นายกฯ ชินโซ อาเบะ ได้ส่งเสริมให้ผู้หญิงญี่ปุ่นให้ออกมาทำงานมากขึ้นเพื่อช่วยเพิ่มจำนวนประชากรวัยทำงานที่ลดลงเรื่อยๆ เลยอยากจะยกตัวอย่างผู้หญิงญี่ปุ่นเก่งๆ หลายๆ คนที่ทำธุรกิจด้วยตัวเองได้

นายกฯ ชินโซ อาเบะ ได้ส่งเสริมให้ผู้หญิงญี่ปุ่นให้ออกมาทำงานมากขึ้นเพื่อช่วยเพิ่มจำนวนประชากรวัยทำงานที่ลดลงเรื่อยๆ เนื่องจากสัดส่วนประชากรสูงวัยเป็นจำนวนมาก

เลยอยากจะยกตัวอย่างผู้หญิงญี่ปุ่นเก่งๆ หลายๆ คนที่ทำธุรกิจด้วยตัวเองได้

1. Mari Tobita เจ้าของร้านขายรองเท้าออนไลน์ 912shop

Mari เริ่มขายสินค้าออนไลน์ตั้งแต่ยังเรียนมัธยมโดยเธอลองเอาเสื้อผ้าที่ซื้อมาแต่ใส่ไม่ได้ไปขายต่อ แล้วก็ต้องแปลกใจว่าเธอขายเสื้อผ้าเหล่านั้นไปได้เร็วมาก ต่อมาเธอก็ได้เอาเสื้อผ้ายี่ห้ออย่าง Tommy Hilfiger, Ralph Lauren จากสหรัฐฯ มาขายออนไลน์ที่ญี่ปุ่นเพราะซื้อได้ในราคาถูก และภายหลังเธอมองเห็นโอกาสในการขายรองเท้าไซส์ที่หายากกับกลุ่มลูกค้าต่างๆรวมถึงพวกเพศที่สามทำให้ตั้ง 912shop ขึ้นในปี 2010

เธอกล่าวว่า ไอเดียในการทำธุรกิจของเธอมาจากครอบครัวซึ่งส่วนใหญ่เป็นนักธุรกิจ การทำธุรกิจส่วนตัวทำให้เธอไม่ต้องเข้าออกออฟฟิศทำงานตามเวลา สามารถทำงานที่ไหนก็ได้แม้ว่าอยู่ต่างประเทศ และเธอไม่เห็นด้วยที่ผู้หญิงส่วนใหญ่ต้องลาออกจากงานหลังแต่งงานและมีลูก ทั้งๆ ที่มีความสามารถและหาเงินได้ค่ะ

2. Kuniko Thornley ตัวแทนขายสินค้าแอมเวย์ในประเทศญี่ปุ่น

Kuniko เชื่อในผลิตภัณฑ์ของแอมเวย์ที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมและคุณภาพดีคุ้มราคาเมื่อเทียบกับสินค้าทั่วไปตามท้องตลาด เธอใช้เวลาไปกับการเปิดสาธิตวิธีการใช้สินค้าประเภทต่างๆ ของแอมเวย์หรือไปเยี่ยมเยียนลูกค้าตามบ้าน โดยเธอจะนำสินค้ามากมายไปให้ลูกค้าลองใช้รวมถึงเทคนิคต่างๆ ที่สามารถใช้ผลิตภัณฑ์ได้สะดวกเรียบง่าย เช่น การปรุงอาหารให้เสร็จภายในเวลา 30 นาที หรือการทำเค้กโดยไม่ต้องง้อเตาอบ เป็นต้น

เธอกล่าวว่า

“ในปัจจุบัน ผู้หญิงส่วนใหญ่ต้องช่วยสามีทำงานเพื่อให้พอกับค่าใช้จ่ายในบ้าน แต่ค่าจ้างเลี้ยงลูกในสถานรับเลี้ยงเด็กที่ญี่ปุ่นก็แพงมาก ทำให้อาจต้องจ่ายเงินเดือนเกือบทั้งหมด และบางทีหากลูกไม่สบายก็ต้องลางานบ่อยๆเจ้านายก็ไม่ชอบ ผู้หญิงหลายๆ คนเลยคิดว่าลาออกซะจะดีกว่า”

Kuniko จึงเลือกที่จะทำธุรกิจของตัวเอง ทำให้มีเวลาที่จะดูแลครอบครัวและลูกๆได้ด้วยค่ะ

3. Yaeko Orikawa เจ้าของโรงเรียนสอนตกแต่งเค้ก Framboise Cake Decorating School

เธอเล่าว่า ตอนที่เธอแต่งงานเธอก็เป็นเพียงพนักงานบริษัท ในตอนนั้นมีผู้หญิงในออฟฟิศคิดเป็นเพียง 10% และผู้หญิงไม่ได้รับตำแหน่งสำคัญๆ หลังจากมีลูกคนที่สอง เธอจึงตัดสินใจลงเรียนทำขนมเพราะเธอชอบการทำขนม โดยเฉพาะการตกแต่งเค้กและขนมฝรั่งต่างๆ

เธอเรียนจนได้ใบประกาศที่เป็นสากลและได้รับรางวัลจากการแข่งขันแต่งหน้าเค้กมากมายจนสามารถเปิดเป็นโรงเรียนสอนตกแต่งเค้กมาอย่างยาวนาน

ผู้หญิงหลายๆ คนเลิกทำงานอดิเรกหลังจากแต่งงาน แต่ Yaeko กลับสามารถนำงานอดิเรกมาเป็นธุรกิจได้ เธอยังสนับสนุนให้นักเรียนเข้าแข่งขันตกแต่งเค้กในรายการต่างๆ อีกด้วย

4. Emi Takemura นักธุรกิจหญิงญี่ปุ่นผู้โดดเด่น

Emi Takemura คือผู้ก่อตั้ง Peatix แพลตฟอร์ทซื้อตั๋วทางโทรศัพท์ และ FutureEdu Tokyo สมาคมด้านการศึกษา ให้คำแนะนำสำหรับผู้หญิงยุคใหม่ว่า

“ในปัจจุบันคนในสังคมเริ่มยอมรับความสามารถของผู้หญิงมากขึ้น แต่เราต้องไม่หลงระเริงไปกับความสำเร็จ เราต้องสร้างสิ่งใหม่ๆและพัฒนาไปเรื่อยๆ ที่สำคัญคือต้องฝึกฝนทักษะที่จำเป็นอยู่เสมอ”

