สยองผีญี่ปุ่น : เทพคลั่งแค้นและวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ (Tatarigami Yokai)

ทาทาริกามิ (Tatarigami) หรือเทพคลั่งแค้นเป็นวิญญาณที่ทรงพลัง สามารถนำมาซึ่งความตายและการทำลายล้าง ไม่ว่าจะเป็นอัคคีภัย โรคระบาด สงคราม และภัยพิบัติทุกรูปแบบ ถือเป็นวิญญาณชั่วร้ายที่ทรงพลังที่สุด เชื่อกันว่าสิ่งเหล่านี้ส่งผลต่อวัฒนธรรมและการเมืองในประวัติศาสตร์และตำนานของญี่ปุ่น ด้วยความทรงพลังนี่ฃ้ทำให้ถูกยกย่องเป็นเทพเจ้าแห่งการทำลายล้าง วิญญาณเหล่านี้มีชื่อเสียงอยู่ในตำนายแบะประวัติศาสตร์ มีตั้งแต่ระดับเทพเจ้า เช่น จักรพรรดิโกซุ เทพเจ้าปีศาจหัวกระทิง และยามาตะ โนะ โอโรจิ มังกรแปดหัวแปดหาง หรือบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์ เช่น โมโนโนเบะ โนะ โมริยะ จักรพรรดิสุโตกุ ซูกาวาระ โนะ มิจิซาเนะ และไทระ โนะ มาซาคาโด ในกรณีของบุคคลสำคัญมักเป็นขุนนางในยุคโบราณที่เสียชีวิตด้วยความทุกข์ทรมานและกลับมาสร้างหายนะให้กับผู้ที่ทำผิดต่อพวกมัน ทั่วประเทศญี่ปุ่นจึงมีบางที่ที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่พวกเขาเพื่อบรรเทาความเคียดแค้น และหวังว่าคำสาปเหล่านี้ก็จะบรรเทาเบาบางลงได้

เทศกาลกิองมัตสึริในเกียวโต เป็นตัวอย่างหนึ่งที่มีชื่อเสียง เดิมทีเทศกาลนี้ก็ถูกออกแบบมาเพื่อบรรเทาความคลั่งแค้นของวิญญาณเหล่านี้ ยกตัวอย่างเช่นในช่วงยุคเฮอัน ในเกียวโตเคยประสบกับโรคระบาดหลายครั้ง ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นฝีมือของซูซาโนะโอะและโกซุเทนโนะ เพื่อบรรเทาความโกรธแค้น จึงมีการจัดเทศกาลเพื่อเป็นเกียรติแก่พวกเขาที่ศาลเจ้ายาซากะในกิออน เพื่อให้เมืองปราศจากโรคภัยไข้เจ็บ เทศกาลนี้จึงจัดขึ้นทุกปี

การปลอบประโลมวิญญาณเหล่านี้ยังคงเป็นส่วนสำคัญทางศาสนาตลอดช่วงยุคเฮอัน นับแต่นั้นหน้าที่ในการทำให้วิญญาณคำสาปเหล่านี้สงบลงจึงตกเป็นขององเมียวจิ และความเชื่อเหล่านี้ก็มีส่วนช่วยให้องเมียวจิมีอำนาจและสถานะทางสังคมที่สูงขึ้น

หน้าที่ขององเมียวจิยังรวมไปถึงการเปลี่ยนโกเรียวให้เป็นวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ที่สงบสุขและมีเมตตา โดยโกเรียวที่ว่านี้เป็นวิญญาณของนักรบหรือขุนนางในสมัยโบราณที่ตายอย่างน่าสยดสยองและกลับมาหลอกหลอนศัตรูในฐานะวิญญาณแห่งความแก้แค้น การแก้แค้นของพวกมันมักอยู่ในรูปแบบของไฟไหม้ สงคราม โรคระบาด ภัยแล้ง น้ำท่วม พายุ การเสียชีวิตของสมาชิกในราชวงศ์ และภัยพิบัติอื่นๆ เนื่องจากไม่สามารถฆ่าวิญญาณได้ วิธีเดียวที่จะยุติความโกรธแค้นหรือคำสาปก็ต้องขอความช่วยเหลือจากองเมียวจิเช่นกัน จึงไม่ต้องแปลกใจหากเราจะพบเจอบทบาทขององเมียวจิตามยุคสมัยต่างๆ ของญี่ปุ่น เพราะศาสนาและความเชื่อผูกพันกับสังคมมนุษย์มาแต่ยุคบรรพกาล

เรื่องที่เกี่ยวข้อง >>
– สยองผีญี่ปุ่น : ผีสาวกลางสายฝน
– สยองผีญี่ปุ่น : ผีนกหัวขวาน
– สยองผีญี่ปุ่น : ปีศาจร้อยตา
– สยองผีญี่ปุ่น : กองกะโหลก
– สยองผีญี่ปุ่น : ผีแม่นม

ที่มา: yokai.com

#สยองผีญี่ปุ่น : เทพคลั่งแค้นและวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ (Tatarigami Yokai) #ผีญี่ปุ่น #โยไก #ปีศาจญี่ปุ่น #เรื่องเล่าผีญี่ปุ่น

