Tea Market Gclef ร้านสำหรับคนรักชา

ใครที่เคยเดินผ่านย่าน Kichijoji อาจจะเคยได้เห็นร้านสีแดงๆที่ข้างในเต็มไปด้วยชาหลากหลายชนิด ร้านที่ว่านี้ก็คือร้าน Gclef ที่เปิดมานานตั้งแต่ปี 1996

ร้านนี้ถือว่าเป็นร้านสำหรับคนรักชาอย่างแท้จริง เพราะว่าภายในร้านมีชาหลากหลายชนิดจำหน่าย ทั้งชาใบ ชาบรรจุซองจากประเทศต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น อินเดีย เนปาล ศรีลังกา ไต้หวัน และจีน ที่ผ่านการคัดสรรมาอย่างพิถีพิถันและมีการบอกรายละเอียดของชาแต่ละชนิดไว้ เช่น ชาดาร์จีลิงจากอินเดียที่เก็บเกี่ยวในช่วงเดือนแรกของฤดูกาล มีกลิ่นหอมสดชื่น มาจากไร่ Puttabong หรือ ชาอู่หลงที่มาจากหมิงเจี้ยน แหล่งผลิตชาขนาดใหญ่ในอำเภอหนานโถว ประเทศจีน ชาชนิดนี้รังสรรค์โดยปรมาจารย์ชาซูหมิงเฟิง ผู้พิถีพิถันในการจัดการสวนชาและใช้ปุ๋ยอินทรีย์เท่านั้น จึงมีกลิ่นหอมสดชื่นอันเป็นเอกลักษณ์ของชาเสฉวนคุณภาพสูง เป็นชาที่ดื่มง่ายและมีความน่าสนใจอีกตัวหนึ่ง

โดยชาแต่ละแบบ ลูกค้าสามารถลองชิมได้ก่อนตัดสินใจซื้อ เพราะฉะนั้นใครที่ชอบการดื่มชารับรองว่าอยู่ได้เป็นชั่วโมง เนื่องจากเราจะได้สนุกกับการเปรียบเทียบชาแต่ละสายพันธุ์ทั้งตามพื้นที่และฤดูกาล นอกจากนี้เมนูชาของทางร้านยังมีแยมและน้ำผึ้งไว้ให้ทานคู่กับชาอีกด้วย

แน่นอนว่านอกจากชาที่มีจำหน่ายแล้ว ที่ร้านก็ยังมีพื้นที่ไว้รองรับสำหรับใครที่อยากมานั่งพักจิบชาหอมๆ มีทั้งชาแบบร้อนและแบบเย็นชื่นใจจจ (แต่ส่วนใหญ่ทางร้านจะเสิร์ฟชาแบบร้อนมากกว่า)

ร้าน Gclef นี้ไม่ได้มีแค่เฉพาะที่ Kichijoji เท่านั้น แต่ยังมีสาขาที่ Asagaya, Koenji และ Mejiro ในเขตชินจูกุ ใครใกล้ที่ไหนก็สามารถแวะไปชิมและซื้อชาต่างๆ ได้

พิกัดสาขา Kichijoji: https://maps.app.goo.gl/GmVpbrESyjT7TzqK6

เรื่องแนะนำ :
– ร้อนนี้ห้ามพลาดกับ 3 ร้านไอศกรีมน่าลองในโตเกียว
– Curry Bondy ร้านแกงกะหรี่อยากให้มาลอง
– กล้องฟิล์มใช้แล้วทิ้งรุ่นพิเศษจาก Beams Japan X Fujifilm
– ชวนเดิน Grand T-shirt Exhibition 2026 กับเสื้อวินเทจกว่า 1,000 ตัวที่รวมไว้ในที่เดียว
– ส่องภาพวาดแนว naive art จาก Miroco Machiko นักวาดภาพประกอบหนังสือเด็ก

ข้อมูลและภาพประกอบ
https://www.timeout.com/tokyo/shopping/tea-market-gclef
https://www.gclef.co.jp/
https://tokyotreat.com/blog/kichijoji-one-of-tokyos-best-neighborhoods?

#Tea Market Gclef ร้านสำหรับคนรักชา

ร้อนนี้ห้ามพลาดกับ 3 ร้านไอศกรีมน่าลองในโตเกียว

ญี่ปุ่นหน้าร้อนนี่คือร้อนจนแทบทนไม่ไหวจริงๆ ค่ะ แต่จะดีแค่ไหนถ้าได้ตัวช่วยคลายร้อนอย่างไอศกรีมมากินให้ชื่นนนนใจ ใครที่กำลังมองหาร้านไอศกรีมที่น่าสนใจ วันนี้เรามีมาแนะนำกัน 3 ร้านค่ะ

สายถ่ายรูปต้องห้ามพลาด! กับร้าน John’s Ice Cream

ร้านนี้เป็นร้านเล็กๆ ที่ตั้งอยู่ในพื้นที่เดียวกับร้านทำผมในย่านนากาเมะกุโระ (ใครที่อยากไปร้านนี้ต้องสังเกตกันดีๆ ไม่อย่างนั้นอาจจะเดินเลยได้) ความโดดเด่นของร้านนี้ก็คือ รสชาติไอศกรีมที่แปลกใหม่และสร้างสรรค์ซึ่งหาได้ยากในโตเกียว เช่น ไอศกรีมส้มอะมานัตสึผสมพริกไทยดำและน้ำมันมะกอก ไอศกรีมช็อกโกแลตดำผสมถ่านไม้ไผ่ และไอศกรีมผสมแอลกอฮอล์อย่างคอนยัคผสมผลไม้และถั่ว และรสชาติของไอศกรีมในร้านนี้จะเปลี่ยนไปเรื่อยๆ ใครอยากรู้ช่วงนี้มีรสชาติอะไรบ้างอาจจะต้องลองเช็กทางอินสตาแกรมของร้านดูก่อน

และอย่างที่บอกไว้ข้างต้นว่าร้านนี้เหมาะกับสายถ่ายรูปเช็กอิน ก็เพราะร้านนี้นอกจากไอศกรีมจะแปลกแล้ว ยังขึ้นชื่อในเรื่องของความอลังการของการตกแต่งไอศกรีมด้วยเกล็ดน้ำตาลหลากสีและคุกกี้จากฝีมือของ Cookie Boy อีกด้วย

พิกัด : https://maps.app.goo.gl/bMrz2pe1zW43k8ot8
เว็บไซต์ : https://www.instagram.com/johns_icecream

Chavaty ร้านสำหรับคนชอบชา

ที่บอกว่าเป็นร้านสำหรับคนชอบชาก็เพราะว่าร้านนี้ขายชาเป็นหลักค่ะ นอกจากชาหลากหลายชนิดแล้วก็มีขนมอย่างสโคนที่ขึ้นชื่อไม่แพ้กัน ส่วนไอศกรีมนั้นแม้ว่าจะดูเหมือนเป็นเมนูรอง แต่ก็ได้รับความนิยมไม่น้อย ทางร้านมีขายไอศกรีมซอฟต์เสิร์ฟรสชาทั้งชาเขียว โฮจิฉะ ชาแดง ชาซากุระ ฯลฯ ที่มีรสชาติเข้มข้น หอม เพราะมีการคัดสรรใบชาจากจังหวัดต่างๆทั่วประเทศญี่ปุ่นมาทำเป็นเครื่องดื่มและขนมรวมไปถึงไอศกรีม

พิกัด : https://maps.app.goo.gl/GbeEFBs76qim39o28
เว็บไซต์ : https://www.instagram.com/chavaty_japan

วีแกนก็ทานได้กับ Premarché Gelateria

ปกติแล้วไอศกรีมที่ชาววีแกนทานได้มักจะเป็นไอศกรีมซอร์เบต์เนื่องจากไม่มีส่วนผสมของนม แต่สำหรับร้าน Premarché Gelateria บอกเลยว่าชาววีแกนต้องถูกใจเพราะนอกจากจะมีซอร์เบต์ผลไม้แล้ว ยังมีเจลาโต้แบบวีแกนที่ทำออกมาได้เนื้อเนียนนุ่มจนแทบไม่เชื่อเลยว่าไม่มีส่วนผสมของนมเลย (มากกว่าครึ่งของไอศกรีมที่จำหน่ายภายในร้านไม่มีส่วนผสมของผลิตภัณฑ์จากนม และทุกรสชาติปราศจากกลูเตน)

ส่วนไอศกรีมเจลาโต้รสนมจากฮอกไกโดของร้านนี้มีให้เลือกหลายรสชาติ เช่น มาซาลาชัย รัมลูกเกด วานิลลาจากยูกันดา และพิสตาชิโอจากซิซิลี ส่วนเมนูที่ไม่ใช้นมก็มีพานาคอตต้าถั่วขาวและชาเขียวคั่ว เป็นต้น

อีกหนึ่งความน่าสนใจของร้านนี้คือรสชาติของไอศกรีมที่ออกแบบมาโดยใช้วัตถุดิบของญี่ปุ่นมาทำเป็นรสชาติของไอศกรีม ตั้งแต่ซอร์เบต์ใบชิโซะไปจนถึงเจลาโต้มันเทศอบ มิโซะขาวจากเกียวโต รวมไปถึงเจลาโต้ลูกพลัมญี่ปุ่นที่ให้รสชาติเปรี้ยวอมหวานเหมาะกับทานช่วงหน้าร้อนสุดๆ

พิกัด : https://maps.app.goo.gl/EXHk79QzYUPf1T3Z6
เว็บไซต์ : https://gelato.organic/