ติดตามอ่านเรื่องราวการทำธุรกิจด้วยใจรักจนประสบความสำเร็จได้ในหนังสือ “Japan Success ธุรกิจสำเร็จได้ด้วยใจรัก” และ หนังสือจิตวิทยาความรักความสัมพันธ์ “เมื่อจิตวิทยา ทำให้คนรักกัน” สามารถพูดคุยสื่อสารกับพิชชารัศมิ์ได้ที่ FB: Life Inspired by พิชชารัศมิ์

เรื่องแนะนำ :
– โรงอาหารสำหรับเด็กผู้หิวโหย
– บริษัทญี่ปุ่นที่จ้างให้พนักงานนอนให้พอ
– ลืมปีเก่า เพื่อเริ่มปีใหม่
– ผู้หญิงที่พลิกฟื้นกิจการครอบครัว ในแบบผู้หญิง ผู้หญิง
– ถึงจะแก่ แต่ก็ยังสนุกกับชีวิตได้
– Osu shopping district, Nagoya พลิกฟื้นตลาดซบเซา ให้ขายดิบขายดี

ที่มา : https://soranews24.com/2014/12/15/japanese-business-women-whove-beaten-the-system-%E3%80%90women-in-japan-series%E3%80%91/

วันนี้ดิฉันจะมาเล่าถึงกิจการครอบครัวที่มีหญิงเหล็กผู้สืบทอดเป็นผู้พลิกฟื้นกิจการขึ้นมา โดยได้เปลี่ยนโฉมผลิตภัณฑ์ใหม่ให้เป็นแบบผู้หญิง..ผู้หญิงค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณผู้อ่าน วันนี้ดิฉันจะมาเล่าถึงกิจการครอบครัวที่มีหญิงเหล็กผู้สืบทอดเป็นผู้พลิกฟื้นกิจการขึ้นมา โดยได้เปลี่ยนโฉมผลิตภัณฑ์ใหม่ให้เป็นแบบผู้หญิง..ผู้หญิงค่ะ

Ueba Esou

บริษัทผู้ผลิตสีทาสำหรับศิลปะแบบญี่ปุ่น ประธานล้มป่วยลงทำให้ลูกสาว Yumi Ishida ต้องขึ้นมาบริหารแทน แต่ความต้องการของลูกค้าในการใช้สีแบบดั้งเดิมลดน้อยลงเรื่อยๆ ทำให้บริษัทขาดทุน คู่แข่งที่มีมากมายกว่า 20 เจ้าก็ทยอยปิดตัวลงเช่นกัน เธอในฐานะนักบริหารมือใหม่ต้องตัดสินใจว่าจะทำอย่างไรต่อไปดี

เธอจึงเลือกที่จะประยุกต์ศาสตร์การผสมสีแบบดั้งเดิมด้วยส่วนผสมจากเปลือกหอยทะเลมาใช้ในการผลิตสินค้าใหม่นั่นก็คือ “ยาทาเล็บ” ซึ่งส่วนผสมดังกล่าวทำให้ยาทาเล็บมีกลิ่นฉุนน้อยกว่ายาทาเล็บแบบดั้งเดิม และทำร้ายผิวและเล็บน้อยกว่า ทำให้โรงพยาบาลกว่า 50 แห่งในญี่ปุ่นแนะนำให้คนไข้มะเร็งใช้ได้ด้วย

Umenoyado Brewery

เป็นอีกบริษัทที่ให้ Kayo Yoshida อายุ 38 ปี ประธานซึ่งเป็นผู้หญิงคนแรกที่ขึ้นมาเป็นผู้บริหารในประวัติศาสตร์ 125 ปีของบริษัท พันธกิจของเธอคือต้องการพัฒนาสาเกที่สามารถตอบสนองความต้องการของคนรุ่นใหม่ (เพราะความนิยมของสาเกแบบดั้งเดิมลดลง) เธอจึงใช้เวลาว่างบรรยายเกี่ยวกับประวัติศาสตร์และเทคนิคการบ่มสาเกตามมหาวิทยาลัย และเปิดให้มีการชิมสาเกในตอนท้ายเพื่อทำการสำรวจความต้องการของตลาด

Yoshida เริ่มทำงานบริษัทเทรดดิ้งและเข้ามาบริหารโรงสาเกของครอบครัวได้ 4 ปีก่อนที่จะขอพ่อเธอขึ้นมาเป็นประธานบริษัท

ในโอกาสครบรอบ 120 ปีของบริษัท เธอได้ผลิตสาเกแบบใหม่เรียกว่า Sanpuca ซึ่งเป็นสาเกที่มีกลิ่นหอม และพัฒนาสาเกผลไม้แบบซ่าที่ผสมน้ำผลไม้ เช่น แอปเปิ้ล บลูเบอรี่ มาในขวดคอสูงดูมีสไตล์ จึงสามารถวางขายในร้านอาหารฝรั่งเศสและอิตาเลียนได้ค่ะ และยังผลิตสาเกผสมบ๊วยเรียกว่า Aragoshi

Yoshida บอกว่า “เราต้องมีความกล้าหาญที่จะเปลี่ยนแปลง”

Shindo Kogyo

ผู้ผลิตราวยึดเฟอร์นิเจอร์กับกำแพง โดยมี Kayoko Takeuchi ขึ้นเป็นประธานคนที่ 3 ในประวัติศาสตร์ 66 ปีของบริษัท ตอนแรก เธอคิดว่าจะค่อยๆ เข้ามาเรียนรู้งานแต่พ่อเธอกลับล้มป่วยหนัก ทำให้เธอต้องเข้ามาดำรงตำแหน่งประธานกระทันหัน

เธอได้เข้าสัมมนาธุรกิจ Start-up และปิ๊งไอเดียว่า การขายราวยึดเฟอร์นิเจอร์แบบเป็นอุปกรณ์อย่างหนึ่งไม่ทำให้บริษัทเติบโตเพราะมีคู่แข่งมากมาย เธอจึงเปลี่ยนเป็นการออกแบบราวยึดให้เป็นส่วนหนึ่งของอุปกรณ์ตกแต่งห้อง ผลิตภัณฑ์ใหม่คือ Labrico ซึ่งทำให้ผู้ใช้สามารถประกอบชั้นวางและฉากกั้นได้ง่ายโดยไม่ทำลายกำแพงหรือเพดาน