ย่านกิองออกกฏห้ามถ่ายรูป ! คณะกรรมการท้องถิ่นได้ออกกฏห้ามถ่ายภาพบริเวณรอบถนนฮานามิโคจิ ย่านกิอง เมืองเกียวโตแล้ว หากผู้ใดฝ่าฝืนกฏจะต้องจ่ายค่าปรับเป็นจำนวนเงิน 10,000 เยน

คณะกรรมการท้องถิ่นได้ออกกฏห้ามถ่ายภาพบริเวณรอบถนนฮานามิโคจิ ย่านกิอง เมืองเกียวโตแล้ว หากผู้ใดฝ่าฝืนกฏจะต้องจ่ายค่าปรับเป็นจำนวนเงิน 10,000 เยน

ที่ย่านกิอง สถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมของเมืองเกียวโต ชาวเมืองกำลังประสบปัญหากับนักท่องเที่ยวบางกลุ่มที่ไม่รักษามารยาท ทำให้คณะกรรมการท้องถิ่นตัดสินใจตั้งกฏห้ามถ่ายรูปที่ย่านกิองอย่างเด็ดขาดขึ้นมา

บริเวณถนนฮานามิโคจิ ย่านกิอง แขวงฮิงาชิยาม่า เมืองเกียวโตนั้นเป็นเมืองที่มีร้านน้ำชา และร้านอาหารแบบญี่ปุ่นโบราณเรียงรายอยู่บนถนนที่ปูด้วยหิน ทำให้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมของเหล่านักท่องเที่ยวมาก แต่มีนักท่องเที่ยวบางกลุ่มที่ทำพฤติกรรมเสียมารยาทอย่างเข้าไปในพื้นที่ส่วนบุคคลโดยพลการ หรือดึงชายเสื้อกิโมโนของเหล่าไมโกะ

ด้วยเหตุนี้ คณะกรรมการท้องถิ่นที่ถูกจัดตั้งขึ้นมาโดยชาวเมืองและเจ้าของร้านค้าต่างๆในย่านกิองได้ลงความเห็นกันว่า ตั้งแต่วันที่ 25 ตุลาคมเป็นต้นไป จะมีกฏห้ามถ่ายรูปภาพที่บริเวณถนนส่วนบุคคลในย่านกิอง

หลังจากนั้น เหล่าชาวเมืองจึงได้รีบดำเนินการเปลี่ยนจากป้ายขอความร่วมมือเป็นป้ายประกาศห้ามถ่ายรูปแทน และยังมีป้ายเตือนให้นักท่องเที่ยวรักษากฏและมารยาท นอกจากนี้ยังได้แจกใบปลิวเรียกร้องขอให้อย่าถ่ายรูปไมโกะโดยพลการ

ในกรณีที่มีคนถ่ายรูปโดยไม่ได้รับอนุญาตที่ถนนส่วนบุคคล คนๆนั้นจะโดนปรับเงินเป็นจำนวน 10,000 เยน (ประมาณ 2,779 บาทไทย)

ประธานคณะกรรมการท้องถิ่นเมืองกิอง แขวงมินามิกาวะได้กล่าวว่า “ที่ตัดสินใจตั้งกฏห้ามถ่ายรูปก็เพื่อรักษากลิ่นอายและความงดงามของย่านกิองเอาไว้ อยากให้นักท่องเที่ยวทุกคนรักษามารยาทกัน”

เรื่องแนะนำ :
– ชิบุย่าออกกฏห้ามดื่มเหล้าช่วงฮาโลวีน
– หิมะปกคลุมยอดภูเขาไฟฟูจิเป็นครั้งแรกของฤดูกาล
– เปิดให้แลกแล้ว ! เหรียญที่ระลึก 500 เยนฉลองขึ้นครองราชย์สมเด็จพระจักรพรรดิ
– อุตุฯ​ ญี่ปุ่นเตือนโอกินาว่าลมแรงและฝนตกหนักเพราะไต้ฝุ่นหมายเลข 20
-ฝนถล่มหนัก​ อุตุฯ เตือนระวังภัยดินถล่มที่จังหวัดมิเอะ

ที่มาและรูปภาพ :
– https://www3.nhk.or.jp/news/html/20191025/k10012149611000.html?utm_int=news-social_contents_list-items_036
– https://blog.goo.ne.jp/aw2zx/e/ce2961ada1d94448826cb5dcd963f549

เมื่อพูดถึงเทศกาลสุดดังของจังหวัดเกียวโต …นอกจาก Aoi Matsuri ที่จัดกันในเดือนห้า (พฤษภาคม) และ Jidai Matsuri ที่จัดในช่วงเดือนสิบ (ตุลาคม) แล้ว ถ้าไม่พูดถึง Gion Matsuri ที่จัดกันยาวตลอดเดือนทั้งเจ็ด (กรกฎาคม) ก็คงจะไม่ครบถ้วน

