สำนักข่าว Mainichi ของญี่ปุ่นเปิดเผยว่ามีวัคซีน Covid-19 ในญี่ปุ่นอย่างน้อยกว่า 77.8 ล้านโดสต้องถูกทิ้งในเดือนกุมภาพันธ์ที่ผ่านมา โดยตีมูลค่าเป็นเงินกว่า 2 แสนล้านเยน

สำนักข่าว Mainichi ของญี่ปุ่นเปิดเผยว่ามีวัคซีน Covid-19 ในญี่ปุ่นอย่างน้อยกว่า 77.8 ล้านโดสต้องถูกทิ้งในเดือนกุมภาพันธ์ที่ผ่านมา โดยตีมูลค่าเป็นเงินกว่า 2 แสนล้านเยน

ช่วงหลังๆ มานี้ สถานการณ์ Covid-19 ดูเหมือนจะเริ่มดีขึ้นในทุกประเทศ รวมถึงญี่ปุ่นที่กลับมาเปิดประเทศให้ท่องเที่ยวได้อีกครั้ง และเพิ่งประกาศยกเลิกมาตรการการใส่หน้ากากเมื่อต้นมีนาคมที่ผ่านมา เรียกได้ว่าสถานการณ์ดีขึ้นจนหลายคนเริ่มจะลืมเรื่องวัคซีนป้องกัน Covid-19 ไป

สำนักข่าว Mainichi เปิดเผยว่ามีวัคซีนป้องกัน Covid-19 ในญี่ปุ่นกว่า 77.8 ล้านโดสถูกทิ้งภายในเดือนกุมภาพันธ์ที่ผ่านมา โดยสาเหตุส่วนใหญ่มาจากการที่วัคซีนหมดอายุ ปริมาณการทิ้งคิดเป็นประมาณ 9% ของการสั่งซื้อวัคซีนตามสัญญาทั้งหมดของญี่ปุ่น

เนื่องจากรัฐบาลญี่ปุ่นไม่ได้เปิดเผยราคาซื้อวัคซีนโควิด-19 ต่อเข็มอย่างเป็นทางการ จึงไม่สามารถคำนวณมูลค่าได้อย่างแม่นยำ แต่จากการที่กระทรวงการคลังระบุว่าการฉีดวัคซีนแต่ละครั้งมีค่าใช้จ่ายเท่ากับ 2,725 เยน ทาง Mainichi จึงได้ประเมินว่าปริมาณวัคซีนที่ถูกทิ้งมีมูลค่ากว่า 2 แสนล้านเยน หรือประมาณ 5 หมื่นล้านบาทไทย

รัฐบาลญี่ปุ่นได้จัดหาวัคซีน Pfizer ราว 399 ล้านโดส วัคซีน Moderna 213 ล้านโดส วัคซีน AstraZeneca 120 ล้านโดส และวัคซีน Novavax 150 ล้านโดส ในจำนวนนี้ มีวัคซีนของ AstraZeneca ที่ถูกยกเลิกไปภายหลังจำนวน 62.3 ล้านโดส และวัคซีนของ Novavax ที่ถูกยกเลิกไปในภายหลังจำนวน 141.76 ล้านโดส

ทางกระทรวงสาธารณสุขได้เปิดเผยเกี่ยวกับวัคซีนที่ต้องถูกทิ้งว่า ในจำนวนนี้ มีวัคซีนของ Moderna จำนวน 63.9 ล้านโดสที่หมดอายุ และวัคซีนของ AstraZeneca จำนวน 13.58 ล้านโดสที่ป้องกันได้เฉพาะสายพันธุ์ธรรมดาถูกทิ้งไป

นอกจากนี้ หน่วยงานท้องถิ่นหลายแห่งคาดการณ์ว่าการที่วัคซีนเหลือเยอะจนหมดอายุ มาจากการที่หลายคนเลือกที่จะไม่ฉีดวัคซีน Covid-19 เนื่องจากผู้คนกังวลถึงผลข้างเคียงที่อาจเกิดขึ้นหลังฉีด อีกทั้งยังมีปัจจัยอื่นๆ อีก เช่น จำนวนคนที่รับวัคซีนป้องกันสายพันธุ์ธรรมดาไปแล้ว แต่กลับไม่มาฉีดวัคซีนที่พัฒนาขึ้นเพื่อป้องกันสายพันธุ์โอไมครอน

การสำรวจยังเปิดเผยอีกว่า มีวัคซีนอีกอย่างน้อย 700,000 โดสที่คาดว่าจะถูกทิ้งโดยหน่วยงานท้องถิ่นภายในเดือนพฤศจิกายน 2023 นี้

เรื่องแนะนำ :
– ญี่ปุ่นจัดอันดับอาชีพที่เด็กอยากเป็น
– Panasonic พัฒนา “หุ่นยนต์สัตว์เลี้ยงที่ผายลมได้”
– ญี่ปุ่นพัฒนาและทดลองใช้ Digital Human ในการรับรองลูกค้า
– ญี่ปุ่นรั้งท้ายอันดับประเทศที่มีสภาพแวดล้อมที่ดีสำหรับผู้หญิงในการทำงาน
– Sanrio เตรียมเปิดให้โหวตตัวละครยอดนิยมประจำปี 2023

ที่มาและรูปภาพ :
https://mainichi.jp/english/articles/20230318/p2a/00m/0na/010000c

#วัคซีน

“นักเรียนญี่ปุ่นเรียนออนไลน์: เครียดจนต้องสลายหายไป”

จากสถานการณ์การระบาดของเชื้อ COVID-19 ที่เกิดขึ้นทั่วโลก ขณะนี้ประเทศญี่ปุ่นเองยังไม่สามารถควบคุมการระบาดได้และมีผู้ป่วยสายพันธุ์เดลต้าเพิ่มมากขึ้น หนึ่งในมาตรการลดการแพร่กระจายของโรค คือ การแยกอยู่ห่าง (social distancing) ทุกคนปรับเปลี่ยนการใช้ชีวิตแบบ New normal นักเรียนต้องเรียนทางออนไลน์ แม้การเรียนรูปแบบนี้จะมีข้อดีในแง่ของการควบคุมการระบาดของโรค แต่ก็มีผลเสียหลายอย่างตามมา บางครั้งเป็นอันตรายถึงกับเสียชีวิต

กระทรวงสาธารณสุขญี่ปุ่นรายงานจำนวนนักเรียนญี่ปุ่นที่เสียชีวิตจากการฆ่าตัวตายตั้งแต่เดือนมกราคมถึงกรกฎาคมปี 2021 มากถึง 270 คน (นักเรียนชั้นประถม 7 ราย มัธยมต้น 75 ราย และมัธยมปลาย 188 ราย)

เมื่อเทียบกับช่วงเวลาเดียวกันของปี 2020 ถือว่าเพิ่มขึ้น (จำนวนนักเรียนญี่ปุ่นที่เสียชีวิตจากการฆ่าตัวตายทั้งหมดในปี 2020 มี 499 ราย)

มีสมมุติฐานหลายอย่างถึงสาเหตุของการฆ่าตัวตายของเด็กนักเรียนที่เพิ่มขึ้นในช่วงโควิดว่ามาจากการที่นักเรียนต้องหยุดอยู่บ้านและเรียนออนไลน์ สำหรับบางครอบครัว บ้านไม่ใช่ที่ปลอดภัยสำหรับเด็กเพราะมีการใช้กำลังความรุนแรงต่อกัน (Domestic violence) ยิ่งผู้ปกครองที่มีความเครียดจากสถานะทางการเงินที่ย่ำแย่หรือความเครียดจากการปรับตัวกับชีวิต new normal เช่น ต้องทำงานอยู่ที่บ้านที่ค่อนข้างจะคับแคบ ไม่มีพื้นที่ส่วนตัว ต้องใช้เวลาร่วมกันมากขึ้น จนมีความขัดแย้ง ผู้ปกครองบางคนมีปัญหาด้านอารมณ์แล้วไประบายกับเด็ก เช่น การด่าว่า, ตี จนเด็กเกิดความเครียดและซึมเศร้าตามมา หากเป็นสถานการณ์ปกติเด็กยังได้ไปโรงเรียน เจอกับเพื่อน เล่าระบายความทุกข์ใจ และทำกิจกรรมที่ช่วยให้ผ่อนคลาย แต่เมื่อเด็กไม่ได้ไปโรงเรียน เด็กเลยไม่มีวิธีการระบายออก สาเหตุการฆ่าตัวตายของเด็กช่วงโควิดต่างจากช่วงก่อนมีโควิดที่ความเครียดมักมาจากการกลั่นแกล้งกัน (Bully) ในโรงเรียน

เมื่อเทียบกับประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก ประเทศญี่ปุ่นใช้การเรียนออนไลน์น้อยมากเมื่อเทียบกับประเทศอื่น โรงเรียนประถมและมัธยมไม่ค่อยใช้การเรียนออนไลน์เต็มรูปแบบ เช่น นักเรียนที่มีคนในครอบครัวติดเชื้อค่อยเรียนออนไลน์ แต่เด็กนักเรียนคนอื่นยังไปโรงเรียนได้ โดยสลับวันกันไป แม้เด็กจะได้ไปโรงเรียนแต่เป็นการไปแบบไม่เต็มที่ เพราะต้องงดกิจกรรมเกือบทุกอย่าง ทำให้ความสุขและความสนุกจากการไปโรงเรียนลดลงอย่างมาก

