วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 3 Arc 1

เนื่องจากเมื่อปี ค. ศ. 2020 ผู้เขียนได้ทำวิทยานิพนธ์ปริญญาเอกเกี่ยวกับ Dragon Ball โดยชื่อหัวข้อวิทยานิพนธ์คือ Japanese Manga as Intercultural Media of the U.S. and Japan: A Case Study of Akira Toriyama’s Dragon Ball (สามารถอ่านวิทยานิพนธ์ฉบับเต็มได้ ที่นี่ มิตรสหายกรุณาให้คำแนะนำว่าวิทยานิพนธ์เป็นภาษาอังกฤษและเต็มไปด้วยทฤษฎีรวมทั้งประเด็นทางวิชาการที่เข้าใจยาก ควรย่อยออกมาเขียนเป็นคอลัมน์ให้ผู้อ่านทั่วไปที่สนใจสามารถอ่านเข้าใจง่าย จึงเป็นที่มาของคอลัมน์นี้…

โดย Dragon Ball ทั้งเรื่องแบ่งเป็นทั้งหมด 7 Saga ใหญ่ และในแต่ละ Saga จะแบ่งเป็น Arc ย่อย ๆ ตามแต่ละภารกิจที่ต้องทำในแต่ละ Arc แต่ตัววิทยานิพนธ์วิเคราะห์ไว้เพียง 5 Saga คือจบศึกดาวนาเม็กเท่านั้น ส่วนคอลัมน์ซีรีส์นี้ใน Marumura จะกล่าวถึงเฉพาะประเด็นเรื่องพล็อตและภารกิจ รวมทั้งการออกแบบตัวละครของเรื่อง Dragon Ball ที่น่าสนใจและผู้อ่านทั่วไปสามารถเข้าใจได้ไม่ยาก เป็นหลัก

พล็อตและภารกิจของ Saga 3 Arc 1

Saga 3 นี้จะเป็นครั้งแรกที่เนื้อเรื่องดำดิ่งสู่ความจริงจังอย่างมาก เพราะจะเปิดตัว ‘จอมปีศาจพิคโกโล่ (คนพ่อ ที่เป็นตัวต้นฉบับ)’ อันแสนจะน่ากลัวและชั่วร้ายสำหรับผู้อ่านผู้ชมแบบ real time

ใน Arc 1 นี้ค่อนข้างยาวมากเพราะเนื้อเรื่องครอบคลุมการประลองยุทธ ‘หนึ่งในใต้หล้า’ ครั้งที่ 22 ตั้งแต่ต้นจนรู้ผลการประลอง โดยมีการเปิดตัวละครหลักตัวใหม่ 3 ตัวคือ ผู้เฒ่านกกระเรียน, เท็นชินฮัง, และ เจาซือ และเปิดตัวประกอบมาเพื่อมุกตลกคือ ‘หมาป่ามนุษย์’ ที่ปกติจะเป็นหมาป่าตลอดเวลาแล้วเฉพาะคืนพระจันทร์เต็มดวงเท่านั้นที่จะกลายร่างเป็นมนุษย์

โดยภารกิจหลักของ Arc 1 จะมีเพียงอย่างเดียวคือโกคูต้องชนะเลิศเป็นแชมป์ในการประลองยุทธให้ได้

การออกแบบตัวละครของ Saga 3 Arc 1

1) ผู้เฒ่านกกระเรียน – ไม่ได้เฉลยความสามารถที่ชัดเจนนัก แต่เป็นอาจารย์ของเท็นชินฮังและเจาซือ โดยผู้เฒ่านกกระเรียนเคยเป็นศิษย์ร่วมสำนักกับผู้เฒ่าเต่า และเป็นพี่ชายแท้ ๆ ของเถาไปไปที่เป็นนักฆ่าของกองทัพโบว์แดงอีกด้วย

2) เจาซือ – เป็นเด็กตัวเล็ก ๆ ชอบแต่งตัวชุดจีน ลักษณะเหมือนผีน้อยเปาเปาในเกม Reigen-Doushi ซึ่งเป็นเกมที่สร้างโดยอิงจากภาพยนตร์ฮ่องกงเรื่อง ‘ผีกัดอย่ากัดตอบ (Mr. Vampire 1985)’ ซึ่งเป็นยุคทองของภาพยนตร์ฮ่องกง จริง ๆ แล้วคำว่า ‘เจาซือ’ นั้นเป็นความพยายามเลียนเสียงคำว่า ‘เกี๊ยวซ่า (餃子)’ ภาษาจีน เป็นอีกครั้งที่ตอกย้ำความขี้เล่นในการตั้งชื่อตัวละครของอาจารย์โทริยะมะ โดยเจาซือมีความสามารถดังนี้

a. พลังจิตในการเคลื่อนย้ายสิ่งของ
b. พลังแสงดัชนีเหมือนของเถาไปไป เดาว่าผู้เฒ่านกกระเรียนเป็นพี่ชายแท้ ๆ ของเถาไปไป ก็เลยสืบทอดวิชานี้กันในสำนัก
c. พลังในการเหาะเหินเดินอากาศ

3) เท็นชินฮัง – เป็นชายหนุ่มไม่มีผม มี 3 ตา โดยเท็นชินฮังแต่เดิมถูกวางไว้เป็นคู่แค้นตลอดกาลของโกคู เพราะในเรื่องไซอิ๋วต้นฉบับนั้น จะมีตัวละครเทพสามตาคือ ‘เทพเอ้อร์หลาง’ (二郎神) ซึ่งเป็นเทพที่มีสามตาและมีพลังพอ ๆ กับซุนหงอคง จัดเป็นคู่รักคู่แค้นของซุนหงอคง ในเรื่อง Dragon Ball ที่แรกเริ่มมีแรงจูงใจจากเรื่องไซอิ๋ว คาแรคเตอร์ของพระเอกโกคูก็นำมาจากซุนหงอคงในไซอิ๋ว เท็นชินฮังจึงมีลักษณะบางอย่างของเทพเอ้อร์หลางคือมีสามตา และเก่งพอ ๆ กับโกคูเลยทีเดียว โดยคำว่า เท็นชินฮัง (天津飯) นั้นมาจากภาษาจีนแบบญี่ปุ่นที่แปลว่า ‘ข้าวราดไข่ข้นปูตามแบบฉบับเทียนจิน’ และเท็นชินฮังมีความสามารถดังนี้

a. พลังแสงดัชนี เหมือนเถาไปไป และ เจาซือ
b. พลังในการเหาะเหินเดินอากาศ
c. หมัดสุริยัน (太陽拳) ที่ทำให้อีกฝ่ายตาพร่า
d. หมัดสี่กร (四妖拳) ใช้กำลังภายในงอกแขนเพิ่มอีก 2 แขนมาต่อสู้ได้
e. ปืนใหญ่พลังจิต (気功砲) เป็นการแลกพลังชีวิตตัวเองเป็นปืนพลังจิตรุนแรง เป็นท่าไม้ตายของเท็นชินฮัง
f. พลังคลื่นเต่าสะท้านฟ้า เท็นชินฮังเป็นอัจฉริยะทางการต่อสู้ถึงขั้นเห็นแค่ครั้งเดียวก็ใช้ท่านี้ได้เลย

Arc นี้เด่นมากในเรื่องช่วงหัวเลี้ยงหัวต่อของวัยรุ่น โดยมีการเปรียบเทียบชัดว่าผู้เฒ่าเต่าสอนศิษย์ให้เป็นนักสู้ ในขณะที่ผู้เฒ่านกกระเรียนสอนศิษย์ให้เป็นนักฆ่า ฝ่ายนักสู้จะสู้ด้วยความสามารถอย่างค่อนข้างใสสะอาดและมีเมตตา แต่ฝ่ายนักฆ่าจะโกงทุกวิธีการขอแค่ชนะก็พอ และชนะด้วยความโหดเหี้ยม มีฉากที่เท็นชินฮังกระทืบหยำฉาอย่างโหดร้ายให้เห็น และมีฉากที่เห็นชัดว่าผู้เฒ่านกกระเรียนสอนแต่วิชาฆ่าคนแต่ไม่ได้สอนอย่างอื่น ในขณะที่ผู้เฒ่าเต่าไม่ได้สอนแต่วิทยายุทธ แต่สอนอ่านเขียน นับเลข ให้กับโกคูและคุริลิน อีกด้วย

อย่างไรก็ตามใน Arc นี้ โกคูล้มเหลวในภารกิจเพราะดวงกุดจนแพ้เท็นชินฮัง เรียกว่าเก่งเท่ากันจนตัดสินไม่ได้ แต่แพ้ดวง กันเลยทีเดียว และปิดท้ายสุดช็อกด้วยความตายของคุริลินในตอนจบ Arc อย่างหน้าตาเฉย เปลี่ยนโทนของเรื่องไปสู่ Saga ของจอมปีศาจพิคโกโล่ใน Saga 3 ที่หดหู่และจริงจังมากขึ้นอย่างมาก ที่ตายจริง เจ็บจริง เล่นเอาผู้ชมเหวอไปกับความจริงจังของ Saga 3

ติดตาม Saga 3 Arc 2 ได้ในบทความครั้งต่อไป

เรื่องแนะนำ :
– วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 2 Arc 4
– วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 2 Arc 3
– วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 2 Arc 2
– วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 1 Arc 5
– วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 1 Arc 4

ขอบคุณรูปภาพจาก
https://ultradragonball.fandom.com/wiki/Tien_Shinhan_Saga
https://screenrant.com/dragon-ball-namekians-underrated-strongest-race-op-ed/

#วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 3 Arc 1

วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 2 Arc 3

เนื่องจากเมื่อปี ค. ศ. 2020 ผู้เขียนได้ทำวิทยานิพนธ์ปริญญาเอกเกี่ยวกับ Dragon Ball โดยชื่อหัวข้อวิทยานิพนธ์คือ Japanese Manga as Intercultural Media of the U.S. and Japan: A Case Study of Akira Toriyama’s Dragon Ball (สามารถอ่านวิทยานิพนธ์ฉบับเต็มได้ที่นี่) มิตรสหายกรุณาให้คำแนะนำว่าวิทยานิพนธ์เป็นภาษาอังกฤษและเต็มไปด้วยทฤษฎีรวมทั้งประเด็นทางวิชาการที่เข้าใจยาก ควรย่อยออกมาเขียนเป็นคอลัมน์ให้ผู้อ่านทั่วไปที่สนใจสามารถอ่านเข้าใจง่าย จึงเป็นที่มาของคอลัมน์นี้

โดย Dragon Ball ทั้งเรื่องแบ่งเป็นทั้งหมด 7 Saga ใหญ่ และในแต่ละ Saga จะแบ่งเป็น Arc ย่อย ๆ ตามแต่ละภารกิจที่ต้องทำในแต่ละ Arc แต่ตัววิทยานิพนธ์วิเคราะห์ไว้เพียง 5 Saga คือจบศึกดาวนาเม็กเท่านั้น ส่วนคอลัมน์ซีรีส์นี้ใน Marumura จะกล่าวถึงเฉพาะประเด็นเรื่องพล็อตและภารกิจ รวมทั้งการออกแบบตัวละครของเรื่อง Dragon Ball ที่น่าสนใจและผู้อ่านทั่วไปสามารถเข้าใจได้ไม่ยาก เป็นหลัก

