้าที่โบกรถให้เลี่ยงไปทางอื่นในบริเวณที่มีการซ่อมถนนได้ เพราะคุณลุงแกหน้าตายิ้มแย้มและดูภาคภูมิใจในงานที่แกทำ ที่ถึงแม้จะดูเป็นงานง่ายๆ ก็ตาม

ความสะอาดเป็นระเบียบเรียบร้อย คนญี่ปุ่นรักษาความสะอาดเป็นระเบียบในบ้านเรือนและที่สาธารณะได้เป็นอย่างดี ไม่ว่าจะเป็นท้องถนน ห้องน้ำสาธารณะ รถโดยสาร ฯลฯ ทั้งนี้เพราะความสะอาดจะต้องสะอาดจริงๆไม่ใช่แค่พอถูไถค่ะ

ดิฉันคิดว่า “โคดาวาริ” เป็นสิ่งที่ดีและสามารถนำมาใช้เป็นพลังในการทำงาน ลองคิดดูสิคะว่าสังคมจะพัฒนาขึ้นแค่ไหนหากทุกคนในสังคมรักงานที่ตัวเองทำ และคิดพัฒนาคุณภาพของงานให้ดีขึ้นอยู่เสมอ

ติดตามอ่านเรื่องราวการทำธุรกิจด้วยใจรักจนประสบความสำเร็จได้ในหนังสือ “Japan Success ธุรกิจสำเร็จได้ด้วยใจรัก” และ หนังสือจิตวิทยาความรักความสัมพันธ์ “เมื่อจิตวิทยา ทำให้คนรักกัน” สามารถพูดคุยสื่อสารกับพิชชารัศมิ์ได้ที่ FB: Life Inspired by พิชชารัศมิ์

เรื่องแนะนำ :
– แค่ใช้คำให้เป็น พูดไม่ต้องเก่งก็พลิกสถานการณ์ได้
– บุคลิกโดนใจ สำเร็จได้ไวในบริษัทญี่ปุ่น
– ว่าด้วยร่มญี่ปุ่น
– ผู้ชายญี่ปุ่นชอบผู้หญิงแบบไหนกันนะ
– สุนัขขี้แพ้ (ที่ไม่แพ้) แด่สาวโสดทั้งหลาย
– Umaji หมู่บ้านส้มยูสุที่โด่งดังได้เพราะความมุ่งมั่นไม่ท้อถอย

ตามบริษัทญี่ปุ่น เราอาจจะเคยได้ยินคำว่า Ringi 稟議 [รินกิ] เมื่อเวลาจะต้องขออนุมัติอะไรสักอย่างจากบริษัท คำว่า 稟議 [รินกิ] นี่หมายความว่าอะไร?

เล่าโดย วสุ มารุมุระ

ตามบริษัทญี่ปุ่น เราอาจจะเคยได้ยินคำว่า 稟議 [รินกิ] เมื่อเวลาจะต้องขออนุมัติอะไรสักอย่างจากบริษัท

คำว่า 稟議 [รินกิ] นี่หมายความว่าอะไร?

คำนี้ความหมายของมันหากแปลเป็นภาษาง่ายๆ คือ

“จะขออาศัยชื่อบริษัทในการทำอย่างโน้นอย่างนี้ อนุญาตไหมครับ?”*

ยกตัวอย่างเช่น

– การขอจัดซื้อ
– การทำสัญญากับบริษัทอื่นๆ

เมื่อ 稟議 [รินกิ] เป็น “การขออนุญาต” แล้ว หนังสือขออนุญาตจะใช้คำว่า

稟議書 [รินกิโชะ] หนังสือขออนุญาต (ใช้ชื่อบริษัทในการทำอย่างโน้นอย่างนี้)

ทำไมต้องเขียน 稟議書 [รินกิโชะ] ? ตามเว็บไซต์ของญี่ปุ่นสรุปมาว่า “เพื่อลดเวลาการประชุมเพื่ออนุมัติ เลยมีการเวียนเอกสาร 稟議書 [รินกิโชะ] เพื่อที่จะให้ผู้เกี่ยวข้อง Approve”