>> ปัญหาที่เจอจากการเรียนออนไลน์มีหลายอย่าง ตัวอย่างเช่น

. การเรียนออนไลน์ทำให้ทั้งนักเรียน, ครู และผู้ปกครองเครียดจากการเปลี่ยนแปลง มีค่าใช้จ่ายเพิ่มขึ้น เช่น การจัดหาอุปกรณ์สำหรับการเรียน

. รูปแบบการสอนออนไลน์ส่วนใหญ่ไม่น่าสนใจ ทำให้เด็กไม่มีสมาธิจดจ่อกับการเรียน ยิ่งเด็กเล็กเท่าไรยิ่งยาก ต้องมีผู้ใหญ่นั่งคุม บางคนเล่นเกมออนไลน์หรือทำอย่างอื่นระหว่างที่ครูสอน

. สภาพแวดล้อมการเรียนที่บ้านต่างจากที่โรงเรียน ไม่มีครู เพื่อน และอุปกรณ์สื่อการสอนต่าง ๆ ที่ช่วยกระตุ้นให้เกิดความอยากรู้เป็นแรงจูงใจในการเรียน (sustain motivation)

. การเรียนออนไลน์เป็นการสื่อสารที่ไม่ค่อยมีประสิทธิภาพ เนื่องจากขาดข้อมูลด้านภาษากายไป (nonverbal language) ทำให้ต้องใช้ความพยายามและสมาธิ (mental effort) มากกว่าการเรียนปกติ สมองทำงานอย่างหนักในการทำความเข้าใจประมวลผลข้อมูลที่ได้รับ (process information) จนเกิดความเครียดเหนื่อยล้า (zoom fatigue)

. การใช้เวลากับ social media มากขึ้น อาจทำให้เสพติด (addiction) หรือวิตกกังวลเครียดจากการรับข้อมูลมากจนเกินได้

. การที่เด็กไม่ได้มีปฏิสัมพันธ์กับคนนอกครอบครัวทำให้เด็กขาดโอกาสในการพัฒนาเรื่องการเข้าสังคม (social skills) ที่เหมาะตามวัย

. เด็กที่ป่วยเป็นโรคทางจิตเวชอยู่เดิม การเรียนออนไลน์ส่งผลให้อาการของโรคแย่ลง เช่น ADHD มีอาการมากขึ้นจากการใช้หน้าจอเป็นระยะเวลานาน ส่วนเด็กปกติเพิ่มโอกาสต่อการป่วยเป็นโรคทางจิตเวช เช่น โรควิตกกังวล (Anxiety) , โรคซึมเศร้า (Depression)

การระบาดของ COVID-19 มีแนวโน้มที่จะรุนแรงขึ้น หากชั่งน้ำหนักข้อดีข้อเสีย ถึงแม้การเรียนออนไลน์จะไม่ใช่วิธีที่ดีที่สุด แต่เป็นวิธีที่เหมาะกับบริบทในตอนนี้ หากผู้ใหญ่รอบข้างร่วมมือกันและให้ความช่วยเหลือเด็ก จะเป็นการลดปัญหาด้านจิตใจและพัฒนาการได้

>> วิธีการช่วยให้เด็กเรียนออนไลน์ได้มีประสิทธิภาพและลดความเครียด

1. ชวนเด็กคุยเรื่องเรียนให้กลายเป็นเรื่องน่าสนุก เช่น ให้เด็กเล่าสิ่งที่เรียนมาให้ฟัง ผู้ใหญ่ให้ความเห็นเพิ่ม, ให้เด็กถามในสิ่งที่ยังสงสัยไม่เข้าใจ

2. ให้เด็กมีส่วนร่วมในการวางแผนเรื่องการทำการบ้าน หากเห็นว่าต้องทำงานทีละเยอะๆจะท้อใจได้ง่าย ดังนั้นควรสอนให้เด็กเรียงลำดับความสำคัญของงาน (prioritize), ซอยงานออกเป็นขั้นตอนย่อย (smaller tasks) เพื่อให้เด็กเกิดความมั่นใจว่าจะทำงานแต่ละขั้นได้สำเร็จ, วางแผนการทำงาน จัดตารางเวลา (organizing) มีการให้รางวัลสร้างแรงจูงใจเป็นระยะ เช่น ทำการบ้านเลขเสร็จจะได้กินไอติมที่ชอบ

3. จัดมุมที่เหมาะกับการเรียน สิ่งแวดล้อมใกล้เคียงกับห้องเรียนจริง ไม่มีสิ่งที่ทำให้วอกแวก เงียบ
แบ่งแยกโซนที่ในการเรียนกับโซนที่ใช้ในการทำกิจกรรมอย่างอื่นให้ชัดเจน เช่น ไม่นั่งเรียนบนเตียงนอน

4. มีการจัดตารางเวลาในการทำสิ่งต่างๆ (routines) เช่น กินอาหารที่มีประโยชน์ครบ 3 มื้อ, นอนไม่ดึกตื่นไม่สาย หลับให้เพียงพอ, ออกกำลังกายสม่ำเสมอ, มีเวลาเรียนและเวลาพักผ่อนทำงานอดิเรก

5. สร้างบรรยากาศในบ้านให้ไม่เครียด (positive tone) เช่น มีการคุยเรื่องที่สนุก, ทำกิจกรรมร่วมกัน

6. เปิดโอกาสให้เด็กได้พูดระบายความคิด ความรู้สึก โดยผู้ใหญ่ต้องเป็นผู้รับฟังที่ดี (active listener)

7. ให้เด็กยังติดต่อกับคนอื่นสม่ำเสมอ เช่น เพื่อน หากิจกรรมทำร่วมกันเท่าที่เป็นไปได้

ผู้ใหญ่ต้องช่วยกันสังเกตอาการของเด็กที่เปลี่ยนแปลงไป เช่น ดูเศร้าซึม/หงุดหงิดง่าย, แยกตัวออกจากคนอื่น, ไม่ทำกิจกรรมที่เคยชอบ, มีปัญหาการกินการนอน, มีพฤติกรรมทำร้ายตัวเอง แนะนำให้พบผู้เชี่ยวชาญ เช่น จิตแพทย์ เพื่อให้การวินิจฉัยและการช่วยเหลือรักษาก่อนที่จะสายเกินไป

เรื่องแนะนำ :
– “เรื่องสยองขวัญในฤดูร้อน: ฉันกลัวผี ทำไงดี?”
– “เทศกาลโอบ้งระลึกถึงบรรพบุรุษ: กตัญญูแค่ไหนกำลังดีย์”
– “โตเกียวโอลิมปิก 1964: ฟื้นคืนจากความสิ้นหวังไปสู่แสงอันเจิดจ้า”
– “การตัดสินใจจัดพิธีเปิดโตเกียวโอลิมปิก: หยุดแค่นี้หรือไปต่อดี”
– “ไคเซน: ทำงานอย่างฉลาดพาชาติเจริญ”

คลินิก JOY OF MINDS
ทีมแพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านการดูแลรักษาปัญหาด้านสุขภาพจิตโดยเฉพาะ
https://www.facebook.com/Joyofminds/
Tel: 090-959-9304

#นักเรียนญี่ปุ่นเรียนออนไลน์: เครียดจนต้องสลายหายไป

เมื่อเอกอัครราชทูตญี่ปุ่นติดโควิดและคำขอโทษ

ช่วงนี้เป็นช่วงที่มีการแพร่ระบาดของโรค COVID-19 ระลอก 3 ที่ค่อนข้างรุนแรง เนื่องจากเป็นเชื้อสายพันธุ์อังกฤษ B1.1.7 ที่มีอัตราการติดเร็วและง่าย มีต้นทางการระบาดมาจากหลายแหล่ง แหล่งที่สำคัญ คือ สถานที่บันเทิงตอนกลางคืนและจากงานปาร์ตี้ต่างๆ คนที่มีชื่อเสียงในสังคมทั้งดารา นักร้อง นักการเมือง รัฐมนตรี แม้กระทั่งเอกอัครราชทูตญี่ปุ่นประจำประเทศไทย “นายคาสุยะ นะชิดะ” ต่างก็ติดเชื้อนี้กัน

สิ่งที่น่าสนใจ คือ การที่นายคาสุยะยอมรับอย่างตรงไปตรงมาว่าได้ไปเที่ยวคริสตัลทองหล่อวันที่ 25 มี.ค.2564 ซึ่งเป็นสถานที่ที่ทำให้รับเชื้อ หลังจากนั้นไปรับการตรวจเชื้อวันที่ 3 เม.ย. 2564 ผลเป็นบวก มีผู้ให้ข้อมูลว่าหน้าที่ของทูตนอกจากจะต้องพบปะอย่างเป็นทางการเพื่อสร้างสัมพันธภาพที่ดีกับผู้มีอำนาจของรัฐแล้ว การพบปะเข้าสังคมหลังเลิกงานเป็นอีกหนึ่งช่องทางที่จะช่วยกระชับความสัมพันธ์และหาข้อมูลเชิงลึกกับแหล่งข่าวในประเทศนั้น จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนายนะชิดะได้ทำหนังสืออย่างเป็นทางการแสดงการขอโทษและยอมรับความผิดพลาดที่ตนได้ก่อขึ้นกับผู้มีอำนาจที่เกี่ยวข้องของประเทศไทย