พล็อตและภารกิจของ Saga 2 Arc 4

หลังจากใน Saga 2 Arc 3 ซึ่งเป็นครั้งที่สองที่โกคูได้มี ‘ประสบการณ์เฉียดตาย’ (หลังจากเกือบตายครั้งแรกด้วยความหนาวเย็นใน Saga 2 Arc 1) และเป็นครั้งแรกในชีวิตของโกคูที่ตัดสินใจสร้างเป้าหมายให้ตัวเองนอกเหนือจากแค่หาคู่ต่อสู้ไปเรื่อย ๆ นั้นคือเป้าหมายที่จะช่วยชุบชีวิตให้โบร่า นอกจากนี้โกคูยังได้พัฒนาฝีมือไปอย่างมากใน Arc นี้จากการได้พบท่านคาริน

แต่ไม่ว่าจะค้นหาอย่างไรก็เก็บสะสมบอลได้เพียง 6 ลูก โดยบุลม่าอธิบายว่าสัญญาณในดรากอนเรดาห์บ่งชี้ว่าบอลลูกสุดท้ายถูกสกัดด้วยอะไรบางอย่างทำให้หาไม่พบในเรดาห์ ดังนั้นผู้เฒ่าเต่าจึงแนะนำให้ไปหา ‘แม่เฒ่าพยากรณ์’ แต่เนื่องจากแม่เฒ่าพยากรณ์คิดราคาค่าบริการแพงมากถึง 10 ล้านเซนิ (หน่วยเงินใน Dragon Ball) แต่ก็ให้เงื่อนไขว่าดูหมอให้ฟรีได้ถ้าสามารถเอาชนะนักสู้ทั้ง 5 ของแม่เฒ่าได้ นำไปสู่การต่อสู้ที่คล้ายกับการประลองยุทธ ‘หนึ่งในใต้หล้า’ เป็นการปิดท้าย Saga 2 Arc 4 นี้ โดยมีทั้งคุริลิน หยำฉา มาร่วมประลองด้วย และหาบอลลูกสุดท้ายจนพบเพื่อชุบชีวิตให้โบร่าสำเร็จ เป็น Arc สั้น ๆ ก่อนจะนำผู้ชมเปลี่ยนโทนของเรื่องไปสู่ Saga ของจอมปีศาจพิคโกโล่ใน Saga 3

สรุปภารกิจใน Arc นี้คือต้องเอาชนะนักสู้ทั้ง 5 คนของแม่เฒ่าพยากรณ์

1. นักสู้คนแรกคือ แดร็กคิวล่าแมน คือมนุษย์ค้างคาวที่แปลงร่างเป็นค้างคาวได้เหมือนเคาท์แดร็กคิวล่า แต่ใช้วิชามวยไทยเป็นวิชาต่อสู้ของตัวเอง ภาษาอังกฤษแปลแดร็กคิวล่าแมนเป็น Count Dracula กันตรง ๆ เลย
2. นักสู้คนที่สองคือ มนุษย์ล่องหน ความสามารถตรงตัวคือเป็นมนุษย์ล่องหน
3. นักสู้คนที่สามคือ มัมมี่ มีความสามารถคือใช้ผ้าพันแผลมัมมี่ของตัวเองเป็นอาวุธ
4. นักสู้คนที่สี่คือ แอ๊คแมน โดยในภาษาอังกฤษแปลว่า Devil ไปเลยเพราะรูปลักษณ์เป็นปีศาจของตะวันตก
5. นักสู้คนที่ห้าคือ นักสู้หน้ากากจิ้งจอก หรือ ซงโกฮังคนปู่ของโกคู

การออกแบบตัวละครของ Saga 2 Arc 4

Arc นี้มีตัวละครที่เป็น Parody อยู่ 4 ตัวซึ่งเป็นตัวละครที่เห็นบ่อย ๆ ในหนังฮอลลีวู้ดคือ แดร็กคิวล่า, มนุษย์ล่องหน, มัมมี่, และ Devil ซึ่งผู้เขียนยังไม่ทราบแรงจูงใจเหมือนกันว่าทำไมอาจารย์โทริยะมะจึงเลือก 4 ตัวนี้

ส่วนวิธีใช้ห่วงบนหัวหรือ Halo นั้น แต่เดิมในความเชื่อของตะวันตก ห่วงนี้จะอยู่บนหัวของเทวดา (Angel) หรือนักบุญ (Saint) แต่อาจารย์โทริยะมะนำมุกนี้มาใช้แปลว่า ‘คนตายแล้ว’ ไปแทนและใช้มุกนี้ไปตลอดจนจบเรื่อง

Arc นี้ทำหน้าที่เคลียร์ใจระหว่างโกคูและคุณปู่โกฮัง เพราะจากกันแบบไม่ได้ร่ำลา (โกคู ณ ตอนนี้ยังไม่รู้ว่าตัวเองกลายเป็นลิงยักษ์แล้วฆ่าปู่) โดยโกคูได้เจอปู่อีกครั้ง ได้เห็นมิติความเป็นเด็กของโกคู และโกคูสู้ชนะปู่ได้ เพื่อเติบโตไปสู่ขั้นตอนต่อไปของชีวิต

สรุปคือใน Saga 2 นี้ เนื้อเรื่องหลักใน Arc 1-3 เป็นเรื่องเกี่ยวกับกองทัพโบว์แดง ส่วนใน Arc 4 เป็นการเคลียร์ใจ และเติบโตของตัวละครหลัก ก่อนที่จะนำไปสู่การประลองยุทธ ‘หนึ่งในใต้หล้า’ อีกครั้งและเปลี่ยนโทนของเรื่องไปสู่ Saga ของจอมปีศาจพิคโกโล่ใน Saga 3 ที่หดหู่และจริงจังมากขึ้นอย่างมาก ที่ตายจริง เจ็บจริง เล่นเอาผู้ชมเหวอไปกับความจริงจังของ Saga 3

ติดตาม Saga 3 Arc 1 ได้ในบทความครั้งต่อไป…

เรื่องแนะนำ :
– วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 2 Arc 3
– วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 2 Arc 2
– วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 1 Arc 5
– วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 1 Arc 4
– วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 1 Arc 3

ขอบคุณรูปภาพจาก
https://www.anime-planet.com/characters/fortune-teller-baba
https://www.kanzenshuu.com/intended-end/uranai-baba/
https://dbz-dokkanbattle.com/card/1029490

#วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 2 Arc 4

วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 2 Arc 3

เนื่องจากเมื่อปี ค. ศ. 2020 ผู้เขียนได้ทำวิทยานิพนธ์ปริญญาเอกเกี่ยวกับ Dragon Ball โดยชื่อหัวข้อวิทยานิพนธ์คือ Japanese Manga as Intercultural Media of the U.S. and Japan: A Case Study of Akira Toriyama’s Dragon Ball (สามารถอ่านวิทยานิพนธ์ฉบับเต็มได้ที่นี่ http://digital.library.tu.ac.th/tu_dc/frontend/Info/item/dc:182128?fbclid=IwAR1yq2JZOQ4TS34HnqhdHmfR0-bz6VkkRsPFuhRVbhkyt7IFZEsFoae1tqI) มีมิตรสหายกรุณาให้คำแนะนำว่าวิทยานิพนธ์เป็นภาษาอังกฤษและเต็มไปด้วยทฤษฎีรวมทั้งประเด็นทางวิชาการที่เข้าใจยาก ควรย่อยออกมาเขียนเป็นคอลัมน์ให้ผู้อ่านทั่วไปที่สนใจสามารถอ่านเข้าใจง่าย จึงเป็นที่มาของคอลัมน์นี้

โดย Dragon Ball ทั้งเรื่องแบ่งเป็นทั้งหมด 7 Saga ใหญ่ และในแต่ละ Saga จะแบ่งเป็น Arc ย่อย ๆ ตามแต่ละภารกิจที่ต้องทำในแต่ละ Arc แต่ตัววิทยานิพนธ์วิเคราะห์ไว้เพียง 5 Saga คือจบศึกดาวนาเม็กเท่านั้น ส่วนคอลัมน์ซีรีส์นี้ใน Marumura จะกล่าวถึงเฉพาะประเด็นเรื่องพล็อตและภารกิจ รวมทั้งการออกแบบตัวละครของเรื่อง Dragon Ball ที่น่าสนใจและผู้อ่านทั่วไปสามารถเข้าใจได้ไม่ยาก เป็นหลัก

พล็อตและภารกิจของ Saga 2 Arc 3

หลังจาก Saga 2 Arc 2 ที่ค่อนข้างจะไร้ทิศทาง ถึงขั้นคิดไม่ออกจนต้องลากผู้อ่านไปหมู่บ้านเพนกวิ้นเพื่อใช้หนูน้อยอาราเล่มาดึงเรตติ้งแบบไม่สนเหตุและผลในเรื่อง Dragon Ball แต่ดูเหมือนว่าใน Saga 2 Arc 3 นี้โทริยะมะจะได้ทิศทางใหม่ของเนื้อเรื่องจึงทำให้ใน Arc 3 นี้เนื้อเรื่องเข้มข้นมาก

หลังจากที่โกคูเดินทางออกจากหมู่บ้านเพนกวิ้นเพื่อตามหาบอลลูกต่อไป ก็ได้เดินทางมาถึงหอคอยคาริน ซึ่งมีโบร่าและลูกชายที่ชื่ออุป้าเป็นผู้เฝ้าหอคอยอยู่ ทางกองทัพโบว์แดงได้ว่าจ้างนักฆ่าคือ ‘เถาไปไป’ เพื่อมาตามหา Dragon Ball และเพื่อฆ่าโกคู เถาไปไปฆ่าโบร่า และประลองยุทธกับโกคู จบลงที่โกคูแพ้หมดรูปแต่รอดชีวิตได้หวุดหวิดโดยที่เถาไปไปไม่รู้ เพราะพลังดัชนีของเถาไปไปที่ควรจะทะลุหัวใจฆ่าโกคูนั้นถูกลูกบอล 4 ดาว (ของดูต่างหน้า) สกัดไว้ ทำให้โกคูแค่บาดเจ็บสาหัสแต่ไม่ตาย

โกคูจึงตัดสินใจปีนหอคอยคารินเพราะตามตำนานว่าไว้ว่าต้องปีนด้วยมือเปล่าห้ามใช้อุปกรณ์หรือพาหนะใด ๆ เพื่อให้ได้พลังที่สูงส่งมาครอบครอง เพื่อที่จะเอาชนะเถาไปไปและแย่งบอลมาให้ครบ จะได้ขอพรให้เทพเจ้ามังกรชุบชีวิตให้โบร่า เมื่อโกคูปีนถึงยอดหอคอยก็พบว่าท่านคารินเป็นเซียนแมวตัวหนึ่ง และโกคูต้องเอาชนะท่านคารินเพื่อจะให้ได้น้ำอมฤตเพิ่มพลังให้ตัวเอง หลังจากใช้เวลาเพียง 3 วัน (ในขณะที่ผู้เฒ่าเต่าใช้เวลาถึง 3 ปี) โกคูก็แย่งน้ำอมฤตมาดื่มได้สำเร็จ ก่อนที่ท่านคารินจะเฉลยว่าน้ำอมฤตนั้นไม่มีจริง แต่พลังกายและใจที่ได้รับมานั้นได้มาระหว่างการปีนหอคอยอย่างทรมานและเอาชนะท่านคารินได้ต่างหาก โดยระหว่างนี้ได้มีการเปิดตัว ‘ถั่ววิเศษ’ ว่าสามารถกินเมล็ดเดียวแล้วอิ่มไปหลายวันได้ ในเนื้อเรื่องขั้นนี้ยังไม่อธิบายว่าถั่ววิเศษมีสรรพคุณฟื้นฟูฟลังได้ด้วย