เรื่องแนะนำ :
– Curry Bondy ร้านแกงกะหรี่อยากให้มาลอง
– กล้องฟิล์มใช้แล้วทิ้งรุ่นพิเศษจาก Beams Japan X Fujifilm
– ชวนเดิน Grand T-shirt Exhibition 2026 กับเสื้อวินเทจกว่า 1,000 ตัวที่รวมไว้ในที่เดียว
– ส่องภาพวาดแนว naive art จาก Miroco Machiko นักวาดภาพประกอบหนังสือเด็ก
– Traveling Magnets ของที่ระลึกที่บอกเล่าเรื่องราวท้องถิ่นทั่วญี่ปุ่น

ข้อมูลและภาพประกอบ
https://www.facebook.com/profile.php?id=100083417237356
https://www.instagram.com/johns_icecream
https://www.timeout.com/tokyo/restaurants/best-ice-cream-in-tokyo
https://www.instagram.com/chavaty_japan
https://www.instagram.com/pregelatokyo/
https://gelato.organic/

#ร้อนนี้ห้ามพลาดกับ 3 ร้านไอศกรีมน่าลองในโตเกียว #เที่ยวญี่ปุ่น

Curry Bondy ร้านแกงกะหรี่อยากให้มาลอง

วันนี้เรามีร้านอาหารมาฝากค่ะ เป็นร้านสำหรับผู้ที่หลงใหลในการกินแกงกะหรี่

ร้านนี้ตั้งอยู่ในโตเกียว ในย่านหนังสือมือสองยอดนิยมอย่างจิมโบโช

เชื่อว่ามีหลายคนที่อาจจะเคยได้ไปลิ้มลองที่ร้านนี้กันมาแล้ว เพราะถือเป็นร้านที่มีชื่อเสียงเป็นที่นิยมของชาวญี่ปุ่นและนักท่องเที่ยว

ส่วนใครที่ยังไม่เคยลอง เราขอแนะนำให้ลองไปสักครั้ง กับร้าน Bondy ค่ะ

ร้าน Bondy หรือ Curry Bondy เป็นร้านแกงกะหรี่สไตล์ยุโรปที่เคยได้รับรางวัลชนะเลิศจากการแข่งขัน Kanda Curry Grand Prix ครั้งแรก ในปี 2011 และได้รับความนิยมจากคนญี่ปุ่นรวมไปถึงเป็นที่รู้จักของนักท่องเที่ยวมาตั้งแต่นั้น แม้ว่าทำเลที่ตั้งของร้านจะหายากไปนิดเพราะตั้งอยู่บนชั้นสองเหนือร้านหนังสือ แต่ก็ไม่เกินกำลังของเหล่าลูกค้าที่ชื่นชอบการทานแกงกะหรี่ โดยเฉพาะในช่วงกลางวันจะมีคิวยาวมากกก แนะนำว่าใครอยากไปกินต้องแพลนเวลากันดีๆ

ความพิเศษของร้านนี้ก็คือ มีเมนูแกงกะหรี่ให้เลือกถึง 12 ชนิด แต่สำหรับผู้ที่มาครั้งแรกควรลองแกงกะหรี่เนื้อยอดนิยม (ราคา 1,700 เยน) ซึ่งมีซอสสีน้ำตาลเข้มที่ทำจากเครื่องเทศและผลไม้นานาชนิด

แกงทุกจานเสิร์ฟพร้อมข้าวราดชีส ผักดองคัปปะซึเกะ และบ๊วยดอง เสิร์ฟพร้อมมันฝรั่งต้มและเนยเป็นเครื่องเคียง โดยเราสามารถเลือกระดับความเผ็ดได้ตามชอบ ตั้งแต่แบบหวาน (amakuchi) เผ็ดปานกลาง (chukara) หรือเผ็ดมาก (karakuchi)

อีกหนึ่งองค์ประกอบที่ทำให้รสชาติของแกงกะหรี่ที่นี่มีความพิเศษก็คือการใช้เนยในการประกอบอาหารเป็นจำนวนมาก เพื่อให้ได้รสชาติที่นุ่มนวลและเข้มข้น อย่างน้ำแกงจะทำโดยการนำแอปเปิ้ลพร้อมกับผลไม้และผักอื่นๆ เช่น หัวหอม ไปผัดกับเนยเป็นเวลานาน จากนั้นนำไปเคี่ยวในไวน์แดงจนได้ออกมาเป็นชัทนีย์ จากนั้นก็จะเติมเนยและเครื่องเทศ เช่น พริกแดง เพิ่มเข้าไปอีก ทำให้แกงมีความหวานและความเผ็ดที่ลงตัว

นอกจากเมนูอย่างข้าวแกงกะหรี่แล้ว ทางร้านยังมีขนมหวานอย่างพุดดิ้งและแอปเปิ้ลอบไว้ทานเป็นของว่างหลังมื้ออาหารอีกด้วย

พิกัดร้าน https://maps.app.goo.gl/1HNKo8PMaJNFshxj6 (สาขาหลัก จิมโบโช)
พิกัดสาขาอื่นสามารถดูเพิ่มเติมได้ที่ https://bondy.co.jp/web/contents/shoplist.html
เวลาทำการ:
วันจันทร์-วันศุกร์ 11.00 – 22.00 น. (รับออเดอร์สุดท้ายเวลา 21.30 น.)
วันเสาร์-อาทิตย์ และวันหยุดนักขัตฤกษ์ 10.00 – 22.00 น. (รับออเดอร์สุดท้ายเวลา 21.30 น.)

เรื่องแนะนำ :
– กล้องฟิล์มใช้แล้วทิ้งรุ่นพิเศษจาก Beams Japan X Fujifilm
– ชวนเดิน Grand T-shirt Exhibition 2026 กับเสื้อวินเทจกว่า 1,000 ตัวที่รวมไว้ในที่เดียว
– ส่องภาพวาดแนว naive art จาก Miroco Machiko นักวาดภาพประกอบหนังสือเด็ก
– Traveling Magnets ของที่ระลึกที่บอกเล่าเรื่องราวท้องถิ่นทั่วญี่ปุ่น
– ทำความรู้จักกับสารพัดเมนูอร่อยจากบ๊วยดอง

ข้อมูลและภาพประกอบ
https://bondy.co.jp/web/contents/home.html
https://visit-chiyoda.tokyo/app/en/spot/detail/376
https://www.timeout.com/tokyo/restaurants/bondy

#Curry Bondy ร้านแกงกะหรี่อยากให้มาลอง

เจลาโต้สไตล์ญี่ปุ่น: ความหอมหวานแบบอัลตร้าสมูท ที่ผสานวัฒนธรรมตะวันตกและตะวันออกอย่างลงตัว

เมื่อพูดถึงของหวานดับร้อนเจลาโต้ (Gelato) มักจะเป็นหนึ่งในเมนูโปรดของใครหลายคนแน่นอน และเมื่อศิลปะการทำขนมหวานของอิตาลีเดินทางมาบรรจบกับความพิถีพิถันของชาวญี่ปุ่น เจลาโต้ในแดนอาทิตย์อุทัยจึงกลายเป็นมิติใหม่ของรสชาติที่ดึงดูดนักชิมจากทั่วโลก

บทความนี้จะพาคุณไปเจาะลึกทุกเรื่องราวของ “เจลาโต้ประเทศญี่ปุ่น” อย่างครบถ้วน

เจลาโต้คืออะไร และถือกำเนิดจากที่ไหน?

เจลาโต้ (Gelato) เป็นคำในภาษาอิตาลีที่แปลว่าแช่แข็ง (Frozen) ซึ่งหมายถึงไอศกรีมสไตล์อิตาเลียนดั้งเดิม จุดเด่นของเจลาโต้คือเนื้อสัมผัสที่เนียนนุ่ม หนึบหนับ และมีรสชาติที่เข้มข้นกว่าไอศกรีมทั่วไป เนื่องจากมีปริมาณไขมันนมต่ำกว่า (ประมาณ 4 – 8% ในขณะที่ไอศกรีมทั่วไปมี 10% ขึ้นไป) และมีอากาศผสมอยู่ในเนื้อเจลาต้น้อยกว่า

ต้นกำเนิดของเจลาโต้อยู่ที่ประเทศอิตาลี โดยเชื่อกันว่าจุดเริ่มต้นมาตั้งแต่ยุคเรอเนสซองส์ในศตวรรษที่ 16 เมื่อ Bernardo Buontalenti สถาปนิกชาวฟลอเรนซ์ได้คิดค้นสูตรของหวานแช่แข็งเพื่อนำเสนอต่อราชสำนัก จนกลายมาเป็นต้นแบบของเจลาโต้ที่เรารู้จักกันในปัจจุบัน

ขั้นตอนในการทำเจลาโต้

การทำเจลาโต้อาศัยความพิถีพิถันเป็นอย่างมาก โดยมีขั้นตอนหลักๆ ดังนี้

1. การเตรียมส่วนผสม: เริ่มจากการผสมนมสด น้ำตาล (หรือสารให้ความหวาน) และวัตถุดิบที่ให้รสชาติ เช่น ผลไม้สด ถั่ว หรือช็อกโกแลต โดยเจลาโต้แท้จะหลีกเลี่ยงการใช้สารแต่งกลิ่นสังเคราะห์
2. การพาสเจอไรซ์และการบ่ม: นำส่วนผสมไปให้ความร้อนเพื่อฆ่าเชื้อ จากนั้นนำไปพักหรือ “บ่ม” ในอุณหภูมิต่ำเป็นเวลาหลายชั่วโมง เพื่อให้ส่วนผสมผสานเข้ากันและดึงรสชาติออกมาได้ดีที่สุด
3. การปั่นแช่แข็ง: นำส่วนผสมเข้าเครื่องปั่นเจลาโต้ โดยเครื่องจะปั่นด้วยความเร็วต่ำเพื่อลดปริมาณอากาศที่เข้าไปแทรกซึม ทำให้ได้เนื้อที่แน่นและเนียนละเอียด
4. การเก็บรักษาและเสิร์ฟ: เจลาโต้จะถูกเก็บและเสิร์ฟในอุณหภูมิที่อุ่นกว่าไอศกรีมทั่วไปเล็กน้อย (ประมาณ -14 ถึง -10 องศาเซลเซียส) เพื่อให้ลิ้นรับรสชาติได้อย่างเต็มที่และคงความนุ่มลิ้นไว้

เจลาโต้ญี่ปุ่น แตกต่างจากประเทศอื่นอย่างไร?