คนญี่ปุ่นมีวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณ์โดดเด่นกว่าชาติอื่น คือ เรื่องการขอโทษ ไม่ว่าใครก็ตามที่ทำผิดสามารถขอโทษอีกฝ่ายได้โดยไม่เป็นการเสียศักดิ์ศรี เช่น ผู้ใหญ่ขอโทษเด็กที่เผลอพูดด่าแรงไป, เจ้านายขอโทษลูกน้องที่ออกคำสั่งไม่ชัดเจนจนงานเกิดความผิดพลาด, รัฐมนตรีลาออกจากตำแหน่งเพราะทำผิดกฎระเบียบ คนญี่ปุ่นมีหลักคิดว่าศักดิ์ศรีของคนอยู่ที่การแสดงความรับผิดชอบ ดังนั้นการขอโทษเป็นการแสดงถึงวุฒิภาวะเรื่องการตระหนักสำนึกรู้ในการกระทำของตนเอง และการสำนึกผิดจะช่วยให้มีการพัฒนาตัวเองไปในทางที่ดีขึ้น

คำขอโทษแทบจะเป็นคำติดปากคนญี่ปุ่นไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ่ เป็นการแสดงการยอมรับผิดด้วยคำพูดไม่ว่าเหตุผลจะเป็นอย่างไร ซึ่งความหมายเรื่องการขอโทษและการเผชิญหน้ากับความผิดของคนญี่ปุ่นเป็นคนละประเด็นกับการชดใช้ แต่ละสังคมมีความคาดหวังเรื่องการขอโทษที่แตกต่างกัน บางสังคมคาดหวังว่าการขอโทษต้องมาพร้อมกับการชดใช้ แต่สำหรับชาวญี่ปุ่นแม้การขอโทษจะเป็นการยอมรับผิดแต่ไม่ได้หมายรวมว่าต้องชดใช้ พูดในอีกนัยหนึ่งการขอโทษทำให้เกิดทางเลือกในการตอบสนองมากขึ้น เช่น เมื่อมีเหตุการณ์ที่คนหนึ่งไปชนอีกฝ่าย ก่อนที่จะมาหาสาเหตุว่าใครเป็นคนผิด จะมีอย่างน้อยฝ่ายหนึ่งที่พูดคำขอโทษนำไปก่อน ซึ่งปฏิกิริยาของอีกฝ่ายเป็นไปได้ทั้งการให้อภัยเห็นใจกันว่าเรื่องที่เกิดขึ้นเป็นอุบัติเหตุ หรือต่อให้อีกฝ่ายโกรธเมื่อได้รับคำขอโทษจะช่วยลดความโกรธได้ ในกรณีที่แย่ที่สุดอีกฝ่ายไม่ยอมซึ่งก็ต้องมาสืบหาสาเหตุกันต่อไป แต่ถ้าไม่มีฝ่ายไหนขอโทษเลยทางเลือกที่เหลือ คือ การปะทะกันอย่างเดียว

นอกจากการขอโทษจะเป็นการยอมรับผิดและเพิ่มทางเลือกในการตอบสนองแล้ว คนญี่ปุ่นใช้การขอโทษเป็นหนึ่งในวิธีการสื่อสาร เพราะแม้บางครั้งเราจะไม่ได้เป็นฝ่ายผิดแบบชัดเจน แต่เราอาจทำให้อีกฝ่ายเดือดร้อนรำคาญใจ การขอโทษจะทำให้อีกฝ่ายรับรู้ว่าเรารู้สึกผิดและเป็นหลักประกันอย่างหนึ่งว่าต่อไปเราจะไม่ทำผิดพลาดซ้ำให้อีกฝ่ายต้องขุ่นข้องหมองใจอีก

การทำเรื่องที่ผิดพลาดเป็นสิ่งปกติที่เกิดขึ้นได้ บางครั้งเราอาจตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ สิ่งสำคัญที่ต้องเรียนรู้จากการทำผิดพลาด คือ ทำอย่างไรไม่ให้ทำผิดซ้ำ และรับผิดชอบกับสิ่งที่ทำ หากเราทำผิดแล้วทำให้คนอื่นไม่พอใจหรือเดือดร้อน การขอโทษเป็นวิธีหนึ่งที่จะแก้ปัญหาความขัดแย้งได้ (Conflict)

การขอโทษเป็นสิ่งที่ต้องฝึกตั้งแต่เล็ก โดยมีผู้ใหญ่เป็นแบบอย่างที่ดี วิธีฝึกสอนเรื่องการขอโทษต้องเริ่มจากการที่เด็กรู้ว่าทำผิดอะไร ส่งผลต่อคนอื่นอย่างไร รู้สึกสำนึกผิดกับสิ่งที่ทำลงไปจริงๆ การบังคับให้เด็กพูดคำว่า “ขอโทษ” ออกมาได้ สำคัญน้อยกว่าการที่เด็กได้เรียนรู้เข้าใจความผิดพลาด และไม่ใช้วิธีเดิมๆในการแก้ปัญหาอีก

เด็กบางคนที่ไม่ยอมขอโทษเป็นเพราะเด็กคิดว่าตัวเองไม่ผิด เช่น เด็กตีเพื่อน เพราะเพื่อนมาแหย่ก่อน ผู้ใหญ่ต้องช่วยให้เด็กแยกแยะประเด็นได้ว่า การที่เพื่อนแหย่เด็กอันนี้เป็นความผิดของเพื่อน เด็กรู้สึกโกรธเพื่อนได้ แต่เด็กต้องควบคุมความโกรธให้ได้ ความผิดของเด็ก คือ การที่ตีเพื่อนกลับ เพราะเป็นการใช้ความรุนแรง

บางครั้งเด็กรู้ว่าตัวเองผิด สมควรเป็นฝ่ายขอโทษ แต่เด็กกลัวว่าถ้าพูดขอโทษออกไป คือ การเสียหน้าเสียศักดิ์ศรี เป็นการยอมแพ้ ผู้ใหญ่ต้องคุยให้เด็กเปลี่ยนวิธีคิดเรื่องการขอโทษใหม่ บอกให้เด็กรู้ว่าถ้าขอโทษไปสิ่งที่น่าจะเกิดขึ้นคืออะไร แล้วถ้าไม่ขอโทษมีผลเสียอย่างไร เช่น เพื่อนจะโกรธแล้วไม่ยอมเล่นด้วยอีก, คนอื่นๆคิดว่าเด็กนิสัยไม่ดี ไม่น่าคบ ทำให้เด็กไม่มีเพื่อน

• วิธีฝึกเรื่องการขอโทษ

1. หากเด็กกำลังโกรธ โวยวาย ไม่พร้อมจะรับฟังสิ่งที่ผู้ใหญ่พูด ควรช่วยให้เด็กสงบอารมณ์ได้ก่อน แล้วค่อยคุย หลีกเลี่ยงการบังคับให้เด็กพูด “ขอโทษ” ตอนที่ยังไม่พร้อม เพราะเด็กจะพูดคำนี้ออกมาเพื่อให้เรื่องจบๆไป แต่ไม่ได้เรียนรู้ข้อผิดพลาดที่เกิดขึ้นอย่างแท้จริง บางครั้งเด็กอาจโกรธอาละวาดมากขึ้นถ้าถูกบังคับ

2. ผู้ใหญ่พูดคุยกับเด็กที่ทำผิดโดยไม่ใช้อารมณ์ ถามที่มาที่ไปของพฤติกรรมที่เด็กทำผิด ฟังเด็กอย่างตั้งใจ (Active listening) เพื่อทำความเข้าใจ และลองถามให้เด็กลองคิดในมุมกลับกันว่า ถ้าเป็นคนที่ถูกกระทำเด็กจะรู้สึกอย่างไร และอยากให้คนอื่นทำกับตัวเองแบบไหน (Empathy)

3. ให้เด็กช่วยกันคิดว่าถ้าย้อนเวลากลับไปได้ในเหตุการณ์เดิมหรือหากเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีกในอนาคต เด็กจะทำเหมือนเดิมหรือแตกต่างจากเดิมอย่างไร เพราะอะไร

4. ถ้าเด็กเข้าใจเรื่องที่เกิดขึ้น อยากจะขอโทษอีกฝ่าย และอยากทำอะไรเพื่อเป็นการแก้ไขผลเสียที่เกิดขึ้น เช่น ทำของเล่นเพื่อนพัง เด็กต้องการจะซื้อชดใช้ ผู้ใหญ่ต้องช่วยซ้อมบทบาทสมมุติกับเด็กก่อนลงมือทำจริงว่าจะขอโทษอีกฝ่ายอย่างไร (โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องการแสดงออกของภาษากาย) และลองสมมุติสถานการณ์ที่อาจจะเกิดขึ้นได้หลังจากเด็กไปขอโทษแล้ว เช่น เพื่อนโกรธ ต่อว่ากลับ บอกว่าไม่ยกโทษให้ เพื่อให้เด็กเตรียมรับมือ