คนไทยหลายคนที่มีประสบการณ์เขียน 稟議書 [รินกิโชะ] อาจจะรู้สึกเหนื่อย เพราะต้องเตรียมข้อมูล อธิบายสรุปมาให้ดี อธิบายให้คนหลาย Party ที่ความรู้ Background หลากหลายให้เข้าใจ

แม้แต่คนญี่ปุ่นกันเองก็รู้สึกว่าการเขียน 稟議書 [รินกิโชะ] เป็นเรื่องลำบากยากเย็น ใช้พลังวังชาเยอะ เพราะต้องขอ Approve จากผู้ใหญ่

หากค้นหาตามอินเตอร์เนตแล้ว มีคนญี่ปุ่นพยายามเขียนสรุปเป็น Blog ว่า “เขียน 稟議書 [รินกิโชะ] อย่างไรให้ได้ approve” หรือมีหนังสือตีพิมพ์เทคนิควิธีการเขียน 稟議書 [รินกิโชะ] ขายตามอเมซอน

บางครั้งผมก็นึกสงสัยว่าทำไม บริษัทญี่ปุ่นบางที่ก็ใช้คำว่า Ringi (稟議 [รินกิ]) ที่ทับศัพท์มาใช้ในบริษัทลูกที่เมืองไทย แต่คาดว่า ความยากลำบากในการขอ Approve จากคนระดับ Management ในบริษัท ซึ่งอาจถึงขั้นให้คนญี่ปุ่นที่บริษัทที่ Headquater ที่ญี่ปุ่นต้อง Approve ด้วย เลยเกิดความเคยชินที่จะใช้คำว่า “Ringi” ทับศัพท์แม้จะอยู่ในต่างประเทศ

บ้างก็ว่า Ringi เป็นลักษณะการขอ Approve ของ “องค์กรญี่ปุ่น” ที่ต้องเวียนให้หลายๆ ฝ่ายรับทราบ

ในคันจิคำว่า 稟議 นั้น

ตัว 稟 [ริน] มีความหมายประมาณว่า “การขออนุญาต”
คันจิตัวนี้ไม่ค่อยพบเจอบ่อยนัก แม้แต่คนญี่ปุ่นเองคงต้องรู้สึกชะงัก

ตัว 議 [กิ] มีความหมายว่า “การปรึกษา”
คันจิตัวนี้พบเห็นค่อนข้างบ่อยอยู่แล้ว

ทั้งหมดนี้เป็นความหมายของคำว่า Ringi 稟議 [รินกิ] หวังว่าผู้อ่านคงพอจะได้อะไรไปบ้างจากบทความนี้ครับ

เล่าโดย วสุ มารุมุระ

ทักทายพูดคุยกับ Wasu ได้ที่ >>> Facebook Wasu’s thought on Japan

เรื่องแนะนำ :
– ข่าวคราวน่าตกใจของรถไฟชินคันเซน
– เมื่อคนนอก ไม่เป็นที่ต้อนรับในเมืองปลาดิบ
– สายลมนั้น (โซะโนะคาเซ่ : その風)
– บทพูดของตัวการ์ตูนญี่ปุ่น และอิทธิพลต่อตัวเรา
– ยะเมะโระ!!!! เมื่อการ์ตูนญี่ปุ่นตะโกนคำนั้น

ลิงค์อ้างอิง
https://shigotoup.com/1427.html
https://eigobu.jp/magazine/ringi

คำอุทานของคนญี่ปุ่นมีหลายคำ ใช้กันอยู่ในหลายรูปแบบ วันนี้เสนอคำว่า しまった [ชิมัตตะ] = “เชี่ยแล้ว” มาดูกันสักนิด ถ้าคิดจะหลุดปากใช้คำนี้ ^^”