แต่ก็ใช่ว่าคนจะเห็นด้วยกับความคิดที่จะเปลี่ยนแปลงของเธอไปเสียหมด วิศวกรผู้มีประสบการณ์ในบริษัทกังวลต่อกำไรที่ไม่แน่นอนของผลิตภัณฑ์ดังกล่าว เพราะคิดว่าการผลิตแบบจำนวนมากนั้นเสี่ยงน้อยกว่า เธอจึงต้องหาพนักงานมาแทนที่ 2 ใน 3 ของพนักงานที่ลาออก พนักงานที่มาแทนส่วนใหญ่เป็นดีไซเนอร์และผู้หญิงคิดเป็น 40% ของพนักงานทั้งหมด

ในปัจจุบัน Labrico ฮิตในหมู่ผู้หญิงที่ต้องการตกแต่งห้องหับ เธอเล่าว่า การต่อต้านการเปลี่ยนแปลงนั้นรุนแรงกว่าที่เธอคาดคิด แต่การเปลี่ยนแปลงนำมาซึ่งโอกาสที่ดีมาก

หลายๆ ธุรกิจที่อยู่มานานหลายสิบปีกลับเจ๊งเพราะไม่ยอมปรับตัวและยึดถือการผลิตสินค้าแบบเดิม แต่ผู้หญิงอย่างพวกเธอกลับปฏิรูปธุรกิจก่อนที่จะสายเกินไป

ติดตามอ่านเรื่องราวการทำธุรกิจด้วยใจรักจนประสบความสำเร็จได้ในหนังสือ “Japan Success ธุรกิจสำเร็จได้ด้วยใจรัก” และ หนังสือจิตวิทยาความรักความสัมพันธ์ “เมื่อจิตวิทยา ทำให้คนรักกัน” สามารถพูดคุยสื่อสารกับพิชชารัศมิ์ได้ที่ FB: Life Inspired by พิชชารัศมิ์

เรื่องแนะนำ :
– ถึงจะแก่ แต่ก็ยังสนุกกับชีวิตได้
– Osu shopping district, Nagoya พลิกฟื้นตลาดซบเซา ให้ขายดิบขายดี
– Kurasushi ร้านซูชิไฮเทค ที่ต้องการให้ทุกคนได้กินซูชิราคาประหยัด
– ผู้หญิงญี่ปุ่นในที่ทำงาน
– กฎแห่งกระจก
– สาเหตุการฆ่าตัวตายของคนญี่ปุ่น

ที่มา
https://asia.nikkei.com/Business/Business-Trends/Women-save-Japan-s-old-family-businesses-with-new-ideas

มีพนักงานผู้หญิงญี่ปุ่นเข้ามาทำงานตำแหน่งพนักงานขาย แต่งานส่วนใหญ่ที่เธอทำระหว่างวันคือ เติมกาแฟให้เจ้านายวันละหลายๆ รอบ หรือต้องคอยเติมเบียร์ให้พนักงานชายทุกคนในงานเลี้ยงบริษัท

สวัสดีค่ะผู้อ่าน วันก่อนดิฉันมีโอกาสได้ร่วมรับประทานอาหารเย็นกับบริษัทคู่แข่งชื่อดังแห่งหนึ่ง ผู้ที่มาร่วมรับประทานอาหารด้วยมีหัวหน้าผู้ชาย 2 คนและพนักงานผู้หญิง 2 คน พนักงานผู้หญิงหนึ่งใน 2 เป็นสาวญี่ปุ่นหน้าตาสะสวยตำแหน่งผู้ประสานงาน

แต่สิ่งที่เธอทำกลับทำให้ดิฉันแปลกใจเล็กน้อย เพราะเธอรับหน้าที่สั่งอาหาร จัดการเติมเครื่องดื่มให้ทุกคนรอบโต๊ะ ตักอาหารให้รอบวง และถึงขนาดเปลี่ยนจานที่กินแล้วเป็นจานใหม่ให้ เรียกว่าทำหน้าที่คล้ายๆ เด็กเสิร์ฟเลยทีเดียว

ครั้งนี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่ดิฉันได้เจอผู้หญิงญี่ปุ่นลักษณะนี้ ที่ทำงานเก่าบริษัทอิเล็กทรอนิกส์ยักษ์ใหญ่ มีพนักงานผู้หญิงญี่ปุ่นเข้ามาทำงานตำแหน่งพนักงานขาย แต่งานส่วนใหญ่ที่เธอทำระหว่างวันคือ เติมกาแฟให้เจ้านายวันละหลายๆ รอบ หรือต้องคอยเติมเบียร์ให้พนักงานชายทุกคนในงานเลี้ยงบริษัท

ดิฉันก็แอบสงสัยว่าทำไมต้องทำ หรือสังคมญี่ปุ่นคาดหวังให้พนักงานผู้หญิงเป็นฝ่ายบริการพนักงานผู้ชายหรืออย่างไร

ถึงแม้นายกรัฐมนตรีชินโซ อาเบะ จะพยายามสนับสนุนบทบาทการทำงานของผู้หญิงในองค์กรมากขึ้น บริษัทต่างๆ ก็พยายามที่จะยืดหยุ่นเวลาเข้างานสำหรับผู้หญิง และอนุญาตให้ทำงานจากบ้านได้ แต่ก็ดูเหมือนจะยังมีความยากลำบากอยู่ดี เพราะสาเหตุต่อไปนี้

1. ผู้หญิงส่วนใหญ่มักถูกบังคับกลายๆ ให้ลาออกหลังแต่งงานและมีลูก

เพราะสถานรับเลี้ยงเด็กในญี่ปุ่นหายาก และการจ้างพี่เลี้ยงก็ราคาสูงมาก บริษัทส่วนใหญ่จึงไม่ค่อยอยากจ้างผู้หญิงนักเพราะรู้ว่าไม่นานก็คงลาออกเสียเวลาและเสียเงินในการฝึกอบรมเปล่าๆ

2. นอกจากนั้นถึงแม้ผู้หญิงจะทำงานหาเงินนอกบ้าน ก็ยังคงถูกคาดหวังจากสังคมและครอบครัวว่าจะต้องทำงานบ้านและเลี้ยงลูกอยู่ดี

ทำให้งานหนักเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า ทำให้ผู้หญิงมากมายเลือกจะทำงานพาร์ทไทม์ที่มีเวลามากกว่าและไม่เหนื่อยเท่าการทำงานเต็มเวลา แต่แน่นอนรายได้และและความก้าวหน้าในอาชีพก็ต่ำเช่นกัน