5. วิธีการพูดขอโทษมีส่วนประกอบที่สำคัญ คือ บอกให้จำเพาะ (Get specific) ว่าพฤติกรรมไหนของเด็กที่คิดว่าทำผิดไป, แสดงการยอมรับสำนึกผิด, วิธีการป้องกันไม่ให้ทำผิดซ้ำ และเปิดโอกาสให้อีกฝ่ายได้พูด คนที่เราไปขอโทษมีสิทธิที่จะยกโทษให้หรือไม่ยกโทษให้ในตอนนี้ บางอย่างต้องใช้เวลาในการทำใจให้อภัย แต่อย่างน้อยเราได้แสดงความรับผิดชอบต่อสิ่งที่ตัวเองทำผิดไปแล้ว

6. หากเด็กยืนกรานว่าจะไม่ขอโทษในตอนนั้น ผู้ใหญ่ต้องให้เวลาเด็กในการคิดไตร่ตรองข้อดีข้อเสียว่าจะไปขอโทษหรือไม่ขอโทษ ค่อยๆพูดกับเด็กเป็นระยะ

7. ให้การชื่นชมความกล้าหาญถ้าเด็กยอมไปขอโทษ

8. หากผู้ใหญ่อยู่ในเหตุการณ์ที่เด็กทะเลาะกัน ได้พยายามคุยด้วยเหตุผลกับเด็กที่เป็นฝ่ายทำผิดว่าให้ขอโทษอีกฝ่ายด้วยความรู้สึกที่สำนึกผิดจริงๆแต่เด็กยังไม่ยอมขอโทษและยืนยันอยู่ว่าไม่ผิด ให้ผู้ใหญ่เลิกให้ความสนใจกับเด็กที่ทำผิด แต่ไปให้ความห่วงใยและการดูแลอีกฝ่าย (Extra attention to the hurt party)

9. เรื่อง “ขอโทษ” กับ “การลงโทษ” เป็นคนละเรื่องกัน หากมีการตกลงกติกากันไว้แล้วว่า “ถ้า…สิ่งที่จะตามมา คือ…” เช่น ถูกหักค่าขนม, ถูกลดเวลาเล่นเกม ผู้ใหญ่ต้องให้เด็กได้รับผลที่ตกลงกันไว้ ไม่นำเรื่องขอโทษมาเป็นข้อยกเว้น เช่น ถ้าเด็กยอมขอโทษจะไม่ทำโทษ เพราะเด็กจะพูดคำว่า “ขอโทษ” เพื่อให้ไม่ต้องถูกลงโทษ แต่เด็กจะไม่ได้เรียนรู้ว่าตัวเองทำผิดอะไรไป และจะแก้ไขอย่างไร

10. ผู้ใหญ่ต้องเป็นตัวอย่างที่ดีเรื่องการขอโทษ หากผู้ใหญ่ทำสิ่งที่ผิดพลาด ผู้ใหญ่ก็ขอโทษเด็กได้ ไม่ได้แปลว่าการขอโทษนั้นจะทำให้ผู้ใหญ่สูญเสียอำนาจในการปกครอง

ถ้าสังคมไทยมีการฝึกเด็กเรื่องการขอโทษและการรับผิดชอบกับสิ่งที่ทำไป เพื่อที่จะเรียนรู้และพัฒนาไม่ให้เกิดความผิดซ้ำซาก โดยผู้ใหญ่เป็นแบบอย่างที่ดี สิ่งแวดล้อมต่างๆ จะน่าอยู่มากกว่านี้ :))

เรื่องแนะนำ :
– คอสเพลย์นี้…ช่างดีต่อใจ
– โนมิไกดื่มเหล้าให้จงหนัก: ผลเสียที่ตามมา
– Maison Kitsuné จิ้งจอกญี่ปุ่นที่กลมกลืนไปกับชาวฝรั่งเศส: ความสามารถในการปรับตัว
– มูจิความเรียบง่ายที่ดีต่อใจ
– นกกระเรียนแทนคุณ: การทำดีโดยไม่หวังผลตอบแทน

คลินิก JOY OF MINDS
ทีมแพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านการดูแลรักษาปัญหาด้านสุขภาพจิตโดยเฉพาะ
https://www.facebook.com/Joyofminds/
Tel: 090-959-9304

#เมื่อเอกอัครราชทูตญี่ปุ่นติดโควิดและคำขอโทษ

โตเกียวโอลิมปิก 2020 ที่ยังไม่ได้จัด: วิธีการรับมือกับเรื่องที่ไม่คาดคิด

วันที่ 7 ก.ย. 2013 คณะกรรมการโอลิมปิกสากล (IOC) ได้เลือกให้กรุงโตเกียวประเทศญี่ปุ่นเป็นเจ้าภาพในการจัดกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 32 ในปี 2020 (ก่อนหน้านี้ญี่ปุ่นเคยจัดงานโอลิมปิกฤดูร้อนมาก่อนตอนปี 1964)

รัฐบาลและประชาชนในประเทศญี่ปุ่นมีความตั้งใจและร่วมมือกันเพื่อที่จะให้การจัดโอลิมปิกครั้งนี้ออกมาดีที่สุด

ทีมผู้จัดมีคอนเซ็ปต์หลัก 3 ข้อในการจัด โดยไม่ได้มุ่งเน้นแค่ผลของการแข่งขันกีฬาเท่านั้น แต่ยังมองไปถึงเรื่องการเปลี่ยนแปลงโลกด้วย คือ

1. มุ่งมั่นพยายามสู่ความเป็นเลิศของแต่ละบุคคล
2. ยอมรับซึ่งกันและกันซึ่งจะนำไปสู่ความสามัคคีท่ามกลางความหลากหลาย
3. ส่งต่อมรดกสู่คนรุ่นต่อไปหรือเชื่อมต่อไปถึงพรุ่งนี้

ญี่ปุ่นใช้ทุนมหาศาลในการก่อสร้างสนามกีฬา/ที่พักอาศัย ปรับระบบคมนาคม มีการพัฒนานวัตกรรมที่ประหยัดพลังงานและทรัพยากรเพื่ออนุรักษ์สิ่งแวดล้อมของโลก นอกจากนี้ยังมีการปรับเปลี่ยนระบบและพัฒนาความสามารถของประชาชนในการอำนวยความสะดวกให้กับชาวต่างชาติที่เป็นทั้งนักกีฬาและนักท่องเที่ยว เช่น

• เพิ่มทักษะการใช้ภาษาอังกฤษให้กับคนทุกระดับ มีป้ายถนน/สิ่งต่างๆเป็นภาษาอังกฤษ
• ปรับปรุงสถานที่มรดกวัฒนธรรม เพื่อความสะดวกและการเข้าถึงของคนต่างชาติ
• เปลี่ยนกฎหมายห้ามสูบบุหรี่ในร้านอาหารโดยมีการออกกฎเพิ่มเติม ในช่วงแรกคนญี่ปุ่นที่สูบบุหรี่ออกมาวิพากษ์วิจารณ์ บางคนไม่พอใจ แต่สุดท้ายก็ให้ความร่วมมือ

ทุกอย่างถูกเตรียมการมาเป็นอย่างดีสำหรับการจัดกีฬาโอลิมปิกในช่วงก.ค.-ส.ค. 2020 แต่ตั้งแต่ต้นปีที่ผ่านมามีการระบาดของโรค COVID-19 บางประเทศรุนแรงจนควบคุมไม่ได้ จนวันที่ 24 มี.ค. 2020 ประธานคณะกรรมการโอลิมปิกสากลปรึกษากับชินโซ อาเบะ นายกรัฐมนตรีของประเทศญี่ปุ่น มีการตัดสินใจร่วมกันเรื่องขอเลื่อนการแข่งขันโอลิมปิกออกไปเป็นเวลา 1 ปี เพื่อความปลอดภัยของนักกีฬาและทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องกับโอลิมปิกและประชาคมโลก การเลื่อนการแข่งโอลิมปิกครั้งนี้ถือเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ที่การแข่งถูกเลื่อนออกไปโดยไม่ได้มีสาเหตุมาจากสงคราม

ในสถานการณ์ที่มีแต่ความไม่แน่นอนของ COVID-19 ที่ยังไม่มีวัคซีนและมีการแพร่ระบาดของเชื้อเป็นระลอก มีการสำรวจความคิดเห็นของคนญี่ปุ่นเองต่อเรื่องการจัดโอลิมปิกหลายครั้ง เช่น เดือนก.ค. 2020 ผลสำรวจพบว่ามีชาวญี่ปุ่นเพียง 1 ใน 4 ที่อยากให้มีการจัดการแข่งขันโอลิมปิกโตเกียวในปี2021 ขณะที่ส่วนใหญ่เห็นควรเลื่อนหรือยกเลิกการแข่งขันไปเสียเลย

ล่าสุดเมื่อเดือนก.ย. 2020 คณะกรรมการโอลิมปิกสากล (IOC) แถลงว่าจะมีการจัดกีฬาโอลิมปิกที่โตเกียวในปี 2021 “ไม่ว่าจะมีโควิดหรือไม่” และเรียกการแข่งขันครั้งนี้ว่า “มหกรรมกีฬาแห่งชัยชนะเหนือโควิด-19”