เล่าโดย วสุ มารุมุระ

ในบางครั้ง เราอาจเคยได้ยินเพื่อนคนญี่ปุ่นอุทานว่า

しまった

คำนี้ถ้าแปลเป็นไทย โดยใช้ภาษาที่ไม่หยาบมาก จะได้ความหมายว่า

“เชี่ยแล้ว”

คำนี้เป็นคำอุทาน ที่ใช้แสดงอาการว่าได้ทำอะไรพลาดไป

คำนี้เขียนเป็นคันจิได้ว่า

仕舞った

仕 [ชิ] เป็นคันจิที่หมายถึง “งานการ”
舞う [มะอุ] แปลว่า “เริงระบำ” “กระเจิง”

仕舞った อาจเปรียบเสมือน “งานการที่แตกกระเจิง”
ซึ่ง “ไม่เป็นระบบระเบียบ”
และแสดงถึง “ความล้มเหลว” อย่างหนึ่ง

แล้ว しまった [ชิมัตตะ] คำนี้เป็นคำหยาบไหม

ก็ไม่ได้เป็นคำหยาบครับ

แต่ถ้าหากว่า เจ้านายถามว่า “งานเสร็จยัง”
และเราอุทานว่า しまった [ชิมัตตะ] เพราะว่าเราลืมงานนี้ไปเลยโดยสนิท
เจ้านายก็คงอารมณ์สู้ไม่ดีเท่าไร หากได้ยินคำอุทานนี้

หรือเวลาเราฝากเพื่อนซื้อของ
แต่เพื่อนดันลืม
เพื่อนอาจจะอุทานว่า しまった [ชิมัตตะ] ก็ได้
เราก็คงจะเซ็งเล็กๆ

หรือว่าเราส่งอีเมล จะส่งหาเพื่อนดันส่งผิดไปให้คู่ค้า (ตามรูปประกอบ) เราก็อุทานได้ว่า しまった [ชิมัตตะ]

หรือว่าเราไปแอบส่องเฟซบุ๊คแฟนเก่าแล้วมือลั่นไปกดไลค์ ก็อาจจะอุทานว่า
しまった [ชิมัตตะ] ก็เป็นได้

หากได้ไปเที่ยวญี่ปุ่น หรือ อยู่ในสังคมกับคนญี่ปุ่น ลองสังเกตดีๆว่า เขาอุทานคำนี้กันบ่อยครับ

เล่าโดย วสุ มารุมุระ
ทักทายพูดคุยกับ Wasu ได้ที่ >>> Facebook Wasu’s thought on Japan

เรื่องแนะนำ :
– ชื่อเหยี่ยว “Hayabusa” ในวัฒนธรรมญี่ปุ่น
– พะวะฮะระ? คำย่อเหล่านี้ในภาษาญี่ปุ่น หมายความว่าอย่างไร
– Yokoso : ยินดีต้อนรับ : ようこそ
– หนังสือญี่ปุ่น “ความสุโก้ยของบริษัทครอบครัวนั้น”
– “เข้าฝัน” ในภาษาญี่ปุ่นพูดยังไง

ขอบคุณรูปภาพ : https://www.pakutaso.com/20161019295post-9318.html

สมัยทำงานที่ญี่ปุ่น ผมมักจะได้ยินคำศัพท์สำคัญที่เขาพูดกันบ่อยจนจำได้ขึ้นของผม เป็นคำศัพท์จริงจังนะครับ แค่ 2 คำ ผมชอบเอามาสอบถามตัวเองบ่อย ๆ วันนี้เลยขอมาเล่าสู่กันฟังครับ

เล่าโดย : วสุ มารุมุระ

สวัสดีครับ สัปดาห์นี้กระผมนายวสุ กลับมาเขียนเรื่องเกี่ยวกับภาษาญี่ปุ่นอีกครั้ง

สมัยทำงานที่ญี่ปุ่น ผมมักจะได้ยินคำศัพท์สำคัญที่เขาพูดกันบ่อยจนจำได้ขึ้นของผม เป็นคำศัพท์จริงจังนะครับ แค่ 2 คำ