เมื่อพูดถึงเทศกาลสุดดังของจังหวัดเกียวโต …นอกจาก Aoi Matsuri ที่จัดกันในเดือนห้า (พฤษภาคม) และ Jidai Matsuri ที่จัดในช่วงเดือนสิบ (ตุลาคม) แล้ว ถ้าไม่พูดถึง Gion Matsuri ที่จัดกันยาวตลอดเดือนทั้งเจ็ด (กรกฎาคม) ก็คงจะไม่ครบถ้วน

เทศกาล Gion Matsuri นี้ (บางครั้งก็เรียกกันว่า “Gion-san”) มีประวัติยาวนานคู่กับจังหวัดเกียวโตมากว่า 1,200 ปี โดยเชื่อว่าเริ่มจัดกันมาตั้งแต่ต้นยุคเฮอัน (Heian Period) หรือราวปี 794 – 1185 นั่นเอง ด้วยความที่เกียวโตมักจะต้องผจญกับพิบัติภัยหลายครั้งหลายหน ไม่ว่าจะเป็นไฟไหม้ น้ำท่วม แผ่นดินไหว ฯลฯ พอมาถึงยุคคามาคุระ (Kamakura Period) หรือราวปี 1185 – 1333 ก็เริ่มกลายเป็นที่รู้กันว่าเทศกาล Gion Matsuri นั้นเป็นคล้ายกับศาสนพิธีอย่างหนึ่งเพื่อชำระล้าง หรือทำให้เมืองบริสุทธิ์นั่นเอง ซึ่งศาลเจ้าหลักที่จัดเทศกาลนี้คือศาลเจ้า Yasaka-jinja ซึ่งบูชาเทพี Amaterasu Omikami (เทพีแห่งดวงอาทิตย์) และ Susanoo no Mikoto

ไฮไลท์ของเทศกาลนี้ ก็คือขบวนรถแห่ (Yamaboko) จำนวน 32 คัน ซึ่งจะถูกแบ่งเป็น 2 แบบ เรียกว่า Yama และ Hoko แบบยามะอาจจะดูคล้ายกับขบวนแห่อื่นๆ ของเทศกาลในญี่ปุ่น แต่แบบโฮโคะจะใช้รถแห่ขนาดยักษ์สูง
2 ชั้น หรือราวๆ 25 เมตร และหนักเกือบ 10 ตัน (เรียกว่า Hoko) ซึ่งต้องใช้ทีมลากคันละราว 50 คนเลยทีเดียว ในสมัยก่อนงานนี้ก็เลยเหมือนเป็นโอกาสที่พวกพ่อค้าวานิชได้อวดศักดิ์ดา ความรวย ความมีคลาส ผ่านฝีไม้ลายมืออันประณีตในการประดิดประดอย Hoko แต่ละคันนั่นเอง ประมาณว่าสปอนเซอร์แต่ละคนก็ต้องผลักดันให้ Hoko ของตนดูดีที่สุด เป็นหน้าเป็นตาของตนไง (มิน่า Hoko แต่ละคัน เลยยิ่งทำก็ยิ่งใหญ่ ยิ่งหนัก ทั้งๆ ที่สมัยก่อนวิธีการก่อสร้างก็เป็นแบบวิถีชาวบ้าน ใช้แต่ลิ้มแต่เชือก ไม่มีตะปูสักตัว) ยิ่งเติมองค์ประกอบของขบวนแห่ ไม่ว่าจะเป็นนักดนตรี นักเต้น เสื้อผ้าเครื่องแต่งกายเข้าไป ก็ยิ่งโชว์ความเลิศของแต่ละขบวนได้เป็นอย่างดี

หลักๆ แล้ว Gion Matsuri จะจัดกันทั้งเดือน แล้วแต่จะกำหนดวันกันว่า วันไหนมีตารางจัดงานกันอย่างไร มีพิธีการหลากหลาย เริ่มตั้งแต่การสร้างรถแห่ มีเทศกาลโคมไฟเข้ามาพ่วงด้วย ชำระศาลเจ้าสมมุติเล็กๆ ที่เอาไว้ใช้แห่ (mikoshi) ให้บริสุทธิ์ มีการแห่ มีพิธีชงชา มีการแสดงพื้นเมืองหลากหลาย รวมไปถึงการเต้นระบำแบบโบราณ พาเหรดใหญ่โต ฯลฯ มากมายจริงๆ


ใครจะไปชมเทศกาลนี้ก็ต้องวางแผนกันล่วงหน้าหน่อย โดยศึกษาว่าวันไหน เขามีพิธีกรรม หรือขบวนแห่อะไรกัน เวลาไหน ขบวนผ่านเส้นทางไหนในเมืองเกียวโตกันบ้าง และในวัน Yamaboko ซึ่งเป็นวันขบวนแห่ใหญ่ (วันที่ 17 และวันที่ 24) นั้นก็ยังมีจุดชมขบวนที่ทางเมืองเกียวโตเขาจัดไว้เป็นพิเศษบน ถนน Oike ถือเป็นมุมดีที่เราสามารถจองที่นั่งได้ด้วยนะ ใครสนใจก็ติดต่อจองที่นั่งกันล่วงหน้าได้ที่ http://www.kyoto-magonote.jp/en/gionmatsuri2015/ (3,180 เยน) หรือลองไปติดต่อที่ KYOTO TOURIST INFORMATION CENTER “KYO NAVI” ที่บริเวณชั้น 2 ของสถานี JR Kyoto ได้ทุกวัน ตั้งแต่ 08.30 – 19.00 น.