อย่างไรก็ตามรูปแบบการจัดต้องปรับเปลี่ยนให้เหมาะสมเพื่อลดโอกาสการแพร่ระบาดของโรค เช่น การจำกัดผู้เข้าชม, มีพิธีเปิดและปิดอย่างเรียบง่าย, ลดจำนวนเจ้าหน้าที่และผู้แทนประเทศต่างๆ ที่จะเข้าร่วม

ตั้งแต่ต้นปี 2020 ทั่วโลกเจอภาวะวิกฤติจาก COVID-19 ทุกคนต่างได้รับผลกระทบกันหมด ขนาดโอลิมปิกที่เป็นมหกรรมระดับโลกยังต้องเลื่อนการจัดออกไป ซึ่งเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ไม่มีใครคาดคิดว่ามันจะเกิดขึ้นและลุกลามบานปลายขนาดนี้ ตราบใดที่ยังผลิตวัคซีนไม่ได้ ทุกคนต้องใช้ชีวิตไม่เหมือนปกติให้เป็นปกติ (new normal) เช่น การแยกอยู่ห่าง (social distancing), การล้างมือบ่อยๆ, การใส่หน้ากาก บางคนปรับตัวกับการเปลี่ยนแปลงได้ แต่บางคนที่ต้องเจอกับเรื่องเลวร้าย เช่น รายได้ลดลง, ถูกให้ออกจากงาน, คนใกล้ตัวติดเชื้อ อาจเริ่มรับมือไม่ไหวจนสภาพจิตใจแย่ เช่น เครียด, ซึมเศร้า ดังนั้นการที่เรายังคงต้องอยู่กับ COVID-19 โดยไม่รู้ว่ามันจะจบที่ตรงไหน นอกจากต้องปรับตัวด้านกายภาพให้ได้แล้ว การปรับจิตใจให้ยอมรับกับการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นก็เป็นอีกสิ่งที่สำคัญมาก

>> วิธีการรับมือกับเรื่องที่ไม่คาดคิด

@ ยอมรับความเป็นจริงของโลก

ทุกอย่างในโลกล้วนมีการเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา ปัจจัยที่เราสามารถควบคุมได้มีอยู่น้อยมาก ดังนั้นการเกิดเรื่องที่เราไม่ได้คาดคิดเป็นเรื่องปกติ ตอนแรกเราอาจรู้สึกโกรธ, เสียใจ, ผิดหวัง ให้ยอมรับที่เรารู้สึกแย่ แสดงออก ระบายได้ เมื่อเวลาผ่านไปเราจะปรับตัวได้ดีขึ้น

@ ทัศนคติบวกจะเป็นพลังใจ

แต่ละคนมีมุมมองและความคิดที่มีต่อเหตุการณ์หนึ่งไม่เหมือนกัน หากเราคิดลบ ความรู้สึกเราจะแย่ตาม แต่ถ้าเราคิดในหลายๆ มุมมอง ลองคิดบวก (ตามความเป็นจริง) ความรู้สึกเราจะดีขึ้น อย่างกรณีที่ญี่ปุ่นถูกเลื่อนการจัดโอลิมปิกออกไป

คิดลบ: “ทำไมโชคร้ายแบบนี้ เสียดายเงินที่ลงทุนไป” ทำให้คนคิดรู้สึกท้อแท้ หดหู่

คิดบวก: “เลื่อนจัดไปก็ดีจะได้ไม่เสี่ยงต่อการติดเชื้อ แถมมีเวลาเตรียมตัวเพิ่ม งานจะได้ออกมาดี” ทำให้คนคิดรู้สึกมีกำลังใจขึ้นมา

เวลาที่เกิดเรื่องไม่ดีขึ้นมา ไม่ใช่ว่าทุกอย่างจะต้องแย่ไปหมด หากเราลองพยายามหาข้อดีเรามักจะพบ แต่ถ้าไม่เจอจริงๆ ก็ไม่เป็นไร

@ อย่าตัดสินใจทำอะไรด้วยอารมณ์

เรื่องไม่คาดคิดที่เกิดขึ้นมักจะทำให้เรามีอารมณ์ท่วมท้นจนอยู่เหนือเหตุผล จนเราตัดสินใจทำอะไรไปโดยไม่ได้คิดให้ดี ทำให้ต้องมานั่งเสียใจทีหลังได้ ดังนั้นต้องตั้งสติ ควบคุมอารมณ์ตัวเองให้ได้ก่อน แล้วค่อยคิดตัดสินใจ

@ ใช้ชีวิตอยู่กับปัจจุบัน

คิดหาวิธีแก้ปัญหาที่อยู่ตรงหน้า พยายามอย่าคิดย้อนไปในอดีตที่ไม่ได้ช่วยให้ปัจจุบันดีขึ้น หรือคิดเรื่องในอนาคตจนไม่ลงมือทำปัจจุบันให้ดี

@ ใช้ชีวิตให้เป็นกิจวัตรคาดเดาได้

เราไม่สามารถไปจัดการกับปัจจัยภายนอกที่ทำให้เกิดเรื่องไม่คาดคิดได้ แต่เราสามารถรู้สึกว่าเรายังพอควบคุมอะไรได้ (sense of mastery) ด้วยการทำสิ่งต่างๆ ให้เป็นกิจวัตร ซึ่งเป็นปัจจัยจากตัวเราเอง เช่น กินนอนให้เป็นเวลา

เรื่องไม่คาดคิดเป็นเรื่องที่เกิดได้ในชีวิตประจำวัน หากเรามีวิธีจัดการรับมือที่เหมาะสม เราจะปรับตัวและไปต่อได้ แต่ถ้าเรื่องที่เกิดขึ้นส่งผลกระทบต่อจิตใจเรามาก จนเริ่มมีปัญหาในการใช้ชีวิต เช่น เครียดมาก, เศร้า ท้อแท้, กินไม่ได้, นอนไม่หลับ, ความคิดความจำไม่ดี ปรับเท่าไรก็ไม่ดีขึ้น แนะนำให้พบผู้เชี่ยวชาญ เช่น จิตแพทย์, นักจิตวิทยา เพื่อหาสาเหตุและวิธีการช่วยเหลือต่อไป

เรื่องแนะนำ :
– ยูโด: ไม่ใช่แค่การเล่นกีฬาแต่เป็นการฝึกพลังใจ
– ความกล้าหาญเด็ดเดี่ยวแบบวิถีซามูไร
– “ไกจิน: ความเป็นอื่นเพราะที่นี่ไม่ใช่ที่ของเรา?”
– เจ้าหญิงคางุยะผู้มาจากดวงจันทร์ และเส้นทางที่เธอเลือกเดิน
– Be With You: ใช้ชีวิตวันนี้ให้ดีที่สุดเพราะเราไม่สามารถย้อนเวลาได้

คลินิก JOY OF MINDS
ทีมแพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านการดูแลรักษาปัญหาด้านสุขภาพจิตโดยเฉพาะ
https://www.facebook.com/Joyofminds/
Tel: 090-959-9304

#โตเกียวโอลิมปิก 2020 ที่ยังไม่ได้จัด: วิธีการรับมือกับเรื่องที่ไม่คาดคิด

นักวิจัยชาวญี่ปุ่นพบว่าน้ำลูกพลับที่อุดมไปด้วยสารแทนนินทำให้เชื้อไวรัสโควิด-19 อ่อนแอลง

นักวิจัยจากมหาวิทยาลัยการแพทย์นาราได้ค้นพบว่าวิธีการรักษาแบบเก่า โดยใช้สารแทนนินจากลูกพลับอาจเป็นวิธีใหม่ในการต่อสู้กับไวรัสโควิด-19

พบอาวุธใหม่ที่เป็นไปได้ในการต่อสู้กับไวรัสโควิด-19 ด้วยวิธีที่เรียบง่าย “คาคิชิบุ” เป็นน้ำผลไม้จากลูกพลับอ่อนบางชนิดที่ให้รสฝาด ซึ่งถูกนำไปใช้ประโยชน์ได้มากมายมาตั้งแต่สมัยโบราณ อย่างเช่นนำไปย้อมผ้า รักษาแผลไฟไหม้และแก้อาการเมาค้าง นักวิจัยจากมหาวิทยาลัยการแพทย์นาราได้ค้นพบว่าของเหลวที่มีสารแทนนินสามารถพิสูจน์ได้ว่ามีประสิทธิภาพในการหยุดยั้งไวรัสโควิด-19 ได้

ศาสตราจารย์ โทชิฮิโระ อิโตะ และ ฮิซะคาซุ ยาโนะ แห่ง Nara Medical University (NMU) ประกาศในงานแถลงข่าวเมื่อวันที่ 15 กันยายนที่ผ่านมาว่า ทีมวิจัยที่พวกเขาเป็นผู้นำสามารถต่อต้านโควิด-19 ในตัวอย่างน้ำลายของมนุษย์ได้ โดยการเพิ่มสารแทนนินจากลูกพลับที่มีความเข้มข้นสูง ซึ่งในการทดสอบนักวิจัยพบว่าหลังจาก 10 นาทีจากการทดลองไวรัสลดลงเหลือหนึ่งในหมื่นของเชื้อที่มีความรุนแรงในตอนแรก ทำให้ไวรัสที่ลดลงมาเกือบจะไม่เป็นอันตรายใดๆ