ความเหมือน: เจลาโต้ญี่ปุ่นยังคงยึดถือเทคนิคการทำแบบอิตาเลียนดั้งเดิมอย่างเคร่งครัด ทั้งเรื่องสัดส่วนไขมันต่ำและการปั่นเนื้อให้แน่นเนียน

ความต่าง: จุดที่ทำให้เจลาโต้ญี่ปุ่นโดดเด่นคือ “วัตถุดิบตามฤดูกาลและความเป็นท้องถิ่น” ญี่ปุ่นนำเสนอความมินิมอลและดึงรสชาติแท้จริงของวัตถุดิบออกมาได้อย่างยอดเยี่ยม เช่น การใช้นมสดฮอกไกโดที่หอมมัน การใช้ชาเขียวมัทฉะเกรดพรีเมียม โฮจิฉะ ส้มยูซุ ดอกซากุระ งาดำ หรือมันหวาน รสชาติของเจลาโต้ญี่ปุ่นมักจะมีความหวานน้อยกว่าทางฝั่งตะวันตก เน้นความละมุนและกลิ่นหอมที่ชัดเจนแบบผู้ดี

5 ร้านเจลาโต้ชื่อดังใน 5 ภูมิภาคของญี่ปุ่น

ฮอกไกโด (Hokkaido) ร้าน Rimo (เมือง Abashiri): ฮอกไกโดขึ้นชื่อเรื่องผลิตภัณฑ์นม ร้าน Rimo ดึงเอาความสดใหม่ของนมฮอกไกโดมาทำเป็นเจลาโต้ที่คว้ารางวัลระดับโลกมาแล้ว รสชาติที่พลาดไม่ได้คือเจลาโต้นมสดและรสถั่วพิตาชิโอ

คันโต (Kanto) ร้าน Gelateria Acquolina (โตเกียว): ร้านดังในย่านยูเทนจิ (Yutenji) ที่คนต่อคิวแน่นตลอด เชฟของร้านพิถีพิถันในการคัดสรรวัตถุดิบชั้นเลิศ มีรสชาติให้เลือกหลากหลายตั้งแต่นมสดไปจนถึงผลไม้ตามฤดูกาล

ชูบุ (Chubu) ร้าน Malga Gelato (อิชิคาวะ): บริหารโดยคุณไทโซ ชิบาโนะ (Taizo Shibano) แชมป์โลกเจลาโต้ ที่นี่นำเสนอเจลาโต้ที่ผสมผสานวัตถุดิบท้องถิ่นอย่างเกลือทะเลโนโตะและผลไม้ท้องถิ่นได้อย่างสร้างสรรค์และลงตัว

คันไซ (Kansai) ร้าน Premarché Gelateria (เกียวโต): โดดเด่นด้วยการทำเจลาโต้เพื่อสุขภาพ มีทั้งแบบใช้นมวัวธรรมชาติและแบบวีแกน (Vegan) ที่ปราศจากนม รสชาติขึ้นชื่อคือมัทฉะเข้มข้นและยูซุที่ให้ความสดชื่นแบบญี่ปุ่นขนานแท้

คิวชู (Kyushu) ร้าน ViTO (ฟุกุโอกะ): แม้ปัจจุบันจะมีหลายสาขา แต่ต้นกำเนิดอยู่ที่ฟุกุโอกะ ร้านนี้โดดเด่นเรื่องการจัดตู้โชว์เจลาโต้ที่สวยงามอลังการเหมือนงานศิลปะ รสยอดนิยมคือ ‘Asama’ ซึ่งเป็นการผสมผสานของช็อกโกแลตและชาเขียวท้องถิ่น

ราคาขายโดยเฉลี่ย

ราคาของเจลาโต้ในประเทศญี่ปุ่นมักจะเริ่มต้นที่ประมาณ 400 ถึง 800 เยน หรือประมาณ 100 – 200 บาท ต่อถ้วยหรือโคน (เลือกได้ 1 – 3 รสชาติ) หากเป็นรสชาติพิเศษที่ใช้วัตถุดิบพรีเมียม เช่น ถั่วพิสตาชิโอ หรือมัทฉะเกรดพิธีการ อาจมีการบวกราคาเพิ่มอีกประมาณ 100 – 200 เยน

ความนิยมของชาวญี่ปุ่นก่อนจะเกิดกระแสในปีนี้

แม้ในปีนี้เจลาโต้จะกลายเป็นกระแสไวรัลอย่างมาก แต่แท้จริงแล้ว ความนิยมในตัวเจลาโต้ของชาวญี่ปุ่นนั้นมีการเติบโตอย่างแข็งแกร่งมานานกว่าสิบปีแล้ว ก่อนหน้านี้ ชาวญี่ปุ่นคุ้นเคยและชื่นชอบซอฟต์ครีม (Soft Serve) เป็นชีวิตจิตใจ แต่เมื่อวัฒนธรรมอาหารเปิดกว้างขึ้น เจลาโต้ได้เริ่มเข้ามาตีตลาดในฐานะ “ของหวานระดับพรีเมียมสำหรับผู้ใหญ่” ร้านเจลาโต้เริ่มผุดขึ้นตามห้างสรรพสินค้าหรูและแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตร

คนญี่ปุ่นชื่นชอบเจลาโต้เพราะสอดคล้องกับค่านิยมของพวกเขา นั่นคือ ความใส่ใจในสุขภาพ (ไขมันต่ำกว่าไอศกรีม) และการได้ลิ้มรสความสดใหม่ของวัตถุดิบตามฤดูกาล (Shun, 旬) ก่อนที่จะเกิดกระแสบูมจนมีร้านเปิดใหม่ทั่วทุกมุมเมือง เจลาโต้ได้เข้าไปนั่งอยู่ในใจของชาวญี่ปุ่นในฐานะตัวแทนของงานคราฟต์ที่ผสมผสานความเป็นอิตาลีและจิตวิญญาณแบบญี่ปุ่นได้อย่างสมบูรณ์แบบมานานแล้ว

ไปทานเจลาโต้ในญี่ปุ่นแล้ว อย่าลืมแชร์ความอร่อยแบบอัลตร้าสมูท กับทีมงานมารุมุระด้วยน๊า

เรื่องแนะนำ :
– สดชื่น! กับ 13 ภาพฤดูร้อนสีคราม จากญี่ปุ่น
– “ทุกเรื่อง คือฉันผิด หรือไม่ได้ผิดเลย” เรื่องสั้นแห่งความคิดที่ตีกันในหัวทุกคน
– “ขนมปังเนยเชิงซ้อน” เรื่องสั้นจากญี่ปุ่น
– สวยตะลึง! 12 ภาพวาดทิวทัศน์สุดแฟนตาซี จากญี่ปุ่น
– เรื่องสั้นจากญี่ปุ่น “ตอนจบที่ถูกเขียนไว้แล้ว”

#เจลาโต้สไตล์ญี่ปุ่น: ความหอมหวานแบบอัลตร้าสมูท ที่ผสานวัฒนธรรมตะวันตกและตะวันออกอย่างลงตัว

My Yukimi Daifuku Pop-up Cafe… คลายร้อนด้วยไอศกรีมโมจิที่สามารถออกแบบได้ด้วยตัวเอง

คลายร้อนด้วยไอศกรีมโมจิที่สามารถออกแบบได้ด้วยตัวเอง อะไรจะดีไปกว่าการได้กินไอศกรีมท่ามกลางบรรยากาศร้อนๆ แล้วยิ่งถ้าไอศกรีมเย็นๆ ผสมผสานกับแป้งโมจินุ่มๆ รับรองเลยว่าฟินนนน

อีกหนึ่งความพิเศษที่ทำให้เราอยากนำมาแนะนำนอกไปจากไอศกรีมโมจิ ก็คือการที่เราสามารถออกแบบไอศกรีมโมจิในแบบของตัวเองได้

ไอเดียที่ว่านี้เป็นของ Yukimi Daifuku (แบรนด์นี้เป็นที่รู้จักในเรื่องของไอศกรีมโมจิที่โด่งดังและเป็นที่นิยม สัญชาติญี่ปุ่นจากบริษัท Lotte) ซึ่งเปิดร้านพิเศษเพื่อฉลองครบรอบ 45 ปี โดยได้มีการจัด Pop-Up Café ขึ้นบริเวณริมแม่น้ำ Meguro ใน Nakameguro โดยให้ลูกค้าสามารถเลือกทุกอย่างได้ด้วยตัวเอง ตั้งแต่รสชาติของไอศกรีมไปจนถึงไส้และท้อปปิ้ง ซึ่งแน่นอนว่าไม่ได้มีแค่ 3-4 อย่าง ว่ากันว่าถ้าลองผสมผสานดูจะได้ไอศกรีมโมจิถึง 648 แบบเลยทีเดียว