ขอบคุณข้อมูลและรูปภาพ :
http://www.yasaka-jinja.or.jp/en/gion.html
http://www.kyoto-magonote.jp/en/gionmatsuri2015/
http://www.kyotoguide.com/ver2/thismonth/gionmatsuri15.html
http://www.kyotoguide.com/ver2/thismonth/gionmatsuri.html
http://www.jnto.go.jp/eng/location/spot/festival/gion.html
http://www.asahi.com/topics/word/%E7%A5%87%E5%9C%92%E7%A5%AD.html

Gion Matsuri 10) Kankosai

Gion Matsuri : un festival incontournable au Japon

http://sharing-kyoto.com/event_Gion_Matsuri_Festival/
http://yokosojapan.co.jp/gion-matsuri/

ทริปเที่ยวเองที่ Kansai..เริ่มต้นวันที่ 3 ด้วยการตื่นค่อนข้างสาย (9 โมงกว่า) อาบน้ำแต่งตัวเก็บของ Check-Out ออกจากโรงแรมก็ปาเข้าไป 10 โมงนิดๆ แถมยังต้องสะพายเป้ลากกระเป๋า…

เรื่องและภาพโดย : The 23rd Ronin www.marumura.com

เริ่มต้นวันที่ 3 ด้วยการตื่นค่อนข้างสาย (9 โมงกว่า) อาบน้ำแต่งตัวเก็บของ Check-Out ออกจากโรงแรมก็ปาเข้าไป 10 โมงนิดๆ แถมยังต้องสะพายเป้ลากกระเป๋าดิ่งไปที่ Toyoko inn Senba Higashi เพื่อฝากกระเป๋าใบใหญ่ก่อนจะเดินทางไปเกียวโต เราเลยรีบตรงดิ่งไปที่ สถานี Shinsaibashi เพื่อนั่งรถไปลงที่ สถานี Tanimachi ตามที่ดูจากแผนที่โรงแรม ตอนนั้นในใจคิดอย่างเดียวว่าต้องรีบๆๆๆ อย่างน้อยต้องถึง Kyoto ก่อนเที่ยง จากแผนเดิมที่วางไว้ 10 โมง เพราะเราวางโปรแกรมไว้ค่อนข้างแน่น

พอถึงสถานี Tanimachi เราก็กางแผนที่โรงแรมออกมา เค้าบอกว่าให้ออกประตู 8 และเดินเลี้ยวซ้ายประมาณ 5 นาที เราก็รีบจ้ำๆๆ เดินมาซัก 10 นาที แล้ว??? ไหนอะโรงแรม ยืนงงสักพัก กางแผนที่อีกรอบ นับบล็อค ดูชื่อถนน แล้วก็ยืนงงอีกพัก

ดูนาฬิกา 11.30 น. ถอนหายใจ ตั้งสติ แล้วก็นึกได้ว่าเรามีของวิเศษอยู่ Google Map!!! เปิด Search มันก็ค่อยๆ โหลด หมุนๆ สักพักเด้งออก!!! เหมือน Application มันซ้ำเติม เปิด Search อีกรอบ คราวนี้เจอที่หมาย แต่มันขึ้นว่าต้องเดินไปอีก 12 นาที เราก็งงๆ ไม่รู้จะเชื่อแผนที่ของโรงแรม หรือ Google Map ดี แต่มาตามแผนที่โรงแรมแล้วมันไม่เจอนิ่ เชื่ออากู๋ละกัน

เราก็ออกเดินๆๆ ตามเส้นทางของ Google Map จนมาถึงที่หมายตามนั้น เราก็หยุดมอง ไหนอะ!!!??? มองซ้าย ขวา หน้า หลัง บน ล่าง ไม่มีวี่แววของโรงแรม แล้วเราก็เจอคนญี่ปุ่นจอดรถขนของอยู่ เอาวะคงจะรู้น่ะ เข้าไปหาและยื่นแผนที่โรงแรมให้ดู เค้าก็กลับหัวกลับหางตะแคงดูแผนที่ แล้วยื่นกลับมาให้เรา พร้อมกับพูดอะไรบางอย่าง แต่คงจะไม่รู้จัก ตายล่ะหว่า สุดท้ายต้องยอมที่พึ่งสุดท้าย Taxi ชั่วโมงนั้นต้องยอมละ ถึงแม้รู้ว่าค่าโดยสารจะโหดแค่ไหนก็ตาม ดิ่งตรงไปที่ Taxi ยื่นแผนที่ ปรากฏว่า Taxi งง???!!!! เค้าก็ดูสักพัก แล้วเปิดประตูลงจากรถ เปิดกระโปรงท้าย หยิบเอาหนังสือหนาๆ ประมาณสมุดหน้าเหลืองขึ้นมา เราก็ชะโงกหน้าไปดู มันคือแผนที่แต่ละหน้าละเอียดยิบ เปิดไปเปิดมาสักพัก ก็ Bingo!!! ท่าทางว่าจะเจอนะ ออกรถสตาร์ทที่ 660 Yen ขับเลี้ยวไปเลี้ยวมา จนเราสงสัยว่าพาอ้อมใช่มั้ย ขับมา 5 นาทีก็จอด แล้วหันมาบอกว่าถึงแล้ว