ทีมวิจัยชี้แจงอย่างรวดเร็วว่า การค้นพบครั้งนี้ไม่ได้บ่งบอกว่าผู้คนจะสามารถกำจัดไวรัสโควิด-19 ได้เพียงแค่กินลูกพลับ ทางทีมกำลังวางแผนวิจัยเพิ่มเติมเพื่อหากลไกที่แน่นอน และหาปริมาณของสารแทนนินที่จำเป็นในการยับยั้งไวรัสโควิด-19 ในช่องปากของมนุษย์

พวกเขาหวังว่าการวิจัยของพวกเขาจะนำไปสู่ตัวยาที่ช่วยป้องกันที่สามารถรวมเข้ากับผลิตภัณฑ์อย่างหมากฝรั่งและยาอมได้

แปลและเรียบเรียงจาก Nippon.com

เรื่องแนะนำ :
– หิมะแรกของฟูจิปีนี้มาถึงแล้ว !
– ค่ายหนัง AV ยักษ์ใหญ่ในญี่ปุ่นเตรียมเปิด “SOD LAND” ธีมพาร์คสำหรับผู้ใหญ่
– Tanaka Kane บุคคลที่มีอายุมากที่สุดในโลก และมีอายุยืนยาวมากที่สุดประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น
– พิษโควิด USJ ไม่ต่อสัญญาจ้างพนักงานพาร์ทไทม์บางส่วน
– ซอฟท์ครีมพร้อมดื่ม “Nomu Softcream” เตรียมออกรสชาติใหม่ รส Choco Mix!

ที่มาและรูปภาพ :
www.nippon.com
illust8.com

#น้ำลูกพลับทำให้เชื้อ Covid-19 ลดลง

ช่วงเดือนสิงหาคมกลางเดือนนี้เป็นช่วงเทศกาลโอบ้ง เป็นเทศกาลไหว้บรรพบุรุษของคนญี่ปุ่น ซึ่งคนญี่ปุ่นส่วนใหญ่จะเดินทางกลับบ้านกัน

ช่วงเดือนสิงหาคมกลางเดือนนี้เป็นช่วงเทศกาลโอบ้ง เป็นเทศกาลไหว้บรรพบุรุษของคนญี่ปุ่น ซึ่งคนญี่ปุ่นส่วนใหญ่จะเดินทางกลับบ้านกัน

คำว่ากลับบ้านเกิดภาษาญี่ปุ่นใช้คำว่า

帰省
きせい
[คิเซ]
กลับบ้านเกิด

ซึ่งมาจากคำว่า

帰る
かえる
[คะเอะรุ]
กลับ

ส่วนคันจิคำว่า

省
せい
[เซ]
มีคำความหมายว่า “การเฝ้าสังเกตภายในจิตใจเรา”

คันจิสองตัวนี้ 帰 + 省 รวมกันแปลว่า “กลับบ้านเกิด”

ในปีนี้เชื้อ COVID-19 กำลังระบาด
ทำให้คนญี่ปุ่นหลีกเลี่ยงที่จะกลับบ้านเกิด

บางคนกลัวว่าตัวเองอาจจะติดเชื้อแบบไม่แสดงอาการ
แล้วเอาเชื้อไปติดผู้สูงอายุที่อยู่ที่บ้านเกิด

หลายคนไม่อยากเอาตัวไปเสี่ยงในการขนส่งมวลชน

หรือบางคนก็กลับบ้านไปแค่แป๊บเดียว อยู่ไม่นาน บ้างก็ไปสะสางธุระให้เสร็จ
บ้างก็แค่ต้องการเห็นหน้าเห็นตาคนที่บ้าน
เพียงเพื่อจะดูว่า “ยังกินข้าวอยู่ไหม”

ตามสถานีรถไฟฟ้าชินคันเซน
ผู้คนร้างราหนีหายไป

คนที่มีลูกก็กลัวว่า ไม่อยากนั่งรถไฟกลับเพราะกลัวลูกจับโน่นจับนี่

เราก็ต่างรอวันที่เราจะกลับบ้านเกิดได้ด้วยความสบายใจกัน

เรื่องแนะนำ :
– Minamoto no Yoshitsune : ตอนที่ 9 เปลี่ยนชื่อเป็นโยะชิซึเนะ
– Minamoto no Yoshitsune ตอนที่ 8 : การต่อสู้บนลานวัดน้ำใส
– Minamoto no Yoshitsune ตอนที่ 7 : เบงเคตรงเนินเคียวมิสุซากะ
– Minamoto no Yoshitsune ตอนที่ 6 การพบกันระหว่างเบงเค และ อุชิวะคะมะรุ
– Minamoto no Yoshitsune ตอนที่ 5 : เบงเค พระนักรบ

อ้างอิง
– https://news.yahoo.co.jp

#ทุกคนมีบ้านเกิดให้กลับ แต่หยุดยาวนี้ไม่สะดวก

เมื่อเหล่าผู้นำทางการเมืองในญี่ปุ่นกลายเป็นแฟชั่นไอคอนตัวแม่ นำกระแสการใส่หน้ากากอนามัยเท่ๆ (เพื่อสื่อสารสิ่งที่อยู่ในใจ?)

นับตั้งแต่วันแรกๆ ที่โควิดเข้าโจมตีญี่ปุ่น มาถึงตอนนี้ถือว่าญี่ปุ่นมาไกลมากในเรื่องของการปรับตัวในเรื่องของการจัดหาหน้ากากอนามัยให้เพียงพอต่อความต้องการของประชาชนในประเทศ ไม่ว่าจะเป็นการเอาไปวางขายในตู้ขายเครื่องดื่มรวมกับเครื่องดื่มเพื่อให้ประชาชนหาซื้อได้ง่าย หรือกรณีที่ทางแบรนด์เสื้อผ้าชื่อดัง Uniqlo วางจำหน่ายหน้ากากอนามัยรุ่น Airism ที่ใส่แล้วเย็นสบาย กันรังสียูวีได้ เพื่อตอบโจทย์ลูกค้าที่ต้องใส่หน้ากากอนามัยในภาวะที่อากาศร้อนเหงื่อท่วม

แต่สิ่งที่อยากนำมาพูดคุยในวันนี้เป็นพิเศษคือ ข่าวที่ผู้นำญี่ปุ่นพลิกวิกฤติเป็นโอกาสโดยการสวมใส่หน้ากากอนามัยที่ใช้ผ้าพื้นเมืองในท้องถิ่นที่ตนเองรับผิดชอบอยู่ การใช้หน้ากากอนามัยสื่อสารแทนกระบอกเสียงของคนในชุมชน รวมไปถึงใช้หน้ากากอนามัยสื่อถึงสิ่งต่างๆที่ตนชอบ เชื่อ และเชียร์ ได้อย่างมีลีลามีสาระ

เริ่มกันที่ นายทาโร่ โคโนะ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม กับหน้ากากอนามัยรูปอาทิตย์อุทัยขึ้นตรงยอดภูเขาไฟฟูจิ ซึ่งได้ให้สัมภาษณ์ว่า หน้ากากดังกล่าวเป็นหน้ากากที่ทำขึ้นมาเองโดยทำมาจากผ้าเช็ดตัว

หลายคนลงความเห็นว่ามองแล้วนึกถึงสัญลักษณ์กองกำลังป้องกันตนเองของญี่ปุ่น (Japan Self Defense Force) บางคนชมว่าเท่ ในขณะที่บางคนรู้สึกสงสัยในเจตนาของการใส่หน้ากากแบบนี้ ในขณะที่เจ้าตัวกล่าวเพียงว่า

“พวกเราใส่หน้ากากกันเกือบตลอดเวลาอยู่แล้ว บางคนก็ใส่เพื่อแฟชั่น บางคนก็ใส่สีขาวเรียบๆ มันก็แล้วแต่คนน่ะครับ”

ทางด้านมิเอโกะ โยชิมูระ ผู้ว่าราชการจังหวัดยามางาตะ สวมหน้ากากอนามัยรูปผลเชอร์รี่ลูกโตน่ารัก เชอร์รี่เป็นผลไม้ขึ้นชื่อของจังหวัดยามางาตะ

หรือจะแนวสำนึกรักบ้านเกิดก็มา เมื่อโทโมมิ อินาดะ เลขาธิการรักษาการพรรคเสรีประชาธิปไตย (LDP) สวมหน้ากากอนามัยที่ทำจากผ้าลูกไม้ที่ผลิตในจังหวัดฟุคุอิซึ่งเป็นบ้านเกิดของเธอ

หรือจะมาแนวทูตวัฒนธรรมก็ยังได้ เมื่อนายโยชิฮิเดะ ซูกะ หัวหน้าเลขาธิการคณะรัฐมนตรีญี่ปุ่นสวมหน้ากากอนามัยสีขาวมีลายปักเป็นสัญลักษณ์ของชาวไอนุ (ชนพื้นเมืองบนเกาะฮอกไกโด) โดยชาวไอนุมีความเชื่อว่าสัญลักษณ์ดังกล่าวช่วยปัดเป่าอาการเจ็บป่วยได้

นายโยชิฮิเดะเปิดเผยว่า การที่ตนสวมใส่หน้ากากนี้ไม่ได้เป็นเพราะว่าถือเป็นเครื่องรางอย่างเดียว แต่ยังช่วยให้คนรู้จักวัฒนธรรมของชาวไอนุมากขึ้นอีกด้วย