เมื่อโกคูกลับลงมาบนพื้นดิน ได้เผชิญหน้ากับเถาไปไปอีกครั้ง ครั้งนี้โกคูเอาชนะได้โดยไม่ยาก หลังจากนั้นโกคูพบว่าบอลอีก 2 ลูกอยู่ที่ฐานทัพของกองทัพโบว์แดง โกคูจึงตัดสินใจบุกเดี่ยวถล่มกองทัพโบว์แดงลงอย่างราบคาบ เป็นอันปิดตำนานของกองทัพโบว์แดงลง (ก่อนที่โทริยะมะจะหมดมุก และเอากองทัพโบว์แดงกลับมาใช้อีกในภาคเซล)

สรุปภารกิจใน Arc นี้

1. เอาชนะเถาไปไป – รอบแรก ล้มเหลว
2. ปีนหอคอยคาริน และแย่งน้ำอมฤตจากท่านคาริน – สำเร็จ
3. เอาชนะเถาไปไป – รอบสอง สำเร็จ
4. ถล่มกองทัพโบว์แดง – สำเร็จ
5. ชุบชีวิตให้โบร่า – ไม่จบใน Arc นี้

การออกแบบตัวละครของ Saga 2 Arc 3

Arc นี้มีตัวละครใหม่ที่เป็นตัวละครหลักคือ เถาไปไป และ ท่านคาริน

เป็นครั้งที่สองที่โกคูได้มี ‘ประสบการณ์เฉียดตาย’ หลังจากเกือบตายครั้งแรกด้วยความหนาวเย็นใน Saga 2 Arc 1 และเป็นครั้งแรกในชีวิตของโกคูที่ตัดสินใจสร้างเป้าหมายให้ตัวเองนอกเหนือจากแค่หาคู่ต่อสู้ไปเรื่อย ๆ นั้นคือเป้าหมายที่จะช่วยชุบชีวิตให้โบร่า และโกคูยังได้พัฒนาฝีมือไปอย่างมากใน Arc นี้จากการได้พบท่านคาริน

ตัวละครอย่างโบร่า และ อุป้า นั้น เรียกได้ว่าเป็นตัวประกอบก็ว่าได้ มีคาแรคเตอร์และการแต่งตัวคล้าย Native Americans (อินเดียนแดง) เนื่องจากทั้งหอคอยคารินและบริเวณรอบหอคอยนั้นมีลักษณะคล้ายชนเผ่าโบราณในอเมริกา

เถาไปไป มีการออกแบบเป็นนักฆ่าเลือดเย็น ไว้เปียแบบชาวแมนจู ใส่ชุดจีนมีอักษรเขียนคำว่า ‘ฆ่า (殺)’ บนอกเสื้อประกาศความเป็นตัวร้ายอย่างสมบูรณ์แบบ แต่ความขี้เล่นของโทริยะมะจึงให้เถาไปไปมัดเปียด้วยโบว์สีหวานแหวว (เนื่องจากต้นฉบับเป็นขาวดำ จึงไม่แน่ใจว่าเป็นสีชมพูเข้มออกไปทางแดง หรือเป็นสีแดงเพื่อประกาศความเป็นผู้รับจ้างให้กองทัพโบว์แดง กันแน่)

ตามที่เคยกล่าวไว้ใน Saga 1 Arc 3 ว่าโทริยะมะชอบตั้งชื่อตัวละครตามของกิน โดยคำว่า ‘หอคอยคาริน’ นั้นในภาษาญี่ปุ่นออกเสียงว่า ‘คะรินโต (カリン塔)’ ซึ่งพ้องเสียงกับขนม ‘คะรินโต (かりん糖)’ ที่เป็นขนมมันกรอบโรยน้ำตาลของญี่ปุ่น เรียกว่าโทริยะมะยังไม่ทิ้งอารมณ์ขันในการตั้งชื่อตามของกินอยู่

ใน Arc นี้ยังคงมีการล้อเลียนซีรีส์และภาพยนตร์ดัง ๆ อยู่ด้วย เช่น หอคอยคารินมีดีไซน์คล้ายสถาปัตยกรรมในเรื่อง Star Wars, ในเรื่องแจ็กผู้ฆ่ายักษ์นั้นแจ็กได้ถั่ววิเศษมาปลูกแล้วจึงปีนต้นถั่วขึ้นสูง แต่ใน Arc นี้โกคูต้องปีนขึ้นที่สูงก่อนแล้วจึงได้รับถั่ว, การที่โกคูบุกเดี่ยวแบบถล่มกลุ่มก่อการร้ายติดอาวุธได้ทั้งกองทัพมีลักษณะคล้ายเรื่อง Rambo, มีการบอกกันตรง ๆ ว่าไม่มีทางลัดสำหรับการพัฒนาตัวเอง เพราะทุกกระบวนการต้องผ่านการฝึกฝนด้วยตัวเองทั้งสิ้น

เรียกได้ว่า Arc นี้เนื้อเรื่องค่อนข้างซีเรียสและจริงจังมากขึ้น มีสัดส่วนของความตลกเสียดสีน้อยลงไปมาก
ติดตาม Saga 2 Arc 4 ได้ในบทความครั้งต่อไป

เรื่องแนะนำ :
– วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 2 Arc 2
– วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 1 Arc 5
– วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 1 Arc 4
– วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 1 Arc 3
– วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 1 Arc 2

ขอบคุณรูปภาพจาก
https://www.amazon.co.jp/dp/
https://dragonballuniverse.fandom.com/wiki/Karin_Tower
https://dragonball.fandom.com/wiki/Sage_of_the_Karin_Tower

#วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 2 Arc 2

วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 2 Arc 2

เนื่องจากเมื่อปี ค. ศ. 2020 ผู้เขียนได้ทำวิทยานิพนธ์ปริญญาเอกเกี่ยวกับ Dragon Ball โดยชื่อหัวข้อวิทยานิพนธ์คือ Japanese Manga as Intercultural Media of the U.S. and Japan: A Case Study of Akira Toriyama’s Dragon Ball (สามารถอ่านวิทยานิพนธ์ฉบับเต็มได้ที่นี่ http://digital.library.tu.ac.th/tu_dc/frontend/Info/item/dc:182128?fbclid=IwAR1yq2JZOQ4TS34HnqhdHmfR0-bz6VkkRsPFuhRVbhkyt7IFZEsFoae1tqI) มีมิตรสหายกรุณาให้คำแนะนำว่าวิทยานิพนธ์เป็นภาษาอังกฤษและเต็มไปด้วยทฤษฎีรวมทั้งประเด็นทางวิชาการที่เข้าใจยาก ควรย่อยออกมาเขียนเป็นคอลัมน์ให้ผู้อ่านทั่วไปที่สนใจสามารถอ่านเข้าใจง่าย จึงเป็นที่มาของคอลัมน์นี้

โดย Dragon Ball ทั้งเรื่องแบ่งเป็นทั้งหมด 7 Saga ใหญ่ และในแต่ละ Saga จะแบ่งเป็น Arc ย่อย ๆ ตามแต่ละภารกิจที่ต้องทำในแต่ละ Arc แต่ตัววิทยานิพนธ์วิเคราะห์ไว้เพียง 5 Saga คือจบศึกดาวนาเม็กเท่านั้น ส่วนคอลัมน์ซีรีส์นี้ใน Marumura จะกล่าวถึงเฉพาะประเด็นเรื่องพล็อตและภารกิจ รวมทั้งการออกแบบตัวละครของเรื่อง Dragon Ball ที่น่าสนใจและผู้อ่านทั่วไปสามารถเข้าใจได้ไม่ยาก เป็นหลัก

พล็อตและภารกิจของ Saga 2 Arc 2

หลังจากใน Saga 2 Arc 1 ที่มีความพยายามใหม่ ๆ ที่จะพัฒนาเนื้อเรื่องเดินหน้าไปกว่าพล็อตล้อเลียนเรื่อง “ไซอิ๋ว (the Journey to the West)” โดยนำผู้อ่านไปสู่พล็อตล้อเลียนภาพยนตร์ชุด James Bond โดยตัวร้ายจะมีลักษณะของผู้ก่อการร้ายรัสเซียสมัยก่อนที่ยังเป็นสหภาพโซเวียตก่อนปี ค. ศ. 1991 ซึ่งสหภาพโซเวียตมักได้รับบทเป็นผู้ร้ายอยู่เสมอในซีรีส์ James Bond นอกจากนี้ยังมีความเคารพต่อ Bruce Lee เป็นอย่างมาก

ใน Saga 2 Arc 2 มีการเล่นกับคำว่า the Journey to the West ที่ไม่เกี่ยวกับเรื่องไซอิ๋วเลย โดยให้บ้านเกิดของบุลม่านั้นอาศัยอยู่ในเมืองทางตะวันตก (the City of the West) ซึ่งมีวิทยาการแห่งอนาคตล้ำสมัยราวกับอยู่คนละโลกกับบ้านเกิดของโกคู คือเป็นการเดินทางไปสู่ตะวันตกในแบบฉบับของโกคูคือ Journey to the West ไปสู่วิทยากรล้ำสมัยแบบตะวันตกในเมืองที่บุลม่าอาศัยอยู่ และตั้งชื่อตอนที่ 68 ในภาษาอังกฤษว่า Monkey in the City ราวกับเป็นการเล่าให้ผู้อ่านได้ทราบว่า ลิงป่าไร้อารยธรรมอย่างโกคูจะได้สัมผัสกับประสบการณ์แห่งอารยธรรมตะวันตกจากนี้เป็นต้นไป ในขณะที่ช่วง Saga 1 Arc 4 ได้แนะนำตัวละครคุริลินว่ามาจาก “หมู่บ้านไกลโพ้นทางทิศตะวันออก (Village of the East)” เพราะเป็นผู้ฝึกวิทยายุทธแบบเอเชีย แต่บุลม่าจะมาจาก “เมืองทางตะวันตก (the City of the West)” เพราะรอบรู้วิทยาการตะวันตก จะเห็นได้ว่าโทริยะมะที่ดูเหมือนจะขี้เล่นและแต่งเรื่องไร้ทิศทางนั้นที่จริงแล้วมีทิศทางในเหตุและผลเวลาสร้างตัวละครมาก ๆ