จากนั้นเราก็ขนกระเป๋าลงไปฝากที่โรงแรม พร้อมกับบ่นและด่าในใจว่า (((แผนที่โรงแรมคุณทำไมมั่วโคตรอย่างนี้อะ))) จัดการกับกระเป๋าเสร็จก็รีบวิ่งไปที่สถานี Tanimachi มาถึงทางลงสถานีก็สังเกตเห็นว่าเป็นทางออกประตู 8 อ้าวตอนแรกเราก็ออกประตู 8 ทำไมไม่ใช่อันนี้อะเลยกางแผนที่ดูจึงถึงบางอ้อว่า Tanimachi มันมีทั้งหมด 3 สถานี Tanimachi4-Chome, Tanimachi6-Chome, Tanimachi9-Chome แต่สถานีตามแผนที่ของโรงแรมคือ Tanimachi4-Chome แต่เราดันไปลงที่ Tanimachi6-Chome ก็หลงดิฮะ สรุปมันคือผลพวงของการตื่นสาย และสะเพร่าในการดูแผนที่

มาเดินทางกันต่อ นั่งรถจาก Tanimachi4-Chome มาลงที่ Umeda และเดินต่อนิดหน่อยขึ้นรถที่สถานี Osaka ตอนนี้บอกตรงๆ เลยท้องร้องเพราะไม่มีเวลากินข้าวเช้า มองดูนาฬิกาก็เที่ยงแล้ว เลยต้องแบกท้องไปกินที่เกียวโต จัดแจงซื้อตั๋วรถสาย Hankyu ไปลงที่สถานี Omiya ใน Kyoto เพื่อจะ Check in ที่โรงแรม Toyoko inn Shijo-Omiya และเอาสัมภาระไปเก็บก่อน ใช้เวลาเดินทางประมาณ 45 นาที

มาถึงสถานี Omiya ก็รีบเดินหาโรงแรม แต่รอบนี้ง่ายเพราะอยู่ไม่ไกลจากสถานีนัก Check-in เก็บของเสร็จแล้วก็เดินกลับมาที่สถานี Omiya เพื่อจะมาซื้อตั๋ว Kyoto City Bus 1 Day Pass และเริ่มท่องเกียวโตกันเลย (ตอนนี้จะบ่ายสองแล้วT_T) Next Station Ginkaku-ji

ใช้เวลาเกือบ 20 นาที (รถค่อนข้างติด) ก็มาถึงป้าย Ginkaku-ji ลงมาหันซ้ายหันขวา ไหนอะวัด ไม่รู้ต้องเดินไปทางไหน แต่ก็ใช้วิธีสากลคือเดินตามคนเยอะๆ ไปเดี๋ยวดีเอง ระหว่างทางเข้าวัดก็บรรยากาศทั่วไปคือร้านค้าที่เรียงรายตามสองข้างทางที่คอยดักทรัพย์ของเรา ก่อนที่จะเข้าถึงตัววัด

ใช้เวลาที่ Ginkaku-ji อยู่เกือบๆ ชั่วโมงก็ได้เวลาอาหารมื้อแรก แถวๆ หน้าวัด และเป็นร้านแรกที่เรามีโอกาสหากินได้เองตามใจ เดินมาเจออยู่ร้านนึงหน้าตาน่ากิน แต่ก็ผิดหวังคือไม่อร่อยเลย งั้นเราไม่ต้องพูดถึงนักข้ามๆ ไปเลยละกานนนน

หลังจากผิดหวังกับอาหาร ตามแผนเราต้องไปเดินสงบจิตที่ Philosopher’s Path แต่ด้วยสถานการณ์ทำให้เราต้องเปลี่ยนแผนข้ามไปที่ Eikan-do เลย เพราะเวลาปาเข้าไปจะ 4 โมงแล้ว เดินทางโดยรถ Bus สาย 5 ไปอีก 4 ป้าย ลงเดินอีกนิดหน่อยก็ถึงวัด Eikan-do อย่างที่บอกว่าที่นี่คือ Hilight ของเรา เพราะฉายา “Temple of Maple Leaves” และค่าเข้าชมวัดที่แพงถึง 1,000 Yen ทำให้อยากรู้ว่าจะสวยแค่ไหนกันเชียว และสิ่งที่เห็นเมื่อเข้ามาในวัดนี้คือ “ดินแดนแห่งความฝัน”