วิธีการสั่งก็ไม่ยาก (แต่อาจจะตัดสินใจยาก เพราะตัวเลือกมีหลากหลาย) มีแค่ 3 ขั้นตอนเท่านั้น คือ เลือกไอศกรีมรสที่ชอบ ได้แก่ Madagascar vanilla, premium Ghana chocolate, matcha, dark-roasted hojicha, strawberry, banana milk, cream cheese หรือ mint chocolate chip

จากนั้นจึงเลือกไส้ ซึ่งแน่นอนว่ามีตัวเลือกหลากหลาย ไม่ว่าจะเป็น ช็อกโกแลตกานาช ถั่วแดงกวน ซอสสตรอว์เบอร์รี มาสคาโปนชีส ฯลฯ สุดท้ายก็เลือกท้อปปิ้ง เช่น ผงโกโก้ คินาโกะ (ผงถั่วเหลืองคั่ว) คุกกี้บด หรือเกล็ดน้ำตาลหลากสี เท่านี้ก็เป็นอันเสร็จ

แต่ด้วยความที่เป็นร้านเฉพาะกิจ เพราะฉะนั้นใครที่อยากไปลองชิมอาจจะต้องรีบหน่อย เนื่องจากร้าน My Yukimi Daifuku Café จะเปิดให้บริการแค่เพียง 3 เดือนเท่านั้น (เปิดจนถึงวันที่ 23 กันยายน 2569)

นอกจากนี้ทางร้านยังมีเมนูพิเศษตามฤดูกาลอีก 3 รายการที่ให้บริการตลอดช่วงเปิดร้านเฉพาะกิจนี้ โดยเมนูแรกที่เปิดตัว (มีให้บริการตั้งแต่เดือนมิถุนายนถึงกรกฎาคม) จะเป็น Frozen yogurt ราดด้วยซอสบลูเบอร์รี่และครัมเบิลคุกกี้ โดยเมนูนี้ได้แรงบันดาลใจจากสีสันของดอกไฮเดรนเยียในฤดูร้อน

ราคาของไอศกรีมโมจินี้จะเริ่มต้นที่ 900 เยนสำหรับสองชิ้น ซึ่งนอกจากไอศกรีมแล้วทางร้านยังมีเครื่องดื่มให้บริการ รวมไปถึงสินค้าลิมิเต็ดเอดิชั่น เช่น เสื้อยืด หมวก และสติกเกอร์อีกด้วย

สำหรับใครที่อยากลอง สามารถจองล่วงหน้าไปก่อนได้ โดยทางร้านจะเปิดให้จองตั้งแต่เวลาเที่ยงคืนของวันก่อนที่เราต้องการไปใช้บริการ ส่วนใครที่ยังไม่แน่ใจก็สามารถจองในวันนั้นๆได้ แต่อาจจะต้องลุ้นสักหน่อยว่าจะมีคิวว่างหรือเปล่า โดยเข้าไปจองได้ที่ https://epark.jp/shopinfo/jsp712209/

เรื่องแนะนำ :
– Traveling Magnets ของที่ระลึกที่บอกเล่าเรื่องราวท้องถิ่นทั่วญี่ปุ่น
– ทำความรู้จักกับสารพัดเมนูอร่อยจากบ๊วยดอง
– ดื่มด่ำกับกาแฟดีๆ ที่ Coffee County ในฟุกุโอกะ
– ONIYANMA COFFEE ร้านกาแฟคุณภาพดีที่เหมาะกับทุกคน
– ส่องภาพวาดแนว naive art จาก Miroco Machiko นักวาดภาพประกอบหนังสือเด็ก

ข้อมูลและภาพประกอบ
https://www.instagram.com/lotte_yukimi_pr/
https://www.timeout.com/tokyo/

#My Yukimi Daifuku Pop-up Cafe… คลายร้อนด้วยไอศกรีมโมจิที่สามารถออกแบบได้ด้วยตัวเอง

Japanese Wagyu: กลยุทธ์ใหม่ของ JETRO และทางแพร่งของเกษตรกรไทยในยุคการค้าเสรี

ท่ามกลางกระแสการบริโภคเนื้อคุณภาพสูงในประเทศไทยที่เติบโตอย่างต่อเนื่อง ความเคลื่อนไหวล่าสุดจาก JETRO Bangkok (องค์การส่งเสริมการค้าต่างประเทศของญี่ปุ่น) กำลังสร้างความตื่นตัวให้กับวงการอาหารไทยอีกครั้ง ด้วยการรุกตลาดการนำเข้า Japanese Wagyu โดยเน้นไปที่ “ส่วนที่ไม่ใช่เนื้อสัน” (Secondary Cuts) เพื่อโปรโมตความยั่งยืนและการเข้าถึงได้ง่ายขึ้น ซึ่งถือเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญที่น่าจับตาในสัปดาห์หน้า

วะกิวคืออะไร: ความต่างที่เหนือกว่าเพียงแค่ไขมันแทรก

คำว่า “วะกิว-Wagyu” (和牛) แปลตรงตัวว่า “วัวญี่ปุ่น” (Wa = ญี่ปุ่น, Gyu = วัว) แต่ความหมายในเชิงคุณภาพนั้นลึกซึ้งกว่านั้น สิ่งที่ทำให้วากิวแตกต่างจากวัวเนื้อสายพันธุ์ยุโรป อเมริกา หรือออสเตรเลีย (Bos Taurus) อย่างชัดเจนคือ “Marbling” หรือไขมันแทรกในเนื้อที่ละเอียด สวยงามเหมือนลายหินอ่อน

ในขณะที่วัวตะวันตกเน้นเนื้อแดง (Lean Meat) ที่มีความเหนียวนุ่มและรสสัมผัสแบบเนื้อสัตว์ชัดเจน แต่วะกิวญี่ปุ่นกลับมีสัดส่วนของกรดไขมันไม่อิ่มตัวเชิงเดี่ยว (MUFA) สูง โดยเฉพาะกรดโอเลอิก ซึ่งทำให้ไขมันมีจุดหลอมเหลวต่ำเพียง 25-26 องศาเซลเซียส (ต่ำกว่าอุณหภูมิร่างกายมนุษย์) ส่งผลให้เนื้อ “ละลายในปาก” และมีกลิ่นหอมเฉพาะตัวที่เรียกว่า “Wagyu Beef Aroma”

ศาสตร์แห่งการเลี้ยงดู: ปราณีตดั่งงานศิลป์

การเลี้ยงโควะกิวในญี่ปุ่นไม่ใช่แค่การทำฟาร์ม แต่เป็นงานคราฟต์ วัวแต่ละตัวจะถูกเลี้ยงในสภาพแวดล้อมที่เงียบสงบ ได้รับอาหารสูตรเฉพาะที่ประกอบด้วยหญ้า อาหารหยาบ ธัญพืช กากเบียร์ และรำข้าว เพื่อกระตุ้นการสร้างไขมันแทรก

ญี่ปุ่นให้ความสำคัญกับการจดทะเบียนประวัติ (Pedigree) ของวัวอย่างเข้มงวด มีการนวดตัวเพื่อผ่อนคลายกล้ามเนื้อในบางพื้นที่ และที่สำคัญที่สุดคือระยะเวลาการเลี้ยงที่นานถึง 28-35 เดือน ซึ่งนานกว่าวัวตะวันตกเกือบเท่าตัว เพื่อให้ได้คุณภาพเนื้อที่สมบูรณ์ที่สุด

4 สายพันธุ์หลักและแหล่งกำเนิดสำคัญ

ญี่ปุ่นมีวัวสายพันธุ์แท้ 4 ชนิดหลัก ได้แก่…

1. Japanese Black (Kuroge Washu): สายพันธุ์ที่นิยมที่สุด (90% ของวะกิวทั้งหมด) มีไขมันแทรกดีที่สุด พบมากในจังหวัดเฮียวโกะ (Kobe Beef), มิเอะ (Matsusaka Beef) และจังหวัดในคิวชู

2. Japanese Brown (Akage Washu): เนื้อแดงมากกว่า ไขมันน้อยกว่าแต่รสชาติเข้มข้น พบมากในคุมาโมโตะและโคจิ

3. Japanese Shorthorn: เลี้ยงในแถบโทโฮคุ (อิวาเตะ) เน้นการเลี้ยงแบบปล่อยทุ่ง เนื้อมีความหนึบและลีน

4. Japanese Polled: สายพันธุ์หายากในจังหวัดยามากูจิ เน้นเนื้อแดงคุณภาพสูง

นโยบาย JETRO: จากหรูหราสู่ความยั่งยืน (Sustainability)

ปัจจุบัน JETRO ไม่ได้เพียงแค่ส่งออกเนื้อส่วนพรีเมียมอย่าง Ribeye หรือ Sirloin อีกต่อไป แต่กำลังเปลี่ยนกลยุทธ์สู่ “Total Utilization” หรือการใช้ประโยชน์จากวัวทั้งตัว โดยสัปดาห์หน้าจะมีการเปิดตัวแคมเปญร่วมกับโรงแรมชั้นนำในไทย โปรโมตเนื้อส่วนรอง เช่น Uchimomo (สะโพกใน) Sankakubara (เนื้อสามชั้น) หรือ Shinshin (เนื้อส่วนขาหลัง)