3. กล่าวกันว่าเงินเดือนของผู้หญิงยังคงต่ำกว่าผู้ชาย คิดเป็น 74% ของผู้ชายเมื่อเทียบกับ 81% ในสหรัฐอเมริกา

ในประเทศญี่ปุ่น ผู้หญิงไม่สามารถเป็นผู้นำราชวงศ์ได้ รัฐมนตรีหญิงน้อยมาก ไม่มีผู้หญิงได้เป็นหัวหน้าในบริษัทที่อยู่ในดัชนี Nikkei มีฝ่ายนิติบัญญัติหญิงคิดเป็นเพียง 10% เมื่อเทียบกับ 27% ในอิรัก และมีนักวิจัยทางวิทยาศาสต์หญิงเพียง 15% เมื่อเทียบกับ 25% ในลิเบีย

จะเห็นได้ว่ายังคงมีความไม่เท่าเทียมกันในสังคมญี่ปุ่นอยู่ค่ะ

ติดตามอ่านเรื่องราวการทำธุรกิจด้วยใจรักจนประสบความสำเร็จได้ในหนังสือ “Japan Success ธุรกิจสำเร็จได้ด้วยใจรัก” และ หนังสือจิตวิทยาความรักความสัมพันธ์ “เมื่อจิตวิทยา ทำให้คนรักกัน” สามารถพูดคุยสื่อสารกับพิชชารัศมิ์ได้ที่ FB: Life Inspired by พิชชารัศมิ์

เรื่องแนะนำ :
– กฎแห่งกระจก
– สาเหตุการฆ่าตัวตายของคนญี่ปุ่น
– เหตุใดวัยรุ่นญี่ปุ่นถึงไม่มีความสุข
– Kongo Gumi บริษัทเก่าแก่ที่สุดของญี่ปุ่นที่ดำเนินกิจการได้นานถึง 1,428 ปี
– การตายอย่างโดดเดี่ยวเดียวดายของคนแก่ญี่ปุ่น
– วัฒนธรรมการจ้างงานตลอดชีวิตของญี่ปุ่นที่กำลังเปลี่ยนไป

ที่มา : https://www.economist.com/asia/2017/11/18/japanese-women-are-working-more-but-few-are-getting-ahead

คุณแม่ชาวญี่ปุ่น … ในปัจจุบันผู้หญิงต้องทำงานนอกบ้านด้วย ดังนั้นถึงจะเหนื่อยจากการทำงานนอกบ้านมาทั้งวันแล้ว พอเลิกงานปุ๊บก็ต้องวิ่งไปรับลูกต่อปั๊บ พอกลับเข้าบ้านก็ต้องทำกับข้าวและเตรียมข้าวกล่องให้ลูกไปโรงเรียนซึ่งอาจทำให้พักผ่อนไม่เพียงพอ

ด้วยสภาพเศรษฐกิจของประเทศญี่ปุ่นในปัจจุบัน ทำให้ผู้หญิงที่สมัยก่อนพอแต่งงานก็ลาออกเป็นแม่บ้านต้องออกมาทำงานนอกบ้านเพื่อช่วยหารายได้เข้าบ้านด้วย จำนวนผู้หญิงที่ทำงานนอกบ้านเพิ่มจาก 15.48 ล้านคนในปี 1985 เป็น 24.36 ล้านคนในปี 2014 จากจำนวนคนทำงานทั้งหมด ปัจจุบันผู้หญิงทำงานคิดเป็นถึง 43% จาก 36% ในช่วง 30 ปีที่แล้ว

ทั้งนี้รัฐบาลและบริษัทต่างๆ เองก็ได้ออกนโยบายช่วยส่งเสริมให้การทำงานของคุณแม่ทั้งหลายง่ายขึ้น ทั้งพยายามทำให้ความแตกต่างน้อยลงด้านตำแหน่งงานที่เมื่อก่อนผู้ชายจะได้ตำแหน่งสำคัญๆและค่าแรงสูงกว่า ในขณะที่ผู้หญิงจะได้ทำแต่งานเอกสารหรือบริการ แต่อย่างไรก็ตามการทำงานของผู้หญิงในฐานะแม่และพนักงานบริษัทก็ยังยากอยู่ดี

2 ปีก่อนบริษัทซอฟต์แวร์ชื่อดังของญี่ปุ่น Cybozu ผู้ซึ่งสนับสนุนการทำงานของผู้หญิงที่รับบทบาทแม่ ได้ออกโฆษณาเพื่อให้เข้าใจถึงหัวอกแม่ๆ ที่เป็นผู้หญิงทำงานทั้งหลาย โดยโฆษณาได้กล่าวเกี่ยวกับแม่คนหนึ่งที่ทำงานประจำที่ออฟฟิศ และต้องรับภาระดูแลลูกชายตัวเล็กในวัยอนุบาล โดยดิฉันสรุปประเด็นจากโฆษณาและจากมุมมองผู้หญิงทำงานคนหนึ่งดังนี้ค่ะ

1) งานเพิ่มเป็น 2 เท่า

แม้ว่าในปัจจุบัน ผู้หญิงต้องทำงานนอกบ้านด้วย แต่ภาระดูแลงานบ้านและเลี้ยงลูกยังถูกคาดหวังจากสังคมญี่ปุ่นว่าควรเป็นหน้าที่ของฝ่ายหญิง ดังนั้นถึงจะเหนื่อยจากการทำงานนอกบ้านมาทั้งวันแล้ว พอเลิกงานปุ๊บก็ต้องวิ่งไปรับลูกต่อปั๊บ พอกลับเข้าบ้านก็ต้องทำกับข้าวและเตรียมข้าวกล่องให้ลูกไปโรงเรียนซึ่งอาจทำให้พักผ่อนไม่เพียงพอ กลายเป็นว่า ผู้หญิงต้องทำงานมากขึ้นเป็นสองเท่าตัว โดยผู้เป็นสามีสามารถกล่าวได้ว่าติดงานสำคัญ และให้ผู้หญิงเป็นคนดูแลบ้านและลูกเป็นหลัก

ในโฆษณาแสดงให้เห็นอารมณ์สับสนและหดหู่ของคุณแม่ที่เหน็ดเหนื่อยกับภาระหน้าที่ทั้งที่บ้านและที่ทำงาน บางทีก็คิดว่า หรือว่าเธอรักลูกไม่พอ แต่บางทีก็คิดว่า หรือเธอรักตัวเองไม่พอกันแน่