ใช้เวลาที่ Eikan-do จนตะวันตกดินและเจ้าหน้าที่เค้ามาเชิญออก นี่ 2 ชั่วโมงกว่ายังรู้สึกไม่พอเลยนะ สวยมากๆ ออกจากวัดเราก็เดินหาป้ายรถเมล์ ด้วยวิธีเดิม คือเดินตามกลุ่มคนไป เดินมาสักพักก็เจอพวกบรรดาบ้านเรือน บรรยากาศเงียบๆ สงบๆ และกลุ่มคนที่เราเดินตามก็ค่อยๆ แยกย้ายกันเดินเข้าบ้าน จนเหลือแต่เรา อ้าว!!!??? นี่ไม่ได้เดินมาขึ้นรถกันหรอ เอาไงล่ะทีนี้ จะเดินย้อนก็ไกลอยู่ เอาน่ะเดินไปเรื่อยๆ เดี๋ยวก็เจอป้ายรถเมล์ เดินมา 10 นาที ผ่านสวนสัตว์เกียวโตก็แล้ว ข้ามแยกก็แล้ว ยังไม่เห็นวี่แววป้ายรถเมล์ เดินมาเจอคนต่างชาติจีน เกาหลี ฝรั่ง อยู่ 2-3 กลุ่ม กำลังกางแผนที่ดู รู้เลยชะตากรรมเดียวกัน พอเดินมาที่หน้าโรงแรม Prince Miyako อะไรเนี่ย ก็เจอป้ายรถเมล์ แต่ดูแล้วไม่น่าจะใช่ City Bus เพราะมันมีตารางเวลาเดินรถ ประมาณครึ่งชั่วโมงจะผ่านมาคันนึง และตั๋ว 1 Day Pass ไม่น่าจะใช้กับสายนี้ได้

นั่งรถมา 5 นาที มาลงป้ายที่ใกล้ Gion ที่สุด(ตาม GPS ของ Google Map) แล้วเดินทะลุซอยมาจนถึงร้านนึงที่น่าสนใจคือ Issen Yoshoku เป็นร้าน Okonomiyaki สไตล์ Kyoto หน้าร้านจะมีรูปน้องหมางับตูดเด็กอยู่ เห็นหน้ากินดีเลยจัดเป็นมื้อเย็นสำหรับวันนี้  Okonomiyaki ของที่นี่จะเป็นแผ่นแป้งพับมีไส้พวกเนื้อสัตว์ต่างรวมไปถึงผักและไข่ดิบ รสก็แปลกๆ ดี อร่อยไปอีกแบบ

กินอิ่มนั่งพักขาอยู่พัก ก็เดินเที่ยวต่อ ออกจากร้านเลี้ยวซ้ายก็เจอถนนช้อบปิ้งบนถนน Shijo เดินมาประมาณ 100-200 เมตรมองไปทางขวาก็เห็นถนนคลาสสิคอย่าง Gion เรารีบเดินข้ามไปด้วยความตื่นเต้นเพราะว่าเคยนั่งดูถนนนี้ผ่านแต่ใน Internet และเห็นบรรยากาศและภาพสวยๆ ภาพของ Maiko และ Geisha เลยฝันอยากจะมาที่นี่สักครั้ง และวันนี้ก็ทำสำเร็จ

เดินทอดน่องที่ Gion เสร็จก็เดินกลับมาขึ้นรถที่ป้ายรถหน้าโรงละคร Kyoto Shijo Minamiza  เพื่อกลับโรงแรมที่พัก แต่ระหว่างนั่งรถกลับนั้นตลอดสองข้างทางบนถนน Shijo มีแต่สิ่งหน้าสนใจ เราเลยตัดสินใจลงอีกครั้งเพื่อเดินเล่นต่อ แหมก็มันชิลนี่เนอะอดใจไม่ไหว เดินๆๆ จนไปทะลุถนน Sanjo และถนนละลายทรัพย์ที่หน้าตาคล้ายๆ Shinsaibashi คือ Sanjo Meitengai ถนนช้อบใต้หลังคายาวๆ เดินเพลินๆ ดูของกันอยู่เกือบชั่วโมงก็นั่งรถกลับที่พัก

กลับถึงที่พักประมาณ 5 ทุ่มกว่าด้วยร่างที่พังแหลกเหลว แต่รู้สึกว่าสนุกมาก ทั้งหลง ทั้งงง แต่สุดท้ายก็มาถึงที่หมายด้วยตัวเอง แม้จะพลาดโปรแกรมที่ตั้งไว้หลายที่ แต่ก็รู้สึกมีความสุขและอิ่มเอมกับการได้เดินเที่ยวตามใจตัวเองเป็นครั้งแรก เลยชักจะเริ่มติดใจ  และอยากให้เช้าของวันใหม่มาถึงเร็ว เพื่อที่จะได้ออกเดินอีกครั้ง กับพรุ่งนี้ที่ Arashiyama