การรุกตลาด “ส่วนที่ไม่ใช่เนื้อสัน” นี้มีเป้าหมายคือ…

Sustainability: ลดขยะจากอาหารและสร้างสมดุลในการชำแหละวัว

Accessibility: ทำให้ร้านอาหารไทยสามารถนำวากิวไปทำเมนูที่หลากหลาย เช่น แกงไทย หรือผัดกระเพราพรีเมียม ในราคาที่จับต้องได้มากกว่าเดิม

Diversification: นอกจากเนื้อแล้ว JETRO ยังผลิตภัณฑ์นมคุณภาพสูง (Hokkaido Milk) และผลิตภัณฑ์แปรรูปจากนมเพื่อเจาะกลุ่มตลาดคนรักสุขภาพในไทย

ผลกระทบต่อเกษตรกรไทย: ศึกสองด้าน

ประเด็นที่น่ากังวลคือ เกษตรกรผู้เลี้ยงโคเนื้อของไทยกำลังเผชิญกับ “Perfect Storm”เนื่องจาก…

1. การเปิดเสรี FTA ไทย-ออสเตรเลีย: เนื้อออสเตรเลียที่มีต้นทุนการผลิตต่ำกว่าและได้รับสิทธิภาษี 0% กำลังหลั่งไหลเข้ามาครองตลาดระดับกลาง (Mass Market)

2. การรุกคืบของวะกิวญี่ปุ่น: แม้วากิวจะเป็นตลาดบน (Niche Market) แต่การที่ JETRO เริ่มนำเนื้อส่วนรองราคาถูกลงเข้ามา ย่อมส่งผลกระทบต่อโคเนื้อคุณภาพสูงของไทย (เช่น ไทย-เฟรนช์ หรือ โคขุนโพนยางคำ) ที่พยายามจะขยับขึ้นไปแข่งในระดับพรีเมียม

ทางรอดของเกษตรกรไทย: เอกลักษณ์และการปรับตัว

ท่ามกลางการรุกคืบของต่างชาติ เกษตรกรไทยต้องปรับกลยุทธ์เพื่อความอยู่รอด…

สร้าง “Thai Terroir”: ชูจุดเด่นของเนื้อท้องถิ่นที่มีกลิ่นอายเฉพาะตัว เช่น “เนื้อโคขุนสร้างชื่อจากหญ้าและพืชอัตลักษณ์ไทย” ซึ่งวัวต่างชาติเลียนแบบไม่ได้

Cross-Breeding: การผสมข้ามพันธุ์ระหว่างวัวไทยพื้นเมืองกับวะกิวญี่ปุ่น (Thai-Gyu) เพื่อให้ได้วัวที่ทนต่อสภาพอากาศร้อนของไทย แต่มีไขมันแทรกในระดับที่ตลาดต้องการ อย่างไรก็ตาม ขั้นตอนนี้ใช้เวลาและการแสดงขีดความสามารถในแบบวะกิวของโคเนื้อพันธุ์ผสมยังเต็มไปด้วยคำถาม

One Health & Animal Welfare: ในฐานะที่ผู้บริโภคยุคใหม่ใส่ใจจริยธรรม เกษตรกรไทยควรยกระดับมาตรฐานสวัสดิภาพสัตว์และระบบการเลี้ยงที่ปลอดสารเร่งเนื้อแดง ซึ่งเป็นจุดเด่นเหนือเนื้อนำเข้าบางแหล่ง

Value-Added: การแปรรูปเนื้อส่วนรองเป็นผลิตภัณฑ์ที่สอดคล้องกับวัฒนธรรมอาหารไทย เช่น เนื้อแดดเดียวพรีเมียม หรือเนื้อสะเต๊ะจากวัวข้ามพันธุ์คุณภาพสูง

การรุกตลาดของ JETRO ในครั้งนี้เป็นทั้ง “วิกฤต” และ “โอกาส” วิกฤตคือการแข่งขันที่สูงขึ้น แต่อาจเป็นโอกาสให้ผู้ประกอบการไทยได้เรียนรู้เทคนิคการตลาดและการบริหารจัดการเนื้อส่วนรองให้มีมูลค่า เพื่อให้ “เนื้อไทย” สามารถยืนหยัดได้อย่างสง่างามท่ามกลางพายุการค้าเสรีครับ

เรื่องแนะนำ :
– เตรียมตัวพบกับ Fujii Kaze ใน “Prema World Tour”: การเดินทางของจิตวิญญาณสู่สนามศุภชลาศัย
– ปรากฏการณ์ “Fujii Kaze” กวาด 4 รางวัลใหญ่เวที MUSIC AWARDS JAPAN 2026 พร้อมฉลองวันเกิดครบรอบ 29 ปีสุดยิ่งใหญ่!
– 3 มิ.ย. 2026 วันวิ่งโลก: ส่องวัฒนธรรมและกิจกรรมสุดตื่นตัวใน “ประเทศแห่งการวิ่ง” อย่างญี่ปุ่น
– เปลี่ยนเครื่องซักผ้าเป็น “ถังแช่เครื่องดื่ม” งานปาร์ตี้: ไอเดียสุดล้ำที่เย็นฉ่ำตลอดงาน…ชัวร์หรือมั่ว?
– รับมือพายุไต้ฝุ่นถล่มญี่ปุ่น: รู้จักระดับความรุนแรงและวิธีเตรียมตัวให้ปลอดภัย

#Japanese Wagyu: กลยุทธ์ใหม่ของ JETRO และทางแพร่งของเกษตรกรไทยในยุคการค้าเสรี

เปลี่ยนเครื่องซักผ้าเป็น “ถังแช่เครื่องดื่ม” งานปาร์ตี้: ไอเดียสุดล้ำที่เย็นฉ่ำตลอดงาน…ชัวร์หรือมั่ว?

จากภาพไวรัลสุดฮาที่เรามักจะได้เห็นกันบนโลกโซเชียลในช่วงเทศกาลเฉลิมฉลอง หรือการจัดงานปาร์ตี้สุดเหวี่ยงที่บ้าน กับการดัดแปลง “เครื่องซักผ้า” (โดยเฉพาะแบบฝาบนอย่างในภาพ) ให้กลายร่างเป็น “ถังแช่เครื่องดื่ม” ขนาดยักษ์ เพียงแค่เทน้ำแข็งลงไป เติมน้ำเย็นอีกสักหน่อย แล้วจับกระป๋องเครื่องดื่มสารพัดชนิดยัดลงไปให้เต็ม

มองเผินๆ นี่คือไอเดียระดับอัจฉริยะที่ดูน่าสนุกและประหยัดพื้นที่อย่างมาก แต่คำถามที่หลายคนสงสัยและตั้งข้อสังเกตก็คือ เอ..มันสามารถใช้งานได้จริงไหม? และจะสามารถกักเก็บความเย็นให้เครื่องดื่มเย็นเจี๊ยบไปได้ “ตลอดงาน” อย่างที่คิดไว้หรือเปล่า?

วันนี้ ‘จารย์ชาร์จะมาเจาะลึกหลักการทำงาน ข้อดี ข้อเสีย และความจริงเบื้องหลังไอเดียสุดโต่งนี้กันครับ

ทฤษฎีที่ทำให้ไอเดียนี้ดูเหมือนจะ “เวิร์ก”

หากมองในมุมมองของการประยุกต์ใช้อุปกรณ์ที่มีอยู่ในบ้าน การใช้เครื่องซักผ้าแทนถังน้ำแข็งมีจุดเด่นที่น่าสนใจหลายประการ ดังนี้…

• ความจุที่มหาศาล: ถังซักผ้ามาตรฐานมีความจุตั้งแต่ 7 ไปจนถึง 15 กิโลกรัม ซึ่งหมายความว่ามันมีพื้นที่กว้างขวางพอที่จะยัดกระป๋องเครื่องดื่มได้หลายสิบกระป๋อง พร้อมกับพื้นที่สำหรับใส่น้ำแข็งก้อนโตๆ ได้อย่างสบายๆ ตอบโจทย์งานปาร์ตี้ที่มีแขกมาร่วมงานจำนวนมาก
• ออกแบบมาเพื่อกันน้ำ: เครื่องซักผ้าถูกสร้างมาเพื่อกักเก็บน้ำ ถังสแตนเลสหรือพลาสติกด้านในสามารถรองรับน้ำและน้ำแข็งได้โดยไม่รั่วซึมออกมาเลอะเทอะพื้นบ้านของคุณอย่างแน่นอน
• ระบบระบายน้ำทิ้งสุดสะดวก: นี่คือไม้ตายของไอเดียนี้ เมื่อปาร์ตี้จบลง หรือเมื่อน้ำแข็งละลายกลายเป็นน้ำ คุณไม่ต้องมานั่งตักน้ำออกให้ปวดหลัง เพียงแค่เปิดเครื่องแล้วสั่งใช้โหมด “ระบายน้ำทิ้ง” (Drain) หรือปั่นหมาด น้ำทั้งหมดก็จะถูกสูบออกไปตามท่อน้ำทิ้งอย่างง่ายดายและรวดเร็ว

ความเป็นจริงที่อาจทำให้ปาร์ตี้ “กร่อย”ได้

แม้ข้อดีจะดูน่าดึงดูดใจ แต่หากนำมาใช้งานจริงในงานปาร์ตี้ที่ลากยาวหลายชั่วโมง คุณจะต้องเผชิญกับปัญหาเหล่านี้ ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมมันถึง “ไม่สามารถเก็บความเย็นได้ตลอดงาน”