ผมชอบเอามาสอบถามตัวเองบ่อย ๆ วันนี้เลยขอมาเล่าสู่กันฟังครับ

+++

1. อะไรคือเหตุผล? อะไรที่ทำให้คุณพูดแบบนี้ได้? 根拠は? [คงเคียะวะ]

เวลาเราจะอธิบายอะไรให้ใครฟัง ความคิดของเรา เราจำเป็นต้องมีเหตุผลประกอบเป็นสิ่งที่อธิบายความคิดเราได้

ดังนั้นคำว่า เหตุผล 根拠 [คงเคียะ] = ground, basis นั้นสำคัญแท้

ตรงนี้ตัวคันจิ

根 [เนะ] แปลว่า “ราก”

อะไรคือ “รากฐาน” ที่ทำให้คุณยึดในความคิดนี้ได้

เวลาจะอธิบายหาได้พูดลอย ๆ ไม่ ต้องมีเหตุผลที่ดีเพียงพอ ซึ่งอีกฝ่ายจะถามเราบ่อย ๆ ว่า อะไรทำให้เราพูดแบบนั้นได้ เหตุผลคืออะไร

2 ปัญหาที่แท้จริงคืออะไร? 問題の本質は? [มนได โนะ ฮนชิซึ วะ]

ในหลายครั้งก็แลดูมีปัญหายิบย่อยเต็มไปหมด สะสมเป็นปัญหาใหญ่ ๆ ท่ามกลางความโกลาหลนั้นเราอาจจะต้องหายใจลึก ๆ และถามกันอีกทีว่า

“ปัญหาที่แท้จริงคืออะไร?”

問題の本質は? [มนได โนะ ฮนชิซึ วะ]

โดยที่คำว่า

本 [ฮน] แท้จริง
質 [ชิซึ] เนื้อหา

本質 [ฮนชิซึ] จึงแปลว่า “เนื้อหาที่แท้จริง” หรือ Essence นั่นเอง

เมื่อพิจารณาดี ๆ แล้ว บางปัญหาที่ดูยาก อาจจะไม่ยากขนาดนั้นก็ได้

+++

คำเหล่านี้เราคงเคยได้ยินอะไรคล้าย ๆ กัน ในบริษัทสัญชาติต่าง ๆ ทุกคนก็คิดไม่ต่างกันครับ

สัปดาห์นี้ก็ไว้เพียงเท่านี้ครับ หวังว่าจะช่วยให้คุณได้ลองถามตัวเองดูอีกครั้ง

ขอบคุณที่อ่านถึงตรงนี้ครับ…สวัสดีครับ

เล่าโดย : วสุ มารุมุระ

ทักทายพูดคุยกับ Wasu ได้ที่ >>> Facebook Wasu’s thought on Japan

เรื่องแนะนำ :
– สำนวนแมวๆ ญี่ปุ่น
– 天下り [อามะคุดาริ] = ลงจากสวรรค์ = การทุจริตของข้าราชการญี่ปุ่น?
– พักกลางวัน ญี่ปุ่นพักเล็ก ๆ ไทยพักเต็มที่
– คนวาดพูดถึงการ์ตูนฮิต Doraemon ว่าอย่างไร
– เรื่องน้ำ ๆ ในภาษาญี่ปุ่น

ในบทสนทนาของเรากับคนญี่ปุ่นในที่ทำงาน คงมีทั้งภาษาอังกฤษ ญี่ปุ่นและภาษาไทยปนกันไป วันนี้ผมเลยลองมารำลึกนึกถึงคำพูดติดปากของคนญี่ปุ่นเหล่านั้นด้วย 7 วลีนี้กันครับ

เล่าโดย : วสุ มารุมุระ

ผมเชื่อว่าหลายท่านอาจจะมีประสบการณ์การทำงานกับคนญี่ปุ่นและในหลายครั้งคนญี่ปุ่นเหล่านั้นเป็นเจ้านายเรา