จากนั้นโกคูได้ชวนบุลม่า และ คุริลิน ไปผจญภัยตามหา Dragon Ball ครั้งใหม่ โดยครั้งนี้มีการล้อเลียนพล็อตของ Hollywood อีกหลายเรื่อง โดยการผจญภัยของทั้ง 3 นำไปสู่ก้นบึ้งแห่งมหาสมุทรและเจอปลาหมึกยักษ์ราวกับในเรื่อง “ใต้ทะเล 20,000 โยชน์ (Twenty Thousand Leagues Under the Sea)” เจอเรือโจรสลัดและมีบรรยากาศล่าขุมทรัพย์เหมือนในเรื่อง “กูนี่ย์ ขุมทรัพย์ดำดิน (The Goonies)” และหนังล่าขุมทรัพย์หลายเรื่องที่ฮิตในยุคนั้น โกคู คุริลิน ยังต้องต่อสู้กับ General Blue แห่งกองทัพโบว์แดง ซึ่ง General Blue มีพลังจิตและฝีมือต่อสู้สูงถึงขั้นที่โกคูและคุริลินยังเอาชนะไม่ได้ เมื่อ General Blue ขโมย Dragon Ball ทั้ง 3 ลูกและหนีไป มีเพียงโกคูคนเดียวที่ติดตามล่า General Blue จนหลงเข้าไปที่ “หมู่บ้านเพนกวิน” โดยอาราเล่เป็นคนเอาชนะ General Blue ส่วนเทอร์โบ (ลูกชายของ ดร. สลัมป์) เป็นคนซ่อม Dragon Radar ให้โกคู

ความน่าสนใจของ Saga 2 Arc 2 คือการที่ “อยากให้มีอะไรก็มี” และปิดท้ายด้วยการลากผู้อ่านไปเจอ “หนูน้อยอาราเล่” แบบช่างหัวเหตุและผลใด ๆ อีก เพราะอาราเล่โด่งดังมากอยู่แล้ว จึงไม่จำเป็นต้องอธิบายอะไรให้ผู้อ่านเข้าใจเหตุและผลรองรับใด ๆ ทั้งสิ้น เป็นการทิ้งท้าย Arc นี้ คิดว่าเรตติ้งในช่วงนี้น่าจะไม่ค่อยดี จึงต้องลากอาราเล่ที่เรตติ้งดีมาก ๆ ในตอนนั้นมาช่วยดึงเรตติ้งเรื่อง Dragon Ball ขึ้นมา

การออกแบบตัวละครของ Saga 2 Arc 2

Arc นี้มีตัวละครใหม่ที่เป็นตัวละครหลักเพียงตัวเดียวคือ General Blue ซึ่งมีความย้อนแย้งในตัวเองอย่างมาก คือเป็นทหาร แต่งตัวอย่างชายชาติทหาร ฝีมือโหดมากระดับที่โกคูและคุริลินยังเอาชนะไม่ได้ แต่ General Blue ดันเป็นเกย์ และเหม็นชะนีอย่างบุลม่า รวมทั้งกลัวหนูอย่างมากอีกด้วย เห็นหนูแล้วกรี๊ดแบบแต๋วแตกชัดเจน เป็นการพยายามสร้างความหักมุมแบบกวนประสาทตามสไตล์โทริยะมะ

มีการเปิดตัวละครพ่อและแม่ของบุลม่า ว่าพ่อเป็นนักวิทยาศาสตร์สติเฟื่องและเป็นมหาเศรษฐี ส่วนแม่เป็นแม่บ้านไฮโซ แต่ไม่ได้มีการลงลึกเรื่องคาแรคเตอร์ของทั้ง 2 มากนัก

Saga 2 Arc 2 นี้ค่อนข้างไร้ทิศทาง และดูเหมือนจะเป็นช่วงกลุ้มใจที่โทริยะมะกำลังพยายามหาทางออกเพื่อลากเนื้อเรื่องให้ยาวออกไปอีกเท่าที่จะทำได้ ถึงกับต้องเอาอาราเล่ของหากินเก่ามาช่วยฉุดเรตติ้งเรื่อง Dragon Ball กันเลยทีเดียว ก่อนที่จะสร้างตำนานสำเร็จในเวลาต่อมา

ติดตาม Saga 2 Arc 3 ได้ในบทความครั้งต่อไป

เรื่องแนะนำ :
– วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 1 Arc 5
– วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 1 Arc 4
– วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 1 Arc 3
– วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 1 Arc 2
– วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 1 Arc 1

ขอบคุณรูปภาพจาก
https://www.deviantart.com/

#วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 2 Arc 2

วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 2 Arc 1

เนื่องจากเมื่อปี ค. ศ. 2020 ผู้เขียนได้ทำวิทยานิพนธ์ปริญญาเอกเกี่ยวกับ Dragon Ball โดยชื่อหัวข้อวิทยานิพนธ์คือ Japanese Manga as Intercultural Media of the U.S. and Japan: A Case Study of Akira Toriyama’s Dragon Ball (สามารถอ่านวิทยานิพนธ์ฉบับเต็มได้ที่นี่) มีมิตรสหายกรุณาให้คำแนะนำว่าวิทยานิพนธ์เป็นภาษาอังกฤษและเต็มไปด้วยทฤษฎีรวมทั้งประเด็นทางวิชาการที่เข้าใจยาก ควรย่อยออกมาเขียนเป็นคอลัมน์ให้ผู้อ่านทั่วไปที่สนใจสามารถอ่านเข้าใจง่าย จึงเป็นที่มาของคอลัมน์นี้

โดย Dragon Ball ทั้งเรื่องแบ่งเป็นทั้งหมด 7 Saga ใหญ่ และในแต่ละ Saga จะแบ่งเป็น Arc ย่อย ๆ ตามแต่ละภารกิจที่ต้องทำในแต่ละ Arc แต่ตัววิทยานิพนธ์วิเคราะห์ไว้เพียง 5 Saga คือจบศึกดาวนาเม็กเท่านั้น ส่วนคอลัมน์ซีรีส์นี้ใน Marumura จะกล่าวถึงเฉพาะประเด็นเรื่องพล็อตและภารกิจ รวมทั้งการออกแบบตัวละครของเรื่อง Dragon Ball ที่น่าสนใจและผู้อ่านทั่วไปสามารถเข้าใจได้ไม่ยาก เป็นหลัก

พล็อตและภารกิจของ Saga 2 Arc 1

มีความพยายามใหม่ ๆ ที่จะพัฒนาเนื้อเรื่องให้ไปต่อได้ จากพล็อตล้อเลียนเรื่อง “ไซอิ๋ว (the Journey to the West)” ไปสู่พล็อตประลองยุทธแบบหนังกำลังภายในแบบฮ่องกงผสมพล็อตเหนือมนุษย์ ใน Saga 2 Arc 1 นี้จะนำผู้อ่านไปสู่พล็อตล้อเลียนภาพยนตร์ชุด James Bond โดยตัวร้ายจะมีลักษณะของผู้ก่อการร้ายรัสเซียสมัยก่อนที่ยังเป็นสหภาพโซเวียตก่อนปี ค. ศ. 1991 ซึ่งสหภาพโซเวียตมักได้รับบทเป็นผู้ร้ายอยู่เสมอในซีรีส์ James Bond นอกจากนี้ยังมีความเคารพต่อ Bruce Lee เป็นอย่างมากอีกด้วยในเนื้อเรื่องช่วงนี้

เริ่มจากโกคูตามหาบอล 4 ดาวที่เป็นของดูต่างหน้าของคุณปู่ ระหว่างนั้นพบกับสมุนของกองทัพโบว์แดงก็กำลังตามหา Dragon Ball อยู่เช่นกัน มีการปะทะกันระหว่างโกคูและนายพล Silver ซึ่งโกคูเอาชนะนายพล Silver ได้อย่างง่ายดาย

แต่เมื่อโกคูเดินทางมาถึงหมู่บ้าน Jingle ก็พบความหนาวเย็นจนหมดสติเกือบตาย ชาวหมู่บ้านช่วยชีวิตโกคูไว้และโกคูจึงได้รู้ว่าหมู่บ้านตกอยู่ภายใต้อำนาจการกดขี่ของนายพล White โกคูจึงตัดสินใจจะช่วยชาวหมู่บ้าน

สรุปภารกิจใน Arc นี้มีเพียงสิ่งใหญ่สิ่งเดียวคือ ฝ่าด่านหอคอย Muscle และ เอาชนะนายพล White

ใน Saga 2 Arc 1 นี้เจาะลึกไปที่พัฒนาการของโกคู เป็นครั้งแรกที่โกคูได้สัมผัสประสบการณ์เฉียดตายจากอากาศที่หนาวเย็นอย่างสาหัส เนื่องจากใน Saga 1 ไม่ว่าเหตุการณ์จะหนักหนาเพียงใด โกคูก็ไม่เคยต้องเฉียดตายมาก่อน อีกทั้งยังเป็นครั้งแรกที่โกคูต้องตัดสินใจแยกแยะดี-ชั่วด้วยตัวเองโดยไม่ต้องมีใครสอน จัดเป็นเนื้อเรื่องที่แสดงให้เห็นพัฒนาการทางจิตใจของโกคูด้วยนอกเหนือไปจากพัฒนาการด้านฝีมือ

การออกแบบตัวละครของ Saga 2 Arc 1

Arc นี้มีตัวละครใหม่มากมายทั้งชาวหมู่บ้าน Jingle และตัวละครในกองทัพโบว์แดง แต่จะขอกล่าวถึงตัวละครหลัก ๆ ฝ่ายผู้ร้ายคือตัวละครในหอคอย Muscle ซึ่งเป็นหอคอยที่มีทั้งหมด 6 ชั้น โดยแต่ละชั้นจะเป็นแต่ละด่านให้โกคูต้องฝ่าฟันขึ้นไปทีละชั้น

1) ตัวละครในหอคอย Muscle ชั้น 1 เป็นเพียงตัวละครลูกสมุน โกคูจึงเอาชนะได้โดยง่าย

2) ตัวละครในชั้น 2 – จ่าเมทัลลิก (Sergeant Metallic) ซึ่งเป็นตัวละครที่เลียนแบบ Arnold Schwarzenegger จากเรื่อง Terminator มาเหมือนเปี๊ยบ เพียงแต่วาดกึ่งท้วม ๆ แนวตลกขบขันตามสไตล์โทริยะมะ

3) ตัวละครในชั้น 3 – สิบเอกนินจามุระซะกิ (Sergeant Major Purple) ซึ่งใช้วิชานินจาทุกรูปแบบรวมทั้งมีกับดักนินจาประเภทต่าง ๆ

4) ตัวละครในชั้น 4 – มนุษย์จักรกลหมายเลข 8 เป็นมนุษย์ดัดแปลงประเภทแอนดรอยด์ ซึ่งเลียนแบบรูปลักษณ์มาจากเรื่อง Frankenstein แม้จะมีรูปลักษณ์ที่น่ากลัว แต่กลับกลายเป็นผู้มีจิตใจดีมีเมตตา