1. ปัญหาเรื่อง “ฉนวนกันความร้อน” (Insulation)

นี่คือจุดตายและข้อเสียเปรียบที่สุดของไอเดียนี้ ถังน้ำแข็ง (Cooler Box) หรือกระติกน้ำแข็งของจริงนั้น จะมีการบุฉนวนกันความร้อน (เช่น โฟม PU หรือ EPS) หนาเตอะรอบทิศทาง เพื่อป้องกันไม่ให้อุณหภูมิความร้อนจากภายนอกแทรกซึมเข้ามา และกักเก็บความเย็นให้อยู่ด้านใน

แต่ในทางกลับกัน เครื่องซักผ้าไม่มีฉนวนกันความร้อนใดๆ ทั้งสิ้น ตัวถังซักเป็นเพียงแผ่นโลหะบางๆ หรือพลาสติกที่ล้อมรอบด้วยอากาศและโครงเคสภายนอก เมื่อคุณใส่น้ำแข็งลงไป อากาศร้อนจากภายนอกจะเกิดการถ่ายเทความร้อนเข้ามาอย่างรวดเร็ว ทำให้น้ำแข็งละลายเร็วกว่าปกติหลายเท่าตัว มันอาจจะเย็นจัดในช่วงชั่วโมงแรก แต่มันไม่สามารถทนทานต่อสภาพอากาศได้นาน หากงานปาร์ตี้ยาวนาน คุณจะต้องคอยวิ่งไปซื้อน้ำแข็งมาเติมเรื่อยๆ ซึ่งสิ้นเปลืองทั้งเงินและเวลา

2. สุขอนามัยและความสะอาด (Hygiene)

แม้คุณจะล้างเครื่องซักผ้าแล้ว แต่ต้องไม่ลืมว่าเครื่องซักผ้าคืออุปกรณ์ที่ใช้กำจัดคราบสกปรก คราบเหงื่อไคล และเชื้อแบคทีเรียจากเสื้อผ้า นอกจากนี้ตามซอกหลืบ ด้านหลังถังซัก หรือบริเวณขอบยาง มักจะมีคราบตะกรันและแบคทีเรียสะสมอยู่ รวมถึงสารเคมีตกค้างจากผงซักฟอกและน้ำยาปรับผ้านุ่ม การนำกระป๋องเครื่องดื่มไปแช่ร่วมกับน้ำที่สัมผัสกับถังซัก แล้วหยิบขึ้นมาเปิดสัมผัสกับริมฝีปากโดยตรง อาจทำให้คุณและแขกในงานได้รับสารตกค้างเหล่านั้นเข้าสู่ร่างกาย เสี่ยงต่ออาการท้องร่วงได้

3. ความเสี่ยงที่เครื่องซักผ้าจะพัง (Mechanical Damage)

เครื่องซักผ้าถูกออกแบบมาให้รับน้ำหนักของเสื้อผ้าและน้ำอย่างสมดุล แต่การใส่น้ำแข็งก้อนแข็งๆ ลงไปเต็มถัง บวกกับน้ำหนักของกระป๋องเครื่องดื่มจำนวนมาก อาจทำให้น้ำหนักเกินพิกัด ยิ่งไปกว่านั้น หากมีใครในงานปาร์ตี้เผลอหรือคึกคะนองไปกดปุ่ม “ซัก” (Wash) หรือ “ปั่นหมาด” (Spin) น้ำแข็งและกระป๋องโลหะจะหมุนกระแทกถังซักอย่างรุนแรง ทำให้แกนซัก มอเตอร์ หรือโช้คอัพของเครื่องซักผ้าพังพินาศได้ในพริบตา

4. อันตรายจากไฟฟ้าลัดวงจร

งานปาร์ตี้ย่อมมาพร้อมกับความรื่นเริงและขาดความระมัดระวัง แม้ตัวถังจะกันน้ำ แต่หากมีการควักหยิบเครื่องดื่มอย่างเมามันส์จนน้ำกระเด็น หรือน้ำแข็งละลายจนล้นทะลักไปโดนแผงวงจรควบคุมด้านบน (แผงปุ่มกดอิเล็กทรอนิกส์) อาจทำให้เกิดไฟฟ้าลัดวงจร หรือร้ายแรงถึงขั้นเกิดไฟดูดผู้ที่มาหยิบเครื่องดื่มได้ ซึ่งเป็นอันตรายถึงชีวิต

ความคุ้มค่า

บทสรุปก็คือ การใช้เครื่องซักผ้าเป็นถังแช่เครื่องดื่มนั้น “สามารถทำได้จริงแค่ชั่วคราว แต่ไม่สามารถเก็บความเย็นได้ตลอดงานแน่นอน”

มันอาจจะเป็นกิมมิคสนุกๆ หรือมุกตลกที่ถ่ายรูปลงโซเชียลแล้วดูเรียกเสียงฮาได้ดี แต่ในแง่ของการใช้งานจริงและการรักษาคุณภาพของเครื่องดื่ม ถังแช่น้ำแข็งของจริง (Cooler Box) หรือกระทั่งกะละมังพลาสติกใบใหญ่ๆ ที่ล้างสะอาด ยังไงก็เป็นตัวเลือกที่สมเหตุสมผล ปลอดภัย และรักษาอุณหภูมิได้ยาวนานกว่ามาก

หากคุณไม่อยากให้ปาร์ตี้ต้องจบลงด้วยการเสียเงินซื้อเครื่องซักผ้าเครื่องใหม่ในราคาหลักหมื่น หรือแขกในงานต้องท้องเสียจากสารตกค้าง แนะนำว่าปล่อยให้เครื่องซักผ้าทำหน้าที่ของมันตามเดิม แล้วไปลงทุนกับถังน้ำแข็งดีๆ สักใบดีกว่านะครับ!

เรื่องแนะนำ :
– รับมือพายุไต้ฝุ่นถล่มญี่ปุ่น: รู้จักระดับความรุนแรงและวิธีเตรียมตัวให้ปลอดภัย
– เส้นทางสู่ความเร็ว: เมื่อพ่อแม่ญี่ปุ่นปั้นฝันให้ลูกเป็นนักขับรถแข่ง F-1
– ทุนเล่าเรียนหลวง vs ทุนรัฐบาลสำหรับนักเรียนญี่ปุ่น
– ถอดรหัสกลยุทธ์กระตุ้นการท่องเที่ยว+ใช้จ่าย: จาก “ไทยช่วยไทยพลัส (60:40)” ถึงมาตรการอุดหนุนของ “ญี่ปุ่น” ในปัจจุบัน
– ที่พักระหว่างทางที่เป็นมากกว่าที่จอดพักรถจนผู้คนอยากอยู่นานๆ

#เปลี่ยนเครื่องซักผ้าเป็น “ถังแช่เครื่องดื่ม” งานปาร์ตี้: ไอเดียสุดล้ำที่เย็นฉ่ำตลอดงาน…ชัวร์หรือมั่ว?

ทำความรู้จักกับสารพัดเมนูอร่อยจากบ๊วยดอง

เวลาเราไปเดินตามร้านมินิมาร์ทที่ญี่ปุ่น ตามชั้นวางข้าวปั้นต่างๆ เรามักจะเห็นข้าวปั้นชนิดหนึ่งที่ทำให้คนต่างชาติแบบเราๆ แอบสงสัยว่ามันจะอร่อยหรืออิ่มท้องไหม ข้าวปั้นที่ว่านี้ก็คือข้าวปั้นไส้บ๊วยดองนั่นเองค่ะ หากได้ลองสักครั้ง ก็จะเจอทั้งคนที่เลิฟไปเลย หรือคนที่ยอมถอยห่างกินต่อไม่ไหว แต่จะอย่างไรก็ตาม บ๊วยดองนี้ก็ถือเป็นหนึ่งในอาหารยอดนิยมของชาวญี่ปุ่นมานานค่ะ

นอกจากการนำบ๊วยดองไปใส่ในข้าวปั้นแล้ว บ๊วยดองหรืออุเมะโบชินี้ ยังสามารถนำไปเป็นส่วนหนึ่งของเมนูอาหารญี่ปุ่นได้มีมากมาย ซึ่งเราจะมาแนะนำกันในวันนี้ รับรองว่าใครที่ไม่เคยกินบ๊วยดองก็อาจจะลองเปิดใจ ส่วนใครที่ชื่นชอบอยู่แล้ว ก็ต้องลองไปหามาชิมตามดูค่ะ

แต่ก่อนที่จะไปรู้จักกับเมนูอาหารที่มีบ๊วยดองเป็นส่วนประกอบ เรามาทำความรู้จักกับบ๊วยดองกันให้มากขึ้นกันก่อน ปกติแล้ว อย่างที่ทราบกันดีว่าบ๊วยจะออกดอกในช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิ และเริ่มออกผลในช่วงเดือนพฤษภาคม จากนั้นก็จะเก็บเกี่ยวผลผลิตในช่วงเดือนมิถุนายน โดยการบ๊วยดองหรืออุเมะโบชินั้น จะเป็นการดองผลบ๊วยกับเกลือเป็นเวลาหนึ่งเดือน (หรืออาจมากน้อยกว่านั้นตามสูตรของแต่ละที่) เมื่อดองจนครบกำหนดก็จะนำไปตากแดดให้แห้งประมาณ 3-4 วัน ซึ่งในการทำบ๊วยดองแบบดั้งเดิมนั้น ปริมาณของเกลือจะอยู่ที่ประมาณ 20% ซึ่งถือว่ามีความเค็มสูง แต่ข้อดีก็คือความเค็มนี้จะช่วยให้สามารถเก็บรักษาผลบ๊วยได้นาน จนเกิดความเชื่อที่ว่าอุเมะโบชิจะไม่มีวันเน่าเสีย