2) บริษัทนิยมจ้างผู้ชายและผู้ชายมีตำแหน่งการงานสูงกว่า

ระบบการทำงานของญี่ปุ่นที่เน้นการจ้างงานตลอดชีพนับตั้งแต่จบการศึกษา จึงทำให้เป็นการยากมากที่จะลาหยุด (แม้แต่ลาคลอดก็ตาม) มีผลสำรวจว่าผู้หญิงส่วนใหญ่รู้สึกไม่สบายใจเวลาโดนถามขณะสัมภาษณ์ว่ามีแผนจะมีลูกไหม เพราะการโปรโมทขึ้นตำแหน่งหรือเงินเดือนจะดูระยะเวลาการทำงาน หลายๆบริษัทจึงนิยมจ้างผู้ชายมากกว่าและให้ตำแหน่งสูงกว่า เพราะบริษัทเกรงว่าผู้หญิงทำงานไปสักพักก็จะลาคลอดหรือลาออกไปเลี้ยงลูกทำให้สิ้นเปลืองค่าฝึกอบรบพนักงาน ปัจจุบันผู้หญิงที่มีตำแหน่งเป็นผู้บริหารคิดเป็นเพียง 9% ทั้งๆ ที่มีผู้หญิงทำงานคิดเป็น 40% ของทั้งองค์กร

3) คนญี่ปุ่นนิยมเลี้ยงลูกเอง

คนญี่ปุ่นนิยมเลี้ยงลูกเองมากกว่าไปจ้างสถานรับเลี้ยงเด็ก นอกจากนี้ในหลายๆแห่งยังหาสถานรับเลี้ยงเด็กยากมากและราคาแพง คนญี่ปุ่นยังเชื่อมั่นว่าเลี้ยงลูกเองจะสามารถดูแล อบรม สั่งสอน ได้ใกล้ชิดกว่า

ติดตามอ่านเรื่องราวการทำธุรกิจด้วยใจรักจนประสบความสำเร็จได้ในหนังสือ “Japan Success ธุรกิจสำเร็จได้ด้วยใจรัก” และ หนังสือจิตวิทยาความรักความสัมพันธ์ “เมื่อจิตวิทยา ทำให้คนรักกัน” สามารถพูดคุยสื่อสารกับพิชชารัศมิ์ได้ที่ FB: Life Inspired by พิชชารัศมิ์

เรื่องแนะนำ :
– ผู้ชายญี่ปุ่น 10 ประเภท
– ชิเซโด้ บริษัทผู้ผลิตเครื่องสำอางเพื่อช่วยผู้มีปัญหาแผลเป็นร้ายแรง
– การบริการญี่ปุ่นที่ดูเปลี่ยนไป
– Kato Sangyo บริษัทที่พนักงานกว่าครึ่งอายุมากกว่า 60 ปี
– บริษัทญี่ปุ่นที่สั่งให้พนักงานสื่อสารกันเป็นภาษาอังกฤษ
– ผู้หญิงญี่ปุ่นอยากแต่งงานเร็ว และผู้ชายแบบไหนที่พวกเธอไม่ชอบ

ขอบคุณข้อมูล : https://www.japantimes.co.jp/opinion/2017/10/22/commentary/japan-commentary/cant-keep-waiting-gender-equality/#.Wr7q8DO-nIU

วันนี้พุงโกะมีเรื่องราวเกี่ยวกับสาวออฟฟิศญี่ปุ่นมาฝากกันค่ะ เป็นความลับ ความในใจ สิ่งที่ซ่อนอยู่ข้างในใจของสาวๆที่ทำงานในออฟฟิศที่ญี่ปุ่นมาฝากกันค่ะ

วันนี้พุงโกะมีเรื่องราวเกี่ยวกับสาวออฟฟิศญี่ปุ่นมาฝากกันค่ะ เป็นความลับ ความในใจ สิ่งที่ซ่อนอยู่ข้างในใจของสาวๆ ที่ทำงานในออฟฟิศที่ญี่ปุ่นมาฝากกันค่ะ

หลายต่อหลายข้อ อ่านแล้วก็หัวเราะบ้าง บางข้อก็พยักหน้าเข้าใจความรู้สึกอย่างจริงจังบ้าง เพราะตั้งแต่เรียนจบพุงโกะก็ทำงานอยู่ในบริษัทญี่ปุ่นมาโดยตลอด จะนับกันจริงๆ แล้วก็ อืมมมมม…หลายต่อหลายปีค่ะ ไม่อยากเปิดเผยตัวเลขเดี๋ยวรู้อายุ แหะๆๆๆ เอาเป็นว่านิ้วมือนับไม่พอละค่ะ (><#)

แต่บางข้อก็เพิ่งจะรู้จริงๆ นะคะ ลองตามไปดูกันนะคะ คราวนี้มาเป็นรูปการ์ตูนให้เห็นภาพกันแบบชัดเจนแจ่มแจ้งเลยค่ะ ดูเพลินๆ แบบขำๆ กันนะคะ

1. ในบริษัทจะมีหัวหน้าที่ไม่ค่อยจะมีเหตุมีผลอยู่อย่างน้อย 1 คน

หัวหน้า : รับโทรศัพท์หน่อยซิ!
สาวออฟฟิศ : วิ่งมาเร็วปานจรวด ยิ้มรับพร้อมตอบว่า “ได้ค่าาาาาาา”

2. เมื่อเวลาผ่านไปชุดใส่ไปทำงานจะเริ่มง่ายๆ อะไรก็ได้

3. การโดนหักหลังจากเพื่อนร่วมงานที่มาเยือนแบบไม่ทันรู้เนื้อรู้ตัว

เพื่อนร่วมงานลาออกจากงานแบบปุ๊บปั๊บเพราะแต่งงาน ทุกคนก็ร่วมยินดี แต่จะมีบางคนดังวิญญาณตามรูปที่คิดว่า …

“ชั้นไม่เคยคิดว่าเธอเป็นพวกเดียวกันนะเนี่ย แถมยังมาตัดหน้ากันขนาดนี้ ฮืมมมมมม!!!!”

4. เรื่องช็อคอย่างรุนแรงเมื่อคิดว่าวันนี้เป็นวันศุกร์แต่จริงๆแล้วเป็นวันพฤหัส!!