ในบทสนทนาของเรากับเขา คงมีทั้งภาษาอังกฤษ ญี่ปุ่นและภาษาไทยปนกันไป

ในวันนี้ผมเลยลองมารำลึกนึกถึงคำพูดติดปากของคนญี่ปุ่นเหล่านั้นด้วย 7 วลีนี้กันครับ

1. ซะสุกะ (さすが) = สมกับเป็น (ตามด้วยชื่อคน)

คำนี้ก็ใช้เวลาที่เขาชมใครสักคน โดยรู้ดีว่าคนที่ถูกชมนั้นเป็นคนเก่งฝีมือดี พวกเราหลายคนคงเคยเจอคำนี้กับตนเอง ยกตัวอย่างเช่น

ซะสุกะ เดะคิสุกิคุง : สมกับเป็นเดะคิสุกิคุง

2. นันเดะเดะคิไนดะ (なんで出来ないだ) = ทำไมถึงทำไม่ได้

แน่นอนว่าในการงานก็มีอุปสรรคบ้างหลายอย่าง เมื่อเราไปรายงานบอกบอสว่าทำไม่ได้…บอสเขาก็อยากได้เหตุผล ถามว่าทำไม ๆ

“นันเดะๆ” (なんで)

อยู่เรื่อยๆ

3. บาก้าขะ (バガか) = จะบ้าเหรอ

คำนี้เริ่มรุนแรงขึ้นมานิดนึง เมื่อเราทำอะไรพลาดไปแบบอย่างที่ไม่น่าเชื่อ เขาก็ใช้คำว่า

บาก้าขะ (バガか) = จะบ้าเหรอ

แต่ถ้าเป็นคนคันไซจะใช้คำว่าา

อะโฮ่ขะ (アホか)

4. สุบาราชี่ (素晴らしい) = ยอดเยี่ยม

เวลาที่ทำงานออกมาได้ ยอดเยี่ยม…เขาก็ใช้คำนี้กัน สั้น ๆ ได้ใจความ ถ้าเทียบภาษาอังกฤษก็ Excellent เลยครัช

5. บุจจะเคะ (ぶっちゃけ) = บอกตรง ๆ เลยนะ

พูดกันตรง ๆ เลยดีกว่า งานจะมีปัญหาหรือลูกค้าจะเรื่องเยอะ เปิดอกคุยกัน

6. โม่อี้โยะ (もういいよ) = พอเถอะ (ฉันไม่สนใจแล้ว)

คำนี้น่ากลัวนะครับคำนี้จะถูกใช้เมื่อรู้สึกผิดหวัง หมดหวังในอีกฝ่ายแบบ “ช่างเธอแล้ว” “ฉันไม่สนใจแกแล้ว”

7. マイペンライ = ไม่เป็นไร

คนญี่ปุ่นที่รู้จักภาษาไทยที่เคยมาทำงานที่ไทย จะรู้จักคำนี้ดี “ไม่เป็นไร” ในภาษาไทย

พวกเขารับรู้ถึงความง่าย ๆ สบาย ๆ ของคนไทย และพร้อมบอกกับสิ่งที่เกิดขึ้นว่า “ไม่เป็นไร” (อย่าคิดมาก, เรื่องแค่นี้)

ก็จบกันไปกับคำพูดติดปากของคนญี่ปุ่นในที่ทำงาน ความหมายส่วนใหญ่อาจจะมีแตกต่างได้บ้าง ซึ่งต้องดูตามบริบทในบทสนทนาด้วยครับ

ก็ขอลากันไปในสัปดาห์นี้…สวัสดีครับ

เล่าโดย : วสุ มารุมุระ

ทักทายพูดคุยกับ Wasu ได้ที่ >>> Facebook Wasu’s thought on Japan

เรื่องแนะนำ :
– ประโยคฮิตในร้านเซเว่นที่ญี่ปุ่น
– [รีวิวหนังสือ] การล่มสลายของยากูซ่า และการผงาดของ Half gray
– คนวาดพูดถึงการ์ตูนฮิต Doraemon ว่าอย่างไร
– ทำไมผู้ผลิตญี่ปุ่นจึงพ่ายแพ้
– [โตเซ็น] 当然 = แน่นอนอยู่แล้ว