5) ตัวละครในชั้น 5 – บุยอน (Buyon) เป็นมนุษย์ต่างดาว และจัดเป็นมนุษย์ต่างดาวตัวแรกที่ปรากฏในเรื่อง Dragon Ball ซึ่งโกคูพบศึกหนักมากเนื่องจากแม้แต่พลังคลื่นเต่าก็ทำอะไรบุยอนไม่ได้เพราะบุยอนมีผิวหนังพิเศษที่สะท้อนการโจมตีทุกรูปแบบกลับได้หมด

6) ตัวละครในชั้น 6 – นายพล White ซึ่งเป็นนายพลสูงสุดของ Saga 2 Arc 1 นี้ แต่กลับอ่อนแอและแพ้โกคูอย่างง่ายดาย

ใน Saga 2 Arc 1 นี้เป็นความพยายามเปิดไปสู่แนวทางใหม่ ๆ โดยออกแบบผู้ร้ายให้เป็นขบวนการก่อการร้ายแนวคล้าย ๆ ซีรีส์ James Bond แต่ก็เคารพความเป็นฮ่องกงที่ปูทางมาใน Saga 1 ก่อนหน้านี้ โดยลักษณะของหอคอย Muscle ที่โกคูต้องฝ่าศัตรไปทีละชั้นนั้นเป็นการเคารพปรมาจารย์นักแสดงบู๊คือ Bruce Lee ซึ่งคล้ายกับผลงานเรื่องสุดท้ายของ Bruce Lee คือเรื่อง Game of Death (ถ่ายทำไม่จบเพราะ Bruce Lee เสียชีวิตก่อน) ซึ่งตัวละครที่ Bruce Lee แสดงจะต้องขึ้นเจดีย์เพื่อฝ่าฟันศัตรูที่ประจำแต่ละชั้น เป็นการผสมผสานระหว่างพล็อต Hollywood แท้ กับ พล็อตเอเชีย อย่างแท้จริง

นอกจากนี้ยังมีการล้อเลียนเอา Terminator และหนังนินจาที่ฮิตทั่วโลกในทศวรรษที่ 80s-90s รวมทั้งเอาตัวละคร Frankenstein มายำใหญ่รวมกันหมดในหอคอย Muscle เป็นการตอกย้ำแนวทางที่ชัดเจนของโทริยะมะว่าอะไรที่กำลังโด่งดังเป็นกระแสของชาว โทริยะมะก็จะหาวิธีนำสิ่งนั้นมาผูกเนื้อเรื่องเข้ากับ Dragon Ball เสมอ ๆ

ติดตาม Saga 2 Arc 2 ได้ในบทความครั้งต่อไป

เรื่องแนะนำ :
– วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 1 Arc 5
– วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 1 Arc 4
– วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 1 Arc 3
– วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 1 Arc 2
– วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 1 Arc 1

ขอบคุณรูปภาพจาก
https://www.deviantart.com/

#วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 2 Arc 1

วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 1 Arc 5

เนื่องจากเมื่อปี ค. ศ. 2020 ผู้เขียนได้ทำวิทยานิพนธ์ปริญญาเอกเกี่ยวกับ Dragon Ball โดยชื่อหัวข้อวิทยานิพนธ์คือ Japanese Manga as Intercultural Media of the U.S. and Japan: A Case Study of Akira Toriyama’s Dragon Ball (สามารถอ่านวิทยานิพนธ์ฉบับเต็มได้ที่นี่) มีมิตรสหายกรุณาให้คำแนะนำว่าวิทยานิพนธ์เป็นภาษาอังกฤษและเต็มไปด้วยทฤษฎีรวมทั้งประเด็นทางวิชาการที่เข้าใจยาก ควรย่อยออกมาเขียนเป็นคอลัมน์ให้ผู้อ่านทั่วไปที่สนใจสามารถอ่านเข้าใจง่าย จึงเป็นที่มาของคอลัมน์นี้

โดย Dragon Ball ทั้งเรื่องแบ่งเป็นทั้งหมด 7 Saga ใหญ่ และในแต่ละ Saga จะแบ่งเป็น Arc ย่อย ๆ ตามแต่ละภารกิจที่ต้องทำในแต่ละ Arc แต่ตัววิทยานิพนธ์วิเคราะห์ไว้เพียง 5 Saga คือจบศึกดาวนาเม็กเท่านั้น ส่วนคอลัมน์ซีรีส์นี้ใน Marumura จะกล่าวถึงเฉพาะประเด็นเรื่องพล็อตและภารกิจ รวมทั้งการออกแบบตัวละครของเรื่อง Dragon Ball ที่น่าสนใจและผู้อ่านทั่วไปสามารถเข้าใจได้ไม่ยาก เป็นหลัก

พล็อตและภารกิจของ Saga 1 Arc 5

ใน Saga 1 Arc 5 นี้ เน้นความเป็นหนังกำลังภายในแบบฮ่องกงตลอดทั้ง Arc ซึ่งเป็นการต่อยอดการเปลี่ยนทิศทางของเนื้อเรื่องจากเรื่อง “ไซอิ๋ว (the Journey to the West)” ไปสู่แนวทางหนังกำลังภายในแบบฮ่องกงผสมพล็อตเหนือมนุษย์ โดยใน Arc นี้จะเป็น Climax ของ Saga 1 เพราะเป็นการชิงแชมป์หนึ่งในใต้หล้าที่ทำให้เรตติ้งของเรื่อง Dragon Ball พุ่งขึ้นสูงกว่าตอนที่เป็นแค่พล็อตล้อเลียนไซอิ๋ว

สรุปภารกิจใน Arc นี้มีดังนี้

1) พัฒนาตัวเองผ่านการประลองยุทธ
2) เอาชนะ Jackie Chun เพื่อเป็นแชมป์ในการประลองยุทธให้ได้

ใน Saga 1 Arc 5 นี้เจาะลึกไปที่พัฒนาการของตัวละครหลักทั้ง 3 ตัวคือ โกคู คุริลิน และ หยำฉา โดยหยำฉาผู้ฝึกเองโดยไม่มีอาจารย์ก็จะเห็นชัดว่ามีพัฒนาการน้อยกว่าโกคูและคุริลินอย่างมาก และเป็นครั้งแรกที่คุริลินและหยำฉาได้รู้จักกัน รวมทั้งมีการบรรยายฝีมือของ Jackie Chun (ผู้เฒ่าเต่าปลอมตัวมา) ว่าลึกล้ำเพียงใด
แน่นอนว่าคู่ชิงก็คือโกคู และ Jackie Chun โดยระหว่างการประลองนั้นหางของโกคูงอกขึ้นมา และโกคูแปลงร่างเป็นลิงยักษ์อีกครั้ง ซึ่งเป็นฉากที่บรรยายพลังของ Jackie Chun ได้อลังการมากเพราะ Jackie Chun ที่ใช้พลังคลื่นเต่าสะท้านฟ้าแบบเต็มกำลังนั้นมีพลังถึงขั้นทำลายดวงจันทร์ให้หายไปได้! เพื่อให้โกคูคืนร่าง และต่อสู้กันอย่างหนักหน่วงอีกครั้ง จบลงด้วยความพ่ายแพ้ของโกคู

การออกแบบตัวละครของ Saga 1 Arc 5

Arc นี้ไม่ได้มีตัวละครใหม่ที่เป็นตัวละครหลักแต่อย่างใด แต่เน้นไปที่การบรรยายพัฒนาการของตัวละครหลัก

1) โกคู และ คุริลิน – ทั้งสองมี “สังกัด” คือสำนักเต่า ซึ่งจะเป็นอัตลักษณ์ของทั้งคู่ไปตลอดชีวิต โดยทั้งคู่ได้รับยูนิฟอร์มที่มีสัญลักษณ์ 亀 (เต่า) อยู่บนอกเสื้อ นอกจากได้เรียนวิทยายุทธจากผู้เฒ่าเต่าแล้ว ยังมีฉากที่แสดงให้เห็นว่าโกคูนับเลขเป็นแล้ว เพราะผู้เฒ่าเต่าสอนอ่านเขียนและสอนคณิตศาสตร์เบื้องต้นให้ด้วย ไม่ได้สอนแต่วิทยายุทธอย่างเดียว นอกจากนี้ทั้งโกคูและคุริลินต่างก็ได้พัฒนาตัวเองอย่างต่อเนื่องผ่านการต่อสู้กับ Jackie Chun อีกด้วย

2) Jackie Chun – มีจุดประสงค์คือต้องทำให้โกคูและคุริลินแพ้ให้ได้ เพื่อไม่ให้ทั้งสองเหลิงได้ใจจนอาจจะก้าวพลาดไปสู่หนทางที่ไม่ควรจะเป็น คือต้องการสอนให้ทั้งโกคูและคุริลินรู้ว่าเหนือฟ้ายังมีฟ้าและอย่าหยุดพัฒนาตัวเอง ผู้ชมที่เป็นแฟนหนังฮ่องกงน่าจะเอ๊ะว่าทำไมชื่อ Jackie Chun จึงคล้าย ๆ กับชื่อภาษาอังกฤษของเฉินหลงคือ Jackie Chan เนื่องจาก อ. โทะริยะมะเป็นแฟนคลับของเฉินหลงนั่นเอง การออกแบบคาแร็คเตอร์ของ Jackie Chun ใน Arc นี้จึงมีลักษณะของจอมยุทธตลกเฮฮาแต่เก่งเวอร์ตามสไตล์หนังเฉินหลงจำนวนมาก โดยใน Saga 1 Arc 5 นี้สาธยายวิทยายุทธของผู้เฒ่าเต่าไว้หลายวิชามากคือ

a. วิชาสะกดจิตให้หลับ (よいこ眠眠拳) – สะกดจิตให้โกคูหลับได้จนโกคูเกือบแพ้ แต่บุลม่าช่วยตะโกนเรียกกินข้าว โกคูจึงได้สติกลับมาด้วยความตะกละ

b. ฝ่ามือทั่วหล้าสะพรึงกลัว (萬國驚天掌) – ท่านี้เป็นลักษณะของการเปลี่ยนลมปราณเป็นพลังไฟฟ้าช็อตศัตรู เป็นการให้เกียรติเรื่อง Star Wars V: The Empire Strikes Back (1980) ซึ่งเป็นท่าที่ชื่อว่า Force Lightning ของ Darth Vader ที่ใช้ยิงใส่ Luke Skywalker ซึ่งมีลักษณะของปมอิดิปุสที่ Luke จะต้องสู้แพ้ก่อนรอบแรก แล้วกลับมาสู้อีกครั้งให้ชนะพ่อแท้ ๆ ของตัวเอง โดยในเรื่อง Dragon Ball นั้น ผู้เฒ่าเต่าก็มีลักษณะเป็น “บิดาทางวิทยายุทธ” ของโกคู โกคูจึงต้องแพ้ก่อนรอบแรก ก่อนที่จะพัฒนาตัวเองจนก้าวข้ามบิดาทางวิทยายุทธขึ้นไปได้ในภายหลัง ซึ่งโกคูกำลังจะยอมแพ้แล้วเมื่อโดนไฟฟ้าช็อตจากท่านี้ แต่ดันไปเห็นพระจันทร์เต็มดวงจนกลายเป็นลิงยักษ์ไปก่อนจึงรอดจากท่านี้มาได้

c. หมัดเมา (酔拳) – ท่านี้เพื่อแสดงความเคารพต่อ Jackie Chan ต้นฉบับ เพราะเฉินหลงนั้นมีชื่อเสียงโด่งดังขึ้นมาจากหนังเรื่อง “ไอ้หนุ่มหมัดเมา (Drunken Master)” ในปี 1978

d. ท่าเตะเหินฟ้า (飛び蹴り) – ท่านี้เป็นท่าประจำตัวของ Bruce Lee ซึ่งเป็นการกระโดดเตะ แต่กระโดดได้สูงมากจนเหมือนบินเตะ เป็นท่าไอคอนประจำตัวของหนัง Bruce Lee โดยในฉากสุดท้ายของการประลองนั้น โกคูและ Jackie Chun ได้กระโดดเตะเหินฟ้าส่วนกันแบบฉากหนังดัง ๆ ของ Bruce Lee เพื่อแสดงความเคารพต่อกระแสหนังฮ่องกงซึ่งโด่งดังขึ้นมาระดับโลกเพราะ Bruce Lee

e. วิชาแยกร่าง (残像拳) – เป็นการเคลื่อนไหวที่เร็วมากจนตาเปล่ามองตามไม่ทัน จึงเห็นเหมือนกับแยกร่างได้

f. พลังคลื่นเต่าสะท้านฟ้า (かめはめ波) – ท่าในตำนานตลอดกาลของเรื่องนี้ ซึ่งใน Arc 5 นี้จะสำแดงพลังจนผู้ชมตะลึง เพราะมีพลังถึงขึ้นทำลายดวงจันทร์ได้ เป็นการเปิดฉากความโม้แหลกของเรื่องนี้ตั้งแต่ Arc นี้เป็นต้นไป