รูปด้านขวา คือ สภาพที่นึกว่าวันนี้เป็นวันศุกร์ (สุข) แห่งชาติ (ดีใจเว่อร์วัง แฮปปี้มากมาย)
รูปด้านซ้าย คือ สภาพที่สำนึกได้ว่าจริงๆ แล้ววันนี้ยังคงเป็นแค่วันพฤหัส (นรก) แห่งชาติ (ซึม เศร้า เซ็งมาเต็มๆ)

5. โต๊ะทำงานเรียบร้อยและเพียบพร้อมไปด้วยอุปกรณ์ที่ใช้ในการทำงาน

6. เจ้านายมาขอแอดเป็นเพื่อนในเฟสบุ๊คเป็นเรื่องอันตราย

เจ้านาย : ผมเพิ่งจะเริ่มเล่นเฟสบุ๊ค แอดเป็นเพื่อนกันหน่อยนะ
สาวออฟฟิศ : อืมมมมมม ปาดเหงื่อ (ความลับของชั้น!!!!! ที่หยุดงานไปลัลลาในคาเฟ่เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว …. )

7. อุณหภูมิแอร์ในออฟฟิศไม่สอดคล้องกับพนักงานผู้ชาย ผู้ชายขี้ร้อน สาวๆ ขี้หนาว

8. ใส่เสื้อผ้าซ้ำกับเพื่อนร่วมงานคนอื่น

9. การแลกเปลี่ยนข้อมูลในห้องชงกาแฟในออฟฟิศ

10. งานหนักๆ มาบ่อยเกินเหตุ

11. คนที่ห้ามโต้เถียงอย่างเด็ดขาดกลับไม่ใช่ประธานบริษัท แต่เป็น …

12. มีมหกรรมการบ่นแห่งชาติโดยใช้ชื่อว่าปาร์ตี้แบบสาวๆ

<ภาพตอนจะออกจากออฟฟิศ>
ขอตัวกลับก่อนนะคะ วันนี้มีปาร์ตี้แบบสาวๆ ค่ะ

<ภาพขณะอยู่ในมหกรรมการบ่นแห่งชาติ>
สาวออฟฟิศ 1 : สมัยนี้ยังมีการมาหลอกแต๊ะอั๋ง จับก้นนะ นิสัยดีกันเหลือเกิ๊นนน!!#!$#!!
สาวออฟฟิศ 2 : พูดมาได้นะ [งานสบายจังเนอะ] แหมๆๆ คิดว่าตัวเองเป็นใครเนี่ย!!!!!
สาวออฟฟิศ 3 : ไม่ทราบค่ะ … อะไรไม่ทราบยะ จริงๆ ไม่ใช่ไม่รู้ใช่มะ เชอะ!!!!#$#$!

13. มีสิ่งที่ต้องเตรียมในทุกๆ เทศกาล

ด้านซ้าย : (วันวาเลนไทน์) ช็อคโกแล็ตสำหรับเพื่อนร่วมงานค่าาาาาา–❤
ด้านขวา : (เวลาลางานไปเที่ยว) ของฝากจากการไปเที่ยวครั้งนี้ค่ะ ทุกคนทานกันนะคะ!!

14. เวลาประมาณบ่าย 3 โมงจะเป็นช่วงเวลาที่รู้สึกว่ายาวนานที่สุด

15. ช่วงเย็นวันอาทิตย์จะเป็นเวลาที่จิตตก

เอาเป็นว่าไม่ใช่สาวออฟฟิศญี่ปุ่นจะเป็นอย่างนี้กันทุกคน ทุกข้อนะคะ ดูกันแบบฮาๆ ขำๆ กันไปนะคะ ประมาณว่ามีคนที่คิดแบบนี้ ทำแบบนี้ด้วยเนอะ (บางข้อก็ออกจะโหดเกินไปหน่อยนะคะ)

แต่ขอแอบกระซิบว่า พุงโกะก็มีเข้าข่ายหลายข้ออยู่นะคะ แล้วคุณหล่ะคะ เข้าข่ายข้อไหนบ้างไหมเอ่ย???

(^_____พุงโกะ_____^)

ทักทายพูดคุยกับพุงโกะ ได้ที่ >>> Tokyo’s LifeStyle by พุงโกะ-สะใภ้ปลาดิบ

เรื่องแนะนำ :
– ควรทำอย่างไรเมื่อเราทำของตกลงไปในรางรถไฟญี่ปุ่น
– รูปถ่ายภายใต้ซากปรักหักพังกับการพบเจอแบบปาฏิหาริย์
– 5+1 อันดับของฝากเด็ดๆ ที่มีขายแค่เฉพาะสถานีโตเกียวเท่านั้น
– ของฝากคนญี่ปุ่นจากเมืองไทย selected by พุงโกะ
– เรื่องน่ารู้โรงเรียนประถมของญี่ปุ่น ตอนอาหารกลางวัน

ขอบคุณเรื่องราวจาก http://curazy.com/archives/127736

#สาวออฟฟิศญี่ปุ่น

Cool Biz ทำให้หนุ่มๆ สาวๆ บางส่วน ต้องคิดไม่ตกว่าจะแต่งตัวอย่างไรดีถึงจะดูสบายและยังคงความเป็นทางการ สัปดาห์นี้มาว่ากันในส่วนของการแต่งตัวสำหรับสาวๆ บ้างค่ะ ^^

เพราะ Cool Biz ทำให้หนุ่มๆ สาวๆ บางส่วน ต้องคิดไม่ตกว่าต้องแต่งตัวอย่างไรดีถึงจะดูสบายและยังคงความเป็นทางการ เนื่องจากการผ่อนปรนให้ไม่ต้องใส่สูทหรือเนคไทก็ได้ เอ้า แล้วจะทำไงดีล่ะ? สัปดาห์นี้มาว่ากันในส่วนของการแต่งตัวสำหรับสาวๆ บ้างค่ะ ^^

1.  แจ็คเก็ต ไอเท็ม Must Have ถึงแม้นโยบาย Cool Biz จะไม่ได้บังคับให้ต้องใส่สูท แต่ถ้าต้องเข้าประชุมหรือพบลูกค้ายังไงก็ต้องเนี้ยบไว้ก่อน เพื่อการนั้นขอแนะนำให้สาวๆ มีแจ็คเก็ตติดไว้สักตัวสวมทับปุ๊บ ดูมีภูมิขึ้นทันที แถมยังให้ฟีลไม่แข็งดูน่ารักและเท่ได้อีกด้วย

