มิยะโมะโตะ มุซะชิ - วิถีแห่งการก้าวเดินโดยลำพัง (独行道, Dokkōdō) ประวัติ มิยาโมโตะ มุซาชิ (Miyamoto Musashi) | นักดาบญี่ปุ่น คัมภีร์ห้าห่วง เรื่องโดย : เต็ง www.marumura.com หนังสือวิถีแห่งการก้าวเดินโดยลำพัง (独行道, Dokkōdō) เป็นงานเขียนสุดท้ายของมิยะโมะโตะ มุซะชิ (宮本 武蔵, Miyamoto Musashi) ซึ่งเขียนเสร็จเพียง 1 สัปดาห์ก่อนที่มุซะชิจะเสียชีวิตลงในปี ค.ศ. 1645 หนังสือเล่มนี้เป็นงานเขียนสั้นๆ ประกอบด้วยคำสอน 21 ข้อ โดยมุซะชิได้มอบหนังสือเล่มนี้ให้แก่ลูกศิษย์ที่ชื่อว่า เทราโอะ มาโกะโนะโจ (寺尾 孫之允, Terao Magonojō) ซึ่งเป็นผู้ที่ได้รับมอบคัมภีร์ห้าห่วง (五輪の書, Go Rin No Sho) ด้วยเช่นกัน หนังสือเล่มนี้ได้แสดงให้เห็นถึงมุมมองต่อชีวิตที่จริงจัง ซื่อสัตย์และสันโดษของมุซะชิ หนังสือวิถีแห่งการก้าวเดินโดยลำพัง (独行道, Dokkōdō) วิถีแห่งการก้าวเดินโดยลำพัง (独行道, Dokkōdō)| 1. | ยอมรับสิ่งต่างๆ ตามที่มันเป็น | | ผู้เขียนบทความ – เริ่มต้นด้วยการยอมรับความจริงก่อน เราจึงจะเข้าใจสิ่งต่างๆ ได้ถูกต้อง |
| 2. | อย่าไขว่คว้าหาความสุขเพียงเพื่อความสุข | | ผู้เขียนบทความ – ความสุขผ่านมาแล้วก็ผ่านไป เราควรทำในสิ่งที่ทำให้เราพัฒนาดีขึ้นได้ หาทางสร้างความก้าวหน้าตลอดชีวิต |
| 3. | อย่าตกอยู่ใต้อำนาจของความรู้สึกชั่วขณะ ไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์ใดๆ | | ผู้เขียนบทความ – อย่าปล่อยให้อารมณ์ชั่วครู่ทำให้เดือดร้อนภายหลัง |
| 4. | คิดถึงตัวเองเพียงเล็กน้อย แต่ให้คิดถึงโลกและส่วนรวมให้มาก | | ผู้เขียนบทความ – คนที่ยิ่งใหญ่จะต้องมีความคิดก้าวไกลไปกว่าการมองแคบๆ |
| 5. | จงปล่อยวางความทะยานอยากตลอดชีวิต | | ผู้เขียนบทความ – ให้รู้จักสันโดษ หลายคนเข้าใจผิดว่าความสันโดษคือความมักน้อย ขี้เกียจ แต่ความหมายจริงๆของคำว่าสันโดษนั้นหมายความว่าให้รู้จักพอตามที่เราทำได้ หาได้ ถ้าเราหาได้มาก..ก็พอใจ ถ้าหาได้น้อย..ก็พอใจ รู้จักใช้ รู้จักประหยัด ไม่ฟุ้งเฟ้อเกินไป แต่เราสามารถหาทางสร้างความก้าวหน้าให้แก่ตัวเองได้ สรุปคือทำในสิ่งที่เราทำได้ ให้มีความพยายาม แต่ไม่ดิ้นรนจนทำให้ตนเองและผู้อื่นเดือดร้อน ไม่แสวงหาในทางที่ผิด |