ใน Saga 1 Arc 5 นี้เป็นการต่อยอดจาก Arc 4 โดย Arc 4 เป็นการเรียนในระบบสถาบันคือเรียนรู้จากผู้เฒ่าเต่า แต่ Arc 5 เป็นการใช้งานจริงนอกสถาบัน ซึ่งเป็นประเด็นหลักของผู้เฒ่าเต่าที่ต้องปลอมตัวเป็น Jackie Chun เพราะต้องการให้ทั้งโกคูและคุริลินที่เรียนจบวิชาจากสำนักเต่าได้รู้ว่า “เหนือฟ้ายังมีฟ้า (人外有人,天外有天)” ซึ่งไม่ได้เป็นสำนวนญี่ปุ่น แต่เป็นสำนวนจีนฮ่องกงจากหนังกำลังภายในหลายเรื่อง เพื่อที่โกคูและคุริลินจะได้ไม่หยุดพัฒนาตัวเองแม้จะเรียนจบไปแล้ว เป็น Arc ที่คนดูลุ้นมากว่าใครจะได้เป็นแชมป์ และได้บรรยากาศของการประลองยุทธแบบกำลังภายในในรูปแบบทัวร์นาเมนต์เหมือนแข่งกีฬา ให้ความบันเทิงต่อผู้ชมได้ดีมาก

ติดตาม Saga 2 Arc 1 ได้ในบทความครั้งต่อไป ซึ่งจะเปิดตัวสู่การผจญภัยกับ “กองทัพโบว์แดง” ซึ่งจะเป็นพล็อตที่ อ. โทะริยะมะเก็บไว้หากินได้อีกยาว ๆ ตลอดหลายสิบปีต่อมา

เรื่องแนะนำ :
– วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 1 Arc 4
– วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 1 Arc 3
– วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 1 Arc 2
– วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 1 Arc 1
– การล่ามและการแปลภาษาญี่ปุ่นและภาษาไทย

ขอบคุณรูปภาพจาก
https://somereviewsite.wordpress.com/
https://dokkaninfo.com/cards/1025610

#วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 1 Arc 5

วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 1 Arc 4

เนื่องจากเมื่อปี ค. ศ. 2020 ผู้เขียนได้ทำวิทยานิพนธ์ปริญญาเอกเกี่ยวกับ Dragon Ball โดยชื่อหัวข้อวิทยานิพนธ์คือ Japanese Manga as Intercultural Media of the U.S. and Japan: A Case Study of Akira Toriyama’s Dragon Ball (สามารถอ่านวิทยานิพนธ์ฉบับเต็มได้ ที่นี่) มีมิตรสหายกรุณาให้คำแนะนำว่าวิทยานิพนธ์เป็นภาษาอังกฤษและเต็มไปด้วยทฤษฎีรวมทั้งประเด็นทางวิชาการที่เข้าใจยาก ควรย่อยออกมาเขียนเป็นคอลัมน์ให้ผู้อ่านทั่วไปที่สนใจสามารถอ่านเข้าใจง่าย จึงเป็นที่มาของคอลัมน์นี้

โดย Dragon Ball ทั้งเรื่องแบ่งเป็นทั้งหมด 7 Saga ใหญ่ และในแต่ละ Saga จะแบ่งเป็น Arc ย่อย ๆ ตามแต่ละภารกิจที่ต้องทำในแต่ละ Arc แต่ตัววิทยานิพนธ์วิเคราะห์ไว้เพียง 5 Saga คือจบศึกดาวนาเม็กเท่านั้น ส่วนคอลัมน์ซีรีส์นี้ใน Marumura จะกล่าวถึงเฉพาะประเด็นเรื่องพล็อตและภารกิจ รวมทั้งการออกแบบตัวละครของเรื่อง Dragon Ball ที่น่าสนใจและผู้อ่านทั่วไปสามารถเข้าใจได้ไม่ยาก เป็นหลัก

พล็อตและภารกิจของ Saga 1 Arc 4

ใน Saga 1 Arc 4 นี้ เน้นการฝึกฝนวิทยายุทธของโกคูและคุริลินเป็นหลัก เป็น Arc ที่เน้นความเป็นหนังกำลังภายในแบบฮ่องกงอย่างมากตลอดทั้ง Arc เนื่องจากใน Arc 2 ได้ทิ้งท้ายความฮ่องกงที่นิยม visualize พลังลมปราณ โดยใน Dragon Ball ได้เปิดตัวท่า “พลังคลื่นเต่าสะท้านฟ้า” เอาไว้

สรุปภารกิจใน Arc นี้มีดังนี้

1) ต้องฝึกวิชากับผู้เฒ่าเต่าให้สำเร็จ

2) โกคูและคุริลินต้องแข่งกันเรียนรู้จากผู้เฒ่าเต่า

และใน Saga 1 Arc 4 นี้เป็นครั้งแรกที่โกคูไม่สามารถเอาชนะภารกิจต่าง ๆ ได้ด้วยพลกำลังเพียงอย่างเดียว เช่น ด่านแรกที่จะต้องทำให้ผู้เฒ่าเต่ายอมสอนวิชาให้ คือต้องพาสาวน่ารัก ๆ มาให้ แต่โกคูไม่เข้าใจว่าสาวน่ารักคืออะไร หากไม่มีคุริลิน โกคูก็จะไม่มีวันได้เรียนวิชาจากผู้เฒ่าเต่า และหากไม่มีคุริลินเป็นคู่ซ้อม ฝีมือของทั้งโกคูและคุริลินก็จะพัฒนาไปได้ไม่มากเท่าที่ควร ความฉลาดแกมโกงของคุริลินทำให้ทั้งคู่กลายเป็นทั้งเพื่อนและคู่แข่งกันไปตลอดทั้งเรื่อง

การออกแบบตัวละครของ Saga 1 Arc 4

Arc นี้มีตัวละครใหม่ 2 ตัวคือ คุริลิน และ รันจิ

1) คุริลิน มีการแต่งกายและทรงผมละม้ายคล้ายพระเส้าหลิน (ที่ฮิตในหนังฮ่องยุคทศวรรษ 70s-90s) โดยคุริลินได้แนะนำตัวเองด้วยว่าเป็นอดีตลูกศิษย์ของวัดโอรินจิ (多林寺) ที่แปลว่า “วัดป่าเยอะ” ซึ่งเป็นการล้อเลียนวัดเส้าหลินเพราะวัดเส้าหลินในภาษาญี่ปุ่นออกเสียงว่าวัดโชรินจิ (少林寺) ที่แปลว่า “วัดป่าน้อย” อีกทั้งคำว่า “คุริ” ยังหมายถึงเกาลัด ซึ่งหากใครไปเที่ยวที่ญี่ปุ่นจะพบว่าชาวญี่ปุ่นนิยมโฆษณาเกาลัดว่าเป็นของแท้จากเมืองจีน ผู้เขียนเดาตามหลักวิชาการว่าการใช้ “คุริ” ในชื่อคุริลิน จึงเป็นการเน้นภาพลักษณ์ของความเป็นจีนให้ชัดเจน

2) รันจิ ที่จริงควรออกเสียงว่า Lunch เพราะเป็นสไตล์การตั้งชื่อตัวละครตามของกิน กรณีนี้อาจารย์โทริยะมะเอาคำว่ามื้อกลางวันมาตั้งเป็นชื่อตัวละครเลย และเป็นตัวละครที่มี 2 บุคลิก คือร่างผมดำจะเรียบร้อยแสนหวานนิสัยดี แต่อีกร่างคือผมทองจะก้าวร้าวรุนแรงชอบปล้นและใช้กำลัง โดยใช้เพียงการจามในการแปลงร่างระหว่าง 2 บุคลิกนี้ ซึ่งมีแนวโน้มสูงมากที่อาจารย์โทริยะมะจะได้รับแรงบันดาลใจจากนิยายดังเรื่อง the Strange Case of Dr. Jekyll and Mr. Hyde ของ Robert Louis Stevenson

ใน Saga 1 Arc 4 นี้ดำเนินเรื่องแบบเจาะลึกการเรียนรู้และการเติบโตของทั้งโกคูและคุริลิน โดยผู้เฒ่าเต่าสอนทั้งอ่านเขียนและการนับเลขให้ทั้งโกคูและคุริลิน ทำให้โกคูหัดนับเลขเป็น และนับอายุตัวเองได้เป็นครั้งแรก นอกจากนี้ยังสอนวิทยายุทธผ่านการทำงานแนว OJT หรือ On the Job Training ซึ่งพบได้บ่อยในการฝึกวิทยายุทธแนวเส้าหลินในหนังฮ่องกงหลายเรื่องของยุค 70s-90s
การฝึกสุดโหดของผู้เฒ่าเต่ายกตัวอย่างเช่น การให้โกคูและคุริลินไปช่วยส่งนม โดยใช้การเดินแทนการใช้พาหนะใด ๆ และทั้งคู่ต้องวิ่งหนีไดโนเสาร์ขณะที่ส่งนมอีกด้วย, การช่วยชาวบ้านทำไร่ทั้งแปลงด้วยมือเปล่าแทนที่จะใช้อุปกรณ์การเกษตรอื่น ๆ, การให้ว่ายน้ำหนีฉลาม เป็นต้น อีกทั้งการใช้กระดองเต่าและเครื่องถ่วงน้ำหนักอยู่ตลอดเวลาก็เป็นแนวทางการฝึกวิทยายุทธในโลกแห่งความจริงหลายสำนักที่เส้าหลินก็ฝึกกันอย่างนั้นจริง ๆ เช่น วิชา บาทาเหาะเหิน (飛毛脚) ก็มีการถ่วงน้ำหนักแขนและขาในขณะวิ่งโดยต้องกินยาจีนประกอบการฝึกไปด้วย