#คนญี่ปุ่น

เมื่อสัปดาห์ที่แล้วผมได้อธิบายเกี่ยวกับคำว่า お疲れ様 [โอะสึคะเระสะมะ] : คุณผู้เหน็ดเหนื่อย วันนี้ผมจะมาบอกสถานการณ์เป็นฉากๆ ว่าเราสามารถใช้คำนี้ได้อย่างไร อย่างเช่นใช้กับเจ้านายอย่างไร ใช้กับเพื่อนร่วมงานอย่างไร

เล่าโดย : วสุ มารุมุระ

เมื่อสัปดาห์ที่แล้วผมได้อธิบายเกี่ยวกับคำว่า お疲れ様 [โอะสึคะเระสะมะ] : คุณผู้เหน็ดเหนื่อย
วันนี้ผมจะมาบอกสถานการณ์เป็นฉากๆ ว่าเราสามารถใช้คำนี้ได้อย่างไร อย่างเช่นใช้กับเจ้านายอย่างไร ใช้กับเพื่อนร่วมงานอย่างไร

สถานการณ์ 1 : เรากลับบ้านก่อนเจ้านาย

เรา : 先に失礼します。 {さきに しつれい します} [สะคินิชิสึเรอิ ชิมะสุ] “Sakini shitsurei shimasu” แปลว่า “ขอเสียมารยาท (กลับ)ก่อนนะครับ”

เจ้านาย : お疲れ様です。/ お疲れ様でした。 {おつかれさまです} /  {おつかれさまでした} [โอะสึคะเระสะมะเดะสุ] / [โอะสึคะเระสะมะเดะชิตะ] “Otsukaresamadesu” / “Otsukaresamadeshita”

ณ ตรงนี้เราควรบอกว่า “ขอเสียมารยาทกลับก่อน” นะครับ

ส่วนที่เจ้านายตอบรับคำข้างล่างเป็นได้ทั้งรูปปัจจุบันกับรูปอดีต (การใช้รูปอดีต/ปัจจุบันไม่เกี่ยวกับความเป็นเจ้านายนะครับ) ดังข้างล่าง

お疲れ様です/ でした
[โอะสึคะเระสะมะเดะสุ/เดะชิตะ]

ตรงจุดนี้ยอมรับตรงๆ ว่าผมยังแยกไม่ออกว่าจะใช้เป็นรูปไหนดี
หากมองในแง่ว่างานวันนั้นของเราจบแล้ว ให้ใช้คำว่า -でした [-เดะชิตะ] จะถูกต้องมากกว่า
แต่ก็มีหลายครั้งที่ผมเห็นว่าเจ้านายก็ตอบกลับมาในรูปว่า -です [-เดะสุ] ก็มี
ณ บทสนทนานี้ที่เน้นตัวเรา เราใช้คำว่า 先に失礼します [สะคินิชิสึเรอิ ชิมะสุ] ซึ่งไม่ต้องคิดอะไรมาก

หาก “เรา” เป็นเจ้านาย ผมว่าเราก็จะใช้ お疲れ様です/ でした [โอะสึคะเระสะมะเดะสุ/เดะชิตะ] คำไหนก็ได้ครับ ในแง่ภาษาญี่ปุ่นไม่ซีเรียสมากขนาดนั้น

สถานการณ์ที่ 2 : เพื่อนร่วมงานบอกลาเรา หรือเจ้านายบอกลาเรา

เพื่อน/เจ้านาย: 先に失礼します。 or お先です。 or じゃ、お先です。
{さきに しつれい します} or {おさきです} or {じゃ、おさきです}
[สะคินิชิสึเรอิ ชิมะสุ] or [โอะสะคิเดะสุ] or [จะ โอะสะคิเดะสุ] “Sakini shitsurei shimasu” or “osakidesu” or “ja osakidesu”
แปลว่า “ขอเสียมารยาท(กลับ)ก่อนนะครับ” หรือ “ขอตัวก่อน” หรือ ” [จะ] ขอตัวก่อน”