| 6. | อย่าเสียใจในสิ่งที่ได้ทำไปแล้ว | | ผู้เขียนบทความ – สิ่งที่ผ่านไปแล้ว มันไม่กลับคืน แก้ไขอดีตไม่ได้ แต่ถ้าเราพยายามทำให้ปัจจุบันดีก็จะส่งผลทำให้อนาคตดีขึ้นได้ |
| 7. | อย่าอิจฉาริษยาผู้อื่น | | ผู้เขียนบทความ – ทำให้ตัวเองดีขึ้นดีกว่า ไม่ต้องคอยสนใจว่าผู้อื่นเป็นอย่างไร ยิ่งอิจฉา ยิ่งทำให้เรารู้สึกตกต่ำ |
| 8. | อย่าเศร้าโศกเมื่อต้องพลัดพรากหรือสูญเสีย | | ผู้เขียนบทความ – สักวันต้องเจอแน่นอน ต้องทำใจให้เข้มแข็ง |
| 9. | ความขุ่นเคืองใจและการพร่ำบ่นนั้นไม่ดีทั้งกับตนเองและผู้อื่น | | ผู้เขียนบทความ – ยิ่งทำ พลังใจก็ยิ่งน้อยลง ควรรู้จักอดทน |
| 10. | อย่าปล่อยให้ตนเองถูกอารมณ์ของตัณหาราคะหรือความรักชักนำ | | ผู้เขียนบทความ – ในนิยายกำลังภายใน มักมีคำพูดว่า “จอมยุทธมักพ่ายแพ้ต่อหญิงงาม” เก่งแค่ไหน ถ้าคุมใจตัวเองไม่ได้ ก็ทำให้แพ้ได้ |
| 11. | อย่ามีใจลำเอียงต่อสิ่งต่างๆ | | ผู้เขียนบทความ – ให้มีใจเป็นกลาง มีความยุติธรรม |
| 12. | อย่าให้ความสนใจกับสถานที่อยู่มากจนเกินไป | | ผู้เขียนบทความ – การอยู่สบายเกินไปจะทำให้ขี้เกียจ |
| 13. | อย่าเฝ้าแสวงหาอาหารรสชาติอร่อย | | ผู้เขียนบทความ – อย่าเสียเวลาตามใจปากมากเกินไปนะครับ |
| 14. | อย่ายึดครองสิ่งที่คุณไม่ต้องการแล้ว | | ผู้เขียนบทความ – ก็ในเมื่อมันเป็นสิ่งที่ไม่ต้องการแล้ว เก็บไว้ก็ไม่มีประโยชน์ ควรให้ผู้อื่นที่สามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้จะดีกว่า |
| 15. | อย่าเพียงแต่ทำตามความเชื่อตามจารีตประเพณี | | ผู้เขียนบทความ – ควรรู้จักคิดพิจารณาก่อนเชื่อ แต่ไม่ได้หมายความว่าไม่ควรสนใจจารีตประเพณีนะครับ สิ่งดีๆ ที่มีมาแต่โบราณมีมากมาย ควรศึกษาและรักษาไว้ |
| 16. | อย่าสะสมหรือฝึกฝนอาวุธที่ไม่เป็นประโยชน์ต่อคุณ | | ผู้เขียนบทความ – ควรให้ความสนใจต่ออาวุธหรือวิชาที่เราคิดว่ามีประโยชน์แก่เรา มากกว่าที่จะทำแบบหว่านแหไปทั่ว |
| 17. | อย่ากลัวความตาย | | ผู้เขียนบทความ – ให้มีความกล้าหาญที่จะทำในสิ่งที่ถูกต้องนะครับ |
| 18. | อย่าแสวงหาสมบัติหรือยศศักดิ์ไว้เพื่อยามแก่ตัว | | ผู้เขียนบทความ – ในวิถีของนักรบแล้ว คงหมายว่าไม่ต้องการให้ตนเองอ่อนแอลงในยามที่แก่ตัว ให้รักษาความเข้มแข็งทั้งร่างกายและจิตใจไว้ตลอด |