สำหรับเมนูเบสิคของบ๊วยดอง นอกจากใส่ในโอนิกิริหรือข้าวปั้นแล้ว ก็ยังนำไปใส่ในเบนโตะเพื่อเป็นการยืดอายุการเก็บรักษาข้าวให้อยู่ได้นานขึ้น (จากความเป็นกรดของบ๊วย) โดยเบนโตะที่มีอุเมะโบชิเพียงลูกเดียววางอยู่บนข้าว จะเรียกกันว่า ฮิโนมารุเบนโตะ เนื่องจากมีลักษณะคล้ายกับธงชาติของญี่ปุ่นนั่นเอง

อีกหนึ่งเมนูก็คือ Ume Chazuke หรือข้าวราดน้ำชาที่ท็อปด้วยบ๊วยดอง เวลาทานก็จะต้องบี้ตัวบ๊วยเค็มให้รสชาติออกมา โดยการกินเมนูนี้จะช่วยบรรเทาอาการเมาค้าง และช่วยกระตุ้นความอยากอาหารเวลาที่รู้สึกไม่สบายหรือเป็นหวัดได้ หรือบางคนก็นำบ๊วยเค็มไปทานคู่กับเมนู Okayu ได้เช่นกัน

อีกหนึ่งเมนูที่น่าลองก็คือการนำบ๊วยดองมาผสมกับโซเมน อุด้ง หรือแม้แต่พาสต้า เพื่อสร้างสรรค์เมนูสไตล์ญี่ปุ่นที่มีรสชาติเบาและสดชื่น

และด้วยความที่บ๊วยดองมีรสชาติที่โดดเด่นเป็นเอกลักษณ์ ทำให้ถูกนำมาใช้เพื่อเพิ่มรสชาติให้กับอาหารอื่นๆ หรือเป็นเครื่องปรุงสำหรับโรยข้าวที่ได้รับความนิยมไม่น้อย

รวมไปถึงการนำ Bainiku หรือ neri ume (แยมบ๊วย) ซึ่งก็คือบ๊วยที่นำไปสับจนละเอียด มาทานคู่กับอาหารอื่นๆ เป็นเมนูเครื่องเคียงที่อร่อยน่าลอง

อย่างการนำอุเมะโบชิไปโรยหน้าเต้าหู้

หรือโรยหน้าสลัดแตงกวา รวมไปถึงการนำไปผสมเป็นไส้ในมากิซูชิโรล

ส่วนเมนูปลาสุดคลาสสิคที่สืบทอดกันมาหลายปี ก็คือการตุ๋นปลากับบ๊วยดอง โดยการเคี่ยวบ๊วยดองกับปลาจะช่วยให้ลดกลิ่นคาวและกรดที่มีอยู่ใบบ๊วยดองจะช่วยให้ก้างปลามีความนุ่มและลดความมันของปลาลงด้วย

นอกจากเมนูของคาวและในส่วนของหวาน อุเมะโบชิ ก็ยังถูกนำไปเป็นส่วนประกอบของลูกอม เยลลี่ ฯลฯ

ส่วนใครที่เป็นสายดื่มอาจจะคุ้นชินกับการใส่บ๊วยดองลงในเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ (อุเมะชู) เพื่อสร้างกลิ่นและรสชาติให้เป็นเอกลักษณ์มากยิ่งขึ้น

ใครเคยกินบ๊วยดองกับเมนูไหนอีกบ้าง ก็สามารถมาแชร์กันได้นะคะ เผื่อจะได้เมนูใหม่ๆ ไปลองชิมตาม

เรื่องแนะนำ :
– ดื่มด่ำกับกาแฟดีๆ ที่ Coffee County ในฟุกุโอกะ
– ONIYANMA COFFEE ร้านกาแฟคุณภาพดีที่เหมาะกับทุกคน
– ส่องภาพวาดแนว naive art จาก Miroco Machiko นักวาดภาพประกอบหนังสือเด็ก
– 2 ร้านกาแฟสเปเชียลตี้น่าลองที่คุมาโมโตะ
– ส่องไอเดียเครื่องเขียนจาก Kokuyo Design Awards ประจำปี 2026

ข้อมูลและภาพประกอบ
https://www.nippon.com/en/japan-topics/c15334/
https://www.nippon.com/en/japan-topics/c153340/

#ทำความรู้จักกับสารพัดเมนูอร่อยจากบ๊วยดอง

โชจู (Shochu) และโซจู (Soju) นั้นต่างกันไฉน?

มิตรสหายแฟนคลับญี่ปุ่นส่วนใหญ่คงเคยได้ยินเหล้าประเภทโชจูของญี่ปุ่นกันอยู่บ้าง แต่พอเวลาดูซีรีส์เกาหลีก็กลับเห็นสิ่งที่คล้าย ๆ กัน แถมยังเรียกชื่อคล้ายกับญี่ปุ่นอีกว่าโซจู นอกจากนี้ในภาษาไทยเอง อักษร ช-ช้าง กับ ซ-โซ่ ก็แยกออกจากกันยากมากอีกต่างหาก วันนี้ผู้เขียนเลยจะชวนคุยเรื่องเหล้าทั้ง 2 ประเภทที่คล้ายกันนี้

เครื่องดื่มแอลกอฮอล์นั้นแบ่งออกหลัก ๆ เป็น 2 ประเภท

1. เหล้าหมัก – ภาษาไทยที่ถูกต้องเป็นทางการจะเรียกว่า เมรัย ส่วนญี่ปุ่นเรียก โจโซชุ (醸造酒) ส่วนภาษาอังกฤษจะเรียกว่า Fermented Liquor
2. เหล้ากลั่น – ภาษาไทยที่ถูกต้องเป็นทางการจะเรียกว่า สุรา ส่วนญี่ปุ่นเรียก โจริวชุ (蒸留酒) ส่วนภาษาอังกฤษจะเรียกว่า Distilled Liquor

ในเบื้องต้น ทั้งโชจูญี่ปุ่น และ โซจูเกาหลี ต่างก็เป็นเหล้ากลั่นกันทั้งคู่ แม้แต่อักษรก็เขียนด้วยอักษรตัวเดียวกันในต่างสไตล์การเขียน โชจูญี่ปุ่นเขียนอักษรคันจิด้วยตัว 焼酎 (しょうちゅう) ส่วนโซจูเกาหลีเขียนอักษรฮันจาด้วยตัว 燒酎 (소주) โดยแปลเหมือนกันคือ “เหล้าที่ผ่านความร้อน” เพื่อแสดงให้เห็นว่าเป็นเหล้ากลั่นคือผ่านความร้อนสูงมาแล้วนั่นเอง

shochu

สำหรับโชจูญี่ปุ่นนั้น เดิมทีชาวญี่ปุ่นมีภูมิปัญญาในการหมักเหล้าเท่านั้น แต่ไม่มีเทคโนโลยีในการกลั่นเหล้า ทฤษฎีที่เป็นที่ยอมรับในวงกว้างที่สุด ณ ปัจจุบันคือ ญี่ปุ่นได้รับภูมิปัญญาการกลั่นเหล้ามาจากวิธีกลั่นเหล้าขาวของชาวสยามในยุคกรุงศรีอยุธยาผ่านทางราชอาณาจักรริวกิวเมื่อ 400-500 ปีก่อน ตามที่ผู้เขียนเคยเขียนใน อะวะโมะริ (泡盛) เหล้าเชื่อมสัมพันธ์ไทย-ญี่ปุ่น แต่แน่นอนว่า โชจูญี่ปุ่นในปัจจุบันนั้นต่างจากเหล้าขาวของไทยอยู่มากแล้วเนื่องจากประวัติศาสตร์หลายศตวรรษที่ผ่านมาทำให้ญี่ปุ่นได้รับเทคนิคจากจีนและจากตะวันตกอีกมากมาย

ส่วนโซจูเกาหลีนั้นเก่าแก่กว่าโชจูญี่ปุ่น เพราะเริ่มมีการถ่ายทอดภูมิปัญญาในการกลั่นเหล้าตั้งแต่ช่วงศตวรรษที่ 14 ย่างเข้าศตวรรษที่ 15 โดยเป็นเทคโนโลยีจากจีนและเปอร์เซียที่ถ่ายทอดผ่านชาวมองโกลมาสู่อาณาจักรโครยอซึ่งเป็นอาณาจักรโบราณของเกาหลี และเครื่องดื่มเหล้ากลั่นชนิดนี้ก็ค่อย ๆ วิวัฒนาการตลอดประวัติศาสตร์ของโชซอน

soju

อย่างไรก็ตาม ข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์คือ เกาหลีตกอยู่ภายใต้การปกครองของญี่ปุ่นเมื่อ ค. ศ. 1910 – 1945 ทำให้โซจูเกาหลีได้รับเทคโนโลยีจากญี่ปุ่นในการผลิตจำนวนมากเพื่อจำหน่ายเป็นสินค้า เลยเป็นครั้งแรกที่โชจูญี่ปุ่นและโซจูเกาหลีมีการวิวัฒนาการที่มาบรรจบกันอยู่เป็นเวลา 35 ปีเต็ม ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่เหล้าของทั้ง 2 ชาติเริ่มคล้ายกันขึ้นเรื่อย ๆ