แจ็คเก็ตทรงสูท

เป็นหนึ่งในไอเท็มที่ควรมีไว้สักตัว เพราะจะช่วยให้การแต่งตัวของคุณสาวๆ สะดวกขึ้นมาก ถึงจะใส่เสื้อยืดธรรมดา หรือชุดเรียบๆ แต่พอสวมสูทแจ็คเก็ตทับก็จะกลายเป็นลุคสไตล์สาวออฟฟิศไปทันที! แถมเคล็ดเล็กน้อยที่ช่วยเพิ่มเสน่ห์ก็คือ “การพับแขนเสื้อขึ้น” ซึ่งจะช่วยให้เห็นช่วงข้อมือของสาวๆ ทำให้ดูเพรียว ไม่ดูทึบตัน และดูสบายไม่ร้อนอีกด้วยค่ะ

เสื้อแจ็คเก็ต Collarless

แจ็คเก็ตไม่มีปกให้ความรู้สึกสาวน้อยดูอ่อนหวาน เลือกวัสดุเป็นผ้าป่านบางๆ หรือแขนไม่ยาวมากจะทำให้ดูโปร่งสบาย

เสื้อแจ็คเก็ตลายทาง

แจ็คเก็ตลายทางจะต่างจากสูทที่เคร่งขรึม เพราะสามารถเลือกเสื้อตัวในได้อิสระและดูลำลองมากกว่า นอกจากนี้ลายทางยังให้ความรู้สึกสดใสเหมาะกับหน้าร้อนอีกด้วย

2.  เสื้อท่อนบน จะเลือกสวมเสื้อธรรมดาผ้าบางเบาระบายอากาศ แล้วใส่แจ็คเก็ตทับก็ดี หรือจะเลือกเสื้อที่ดูเป็นทางการในตัวแบบมีลูกเล่นก็ดี เคล็ดลับก็คือวัสดุพวก ริบบิ้น ผ้าพลิ้ว ผ้าชีฟอง ที่ให้ความรู้สึกเบาสบาย

เสื้อมีระบายด้านหน้า

ระบายให้ความรู้สึกพลิ้วไหวและอ่อนหวาน จะใส่แบบมีแจ็คเก็ตทับหรือไม่ก็ได้ เพราะดีไซน์นี้เป็นแนวสุภาพไม่ใช่ลำลองอยู่แล้ว

เสื้อติดริบบิ้น

เสื้อแขนสั้นผ้าพลิ้วมีริบบิ้นติดทำให้ดูเป็นชุดทำงานออฟฟิศที่สวมใส่เย็นสบาย

เสื้อสตรีสีดำหรือสีทึบ

อากาศร้อนนำมาซึ่งเหงื่อ หากใส่เสื้อสีสว่างเกินไปจะเห็นคราบรอยเหงื่อดูไม่งามแน่นอน ถ้าใครคิดว่าสีดำทึบไปเห็นแล้วร้อนก็ลองเลือกสีเข้มทึบแสง อย่าง สีเทา สีน้ำเงิน สีม่วง หรือลายทางแนวตั้งผ้าชิฟฟอนก็ได้ค่ะ

ชุดเดรป Drape

ชุดเดรป หรือที่ AME.dama เรียกว่า เสื้อทรงย้วย (เรียกซะเสียหมด) ใส่แล้วดูหรูหรา อีกทั้งทรงเสื้อที่ทิ้งตัวไปกับร่างกายผู้สวมใส่ทำให้ดูอ่อนช้อย และดูสบายตาเพราะพลิ้วๆ(ย้วยๆ)

3.  กางเกงกระโปรงท่อนล่าง ถึงจะอยากลำลองแค่ไหนแต่ใส่กางเกงยีนส์มาเลยก็คงจะเกินไปหน่อย (แต่ในบางสายงานอาจโอเคก็ได้) พ้อยท์ของการแต่งท่อนล่างให้ดูโปร่งโล่งสบาย (ทำไมฟังดูหวิวๆ?) ก็คือ “การโชว์ข้อเท้าให้เห็น” ค่ะ

กางเกง Cropped Pants

เสน่ห์ของกางเกง Cropped Pants หรือกางเกงขาประมาณ 6 – 7ส่วน ก็คือให้ลุคกระฉับกระเฉงเคลื่อนไหวง่ายและเผยให้เห็นช่วงข้อเท้า ทำให้ดูสบายไม่อึดอัด

กางเกงเข้ารูป 6 – 8 ส่วน

ทรงแบบเข้ารูปก็จะยิ่งดูกระฉับกระเฉง และช่วยเน้นเรียวขาให้ดูเพรียวอีกด้วย

กระโปรงผ้าชิฟฟอนทรงพลีท

เพราะทรงเหมือนกระโปรงพลีทเครื่องแบบนักเรียน ทำให้ดูสุภาพในตัวอยู่แล้ว แต่ถ้าเลือกสีเรียบๆ ก็อาจจะดูเหมือนนักศึกษาไปหน่อย ถ้าอยากดูฟรุ้งฟริ้งก็เลือกสีสดใสอย่างเหลือง ส้ม เขียว แดง น้ำเงิน ที่สำคัญคือระวังอย่าให้สั้นหรือพองเกินไป

กระโปรงเอวสูง

กระโปรงเอวสูงจะทรงสอบหรือทรงพองๆ บานๆ เลือกดูให้เหมาะกับรูปร่างบุคลิกแต่ละคนก็ควรมีติดไว้ค่ะ เพราะเอวสูงจะทำให้ดูเป็นทรวดทรงแล้วก็สดใส ทะมัดทะแมง ใส่มาทำงานก็ได้ลุคเก๋ดีด้วย

เป็นอย่างไรกันบ้างคะ เรื่องแต่งตัวของสาวๆนี่ รายละเอียดสารพัด อิอิ อย่างไรก็ดีถ้าใครเอาไปปรับใช้ได้ AME.dama ก็ดีใจค่ะ ไว้พบกันใหม่บทความหน้าค่ะ ^^

ทักทายพูดคุยกับ AME.dama ได้ที่ >>> Facebook AME.dama

Office lady หรือสาวออฟฟิศเป็นคำศัพท์ภาษาอังกฤษที่ถูกสร้างโดยประเทศญี่ปุ่นนะครับ คุณๆ อาจจะเคยได้ยินกันบ้างนะครับจากการ์ตูนหรือดราม่า

เล่าโดย : วสุ มารุมุระ

Office lady หรือสาวออฟฟิศเป็นคำศัพท์ภาษาอังกฤษที่ถูกสร้างโดยประเทศญี่ปุ่นนะครับ คุณๆ อาจจะเคยได้ยินกันบ้างนะครับจากการ์ตูนหรือดราม่า