เรื่องและภาพโดย : The 23rd Ronin www.marumura.com

เรื่องแนะนำ :
– ทริปเที่ยวเองที่ Kansai : ตอนที่ 8 ร่ำลา Delay และประทับใจ
– ทริปเที่ยวเองที่ Kansai : ตอนที่ 7 หมดเวลาสนุกแล้วสิ
– ทริปเที่ยวเองที่ Kansai : ตอนที่ 6 Minoh ภูเขาและธารน้ำตกใน Osaka
– ทริปเที่ยวเองที่ Kansai : ตอนที่ 5 Tsutenkaku-Rinku Town-Nipponbashi
– ทริปเที่ยวเองที่ Kansai : ตอนที่ 4 รักจัง Arashiyama
– ทริปเที่ยวเองที่ Kansai : ตอนที่ 2 Bye Bye Homestay…Hello Shinsaibashi”
– ทริปเที่ยวเองที่ Kansai : ตอนที่ 1 Yokoso Japan Homestay @Osaka”
– พาทัวร์โรงงาน Kikko Nihon “ชม ชิม โชยุ แบบสุดสะเทือนไต”

ท้ายสุดก็มาถึงเกียวโตโดยสวัสดิภาพ? เพื่อนสาวเจ้าบ้านเกียวโตมารอรับเอาสัมภาระไปเก็บที่หอแล้วชวนออกไปหา ของอร่อยกินกัน อิอิ เหนื่อยๆ อดหลับอดนอนก็ขอเติมน้ำตาลด้วยของหวานกันหน่อย! มาถึงก็กินเลยค่า ;d

ถึงแม้จะไม่มีการตอบรับจากร้านเบเกอรี่ที่ไปสัมภาษณ์เมื่อต้นสัปดาห์ พระเจ้าก็ยังไม่ทอดทิ้ง AME.dama ค่ะในคืนวันศุกร์สัปดาห์นั้นเองมีโทรศัพท์จากพี่คนไทยที่รู้จักเสนองานไกด์พาคนไทยกลุ่มหนึ่งเที่ยวเกียวโต โอซาก้า ถึงจะมาอยู่ได้เดือนเดียวแต่ถ้าไม่ลองก็ไม่มีประสบการณ์ซักที ด้วยความกล้าท้าลุย AME.dama ตกลงรับงานทันทีค่ะ!
 

หลังจากได้ข้อมูลโปรแกรมเที่ยวของลูกค้า AME.dama ไม่หลับไม่นอนเลยค่ะคืนนั้น นั่งหาข้อมูลลูกเดียว ในเมื่อไม่มีประสบการณ์ก็สร้างขึ้นมาเองซะเลย ไฟลุกมาก ฮ่าๆ จนกระทั่งเช้าจึงจัดกระเป๋าออกเดินทางมุ่งหน้าสู่เกียวโต เตรียมไปฝากตัวกับหอพักของเพื่อนสาวที่มาเรียนที่เกียวโต (ไม่ได้นอน ตาหมีมาก)
 

แต่เหตุการณ์ระทึกก็เกิดขึ้น!! อาจเป็นเพราะอาการนอนไม่พอบวกกับความเป๋อเหรอของ AME.dama ทำให้…ขึ้นรถไฟผิดขบวน… ดันไปขึ้นรถไฟประเภท 特急(Tokyu) Limited-Express ซึ่งเป็นรถไฟแบบด่วนที่สุดจะแวะจอดป้ายน้อยมาก ทำให้ถึงที่หมายเร็วขึ้น แต่ก็แพงขึ้นเช่นกัน
 

ลงก็ไม่ทันแล้วเลยจำยอมนั่งไปเรื่อยๆ รอจนเจ้าหน้าที่ตรวจตั๋วมาแล้วเสียเงินค่าตั๋วเพิ่ม T T กัดฟันจ่ายไปถือเป็นค่าเรียนรู้ เอาวะ อย่างน้อยก็ถือเป็นประสบการณ์นั่งรถหรูครั้งนึง ท่านผู้อ่านก็ดูกันดีๆ นะคะ รถไฟแบบเร่งด่วนนี้จะเป็นตัวอักษรสีแดงค่ะ ก่อนขึ้นก็ดูให้ดีอย่าให้พลาดเฉิ่มเบ๊อะแบบ AME.dama เลยนะคะ
 

แต่ท้ายสุดก็มาถึงเกียวโตโดยสวัสดิภาพ? เพื่อนสาวเจ้าบ้านเกียวโตมารอรับเอาสัมภาระไปเก็บที่หอแล้วชวนออกไปหาของอร่อยกินกัน อิอิ เหนื่อยๆ อดหลับอดนอนก็ขอเติมน้ำตาลด้วยของหวานกันหน่อย! มาถึงก็กินเลยค่า ;d  ร้านที่เพื่อนสาวแนะนำคือ 祇園辻利 (Gion Tsujiri)  ร้านพาเฟ่ต์ชาเขียวชื่อดังย่านกิองค่ะ ใครมีโอกาสมาเยือนเกียวโตต้องลองมาชิมให้ได้นะคะ AME.dama เอาหัวเป็นประกันเลย ไม่อร่อยให้เตะกระเด็นเลยค่ะ > <
 

หลังจากยืนเม้ามอยอัพเดทชีวิตกับเพื่อนสาวอย่างเพลิดเพลินซักพัก ในที่สุดก็ถึงคิวพวกเราแล้วค่ะ! ดูเมนูแต่ละรายการถึงราคาจะพันเยนอัพเกือบทุกอันแต่เพื่อของอร่อยเรายอมจ่ายค่ะ เรื่องกินเรื่องใหญ่ อิอิ
 