แต่พอหลังสงครามโลกครั้งที่สองสงบ เกาหลีประสบปัญหาขาดแคลนข้าวอย่างหนักถึงขั้นรัฐบาลประกาศห้ามนำข้าวมาผลิตเหล้า ผู้ผลิตเหล้าในเกาหลีจึงต้องหันไปใช้วัตถุดิบอื่น ๆ มาผสมกันให้ออกมาเป็นโซจูให้ได้ เช่น รำข้าว ธัญพืช มันสำปะหลัง ข้าวโพด เป็นต้น จึงเกิดเป็นลักษณะเด่นของโซจูเกาหลีที่สืบทอดมาจนปัจจุบันคือ โชจูญี่ปุ่นจะมีส่วนผสมชัดเจนว่า เป็นโชจูข้าว โชจูรำข้าว โชจูมันเทศ และมีสัดส่วนของวัตถุดิบนั้น ๆ เป็นหลัก มีกลิ่นและรสชาติของวัตถุดิบนั้น ๆ เด่นชัด ในขณะที่โซจูเกาหลีจะผสมกันหลายอย่างโดยจะไม่แจ้งว่าเป็นโซจูที่มีวัตถุดิบไหนเด่นเป็นพิเศษเพราะผสมกันหลายอย่าง (ปัจจุบันเปลี่ยนไปแล้ว เพราะเกาหลีก็เริ่มมีการระบุวัตถุดิบกันบ้างแล้ว แต่ยังไม่เป็นกระแสหลักแบบโชจูญี่ปุ่น)

โชจูญี่ปุ่นมีแนวโน้มมีดีกรีสูงกว่าคือ 20-25 ดีกรี มีกลิ่นและรสที่เด่นชัดตามวัตถุดิบที่ใช้ผลิต และนิยมผสมน้ำหรือโซดาหรือน้ำอัดลมเพราะค่อนข้างแรง ในขณะที่โซจูเกาหลีมีแนวโน้มมีดีกรีต่ำกว่าคือประมาณ 12-25 ดีกรี และดั้งเดิมจะไม่ค่อยมีกลิ่นและรสเท่าไร ยกเว้นโซจูยุคปัจจุบันที่มีการแต่งสีกลิ่นรสกันมากขึ้น วิธีดื่มจะต่างจากญี่ปุ่นเพราะชาวเกาหลีจะนิยมดื่มเพียวในแก้วช็อต หรือดื่มแบบโซจูบอมคือเอาแก้วช็อตโซจูโยนใส่แก้วเบียร์แล้วดื่มพร้อมกันทั้งเบียร์และโซจูไปเลย หรือดื่มแบบมีแตงกวาฝานที่เรียกว่าโออีโซจูคือฝานแตงกวาเป็นแผ่นหรือเป็นแท่งแล้วแช่ลงไปในแก้วโซจูให้กลิ่นและรสของแตงกวาออกมาผสมกับโซจูแล้วดื่ม

สรุปคือ โชจูญี่ปุ่นเน้นกลิ่นและรสของวัตถุดิบดั้งเดิม ดีกรีแรงกว่า ดื่มยากกว่า ส่วนโซจูเกาหลีเน้นกลิ่นและรสเบาบาง ยกเว้นจะไปเจอชนิดที่แต่งสีแต่งกลิ่นแต่งรสโดยเฉพาะ ดื่มง่ายกว่า ส่วนที่เหลือก็เป็นเหตุผลทางประวัติศาสตร์ดังที่กล่าวมาแล้ว ส่วนตัวผู้เขียนจะชอบดื่มโชจูญี่ปุ่นขณะที่ดูซีรีส์หรืออนิเมะญี่ปุ่น และดื่มโซจูเกาหลีในขณะที่ดูซีรีส์เกาหลี เพื่อความได้บรรยากาศนั่นเอง

เรื่องแนะนำ :
– จากนักร้องคัฟเวอร์โนเนมสู่นักร้องชื่อดัง: Uru
– คาราเต้ค่อย ๆ กลายเป็นศาสตร์เพื่อสุขภาพไปทีละนิด
– คนญี่ปุ่นแต่งงานเพราะความรักมากขึ้น แต่งงานผ่านพิธีดูตัวน้อยลง และแต่งงานเพราะรู้จักกันในเน็ตเพิ่มอย่างรวดเร็ว
– ประวัติศาสตร์ของคำศัพท์เรียกอาหารเส้นของญี่ปุ่น:　โซบะ, นานกิงโซบะ, ชินะโซบะ, ชูกะโซบะ, และ ราเม็ง
– “ดับเบิ้ลอี้โทะโกะโดะริ (ダブル・好いとこ取り)” กับ HEN-Thai Sushi

ขอบคุณรูปภาพจาก
https://thejapantry.com/what-is-shochu/
https://food52.com/story/27486-what-is-soju

#โชจู (Shochu) และโซจู (Soju) นั้นต่างกันไฉน?

ต้อนรับการเข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิด้วยขนมธีมซากุระ!

เข้าช่วงซากุระทีไร แต่ละร้านค้าหรือร้านอาหารก็มักออกสินค้าหรือเมนูประจำฤดูกาลมาเพื่อดึงดูดใจ (และเงิน) ของพวกเรากันทุกครั้ง และในทุกปีจะมีทั้งของเก่าที่นำกลับมาขายเฉพาะฤดูและมีของใหม่ที่เปิดตัวครั้งแรก สำหรับปี 2026 นี้ เรามีเหล่าของกินทั้งคาวหวานที่มาในธีมซากุระมาฝาก อะไรน่าสนใจบ้างไปดูกันค่ะ

เริ่มกันที่ของหวาน Toraya Sakura Mochi หรือขนมโมจิซากุระสุดคลาสสิกจากร้าน Toraya ผู้เชี่ยวชาญด้านขนมญี่ปุ่นแบบดั้งเดิม โมจิซากุระที่เห็นหน้าตาน่าทานนี้ทำจากถั่วแดงกวนห่อด้วยแป้งโมจิสีชมพูบางๆ แล้วปิดท้ายด้วยใบซากุระดองเกลือ โดยขายอยู่ที่ราคาชิ้นละ 476 เยนเท่านั้น ซึ่งแน่นอนว่าทางร้านไม่ได้ทำโมจิซากุระขึ้นเป็นครั้งแรกในปีนี้ หากแต่เป็นขนมที่ทำขึ้นมาหลายปีในช่วงซากุระบาน และได้รับความนิยมมาอย่างต่อเนื่อง

ต่อกันด้วยโดนัทจากร้านโดนัทที่กำลังเป็นกระแส นั่นก็คือ I’m Donut? ร่วมฉลองฤดูใบไม้ผลิด้วยเมนูพิเศษใหม่ กับเมนู Sakura Anko Cream doughnut เป็นโดนัทบริยอชเนื้อนุ่มสอดไส้ถั่วขาวบดปรุงรสซากุระหอมกรุ่นและครีมสด เคลือบด้วยช็อกโกแลตสีชมพู และตกแต่งด้วยดอกซากุระดองเกลือ โดยวางขายในราคาชิ้นละ 486 เยน

ตามมาด้วยอีกหนึ่งร้านเบเกอรี่ที่ทำขนมออกมาได้น่ากินไม่แพ้กัน นั่นก็คือร้าน City Bakery กับเมนูซากุระมัฟฟิน โดยทำจากถั่วแดงไดนาโกะ มีรสชาติชาโฮจิฉะอ่อนๆ ราดด้วยถั่วแดงกวนรสหวาน เหมาะกับการทานคู่กับกาแฟหรือชาเพื่อเติมพลังยามบ่ายได้อย่างลงตัว ราคาขายอยู่ที่ 410 เยน

สำหรับใครที่เป็นสายวีแกน ขอแนะนำ Sakura An Butter bagels จากร้าน Tokyo Vegan Bakes ที่ตั้งอยู่ใน Shimokitazawa เมนูนี้ทำจากแป้งรสชาเขียวมัทฉะสอดไส้ด้วยถั่วแดงกวนและเนยแบบวีแกน จำหน่ายในราคา 608 เยน

นอกจากนี้ยังมีเมนูใหม่อย่างซาลาเปาซากุระ ที่ทำจากแป้งบริยอชเนื้อนุ่มฟู ซึ่งไม่มีส่วนผสมของไข่ ส่วนด้านในเป็นไส้ถั่วแดงซากุระรสหวานอ่อนๆ กินแล้วทั้งนุ่มและได้กลิ่นหอมเบาๆ มาในขนาดพอดีคำ ลองแล้วจะติดใจ

เรื่องแนะนำ :
– Ahiru sweets คาเฟ่น่ารักแบบย้อนยุคใจกลางโอซาก้า
– Repair Glass ชุบชีวิตให้แก้วด้วยงานฝีมือแบบญี่ปุ่น
– Fruitcake Factory ร้านฟรุตเค้กเจ้าดังในฮอกไกโดที่ต้องมาลอง
– ออกแบบปากกาหมึกซึมแบบที่ใช่ด้วยตัวเองที่ Ancora
– 4 ร้านแซนด์วิชผลไม้ที่อยากให้ลองในโอซาก้า

ข้อมูลและภาพประกอบ
https://global.toraya-group.co.jp/pages/traditional-events
https://www.timeout.com/tokyo/restaurants/the-best-sakura-sweets
https://www.instagram.com/tokyoveganbakes/

#ต้อนรับการเข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิด้วยขนมธีมซากุระ!