ชวนให้คิดว่า ผู้นำทางการเมืองในประเทศไทย จะสนใจใส่หน้ากากให้เป็นกระแสและเป็นประโยชน์เชิงวัฒนธรรมแบบนี้บ้างไหมนะคะ ฮิฮิ

ทักทายพูดคุยกับ คอลัมน์นิจ ได้ที่ >>> Facebook คอลัมน์นิจคิดandไรท์

เรื่องแนะนำ :
– สถานการณ์โควิด-19 ในญี่ปุ่นสุดหวั่นใจ คนญี่ปุ่นชิลล์ไม่กลัวภัยจริงดิ? มาดูสติ๊กเกอร์ไลน์แล้วจะรู้
– Work from Home ทั้งที พี่ควรมีของเล่นไว้เล่นกับลูกยามว่าง
– นิสัยการทำงานแบบไทยๆ จะกี่ปีผ่านไป ก็ไม่เปลี่ยนไป จริงดิ?
– “รบกวนช่วยบอกข้อดีข้อเสียของตนเองหน่อย” คำถามที่เจอบ่อยในตอนสัมภาษณ์งาน
– “Paradise Yamamoto” ซานตาคลอสแห่งประเทศญี่ปุ่น จงไล่ตามสิ่งที่คุณรัก ถ้าอยากเป็นซานตาคลอสก็เป็นซะ!

อ้างอิง
– http://www.asahi.com
– https://mainichi.jp

#เมื่อเหล่าผู้นำทางการเมืองในญี่ปุ่นกลายเป็นแฟชั่นไอคอนตัวแม่ นำกระแสการใส่หน้ากากอนามัยเท่ๆ 

ญี่ปุ่นเปิดตัว “หุ่นยนต์เติมข้าวไม่อั้น” การบริการแบบไม่สัมผัสเป็นวิถี New Normal แนวใหม่ที่ทำให้สังคมญี่ปุ่นเริ่มปรับตัว และนี่คือการเติมข้าวในรูปแบบใหม่ในร้านอาหารญี่ปุ่น

การบริการแบบไม่สัมผัสเป็นวิถี New Normal แนวใหม่ที่ทำให้สังคมญี่ปุ่นเริ่มปรับตัวเพื่อหาทางป้องกันการแพร่กระจายของไวรัสโควิด-19 และนี่คือการเติมข้าวในรูปแบบใหม่ในร้านอาหารญี่ปุ่น

ร้านอาหารในกรุงโตเกียวที่มักจะให้เติมข้าวได้ไม่อั้นแต่ต้องเรียกพนักงานมาเติมให้นั้น ได้รับการแนะนำ “หุ่นยนต์เติมข้าว” เพื่อลดการสัมผัสระหว่างลูกค้าและคนขาย

การทำงานของเครื่องหุ่นยนต์เติมข้าวอัตโนมัตินั้น คล้ายกับการบริการเลือกกดเครื่องดื่มเองในร้านอาหาร แต่การกดข้าวเติมเองนั้น เราสามารถเลือกปริมาณข้าวให้เพียงพอกับความต้องการได้ มีสามระดับให้เลือกด้วยกันคือ ปริมาณ 50 กรัม, 100 กรัม หรือ 150 กรัม คาดว่าอีกไม่นานหุ่นยนต์เติมข้าวจะทยอยนำไปใช้ในร้านอาหารทั่วเมืองแน่นอนค่ะ

นอกจากนี้ ระบบการเปิดประตูตามอพาร์ตเมนต์และคอนโดในโตเกียวก็เริ่มเปลี่ยนจากระบบสัมผัสมาเป็นสแกนใบหน้าแทนแล้วนะคะ

นับเป็นการสร้างนวัตกรรมที่น่าสนใจเหมาะกับการใช้ชีวิตประจำวันในสถานการณ์โรคระบาดแบบนี้

เรื่องแนะนำ :
– สุขภาพกวางนาราดีขึ้นหลังนักท่องเที่ยวลดลง
– Coke ญี่ปุ่น​เปิดตัวรสชาติใหม่ “Coca-Cola Orange Vanilla” น้ำอัดลมรสส้มวานิลลา
– IKEA Harajuku สาขาแรกใจกลางกรุงโตเกียว เปิด 8 มิถุนายน 2020
– ญี่ปุ่นปลื้ม ครั้งแรกกับข้าวหน้าปลาแซลมอนซื้อกลับบ้านได้ เมนูใหม่ Sukiya
– ญี่ปุ่นสร้างหุ่นยนต์ต้อนรับตรวจคนไม่ใส่หน้ากากอนามัย

ที่มาและรูปภาพ :
– https://news.tv-asahi.co.jp/
– https://travel.watch.impress.co.jp/

#หุ่นยนต์เติมข้าว #New Normal

โช ซากุไร ตัดสินใจไม่ไปถ่ายรายการข่าว พบว่าอุณหภูมิร่างกายสูงขึ้น

โช ซากุไร ไอดอล นักแสดง และพิธีกรชื่อดังในวงการบันเทิงญี่ปุ่น ตัดสินใจไม่ไปทำงานพิธีกรในรายการ News Zero ในวันที่ 27 เมษายน 2020 ตามคิวที่ตัวเองเป็นหนึ่งในผู้ดำเนินรายการ

โช ซากุไร ได้มาแจ้งถึงสาเหตดังกล่าวทางโทรศัพท์ขณะที่ออกรายการว่า หลังจากวัดอุณหภูมิร่างกายก่อนไปทำงานพบว่ามีอุณหภูมิสูงกว่าปกติเล็กน้อยแต่ไม่มีไข้สูง และร่างกายยังเป็นปกติไม่มีปัญหาอะไร แต่คิดว่าควรจะหยุดพักไปก่อน นี่คือสิ่งสำคัญ

ทำให้พิธีกรร่วมรายการ Yumiko Udo รู้สึกขอบคุณในการตัดสินใจของ โช ซากุไร ที่มีส่วนช่วยรับผิดชอบต่อส่วนร่วมเป็นอย่างมาก

เรื่องแนะนำ :
– Tokyo Tower เปิดไฟไลท์อัพเพื่อแสดงความขอบคุณบุคลากรทางการแพทย์
– โนแคร์​ ร้านปาจิงโกะโอซาก้า เปิดเย้ยมาตราการฉุกเฉิน
– Fujiwara Keiji ผู้ว่าฯโตเกียว ร้องขอให้ประชาชนอยู่บ้าน​ Stay home week
– Okae Kumiko นักแสดงหญิงชื่อดังในญี่ปุ่นเสียชีวิตด้วย Covid-19
– โรงพยาบาล Saiseikai​ โตเกียวพบเด็กทารก 8 คนติด Covid-19

ขอบคุณที่มาและภาพประกอบ
– https://www.sanyonews.jp/article/1007819
– https://www.ntv.co.jp/zero/

หากวันนี้… คือฉากสงครามระหว่างมนุษยชาติกับไวรัสโควิด-19 ที่นี่เสมือนเป็นสมรภูมิแนวหน้าและผมก็เหมือนเป็นพลเรือนที่ได้อยู่ในสมรภูมินี้พอดี

เมื่อผมหายใจเข้า ผมเจ็บปอดซ้าย

บ่ายวันที่สี่ของการกักตัวเองในบ้านหลังจากกลับจากญี่ปุ่น ผมรู้สึกไม่ดีมากๆ ทั้งเจ็บคอ ไอ จามไม่หยุด

โลกในวันที่เราต้องคิดถึงคนรอบข้างอย่างยิ่งยวด ในยุคที่หากเราไอไม่ปิดปากหรือออกไปเดินห้างหลังจากกลับจากญี่ปุ่นหรือเกาหลี เราจะกลายเป็นแม่มด และโซเชียลทั้งประเทศพร้อมจะออกไล่ล่าคุณทันที…

ผมไม่มีทางเลือกนอกจากจะรีบไปให้ถึงโรงพยาบาลให้เร็วที่สุด

ถึงตอนโทรไปทางโรงพยาลจุฬาฯ จะบอกมาว่าผมมาไม่ทันตรวจวันนี้แล้ว แต่ผมไม่อยากปล่อยให้เรื่องมันแย่กว่านี้ ผมลองคุยกับเจ้าหน้าที่ตรงตึก ภ.ป.ร ดู เขาช่วยแฮะ

“ไปตึกจงกลนี”

และพอไปถึงตึกจงกลนี เจ้าหน้าที่บอกผม “ต้องไปตึกภูมิศิริ”

และเมื่อได้คุยกับเจ้าหน้าที่ของตึกภูมิสิริก็ต้องเดินกลับมาจงกลนีใหม่… นอกจากนั้นเจ้าหน้าที่กำชับว่า “ที่ตึกนั่นคือตึกรักษาผู้ป่วยโควิดมีคนที่อาจจะติดเชื้อเดินอยู่เต็มไปหมด ระวังตัวนะน้อง”

ป้ายด้านหน้าระบุว่าคลินิคควบคุมการติดเชื้อทางเดินหายใจ…

บุรุษพยาบาลเดินออกมารับใบ พร้อมซักประวัติผมอีกรอบ นัยน์ตาเขาเบิกโผลง ผมวัดไข้ได้ 38 กว่า สูงกว่าตอนบ่ายอีก (อาจคงเพราะเดินไปเดินมาด้วย) ได้คำอุทานตอบกลับมาคำนึง “ไอ้หยา?!”