เรียกว่า Saga 1 Arc 4 นี้เป็นตอนที่เต็มไปด้วยการเจริญเติบโตของตัวละคร ให้ผู้อ่านและผู้ชมได้ลุ้นตามไปด้วยว่าตัวละครจะเก่งขึ้นเพียงใด ก่อนจะนำไปสู่ Climax ใน Saga 1 Arc 5 คือการประลองยุทธ “หนึ่งในใต้หล้า” ที่เรตติ้งของเรื่องพุ่งขึ้นสูงมากเพราะพัฒนาจากการ์ตูนแก๊กตลกไปสู่การเป็นการ์ตูนต่อสู้เต็มรูปแบบเป็นครั้งแรก

ติดตาม Saga 1 Arc 5 ได้ในบทความครั้งต่อไป

เรื่องแนะนำ :
– วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 1 Arc 3
– วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 1 Arc 2
– วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 1 Arc 1
– การล่ามและการแปลภาษาญี่ปุ่นและภาษาไทย
– การฝึกคิดเชิงตรรกะ (Logical Thinking) และสื่อสารอย่างมีประสิทธิภาพด้วย “ฟ้า-ฝน-ร่ม (โซระ-อะเมะ-คะซะ)”

ขอบคุณรูปภาพจาก
https://dragonball.fandom.com/wiki/Master_Roshi%27s_Training

#วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 1 Arc 4

วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 1 Arc 3

เนื่องจากเมื่อปี ค. ศ. 2020 ผู้เขียนได้ทำวิทยานิพนธ์ปริญญาเอกเกี่ยวกับ Dragon Ball โดยชื่อหัวข้อวิทยานิพนธ์คือ Japanese Manga as Intercultural Media of the U.S. and Japan: A Case Study of Akira Toriyama’s Dragon Ball (สามารถอ่านวิทยานิพนธ์ฉบับเต็มได้ที่นี่) มีมิตรสหายกรุณาให้คำแนะนำว่าวิทยานิพนธ์เป็นภาษาอังกฤษและเต็มไปด้วยทฤษฎีรวมทั้งประเด็นทางวิชาการที่เข้าใจยาก ควรย่อยออกมาเขียนเป็นคอลัมน์ให้ผู้อ่านทั่วไปที่สนใจสามารถอ่านเข้าใจง่าย จึงเป็นที่มาของคอลัมน์นี้

โดย Dragon Ball ทั้งเรื่องแบ่งเป็นทั้งหมด 7 Saga ใหญ่ และในแต่ละ Saga จะแบ่งเป็น Arc ย่อย ๆ ตามแต่ละภารกิจที่ต้องทำในแต่ละ Arc แต่ตัววิทยานิพนธ์วิเคราะห์ไว้เพียง 5 Saga คือจบศึกดาวนาเม็กเท่านั้น ส่วนคอลัมน์ซีรีส์นี้ใน Marumura จะกล่าวถึงเฉพาะประเด็นเรื่องพล็อตและภารกิจ รวมทั้งการออกแบบตัวละครของเรื่อง Dragon Ball ที่น่าสนใจและผู้อ่านทั่วไปสามารถเข้าใจได้ไม่ยาก เป็นหลัก

พล็อตและภารกิจของ Saga 1 Arc 3

ใน Saga 1 Arc 3 นี้ เป็นครั้งแรกที่สิ้นสุดพล็อตของ Journey to the West แล้วหักมุมไปสู่พล็อตมนุษย์หมาป่า โดยตอนนี้ได้หยำฉา และ ปูอัล มาเป็นพันธมิตรแล้ว

สรุปภารกิจใน Arc นี้มีดังนี้

1) ตัวละครหลักครบ 5 ตัวคือ โกคู บุลม่า อูลอน หยำฉา ปูอัล เท่ากับจำนวนตัวละครหลักในเรื่อง Journey to the West
2) ทั้ง 5 ต้องหยุดแผนการขอพรครองโลกของตัวละครฝั่งของพิลาฟ ซึ่งมีตัวละคร 3 ตัวคือ พิลาฟ ชู ไม
3) หักมุมด้วยการเกิดภารกิจใหม่คือต้องหยุดโกคูในร่างลิงยักษ์จากการทำลายล้างบริเวณรอบ ๆ ให้ได้
4) โกคูตั้งเป้าหมายใหม่คือจะไปฝึกวิชากับผู้เฒ่าเต่า

การออกแบบตัวละครของ Saga 1 Arc 3

Arc นี้เป็นอีกครั้งที่ทำให้เห็นวิธีตั้งชื่อตัวละครที่อยู่กับร่องกับรอยเป็นเหตุเป็นผลมาก (เป็นแบบนี้ตั้งแต่เขียน “ดร. สลัมป์และหนูน้อยอาราเล่” แล้ว) นอกจากตัวละครหลักคือโกคูที่ตั้งชื่อตาม Journey to the West และบุลม่า ตัวละครอื่นเป็นการตั้งตามชื่ออาหารทั้งสิ้น คือ

1) อูลอน ต้นฉบับเขียนว่า ウーロン ซึ่งเป็นเสียงภาษาญี่ปุ่นของคำว่า ชาอูหลง
2) หยำฉา ต้นฉบับเขียนว่า ヤムチャ เป็นคำที่ญี่ปุ่นใช้เรียกติ่มซำ
3) ปูอัล ต้นฉบับเขียนว่า プーアル ซึ่งเป็นเสียงภาษาญี่ปุ่นของคำว่า ชาผู่เอ๋อร์
4) พิลาฟ ต้นฉบับเขียนว่า ピラフ หมายถึง ข้าวอบพิลาฟ ซึ่งเป็นอาหารเมนูข้าวประเภทหนึ่ง
5) ชู และ ไม คำว่า ชูไม ในภาษาญี่ปุ่นหมายถึง ขนมจีบ เอาคำว่าชูไม มาแยกเป็นตัวละคร 2 ตัว

สรุปคือ ใน Saga 1 Arc 3 นั้นเป็นการต้องหยุดพิลาฟจากการขอพรเทพเจ้ามังกรเพื่อให้พิลาฟได้ครองโลก อูลอนชิงขอพรเป็นกางเกงในผู้หญิงจากเทพเจ้ามังกร ทำให้พิลาฟเสียโอกาสขอพรไปอีก 1 ปี หลังจากนั้นพิลาฟจับทุกคนไปขังลืมเพื่อให้ทุกคนตายในห้องขัง แต่โกคูได้มองพระจันทร์เต็มดวงพอดี จึงกลายร่างเป็นลิงยักษ์ทลายห้องขังออกมาได้

โชคดีที่หยำฉานึกได้ เพราะตอนเคยสู้กับโกคูพบว่าจุดอ่อนของโกคูคือหาง จึงให้ปูอัลแปลงร่างเป็นกรรไกรไปตัดหางลิงยักษ์ออก โกคูจึงคืนร่างสู่สภาพปกติ และตัดสินใจจะเดินทางไปหาผู้เฒ่าเต่าเพื่อฝึกวิชา ในขณะที่หยำฉาและบุลม่าเกิดปิ๊งกันขึ้นมาและกำลังจะเริ่มสัมพันธภาพด้วยกันนับจาก Arc นี้เป็นต้นไป

ประเด็นสำคัญที่ต้องหักมุมพล็อตตัวเอง นั่นเป็นเพราะเดิมทีนั้นอาจารย์โทริยะมะ อะกิระเพียงแต่อยากเขียนเรื่อง “ไซอิ๋ว (the Journey to the West)” ในเวอร์ชันของตัวเองแบบกึ่งตลกเสียดสีเท่านั้น แต่เมื่อเนื้อเรื่องดำเนินมาจนใกล้จะจบแล้วคือข้ดขวางพิลาฟจากการครองโลกได้ แล้วเรื่องก็ต้องจบ แต่อาจารย์โทริยะมะยังต้องการเขียนต่อ จึงต้องหาวิธีหักมุมเพื่อดึงความสนใจของผู้อ่านเอาไว้ให้ได้ และตัดสินใจใช้พล็อตมนุษย์หมาป่าซึ่งเป็นพล็อตแนว Hollywood ที่ฮิตมากในยุคนั้น ประกอบกับโยงเนื้อเรื่องให้โกคูเดินทางไปฝึกวิชา เพื่อใช้พล็อตของพระเอกภาพยนตร์กำลังภายในแบบฮ่องกงที่ฮิตในยุคนั้นเช่นกัน และจะนำไปสู่การได้รู้จักกับคุริลิน เพื่อนตลอดชีวิตของโกคูนับแต่นี้ไป และขยายไปสู่จักรวาล Dragon Ball ในอนาคตที่ไม่ได้เป็นแค่การ์ตูนแก๊กอีกต่อไป

ติดตาม Saga 1 Arc 4 ได้ในบทความครั้งต่อไป

เรื่องแนะนำ :
– วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 1 Arc 2
– วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 1 Arc 1
– รีวิว “มหาวิทยาลัยนานาชาติ” ของญี่ปุ่นเทียบกับของไทย
– โฮ-เร็น-โซในยุคดิจิทัล: ตัวอย่างการประยุกต์ใช้จริงแบบง่าย ๆ
– เกิดเป็นเอเลี่ยนในญี่ปุ่นนั้นอยู่ยาก: เจ้าของอสังหาริมทรัพย์ในญี่ปุ่นจำนวนไม่น้อยยังคงปฏิเสธไม่ให้ชาวต่างชาติเช่าที่พัก

ขอบคุณรูปภาพจาก
https://www.quora.com/Is-Goku-a-monkey
https://www.cbr.com/spy-x-family-tatsuya-endo-dragon-ball-pilaf/
https://dragonball.fandom.com/wiki/Emperor_Pilaf_Saga
https://dragonball.fandom.com/wiki/The_Legend_of_Goku
https://www.cbr.com/dragon-ball-prevented-tragedies-luck/

#วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 1 Arc 3

วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 1 Arc 2

เนื่องจากเมื่อปี ค. ศ. 2020 ผู้เขียนได้ทำวิทยานิพนธ์ปริญญาเอกเกี่ยวกับ Dragon Ball โดยชื่อหัวข้อวิทยานิพนธ์คือ Japanese Manga as Intercultural Media of the U.S. and Japan: A Case Study of Akira Toriyama’s Dragon Ball

(สามารถอ่านวิทยานิพนธ์ฉบับเต็มได้ ที่นี่) มีมิตรสหายกรุณาให้คำแนะนำว่าวิทยานิพนธ์เป็นภาษาอังกฤษและเต็มไปด้วยทฤษฎีรวมทั้งประเด็นทางวิชาการที่เข้าใจยาก ควรย่อยออกมาเขียนเป็นคอลัมน์ให้ผู้อ่านทั่วไปที่สนใจสามารถอ่านเข้าใจง่าย จึงเป็นที่มาของคอลัมน์นี้