เติมพลังเสร็จเรียบร้อยแล้วก็เดินเล่นช๊อปปิ้งดูร้านแถวย่านกิองเพลินๆ บ้านเมืองตึกในเกียวโตจะไม่สูงมากเพราะถูกจำกัดความสูงเพื่อรักษาสภาพความเป็นเมืองเก่าเอาไว้
 

ตอนแรก AME.dama ก็แอบหวั่นใจว่าจะพาเที่ยวเกียวโตได้ดีรึเปล่าแต่เมื่อดูแผนที่เมืองดีๆ แล้วก็พบว่าเที่ยวเกียวโตไม่ยากอย่างที่คิด เพราะแผนผังเมืองของเกียวโตนั้นเป็นรูปสี่เหลี่ยม ไม่ซับซ้อนอะไรมากเลย (เมื่อเทียบกับโอซาก้า) เนื่องจากตอนที่สร้างเมืองหลวงเกียวโตช่วงนั้นเป็นช่วงที่ญี่ปุ่นรับอิทธิพลจากประเทศจีน จึงทำให้ผังเมืองเหมือนกับฉางอานเมืองหลวงเก่าของจีนในยุคนั้น  ลองดูจากแผนที่เมืองเกียวโตด้านล่างนะคะ AME.dama ขีดเส้นสีแดงคร่าวๆ ให้เห็นกันเลยว่าเมืองเป็นรูปสี่เหลี่ยมตรอกซอกซอยก็เป็นตารางเหมือนสี่เหลี่ยมเลยค่ะ ถ้าเดินหลงซอยก็เดินไปอีกซอยได้ไม่ยาก ^^v
 

พอตกดึกตรงซอยหนึ่งก่อนถึงร้านพาเฟ่ต์ที่ AME.dama ไปทานมา จะมีไมโกะ (เกอิชาฝึกหัด) และ เกอิชาออกมาเดินด้วยล่ะค่ะ ซึ่งถือเป็นจุดหนึ่งที่นักท่องเที่ยวจะถือกล้องมาชุมนุมกันเต็มไปหมดเลยค่ะ
 

บรรยากาศดูเหมือนย้อนเวลากลับไปในอดีตเลยใช่มั้ยคะ ร้านแถวนี้ส่วนใหญ่จะเป็นร้านน้ำชาที่มีไมโกะและเกอิชาทำงานอยู่ค่ะ AME.dama กับเพื่อนก็มองหาไมโกะกับเกอิชากันใหญ่ ความจริงเจอสองสามคนค่ะ แต่พวกนางเดินเร็วมากค่ะ อยากถ่ายมาให้ท่านผู้อ่านได้ชมกัน แต่กดชัตเตอร์ไม่ทัน เลยได้ภาพดูเหมือนวิญญาณมาแทน = =’’  ประมาณนี้เลยค่ะ
 

ถึงจะถ่ายภาพไม่ได้แต่ก็ได้เจอเหล่าสาวงามผู้สืบทอดศิลปะญี่ปุ่นตัวจริงก็โอเคแล้วค่ะ (ปลอบใจตัวเอง) ก่อนกลับไปนอนพักที่หอเพื่อนก็เดินไปชมแม่น้ำคะโมะ 鴨川(Kamogawa) ซึ่งเป็นแม่น้ำที่ดังในเรื่อง…Date Spot
 

AME.dama มาเยือนและพบว่าเป็นที่ๆไม่ควรมาคนเดียวไม่ใช่เพราะอันตรายหรืออะไร แต่เป็นเพราะความโสดจะค่อยๆทรมานคุณที่นี่ค่ะ เป็นโสดหน้าหนาวนี่ทรมานนะคะ ฮ่าๆ ที่ AME.dama วงกลมคือคู่รักที่นั่งเว้นระยะห่างกันเป็นคู่ๆ อย่างมีระยะห่างเท่าๆกัน คนที่ไม่ได้วงกลมนางมานั่งคนเดียวค่ะ น่าสงสารมาก มีใครสนใจไปนั่งเป็นเพื่อนนางมั้ยคะ ฮ่าๆ
 

เอาล่ะค่ะวันนี้ต้องไปพักผ่อนแล้ว วันเริ่มงานไกด์ของจริงจะเป็นยังไง ติดตามชมให้กำลังใจ AME.dama ด้วยนะคะ ><  

ทักทายพูดคุยกับ AME.dama ได้ที่ >>> Facebook AME.dama
เรื่องแนะนำ :
– สดใสไปกับแฟชั่นหน้าร้อนญี่ปุ่น 2016 ด้วยรองเท้าเมทัลลิค
– ป้องกันร่มหายสไตล์ญี่ปุ่น “อย่าขโมยร่มฉัน ร่มใคร ใครก็รัก”
– 6 ยาทาเล็บรุ่นนิยมจากร้านร้อยเยน
– กระแส “กะหล่ำปลีม้วน” จากภาพยนตร์ “ถ้าแมวตัวนั้น หายไปจากโลกนี้”
– CouCou สวยหวานในราคา 300 เยน