เรา (พูดกับเพื่อน/เจ้านาย) : お疲れ様です。/ お疲れ様でした。
{おつかれさまです} /  {おつかれさまでした}
[โอะสึคะเระสะมะเดะสุ] / [โอะสึคะเระสะมะเดะชิตะ] “Otsukaresamadesu” / “Otsukaresamadeshita”

หรือ

เรา (พูดกับเพื่อนเท่านั้น) : お疲れ。 {おつかれ} [โอะสึคะเระ]  “Otsukare”

ในที่นี้ เนื่องจากสถานการณ์ที่เพื่อนที่เสมอเรา หรือ เจ้านายที่สูงกว่าเรา
คำที่ใช้ในการขอตัวกลับก่อนสามารถย่อลงได้เรื่อยๆ อย่างที่ยกตัวอย่างข้างบน
หรือบางทีอาจถึงขั้นย่อแค่พูดว่า お先 [โอะสะคิ] ก็เป็นได้

ส่วนการพูดคำว่า じゃ [จะ] นี่เป็นการพูดเพื่อเรียกความสนใจอีกฝ่าย จะใส่หรือไม่ใส่ก็ได้แล้วแต่ะสะดวก

แต่ส่วนใหญ่หากเราเห็นว่าอีกฝ่ายยังง่วนกับงานที่ทำ ให้ใช้คำว่า じゃ [จะ] เรียกร้องความสนใจอีกฝ่ายขึ้นมาก่อน แล้วพอสิ้นสุดคำว่า じゃ [จะ] จนอีกฝ่ายสบตาเรา เราก็ค่อยพูดต่อว่า お先です。ก็ได้ครับ

ทั้งหมดที่ว่ามานี่ประสบการณ์ของผมล้วนๆ นะครับ ที่คิดว่าโอเคระดับนึงในการโต้ตอบบทสนทนากับคนญี่ปุ่น

ส่วนเวลาตอบกลับ เราก็ใช้คำว่า

お疲れ様です/ でした
[โอะสึคะเระสะมะเดะสุ/เดะชิตะ]

แต่เวลาพูดกับเพื่อนเราสามารถย่อคำสุดๆ ให้เป็น お疲れ [โอะสึคะเระ] ได้ครับ

ครับ คงพอเห็นภาพและหวังว่าจะใช้กันได้อย่างถูกต้องนะครับ
หากไม่แน่ใจ เราก็ใช้รูปแบบที่สุภาพที่สุดไว้ก่อนนะครับ โดยอ้างอิงจากสถานการณ์ที่ 1 ก็เพียงพอครับ

วันนี้ไว้แค่นี้ก่อนครับ
สวัสดี

เล่าโดย : วสุ มารุมุระ

ทักทายพูดคุยกับ Wasu ได้ที่ >>> Facebook Wasu’s thought on Japan

เรื่องแนะนำ :
– โทริชิม่า : ข้อคิดการทำงานน่าสนใจจากบ.ก.ผู้อยู่เบื้องหลัง ด็อกเตอร์สลัมป์ และ ดราก้อนบอล
– คำว่า “มนุษย์” ที่มีความหมายลึกซึ้งในภาษาญี่ปุ่น
– เจ๊ะ เจ๊ะ เจ๊ะ คำอุทานสุดฮิปของอามะจัง ที่สร้างปรากฎการณ์ให้กับสังคม
– เคล็ดลับวาดการ์ตูนให้คนติดตาม ของผู้วาด “โจโจ้ล่าข้ามศตวรรษ”
– เที่ยวโตเกียวไปกับสถาปัตยกรรมของ Kengo Kuma

#คนญี่ปุ่นที่ทำงาน