โดย Dragon Ball ทั้งเรื่องแบ่งเป็นทั้งหมด 7 Saga ใหญ่ และในแต่ละ Saga จะแบ่งเป็น Arc ย่อย ๆ ตามแต่ละภารกิจที่ต้องทำในแต่ละ Arc แต่ตัววิทยานิพนธ์วิเคราะห์ไว้เพียง 5 Saga คือจบศึกดาวนาเม็กเท่านั้น ส่วนคอลัมน์ซีรีส์นี้ใน Marumura จะกล่าวถึงเฉพาะประเด็นเรื่องพล็อตและภารกิจ รวมทั้งการออกแบบตัวละครของเรื่อง Dragon Ball ที่น่าสนใจและผู้อ่านทั่วไปสามารถเข้าใจได้ไม่ยาก เป็นหลัก

พล็อตและภารกิจของ Saga 1 Arc 2

ใน Saga 1 Arc 2 นี้ เกาะติดกับเนื้อเรื่องไซอิ๋ว หรือ Journey to the West อย่างหนักหน่วงมาก แม้ว่า หยำฉา และ ปูอัล จะปรากฏตัวแล้ว แต่ยังไม่ได้เป็นพันธมิตรกัน จึงยังไม่ได้มีบทบาทหลักมากนัก ภารกิจช่วงนี้จึงไปอยู่ที่การดับไฟให้ปราสาทของราชาปีศาจวัว เพราะพวกโกคูและบุลม่ารวมทั้งอูลอนที่มาเป็นพวกแล้ว อยากได้บอล 6 ดาวในปราสาทของราชาปีศาจวัว แต่มีไฟล้อมรอบปราสาทอยู่จึงไม่มีใครเข้าไปได้

สรุปภารกิจใน Arc นี้มีดังนี้

1) แนะนำตัวละคร อูลอน, ราชาปีศาจวัว, จีจี้
2) ราชาปีศาจวัวขอร้องให้โกคูไปขอยืมพัดใบกล้วยจากผู้เฒ่าเต่า
3) ผู้เฒ่าเต่าโยนพัดใบกล้วยทิ้งไปแล้ว จึงต้องใช้พลังคลื่นเต่าสะท้านฟ้าดับไฟเสียเอง
4) โกคูปล่อยพลังคลื่นเต่าสะท้านฟ้าสำเร็จจากการดูและเลียนแบบเท่านั้น โดยไม่เคยฝึกใด ๆ มาก่อน

การออกแบบตัวละครของ Saga 1 Arc 2

ใน Arc นี้ค่อนข้างเคารพต้นฉบับเรื่อง Journey to the West อย่างมาก เพราะในเรื่องไซอิ๋วต้นฉบับก็มีตอนคล้าย ๆ กันนี้ คือคณะจาริกแสวงบุญของพระถังซัมจั๋งเดินทางมาถึงจุดแห่งเทือกเขาเพลิง ซุนหงอคงต้องไปขอยืมพัดเหล็กขององค์หญิงพัดเหล็กมาใช้ดับไฟเพื่อจะได้เดินทางผ่านเทือกเขานี้ได้ องค์หญิงพัดเหล็กเป็นภรรยาของราชาปีศาจกระทิงในวรรณกรรมต้นฉบับ แต่ Dragon Ball ทำให้ราชาปีศาจกระทิงเป็นราชาปีศาจวัวไปแทน และไม่ได้กล่าวถึงภรรยาเป็นพิเศษ แต่ให้มีลูกสาวคือจีจี้ แทน และขอยืมพัดใบกล้วยจากผู้เฒ่าเต่าแทนที่จะเป็นขอยืมพัดเหล็กจากองค์หญิงพัดเหล็กตามต้นฉบับ

1) อูลอน จริง ๆ ต้นฉบับเขียนว่า ウーロン ซึ่งเป็นเสียงภาษาญี่ปุ่นของคำว่า ชาอูหลง (และตัวละครฝ่ายบู๊นับจาก Arc นี้ไปจะมีชื่อเป็นอาหารจีนล้วน ๆ ตามสไตล์ของอาจารย์โทริยะมะที่ชอบเอาชื่อของกินมาตั้งเป็นชื่อตัวละครอยู่แล้ว) ส่วนในต้นฉบับไทยถอดสียงออกมาเป็น อูลอน ดังนั้น อูลอน และ อูหลง ที่จริงคือตัวละครเดียวกัน อูลอนเป็นหมูเพื่อให้รับบทเป็นตือโป๊ยก่าย มีความสามารถแปลงกายได้ และนิสัยหื่นลามก เหมือนตือโป๊ยก่ายต้นฉบับทุกประการ ตอนนี้เลยมีตัวละคร 3 ตัวแล้วคือ โกคูเป็นซุนหงอคง, บุลม่าเป็นพระถังซัมจั๋ง, อูลอนเป็นตือโป๊ยก่าย โดยอูลอนตามปกติมักจะแต่งตัวด้วยเครื่องแบบคล้ายเครื่องแบบทหารของพรรคคอมมิวนิสต์จีนสมัยก่อน อาจเพื่อแสดงให้เห็นความเป็นจีนตามการรับรู้ของอาจารย์โทริยะมะในยุคนั้นที่จีนแผ่นดินใหญ่ยังไม่ได้เปิดประเทศ (ต่างจากจีนแผ่นดินใหญ่ในปัจจุบันมาก เพราะ Arc นี้เขียนตั้งแต่ปี ค. ศ. 1984)

2) ราชาปีศาจวัว ก็เป็นการล้อเลียนแบบ Parody ของราชาปีศาจกระทิง ในเรื่องไซอิ๋วต้นฉบับ

3) จีจี้ เป็นตัวละครที่โทริยะมะสร้างขึ้นมาเอง โดยบุลม่าเป็นภาษาอังกฤษสไตล์ญี่ปุ่นจากคำว่า Bloomers ที่แปลว่า กางเกงชั้นในผู้หญิง ส่วนจีจี้แปลว่า หัวนม เพราะ Dragon Ball เป็นการ์ตูนวัยรุ่นชาย จึงจะมีตัวละครขาย sexy โผล่มาบ้าง แต่อย่างไรก็ตามมีบทบรรยายไว้ชัดเจนว่าจีจี้ได้รับการเลี้ยงดูมาแบบเอเชีย เพราะโกคูแยกเพศไม่ออกต้องแตะหรือสัมผัสหว่างขาของอีกฝ่ายถึงจะรู้เพศ เมื่อจีจี้โดนโกคูใช้เท้าสัมผัสหว่างขา จีจี้ก็คิดในใจว่า “เป็นลูกผู้หญิงโดนผู้ชายสัมผัสส่วนนั้นแล้ว โตขึ้นต้องเป็นภรรยาของผู้ชายคนนั้น” ซึ่งเป็นความคิดที่เอเชียอนุรักษ์นิยมมาก เป็นตัวละครที่ถูกวางบุคลิกและทัศนคติให้แย้งกับบุลม่าตลอดทั้งเรื่องจากนี้ต่อไป เพราะบุลม่าคือตัวแทนแห่ง the West อยู่แล้วในขณะที่จีจี้เป็นตัวแทนแห่ง the East

4) ผู้เฒ่าเต่า ได้โชว์ท่าไม้ตายคือคะเมะฮะเมะฮะ (พลังคลื่นเต่าสะท้านฟ้า) เป็นครั้งแรก ซึ่งออกเสียงพ้องกับ “พระเจ้า Kamehameha” ซึ่งเป็นอดีตกษัตริย์ของฮาวายก่อนกลายเป็นอเมริกาในปัจจุบัน เป็นการตอกย้ำความเป็นฮาวายสุดขีดของการออกแบบตัวละครนี้ แต่ทว่าเอ็ฟเฟ็กต์ท่าไม้ตายกลับกลายเป็นแบบฮ่องกงสุดขีดไปแทน (อย่าลืมว่าฮ่องกงในยุคนั้นยังคงอยู่ใต้ร่มของอังกฤษอยู่บ้าง ยังไม่ได้กลับมาเป็นของจีนเต็มตัวหลังปี ค. ศ. 1997 ดังนั้น การกล่าวถึงจีนและฮ่องกงใน Dragon Ball ยุคนั้นจึงเป็นการมองคนละดินแดน คนละกลุ่มวัฒนธรรรมกัน) ซึ่งช่วงปี 1984 กำลังเป็นยุคทองของหนังจีนกำลังภายในฮ่องกงที่นิยม visualize พลังลมปราณ คือพลังลมปราณ (気 ในภาษาจีนออกเสียงว่า “ชี่” หรือในภาษาญี่ปุ่นออกเสียงว่า “คิ”) เป็นสิ่งที่มองไม่เห็น แต่หนังบู๊ฮ่องกงยุคนี้นิยมเปลี่ยนลมปราณให้เป็นแสงสีเสียง ซึ่งเรื่อง Dragon Ball ก็มีการใช้เทคนิคนี้เป็นครั้งแรกใน Arc นี้ และแสดงให้เห็นพรสวรรค์ทางวิทยายุทธของโกคูระดับสูงมาก เพราะผู้เฒ่าเต่าใช้เวลาถึง 50 ปีจึงฝึกท่านี้สำเร็จ แต่โกคูแค่มองแล้วเลียนแบบก็ทำได้เลย

สรุปคือ ใน Saga 1 Arc 2 นั้น ยังคงเน้นพล็อต Journey to the West แบบบิดเบือนไปบ้างให้เป็นฉบับของอาจารย์โทริยะมะเอง ผสมกับภาพลักษณ์แห่งจีนแผ่นดินใหญ่ในยุค 30 กว่าปีก่อน, การสร้างตัวละครหญิง 2 ตัวที่แย้งกันทั้งบุคลิกและทัศนคติเป็นตัวแทนแห่งแนวคิดตะวันออกและตะวันตก, ผสมคิวบู๊การปล่อยพลังแบบหนังฮ่องกงยุครุ่งเรือง, และผสมกับการตอกย้ำความเป็นฮาวายของตัวละครผู้เฒ่าเต่าให้ชัดขึ้น

ติดตาม Saga 1 Arc 3 ได้ในบทความครั้งต่อไป

เรื่องแนะนำ :
– วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 1 Arc 1
– รีวิว “มหาวิทยาลัยนานาชาติ” ของญี่ปุ่นเทียบกับของไทย
– โฮ-เร็น-โซในยุคดิจิทัล: ตัวอย่างการประยุกต์ใช้จริงแบบง่าย ๆ
– เกิดเป็นเอเลี่ยนในญี่ปุ่นนั้นอยู่ยาก: เจ้าของอสังหาริมทรัพย์ในญี่ปุ่นจำนวนไม่น้อยยังคงปฏิเสธไม่ให้ชาวต่างชาติเช่าที่พัก
– CEFR คืออะไร แล้วทำไม JLPT ต้องใช้ CEFR ตั้งแต่ปี ค. ศ. 2025?

ขอบคุณรูปภาพจาก
https://www.quora.com/Why-does-Oolong-wear-a-communist-uniform
https://dragonball.fandom.com/wiki/Ox-King
https://onlinediscount.2024outletbestsale.ru/

#วิทยานิพนธ์เรื่อง Dragon Ball – Saga 1 Arc 2