| 19. | เคารพนับถือพระพุทธเจ้าและเหล่าเทพเจ้าโดยไม่หวังความช่วยเหลือกลับมา | | ผู้เขียนบทความ – เคารพนับถือโดยการนับถือที่ความดี คำสอนที่ถูกต้อง เราต้องพยายามทำสิ่งต่างๆ ด้วยตนเอง มากกว่าที่จะรอคอยให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์หรือผู้อื่นมาช่วยเหลือ |
| 20. | คุณอาจจะละทิ้งร่างกายของคุณ ได้แต่คุณจะต้องรักษาเกียรติของตัวคุณเอง | | ผู้เขียนบทความ – เมื่อคนเราตายไป สิ่งที่คนอื่นจะจดจำได้คือความดีความชั่ว ความรู้และความสามารถ |
| 21. | อย่าหลงออกนอกหนทาง | | ผู้เขียนบทความ – เราควรจะมีความมุ่งมั่นในสิ่งที่เราทำ ถ้าเราไม่มีความตั้งใจจริง เราก็จะไม่สามารถทำสิ่งใดสำเร็จ | เรื่องโดย : เต็ง www.marumura.com ขอบคุณข้อมูลและรูปภาพ : http://en.wikipedia.org/wiki/Dokk%C5%8Dd%C5%8Dhttp://morgue.hubpages.com/hub/Dokkodohttp://japaneseclass.jp/ http://artandose.blogspot.com/ เรื่องที่เกี่ยวข้อง>>มิยะโมะโตะ มุซะชิ (宮本 武蔵, Miyamoto Musashi)ดาบญี่ปุ่น (日本刀 nihonto)เรื่องของ 47 โรนิน ตอนที่ 1ยามาดะ นางามาสะ ยอดซามูไรแห่งอยุธยาซากาโมโต เรียวมะที่ผมรู้จัก ตอนที่ 4: พักผ่อนเถิดนะเรียวมะซากาโมโต เรียวมะที่ผมรู้จัก ตอนที่ 3ซากาโมโต เรียวมะที่ผมรู้จัก ตอนที่ 2ซากาโมโต เรียวมะที่ผมรู้จัก ตอนที่ 1
02/06/2012 View 5322 |  0
|
|
 | โดย J-campus |
 | เรื่องโดย : ซูชิโนะ |
 | เรื่องโดย : Eeva |
 | เรื่องโดย : ซูชิโนะ |
 | เรื่องโดย : Aiivi |
 | เรื่องโดย : พลเอก บัญชร ชวาลศิลป์ |
 | เรื่องโดย : de_sa_inn |
 | เรื่องโดย : AME.dama |
 | เรื่องโดย : AME.dama |
|
|
 | เรื่องโดย : เต็ง |
| |  | เรื่องโดย : BiX mOUTh |
| |  | | |  | เรื่องโดย : เต็ง |
|  | เรื่องโดย : เต็ง |
|  |  | เรื่องโดย : AME.dama |
|  | จากเด็กขี้แยไม่สู้คน กลายมาเป็น ตัวจักรสำคัญในการเปลี่ยนสังคม แล้วก็มาถึงบทสรุปชีวิตของเรียวมะ |
|  | รัฐบาลโตกุกาว่าเกิดการเปลี่ยน แปลง และเรียวมะต้องยื่น "แปด ข้อเสนอกลางนาวา (船中八策)" ซึ่งมีความสำคัญต่อการเปลี่ยน แปลงของญี่ปุ่นมากให้ได้... |
|  | 83 วันของการเดินทางของเรียวมะ และโอเรียวครั้งนี้ สำหรับผู้นิยม เรียวมะว่ากันว่า นี่เป็นการเที่ยว แบบฮันนี่มูนครั้งแรกในญี่ปุ่นเลย ทีเดียว |
|
|