เมื่อก่อนหากพูดถึงคำว่า OL ผมจะนึกถึงพนักงานผู้หญิงในเครื่องแบบของบริษัท (กระโปรงยาวระดับเข่า + เสื้อ) อายุอานามราว 20 – 30 ปลายๆ

เท่าที่ผมได้ทำงานที่ญี่ปุ่นและพอสัมผัสมา สิ่งที่ผมคิดเอาเองข้างบนเกือบจะเป็นจริงหมดครับยกเว้นเสียแต่ว่าจะเปลี่ยน upper limit ให้มากกว่า 30 ปลายๆ ก็ยังได้

โดยทั่วไป OL จะชี้ถึงพนักงานผู้หญิงในลักษณะดังต่อไปนี้คือ

1. ใส่เครื่องแบบที่กำหนดโดยบริษัท มักเป็นเสื้อกับกระโปรง ตรงที่เป็นกระโปรงนี่แสดงถึงความเป็น feminism

2. ทำงานธุรการทั่วไป (ไม่นับคนที่เป็นวิศวกร หมอ ทนายความ หรือต้องใช้ความรู้เฉพาะทาง) อันได้แก่ การทำงานที่เป็นลักษณะ routine ซึ่งหน้าที่การงานอาจจะคล้ายๆ กับ Administrative officer ระดับจูเนียร์ของประเทศไทยเรา หรือการช่วยคีย์ข้อมูลลง Excel การช่วยสรุปข้อมูลเป็นกราฟตามที่เจ้านายขอร้อง (การวิเคราะห์ความหมายของข้อมูลจะเป็นหน้าที่คนอื่น) งานถ่ายเอกสาร และงานสัพเพเหระอื่นๆ อีกมากมาย มากมาย… มากมาย…

3. ชงชา กาแฟให้เจ้านายกับลูกค้าบ้างในบางโอกาส ในบริษัทใหญ่ๆ ของญี่ปุ่นที่ผมเคยทำงานมา เจ้านายจะชงหรือซื้อกาแฟจากตู้กดเอง แล้วจะวานให้ OL ช่วยเตรียมชงชากาแฟให้สำหรับลูกค้าที่มาหาที่บริษัท

ในประสบการณ์ตรงของผมที่เคยทำงานในบริษัทด้านวิศวกรรมที่ญี่ปุ่น คนเป็นวิศวกรอย่างผมนั้นจะนั่งทำงานอยู่หลายชั่วโมง การทำล่วงเวลาเป็นเรื่องปกติ แต่สำหรับ OL เมื่อถึงเวลาเลิกงาน 18:00 ก็พอจะเก็บของกลับบ้านได้ทันที ซึ่งหากใครชอบไลฟ์สไตล์แบบนั้นก็เป็นข้อดี

OL จะมีอิมเมจว่าพอแต่งงานแล้วผู้หญิงก็ลาออกจากงานไปเลย แต่ว่าเท่าที่ผมพบ OL บางคนที่แต่งงานออกไปเลี้ยงลูกก็ยังกลับมาทำงานในบริษัทกันจนถึงอายุมากๆ ก็มีบ้าง แม้นจะไม่มากแต่ใช่ว่าไม่มีเลย

OL ถือได้ว่าเป็นบทบาทของผู้หญิงที่ถูกวางใน stereotype ของบริษัทของญี่ปุ่นแบบ “classic” ซึ่งผู้หญิงไม่เทียบเท่าผู้ชาย แต่ว่าในปัจจุบันนี้ผู้หญิงญี่ปุ่นที่อยากจะเอาดีในด้านการงานมีอยู่ไม่น้อยและอยากทำงานที่ใช้ความรู้ความสามารถที่เยอะกว่าการเป็น OL แต่สังคมญี่ปุ่นนั้นผู้ชายก็ยังทรงอิทธิพลในที่ทำงานมากกว่าอยู่ครับ ซึ่งทำให้ผู้หญิงที่มีความสามารถนั้นโอกาสการเติบโตในหน้าที่การงานยังน้อยเมื่อเทียบกับประเทศอื่นรวมถึงประเทศไทยเรา

ความรู้สึกของคำว่า OL อาจจะเป็นพนักงานธุรการ อย่างที่กล่าวไว้ในข้อ 1 – 3 ข้างบน ผมมีความรู้สึกว่าคำว่า OL แฝงความรู้สึกดูหมิ่นดูแคลนอยู่บ้าง และพอไปลองค้นหาตามอินเตอร์เนตดู ก็มีผู้หญิงญี่ปุ่นที่ทำงานธุรการแต่ไม่ชอบให้ใครเรียกตัวเองว่า OL เช่นกัน คำนี้มีความรู้สึกโบราณคร่ำครึ ให้ความรู้สึกว่าผู้หญิงไม่มีความสามารถอะไรเลย

ในกรณีนี้พวกเราคนต่างชาติอาจจะเรียกพวกเธอว่า business woman หรือใช้คำกลางๆ อย่าง company officer ก็ได้นะครับ

การจะเรียกพวกเขาเธอว่าอย่างไงก็เรื่องนึง และเราก็ควรให้เกียรติพนักงานหญิงกลุ่มนี้กับงานที่คอยสนับสนุนทุกคนในบริษัทด้วยนะครับ เป็นเรื่องสำคัญที่ควรยกย่องครับ

ในท้ายที่สุดนี้ หน้าที่การงานของ OL นี้อาจจะไม่ใช่เรื่องของ ชายหญิงไม่เท่ากัน แต่อาจเป็นอะไรที่เทียบกันไม่ได้แบบที่ฝรั่งเขาเรียกกันว่า apple and orange หรือเปล่า?

เล่าโดย : วสุ มารุมุระ

ทักทายพูดคุยกับ Wasu ได้ที่ >>> Facebook Wasu’s thought on Japan

เรื่องแนะนำ :
– “วิจัย/ค้นคว้า” ในภาษาญี่ปุ่น
– สุสานหิ่งห้อย : การ์ตูนแสนเศร้าที่ผู้ใหญ่ในสังคมควรดูสักครั้ง
– ซากุระในสวน Expo โอซาก้า
– สยามเมืองยิ้ม : [โฮะโฮะเอะมิโนะคุนิ] 微笑みの国
– คนญี่ปุ่นแอบคิดลึกๆ ว่า คำว่าการ์ตูน “มังงะ” นั้นไม่ดี

#Office Lady