บุรุษพยาบาลรีบวิ่งเข้าไปหลังห้องกระจกเค้าท์เตอร์ พูดอะไรบางอย่าง จากนั้นสายตาเกือบสิบคู่หันมามองผม… ไอ้เราก็เริ่มใจแป้ว

ก่อนพบหมอ ผมต้องผ่านประตูแอร์ล็อคชั้นแรกก่อน จากนั้นหมอซักประวัติผม ส่องคอ และฟังเสียงปอด

“แจ้ง Code PUI เตรียม Throat swab และเตรียมห้องให้ด้วย”

นาทีถัดมาทั้งหมอ และพยาบาลกลับเข้ามาด้วยชุดกันป้องกันติดเชื้อเต็มสตรีม ราวกับออกมาจากหนังผีชีวะ เสื้อคลุม หน้ากาก ถุงมือ แว่นตา และ Face Shield

บุรุษพยาบาลนำผมไปเอกซเรย์ปอด เราต้องเดินผ่านประตูแอร์ล็อกกระจกอีก 2 ชั้น บานแรกเปิดแล้วต้องปิดก่อนที่บานถัดไปจะสามารถเปิดได้ วิธีเปิดใช้มือโบกผ่านเซนเซอร์ริมกำแพง จากตรงนี้เป็นต้นไปสังเกตเห็นเครื่องพ่นแอลกอฮอล์อัตโนมัติตลอดสองฝั่งทุกบานแอร์ล็อก มันดูสุโก้ยมาก

จากนั้นมีพยาบาลอีกคนแต่งตัวป้องกันเต็มยศเช่นกัน พาเดินผ่านแอร์ล็อกกระจกบานที่ 3 ผมเห็นป้าย “คลินิคโรคโรคอุบัติใหม่” มีแอร์ล็อกกระจกบานที่ 4 มีลิฟต์อยู่ข้างใน และมีพยาบาลอีกคนลงมารอรับตัว

พอเข้ามาหลังบานที่4 พยาบาลคนแรกบอกว่ามาส่งได้แค่นี้ พยาบาลอีกคนมาพาขึ้นลิฟต์ถึงชั้น 4 ก็ต้องเดินผ่านแอร์ล็อกกระจกบานที่ 5 ผมเห็นโถงทางเดินยาว สองฝั่งของทางเดินมีแอร์ล็อกยาวสุดสายตา ที่ริมกำแพงมีประตูแอร์ล็อกโลหะทึบบานใหญ่ มีช่องกระจกเล็ก ๆ เหมือนตู้เซฟนิรภัยธนาคาร เรียงรายตลอดแนว มีราว 5-6 ห้อง มุมมองตอนนั้นเหมือนหลุดมาอยู่ในโลกเกมซอมบี้ชื่อดัง ทุกอย่างดูไฮเทค และดูมีความปลอดภัยทางชีวภาพขั้นสูงมาก

พยาบาลนำผมไปถึงหลังประตูแอร์ล็อกเหล็กห้อง 403 …

วินาทีที่ผมเดินผ่านประตูนั้น ผมก็ไม่ใช่คนปลอดภัยอีกต่อไป… ผมกลายเป็นผู้ต้องเฝ้าระวัง ผู้โดนกักบริเวณโดยสมบูรณ์

ใช่แล้วนี่แหล่ะคือห้องที่เรียกว่า ห้องกักกันหรือห้องความดันลบ

ห้องหลังประตูเหล็ก… สะอาดมาก โล่ง ไม่มีของตกแต่งใดๆ เลย พี่พยาบาลบอกว่าเขาจะมาวัดไข้ทุก 4 ชม. แล้ว 6 โมงเช้าเจาะเลือดตรวจ PCR และที่สำคัญไม่อนุญาตผู้ป่วยออกไปนอกประตูเด็ดขาด มีกล้องคอยดูอาการตลอด 24 ชม. !!

ทุกครั้งที่พยาบาลเข้ามาชุดป้องกันเต็มยศเสมอ แต่พอออกไปนอกประตูกระจกก่อนออกจากห้องทางประตูโลหะนั่น จะถอดชุดอย่างระมัดระวัง และทิ้งทุกอย่างลงถังขยะใบใหญ่ ไม่ว่าจะถุงมือที่ใส่สองชั้น ชุดป้องกัน หน้ากาก หมวก แว่นครอบตา Face Shield ที่ครอบเท้า ทุกอย่างใช้ครั้งเดียวทิ้ง มันเหมือนกับหนังวิทยาศาสตร์จริงๆ

หากวันนี้… คือฉากสงครามระหว่างมนุษยชาติกับไวรัสโควิด-19 ที่นี่เสมือนเป็นสมรภูมิแนวหน้าและผมก็เหมือนเป็นพลเรือนที่ได้อยู่ในสมรภูมินี้พอดี…

กว่าสิบแปดชั่วโมงที่ผมโดนกักกัน… โชคยังดีที่ยังเล่นมือถือได้ทำให้ผมเบื่อมากนัก

จนราวบ่ายสามวันรุ่นขึ้น… จนท.แลปผู้ชายที่ไม่คุ้นหน้าคุ้นเสียง เดินนำเข้ามาทักทายโดยไม่ใส่ชุดป้องกัน วินาทีนั้นผมโคตรดีใจ คือรู้ผลโดยไม่ต้องบอกเลย (เพราะถ้าเป็น covid 19 เขาต้องแห่เข้ามาด้วยชุดป้องกันเต็มยศแน่นอน)

“ปลอดภัยครับ ผลเป็นลบ แต่ยังไงก็ขอให้ป้องกันดูแลตนเองไว้ก่อน”

ครั้งนี้ถือว่าเป็นประสบการณ์ชีวิตขั้นสุดที่หาไม่ได้จากที่ไหน ไม่น่าจะมีใครเหมือนมากนัก และไม่ควรมาเหมือนด้วย

ผมได้ไปเห็นกับตาว่าบ้านเรามีเทคโนโลยีความปลอดภัยขั้นสูง ขั้นตอนปฏิบัติตามความปลอดภัยขั้นสูงในโรงพยาบาลรัฐ ในตึกที่ภายนอกดูทรุดโทรม แต่ภายในคือระดับเวิร์ลคลาส

“ผมได้กลับบ้านแล้ว”

ตอนเดินกลับออกไป แน่นอนต้องเดินทะลุแอร์ล็อกอีกถึง 4 บาน แต่บานสุดท้ายพี่พยาบาลไม่ได้ออกมาด้วย ขนาดจ่ายเงินยังต้องขอให้ใช้ โมบายแบงค์กิ้งเลย เพราะเจ้าหน้าที่เหล่านี้ไม่สามารถออกจากตึกนี้ได้เลยตลอด 24 ชั่วโมง จะไปหน่วยบัญชีหยิบใบเสร็จอะไรประมาณนี้ก็แน่นอน ทำไม่ได้เลย

ท้ายสุดพี่เค้าก็อวยพรให้ปลอดภัยรักษาตัวเองให้ดี เจ้าหน้าที่แนวหน้าที่ต้องดูแลผู้ป่วย ทุกคนไม่ได้อยู่สุขสบาย มีแต่อยู่กับความเหนื่อย ความเสี่ยงอันตรายทั้งนั้น แต่พวกเค้าก็ยังมาดูแลด้วยความสุภาพยิ้มแย้ม คอยให้กำลังใจผู้ป่วยเสมอ

ฮีโร่ที่แท้จริง ไม่ได้มีเสื้อคลุมสีแดง ไม่ได้ใส่ชุดเกราะปล่อยแสง ไม่ได้ถือโล่ไวเบรเนียม แต่คือคนที่ใส่แค่หน้ากากอนามัย แต่พร้อมที่จะเสียสละแบบพวกคุณนี่แหล่ะ

PS

• ขอมอบโพสต์นี้เพื่อยกย่องเหล่าบุคลากรแนวหน้าที่คอยต่อสู้กับไวรัสที่ร้ายแรงที่สุดของมนุษยชาติในรอบกว่าสิบปี
• ขอขอบคุณ Mr. K หนุ่มน้อยพนักงานบริษัทประกันแห่งหนึ่งย่านสาทรที่เล่าเรื่องให้ผู้เขียนนำมาเรียบเรียง
  ภาพในบทความใช้เพื่อสร้างอรรถรส และให้ผู้อ่านเข้าใจง่ายขึ้นเท่านั้น ไม่ได้มีจุดประสงค์โฆษณาใดๆ

เรื่องแนะนำ :
– คำถามสิบปีกับวันที่โตเกียว ไม่มีมาราธอน…
– [ทดความคิด] ดราม่าโอลิมปิก – เป้าหมายคุณแน่แค่ไหน?
– อวสาน SUN BOOKS – Book off version Thai “เพราะโลกต้องหมุนไปและตะวันก็ต้องลับฟ้า”
– วินัยจะซื้อชัยชนะได้ไหม?
– [ทดความคิด] ธนาคารนอกคอก – เพราะเราเป็นได้มากกว่าที่เป็น